Foto bij 103 - I hate that I still care

Bill P.O.V.
Je wordt wakker met verschrikkelijke hoofdpijn en je grijpt kreunend naar je hoofd. Kennelijk hard genoeg voor Heidi om het te horen, want er klinkt wat gerommel in de woonkamer en dan een klop op de slaapkamer deur.
"Bill? Ben je wakker?"
"Hmm," brom je.
"Mag ik binnenkomen?"
"Hmm."
De deur gaat een klein stukje open en Heidi's gezicht verschijnt in de kier. "Ik heb koffie..."
"Thank God," mompel je en je hijst jezelf overeind. "Hoe ben ik gister thuis gekomen?"
"Ik heb je opgehaald," glimlacht ze, terwijl ze op de rand van het bed komt zitten. Je pakt dankbaar de koffie van haar aan en neemt een slok.
"Ik weet daar echt niks meer van."
Ze kijkt je even moeizaam aan. "Wat weet je nog wel?"
"Ähm, ik had met Georg afgesproken, hij was iets vergeten in zijn... Nee, wacht. Hij had gezegd dat hij iets was vergeten in het hotel, maar toen ik hem bij de pub was vertelde hij dat dat niet waar was. Hij moest iets aan me vertellen. Maar wat?"
"Georg heeft me geappt met jouw telefoon," zegt ze. "Hij zei dat je iets te veel had gedronken en dat je wilde dat ik kwam ophalen."
"Dat zou wel de hoofdpijn en de gaten in mijn geheugen verklaren," klaag je en je neemt nog een slok koffie. "Waar is mijn telefoon eigenlijk?"
"Oh, die ligt hier," zegt ze, terwijl ze hem van je nachtkastje pakt en aan je geeft. "Je had flink wat berichtjes van Maud gisteravond, dus ik zou haar even laten weten dat je oké bent. Volgens mij maakt ze zich zorgen om je."
Terwijl die woorden langzaam tot je door dringen, beginnen de gesprekken van gisteravond terug te komen. "Nee."
"Nee?"
"Nee," zeg je vastberaden, terwijl je je telefoon naast je neerlegt. "Ik weet niet eens wat ik nu tegen Maud moet zeggen."
"Bill, wat is er gisteravond gebeurd?"
Je haalt je schouders op en verstopt je achter het koffiekopje. "Ik wil er niet over praten."
Heidi legt haar hand op je arm en kijkt je vol medelijden aan. "Ik ga nergens heen totdat je vertelt wat je dwars zit. Het is niks voor jou om je zo te bezatten - ik maak me ook zorgen om je."
"Het is niks," mompel je. "Ik heb beloofd dat ik het niet door zou vertellen."
"Je weet toch dat je mij alles kan vertellen?"
"Georg heeft me wat dingen verteld gisteravond over Maud. Dingen die ze kennelijk wel met hem wil bespreken, maar niet met mij."
"Wat voor dingen?"
Je zucht diep en begint, voor zover je het je nog kan herinneren, te vertellen over de avond hiervoor. Hoe Georg ineens van alles wist over wat er tussen jou en Maud gebeurd is en hoe ze zich daar kennelijk daadwerkelijk bij voelt. Hoe ze hem in vertrouwen neemt, maar jou in het duister laat. "En het ergste is nog, dat ze kennelijk nog gevoelens heeft voor haar ex."
"Heh? Wat?"
"Jup."
"En wat zei Maud hier zelf over?"
"Weet ik veel. Ik heb Georg beloofd niks hierover te vertellen - dus jij weet ook van niks!"

Een lang gesprek en een douche later, kijk je twijfelend naar het schermpje van je telefoon. Je scrollt door de eindeloze reeks berichtjes van Maud. Zelfs als je haar uren lang negeert, stuurt ze je nog een lief berichtje voor het slapen gaan. Je zucht diep en steunt met je kin op je hand. Iets wat Heidi vanochtend zei, kan je niet loslaten. Zelfs als alles wat Georg verteld heeft waar is, is het niet eerlijk omdat allemaal op jezelf te betrekken, vond ze. Met alles wat Maud heeft meegemaakt, mag je haar dit niet kwalijk nemen. Enige probleem is, dat doe je wel. Niet kwalijk in de zin dat je haar nooit meer wil zien of spreken, maar wel genoeg om niet te weten wat je nu tegen haar moet zeggen. Je voelt je bedrogen, zelfs al heeft ze het recht om misschien niet alles met je te willen delen. Je zucht opnieuw en begint dan te typen.
Bill: Sorry, busy day. How are you today?
Je schuift met tegenzin je telefoon over de tafel naar Heidi. "Kan ik dit zo sturen?"
"Vind je het niet een beetje kortaf?"
"Ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Typ jij maar."
Heidi begint te typen en schuift dan na een tijdje je telefoon weer terug.
Bill: Hi babe, sorry for not texting you back yesterday - crazy day. How are you today? Miss you xx
Je fronst even, maar drukt dan uiteindelijk op verzenden. "Danke."
"Je moet hier echt met haar over praten," zucht ze. "Ik kan me niet voorstellen dat wat je van Georg gehoord hebt allemaal waar is. Misschien heb je hem wel verkeerd begrepen?"

Reacties (1)

  • Luckey

    Mag de Heidi in jou verhaal!!
    Ga praten!
    Georg hoop dat je ergens goed verstopt bent! Want ik doe je wat aan!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen