Foto bij 85 - Move with the flow

"Oké, oké. Dus hij zag dat er iets was?"
"Ja... Ik ben snel gaan douchen en toen ik klaar was, kreeg ik een shirt van hem om aan te doen. Zodra we in bed lagen, begon hij erover. Hij was heel lief hoor en hij zei steeds dat ik het niet hoefde te vertellen, maar het hek was van de dam..." Je zucht diep en neemt een slok van je koffie. Dan grabbel je in je tas en haalt er je sigaretten uit.
"En toen?" dringt Sophia ongeduldig aan. Je steekt een sigaret op, neemt een trekje en zucht dan diep.
"Toen heb ik hem verteld wat er gebeurd is de afgelopen dagen. Dat ik met Georg bij Evander ben geweest en wat Evander me toen heeft verteld. Het gesprek was een beetje eenzijdig, maar hij weet het nu in ieder geval."
"En nu?"
"Ik denk dat alles oké is," verzucht je. "Hij is er behoorlijk van geschrokken en dat is natuurlijk ook logisch. Het was wel even ongemakkelijk en ik was echt bang dat ik alles verpest had... Maar daarna.. Oh, hij heeft zoiets liefs gedaan daarna, babe!"
"Möchten Sie noch etwas zu trinken?" wordt jullie gesprek onderbroken door één van de Starbucks medewerkers.
"Uh, ja, ich möchte gern ein Kaffee, bitte," zeg je in je beste Duits. Hij knikt en kijkt vragend naar Sophia.
"Ich auch," antwoordt ze en ze kijkt je vragend aan. Je knikt, om aan te geven dat het Duits klopt. De man bedankt jullie en loopt weer terug naar binnen.
"Dus, wat heeft hij gedaan dan?"
"Hij heeft me meegenomen naar een club. Of ja, niet echt een club, maar de stoep voor een club. Ik dacht eerst ook what the fuck, maar toen vertelde hij dat dat was waar hij mijn appje kreeg - dat appje in verhaalvorm, waarin ik vertelde dat ik het wilde proberen?" Zodra ze knikt, vertel je verder: "Hij zei dat dat het moment was waarop hij wist... Dat hij me nooit meer wilde laten gaan. Super cheesy, maar zo lief..."
Sophia kijkt je onderzoekend aan. "En toen?"
"Jij kent me veel te goed," zucht je. "Hij zei dat hij nog steeds van me houdt... En ik weet dat hij zegt dat hij er oké mee is dat ik het niet terug zeg, maar...-"
"Je bent bang dat hij het vandaag of morgen toch verwacht?"
"Ja, of overmogen," zucht je en jullie schieten in de lach. "Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen."
"Dat kan ik ook niet voor je invullen, babe," zucht ze. "Daar moet je zelf achter komen. Maar jullie stonden dus buiten voor die club, toen hij dit allemaal zei?"
"Jup. Lekker ongemakkelijk ook. Na een poosje zijn we weer terug naar het hotel gelopen-"
"En toen?!"
"Zijn we gaan slapen, Soof!"
"Alleen slapen?" Ze wiebelt veel betekenend met haar wenkbrauwen. Je zucht, rolt met je ogen en knikt.
"Anyway, hij was weg toen ik wakker werd. Iets met een emergency band meeting."
"Dat klinkt niet als Bill..."
"Dat dacht ik dus ook." Je trommelt een beetje ongeduldig met je vingers op tafel. "Hij zal vast vanmiddag wel uitleggen wat er aan de hand is."
"Maar... Ik hou van je, huh?" probeert ze het onderwerp weer terug te veranderen.
"Jup."
"En dat heeft hij al eerder gezegd?"
"Uhm, ja. Toen Tom het nodig vond om zich met onze relatie te bemoeien..."
"Zwei Kaffee," onderbreekt diezelfde man jullie gesprek, terwijl hij jullie koffie neerzet. Dan blijft hij even staan en hij kijkt je onderzoekend aan. Je staat op het punt om hem te vragen of je wat van hem aan hebt, maar bedenkt je dan dat je dat er niet eens in het Duits uit krijgt. In plaats daarvan trek je vragend je wenkbrauwen op.
"Entschuldigung," verontschuldigt hij zich. "Aber Sie-"
"I don't really speak German," onderbreek je hem. Hij fronst even, maar schakelt dan om.
"You look familiar. Warte..." Hij verdwijnt terug de Starbucks in. Je kijkt hem verbaasd na.
"Wat was dat nou weer?"
Sophia haalt haar schouders op. "Geen idee. Heb je nog wat van Billchen gehoord?"
"Hey! Zo mag ik hem alleen noemen," protesteer je lachend. "Maar volgens mij niet. Hij zou me bellen als hij klaar is."
"Oh, oké. Ik vraag me dan wel af wat er dan zo belangrijk is met de band nu."
Je wil net zeggen dat je je hetzelfde af vraagt, als de man van de Starbucks naar buiten gesneld komt met een Bravo tijdschrijft. Die gooit hij triomfantelijk voor je op tafel: "Das is.. Ich meine.. That's you!"
Uh oh..

Reacties (1)

  • Luckey

    Daar is je antwoord!
    Je staat in tijdschrift in Duitsland !

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen