Foto bij 78 - Together we can make it

"Shouldn't we have breakfast first?" probeert Georg nog, maar iedereen blijft zitten.
"I am kind of curious as well," begint Gustav. "I mean, you invited me over for brunch with Maud, but she just told me she didn't know I was coming. Plus, I didn't even know Tom and Heidi were in Germany, let alone here!"
"We arrived like half an hour ago," legt Tom op zijn beurt uit. "I didn't know Georg invited you. I did know Maud was here and that..."
Hij kijkt een beetje vragend naar Georg, die subtiel, maar niet onzichtbaar 'nee' schudt. Tom haalt zijn schouders op, maar houdt zijn mond verder gesloten.
"Georg, why is everyone here?" vraag je opnieuw.
"So, no breakfast?"
"Georg!"
"All right, all right. So, ähm, I went over to Gus' last night, to return his car and at that point I just figured it would be nice if he came over for brunch, since we're here. When I came back and, ähm, found you... I know I promised not to say anything and technically I haven't told anyone, but I can't do this on my own," legt hij zachtjes uit.
"Oh," is het enige wat je uit je mond krijgt. Je ziet dat de rest vragend naar jou kijkt en je voelt je hoofd langzaam rood kleuren.
"What exactly do you mean by 'found you'?" verbreekt Heidi uiteindelijk de stilte. Je kan horen dat ze bezorgd is. Ergens is dat een fijn gevoel, maar je vindt de hele situatie te ongemakkelijk om daar aan toe te geven. Je kent haar nu, wat, drie minuten?!
"I did ask you not to tell anyone," protesteer je, maar het komt er niet heel krachtig uit. De rest negeert je, en blijft vragend naar Georg kijken.
"Something happened in the Netherlands," begint hij zijn uitleg.
"Weren't we all there?" onderbreekt Gustav hem verbaasd.
"I asked Georg to come back," biecht je met tegenzin op. Het is vier tegen één, je komt er niet zo maar onderuit, moet je helaas toegeven. "My ex-boyfriend has been trying to blackmail Bill."
"Bill never mentioned that, did he?"
"Technically, he did not exactly know. I found notes and pictures in my mailbox and I recognized the handwriting, so I hid them from Bill. I asked Georg for help because-"
"Because she knows Bill a little too well and she figured he would never leave if he knew this was going on," neemt Georg het van je over. Je kijkt hem dankbaar aan. Hij vertelt verder over hoe jullie samen naar Evander zijn gegaan om hem hiermee te confronteren. Hoe dichter hij bij het verhaal van de avond van het schoolfeest komt, hoe benauwder je je voelt.
"I need air," piep je, als hij vertelt hoe jij nog naar binnen bent gegaan bij Evander. Hij kijkt je vol medelijden aan en knikt dan. Zodra je opstaat, staat Tom ook op.
"I'm coming with you."
Je loopt naar buiten, met Tom op je hielen. Het blijft stil en daar ben je hem ergens onwijs dankbaar voor. Na een paar minuten kijkt hij je inschattend aan.
"Ready to go back in?"
Je ademt diep in en uit en knikt dan. Samen lopen jullie terug naar binnen en je neemt je plek in de hoek van de bank weer in. Je trekt je benen op en knikt naar Georg dat hij verder kan vertellen. Terwijl hij ze bij praat over wat je die dag te weten bent gekomen, probeer jij het gesprek zo goed en kwaad als je kan te blokkeren. Als Georg uitgepraat is, blijft het heel lang stil.
"We have to go to the police," verbreekt Gustav de stilte uiteindelijk.
"She doesn't want to go to the police," antwoordt Georg rustig. "We have talked about it, quite a lot actually, and even though I don't support the decision, I do understand where she's coming from."
"Aber wir könnten nicht..."

Terwijl Gustav, Georg en Tom in het Duits verder discussiëren, trek jij je nog verder terug in de hoek van de bank. Na een paar minuten komt Heidi op de leuning naast je zitten en legt voorzichtig een hand op je schouder.
"Are you okay?"
Je haalt je schouders op. "I don't even know what okay is anymore."
Ze kijkt naar de jongens en weer naar jou. "Do you want to go outside and let the boys have their moment?"
Zodra je 'ja' knikt, steekt ze haar hand naar je uit, die je zonder twijfel aanpakt. Je ziet dat de jongens even opkijken, maar dan hun gesprek weer voortzettend. Heidi neemt je mee terug naar boven, naar het dakterras. Zodra je daar op de bank zit, pak je je sigaretten en steek je er één op.
"I am really sorry to hear that happened to you," zegt ze zachtjes. Je laat een halve glimlach zien. Je weet niet zo goed wat je daarop moet zeggen. "Does Bill know?"
"Nope." De 'p' maakt een ploppend geluidje als die je lippen verlaat. "I don't really want to tell him. Or anyone, really. I know I have to. I just... I don't wanna tell him over the phone."
Ze knikt en laat een klein, bemoedigend glimlachje zien. "You know he'll understand, right?"
"I guess," mompel je. "I have been worried about.. I don't know. I already felt like he deserved so much better and now-"
"Don't," onderbreekt ze je zachtjes. "He'll understand. He'll be Bill and probably refuse to leave your side for, I don't know, eternity, but he'll eventually be all right."
Je grinnikt en kijkt haar dan dankbaar aan. "Thanks - I really needed to hear that."

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Ik houd van ze
    Ze zijn zo lief voor maid!

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen