Foto bij 011

Na het eten helpt Charles me naar boven. Pa vond het prima dat de jongens hier heen komen met kerst. Ze mogen zelfs hier blijven slapen. "Ik wil me eigenlijk nog even douchen", zeg ik als we boven zijn. "Dat gaat nu nog niet. Wat je wel kan doen is met een washandje je zelf wassen", ik knik. "Wil je me helpen? Het gaat nog niet nu", ik hoor hem lachen. "Natuurlijk help ik je". Hij tilt me op en zet me in de badkamer op een stoel. Hij helpt me met uitkleden, ik heb nu alleen nog mijn bh en slipje aan. Als ik weer schoon ben helpt Charles me weer met omkleden. Hij tilt me op en legt me op bed. Ik ben al snel vertrokken.

De volgende morgen word ik vroeg wakker. Ik kijk naast me en zie Charles op een matras op de grond liggen. Langzaam word hij ook wakker. "Goeiemorgen sunshine", zegt hij. "Goeiemorgen Charles". Charles komt omhoog en loopt naar me toe. Hij geeft me een kus op mijn hoofd. "Wat wil je aan Em?", ik denk even na. "Doe maar lekker een dikke trui en een joggingbroek", Charles moet lachen. "Is goed", al snel heeft hij wat gevonden. Met hulp van Charles heb ik binnen vijf minuten mijn kleren aan. Ik hinkel naar mijn bureau en pak mijn songwriter boekje. Charles tilt me weer op en legt me beneden weer op de bank. "Goeiemorgen meisje van me", zegt papa als hij binnen komt. "Morguh paps", hij geeft me een kop koffie en deze neem ik dankbaar aan. De hele dag is het heel relaxed. Heb wel veel pijn maar gelukkig werken de morfine pillen goed. "Em wij gaan even boodschappen doen, de kids zijn bij opa en oma, jullie vermaken je wel denk ik hè?", lachend knikken Charles en ik. Minttu en pa gaan weg. Charles komt naar me toe en geeft me nu een kus op mijn lippen. "Mag ik je laptop even lenen? Ik wil even met mijn familie skypen", ik knik en schrijf mijn wachtwoord op. Hij pakt de laptop op en gaat er mee naar boven. Ik pak mijn songwriter boekje. Het word wel weer is tijd dat ik een liedje ga schrijven. Na een tijdje is de tekst af. Zachtjes begin ik hem te zingen. Ik heb niet eens door dat Charles alweer beneden is. "Wauw je kan zo goed zingen!", ik schrik me rot. Als ik Charles zie ben ik gelijk weer rustig. "Gek je liet me schrikken", Charles kijkt me lachend aan. "Sorry lieverd, dat was niet de bedoeling", nu moet ik ook lachen. Charles komt bij me zitten en ik knuffel me tegen hem aan. "Zing nog eens het refrein", als vanzelf begin ik te zingen. "Beat me 'till I am first. Beat me and make me work. I'll show you what I am worth. So beat me and make me first". Een gelukzalig gevoel kruipt door mijn lichaam. Van zingen word ik gelukkig en rustig. "Je kan echt zo goed zingen Em!".

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen