Foto bij 83 - What if I would love you till the end

Terwijl jullie door de straten van Berlijn lopen, realiseer je je weer waarom je niet in een grote stad woont; ook om half vier 's ochtends gaat het leven hier door en uit de ene club komt nog meer lawaai dan uit de andere. Na een flink stuk lopen blijft Bill voor één van de clubs staan. Je kijkt hem niet begrijpend aan.
"I know I always want to go dancing, but honestly, not right now..."
Hij grinnikt en slaat zijn arm om je heen. "I didn't bring you here to dance, silly. I brought you here because this is a special place to me."
"This club?"
"Nope. The place where we're standing right now."
"The curb right outside a club? I'm not really following."
Hij bijt zachtjes op zijn lip en slaat zijn ogen neer. "This is where I was when I got your message."
Je kijkt hem, nog steeds niet begrijpend, aan en ziet dat hij langzaam rood begint te kleuren. "What message?"
"The story," fluistert hij bijna onhoorbaar. Nu is het jouw beurt om zo rood als een tomaat te kleuren - hij heeft het over het 'fanfiction' appje dat je hem gestuurd hebt, waarin je je gevoelens voor hem opbiechtte.
"Oh," is dat ook je enige reactie. Hij kijkt je aan en iets, waarschijnlijk het feit dat je inmiddels zo rood als een boei gekleurd bent, zorgt ervoor dat hij op slag minder verlegen is.
"I was standing right here, having a cigarette. I was here with the band, but I couldn't find them anywhere, so I came out here to smoke. I got my phone out my pocket to send them a message, when I noticed yours. It was in that moment that I decided I would never, ever let you go."
Misschien is het maar goed ook, dat je hoofd al zo rood is, want nu valt het niet zo op dat je het bloed naar je wangen voelt stromen. "You did?"
"And, ähm, I guess the reason I wanted to show you is to prove to you that I decided that and I still support my decision; I will never let you go. I know that you're not ready to say it and that's okay, but I do want you to know that I still love you, no matter what."
Je probeert de brok in je keel weg te slikken en legt je hoofd tegen zijn schouder. "I don't deserve any of this."
Hij drukt een kus op je voorhoofd en zwijgend blijven jullie zo staan.

Voor je gevoel veel te snel stelt Bill voor om terug richting het hotel te gaan. Je knikt en trekt de capuchon nog wat verder over je hoofd. Terwijl jullie lopen, vlecht je je vingers door de zijne. Hij knijpt zachtjes in je hand. De stilte, op het nachtleven van Berlijn na, is een fijne stilte. Het gevoel dat er niks gezegd hoeft te worden, laat je tot rust komen. Je zucht diep en gaat wat dichter tegen Bill aan lopen. Hij legt zijn arm over je schouder, zonder je hand los te laten, zoals hij eerder die nacht ook deed, en jij legt je hoofd tegen zijn schouder. Het is een lang stuk lopen naar het hotel, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Het is een zwoele zomernacht, dus zelfs zonder vest had je het niet koud gehad, en -misschien nog wel veel belangrijker - je brengt de nacht door met je favoriete persoon. Een glimlach verschijnt op je gezicht bij die gedachte en je kijkt vanuit je ooghoeken naar Bill. Hij loopt met een dromerige blik naast je en, alsof hij voelt dat je naar hem kijkt, kijkt je dan ineens aan. "Thank you so much for being here."
"Thank you for being here," fluister je terug. Hij buigt langzaam naar je toe en blijft dan, aarzelend, een paar millimeter met zijn lippen van die van jou verwijderd, hangen. Je gaat een klein beetje op je tenen staan om de laatste paar millimeter te overbruggen en drukt jouw lippen op die van hem. Je voelt dat hij glimlacht en zelf kan je een glimlach ook niet onderdrukken. Hij drukt nog een kus op je lippen en legt dan zijn hoofd tegen dat van jou, terwijl jullie verder lopen. Tegen de tijd dat jullie terug bij het hotel zijn, is het al vijf uur. Zonder verder veel te zeggen, kleden jullie je weer om en gaan in bed liggen. Je kruipt tegen Bill aan en drukt een kus op zijn lippen.
"Sleep tight," fluister je en hij bromt iets van op "Good night" lijkt terug. Je draait je op je zij en hij kruipt dicht tegen je aan. Met een glimlach sluit je je ogen. What a night...

Reacties (1)

  • Luckey

    Zo speciaal dat Bill daar heen is gelopen!
    Hij pakt het goed op!

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen