Foto bij 87 - Are we on, are we off?

Het duurt even voordat Bill hierop reageert en zijn reactie is misschien wel de laatste die je verwacht had; hij duwt je zachtjes, maar vastberaden van zich af.
"Not now, not here," mompelt hij, terwijl hij zijn pet uit je hand grist en weer over zijn hoofd trekt. Je probeert te verbergen hoe hij je hiermee kwetst en loopt snel terug naar de tafel waar Sophia nog aan zit. Ze kijkt je onderzoekend aan en je schudt subtiel 'nee' om aan te geven dat je er nu niet over wil praten. Ze knikt zachtjes en pakt haar spullen in.
"Hey! I was just about to go back to Roos," verzint ze snel en ze geeft je nog een dikke knuffel voordat ze weg loopt. Je grist zelf ook je spullen van de tafel en loopt dan naar binnen om af te rekenen.
"Trouble in paradise?" plaagt Lukas. Je rolt met je ogen.
"None of your business," brom je. "Die Rechnung, bitte."
Hij draait een bonnetje voor je uit en krabbelt er wat op neer, voordat hij hem aan je geeft. "My phonenumber is on there, if you ever want to practise your German."
"Great. Thanks." Je schrikt zelf van hoe bot het uit je mond komt. "Sorry, not in the greatest mood."
Je drukt hem een briefje van twintig in zijn handen - veel te veel voor vier koffie, maar je weet jezelf echt geen houding te geven. Je loopt snel naar buiten en loopt langs Bill, door naar het hotel. Hij komt verdwaasd achter je aan.
"What's wrong?"
"Not here, not now," gebruik je zijn eigen woorden tegen hem, terwijl je driftig knippert om de tranen uit je ogen te krijgen. Wat had je ook gedacht? Dat hij echt oké met de situatie zou zijn? Je kan jezelf wel voor je kop slaan, als je bedenkt hoe naïef je bent geweest.
"Goodmorning, miss," groet de receptioniste je, maar ook haar gun je geen blik of weerwoord.
"Morning," antwoordt Bill beleefd, terwijl hij achter je aan snelt. Je stapt de lift in en begint, hoe kinderachtig ook, als een gek op het 'deuren sluiten'-knopje te drukken. Tot je grote opluchting, sluiten de deuren voordat hij de lift in stapt. Je laat jezelf tegen de wand van de lift vallen en laat je tranen de vrije loop. Wat ben je toch een idioot. Zie je nou wel, je had het hem nooit moeten vertellen. Zodra de lift stopt op de juiste verdieping, veeg je verwoed de tranen van je wangen en je loopt naar de hotelkamer. Je loopt naar binnen en doet de deur achter je op slot. Een kleine twee minuten later, klinkt er gebonk op de deur.
"Maud, don't be like this," klinkt het. "Please, let me in!"
Je negeert Bill's gesmeek en begint je spullen bij elkaar te zoeken. Je moet hier weg, is het enige wat door je hoofd schiet, en zo snel mogelijk.
"Please, let me in so we can talk!"
"There's nothing to talk about Bill, you made that quite clear," schreeuw je terug.
"What? Maud, please let me in!"
Je kijkt bedenkelijk naar de deur - je plannetje was duidelijk niet goed doordacht, want als je hier weg wil, zul je de deur moeten openen. Je zucht diep en probeert je emoties weg te slikken, voordat je de deur opent. Bill grijpt meteen zijn kans en stapt naar binnen. Hij doet de deur achter zich dicht, voordat je de kans hebt om de gang op te komen.
"Let me go," brom je. Hij schudt hard 'nee' en grijpt je tas uit je handen en gooit die op het bed.
"You're not going anyway," protesteert hij. "We're going to talk about this. What is happening right now?"
"Why don't you tell me? I told you what happened to me last night and you just proved today that it is not something you can live with." Je emoties krijgen ondertussen de overhand en de tranen stromen langs je wangen. "So what is happening right now, is that I am getting out of here before I make an even bigger fool of myself."
"You're leaving me?" stamelt hij verbaasd.
"Before you get the chance to dump my ass, I am," ga je boos verder.
"Dump your ass?"
Je zucht diep en ploft, met tegenzin, op bed neer. Wegkomen zit er voorlopig niet in. "Yes, because you obviously don't want to be with me anymore."
"Why would you think that?" zegt hij verward, terwijl hij naast je komt zitten. Hij legt voorzichtig zijn hand op de jouwe en knijpt er zachtjes in. "I want nothing more than to be with you, silly."
"Please, don't."
Hij kijkt je vragend aan. "Don't?"
"Don't pretend everything's okay, when it is clearly not."
"How can I get it through your stubborn head that I do want to be with you?!"
Je kijkt verschrikt op en ziet dat hij inmiddels ook geïrriteerd begint te worden. Als je hem verbluft aan blijft kijken, drukt hij ineens hard zijn lippen op die van jou en je laat het verbaasd toe. Hij duwt zachtjes tegen je schouder, zodat je op het bed komt te liggen en kruipt boven op je. Je voelt je hart bonken in je borst en als je je hand tegen zijn borst legt, om hem van je weg te duwen, grijpt hij je polsen en drukt die naast je tegen het matras.

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Ik snap het wel dat beetje zo denkt maar dit is niet ver

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen