Foto bij Scar 177

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
De minuten glippen over me heen als olie over een tentdoek, en het laatste wat ik hoor voordat ik in slaap van is Paiges zachte, lieve stem die zegt: 'Ik hou van je.'
Ik ben te moe om nog iets uit te brengen, maar als het kon, had ik het duizend keer teruggezegd.

De volgende dag gaat het op zich vrij goed met me, maar ik denk dat dat voornamelijk komt door Paiges steun. Ze helpt me ontzettend, op alle mogelijke manieren, en ook de manieren die voor haar heel moeilijk moeten zijn. Op eigen initiatief vraagt ze me naar mijn relatie met Nola, heel voorzichtig, en zo proberen we erachter te komen of ze in het verleden misschien wel eerder zulke dingen met me gedaan heeft. Paige vraagt me of ze ooit erg heeft aangedrongen nadat ik aan had gegeven dat ik geen zin had om seks te hebben, of dat ze me op zulke momenten misschien probeerde te chanteren door te zeggen dat het me minder mannelijk maakte of dramatisch vroeg of ze soms niet mooi genoeg voor me was. Ik wil automatisch zeggen van niet, want het klinkt zo idioot, maar na een paar seconden besef ik dat dat wel degelijk het geval is en trekt het bloed uit mijn gezicht weg. Hoewel ik kan zien dat het voor een knoop in haar maag zorgt, blijft ze kalm en begint ze me naar specifiekere situaties te vragen. Ze trekt niet hardop conclusies, want ze heeft wel gemerkt dat dat niet voor mij werkt, maar ze stelt precies de juiste vragen die me doen realiseren dat Nola echt hele manipulatieve dingen gedaan heeft.
Hoewel er voornamelijk een afschuwelijk soort medeleven op haar gezicht te zien is, gepaard met een geveinsde, professionele kalmte, zie ik om de zoveel tijd iets van onzekerheid in haar ogen flikkeren, gevolgd door een vlaag van zelfverwijt omdat ze niet wil dat die onzekerheid er is. Het is inmiddels wel duidelijk dat Nola bijna het ergste is wat me in mijn hele leven overkomen is, maar ik merk dat Paige elk stukje informatie dat ik over Nola’s en mijn seksleven weggeef reflexmatig vergelijkt met dat van onszelf. We hebben het er nooit over gehad, maar het was me de afgelopen maanden al wel duidelijk geworden dat Nola voor Paige een maatstaf was geworden voor hoe ze in bed moest zijn. Ze is op seksueel gebied absoluut onervaren, en ze denkt dat dat erg is, of dat ze me daarmee niet kan geven wat al mijn exen me wel konden geven. Elke keer als we iets nieuws probeerden in bed, hoe goed het ook was, zag ik haar na afloop piekeren over of het voor haar misschien specialer was dan voor mij, of dat het voor mij overduidelijk was dat ze nog niet zo goed wist wat ze deed, of dat het voor haar alles betekende en voor mij helemaal niets. Nola is de enige van mijn exen die ze kent - ze is nu eenmaal ook de enige waar ik op langere termijn een relatie mee heb gehad - dus het is haar met wie Paige zichzelf in al haar twijfels mee vergeleek, en dat is blijkbaar een moeilijke gewoonte om te doorbreken.
Ze laat er echter niets van merken en we praten verder, tot ik een vrij duidelijk beeld heb van wat er gebeurd is. Nola heeft een hele hoop op haar geweten, en zonder dat ik het echt doorhad heeft ze me gemanipuleerd om een hele hoop dingen te doen die ik eigenlijk niet wilde. Als ik aangaf dat ik geen zin had in seks wanneer zij dat wel had, schold ze me allemaal verwijten toe, of zei ze dat ik geen echte man was, of gaf ze me als de discussie echt heel verhit werd zelfs een klap. Soms begon ze krokodillentranen te huilen en vroeg ze me of ze soms niet mooi genoeg was, of ik haar soms lelijk vond. Ze deed alles om me mezelf maar schuldig genoeg te laten voelen dat ik toch met haar zou vrijen. Soms, als we met vrienden iets aan het drinken waren, maakte ze me publiek belachelijk door te overdrijven over mijn lage libido. Geen wonder dat Hailey en Marco zo'n hekel aan haar hadden.
Nola heeft me vaker dan ik tellen kan gedwongen tot seks en heeft me dus, in letterlijke zin, verkracht. Maar het voelt niet zo. Op het moment dat ze heet deed voelde het ook niet zo, want ze had immers gelijk, of niet soms? Een man hoorde toch altijd zin te hebben? Een man kan toch niet verkracht worden? Het was toch gewoon iets wat ik altijd moest willen, waar en wanneer het maar kon?
Ze heeft me verkracht. Ik wist het niet, en nu weet ik het wel, en het galmt door mijn hoofd, keer op keer.
En nu weet ik het, maar wat moet ik met die informatie? Ik weet het, maar het voelt niet alsof het gebeurd is. Nog niet, misschien. Wat moet ik hiermee? Bij Paige was het overduidelijk. Paige is gedrogeerd, ontvoerd geslagen, vastgepind op een of ander vies matras en verkracht tot alles tussen haar benen bloedde. Natuurlijk is ze getraumatiseerd. Natuurlijk was dat verschrikkelijk. Natuurlijk heeft ze nachtmerries en vertrouwensproblemen en duurde het heel lang voordat ze mentaal klaar was om seks met me te hebben. Natuurlijk. Maar hoe zit het met mij? Ik weet niet hoe ik me voel, of hoe ik me zou moeten voelen.
De dagen erna merkt Paige dat het inderdaad effect op me heeft gehad, ook al heb ik het zelf nog niet echt door. Ik zit urenlang in stilte te piekeren, zeker de eerste dag. Als ze me aanraakt, hoe onschuldig ook, schrik ik op. Telkens word ik overspoeld door een ongekend soort misselijkheid, en ik moet steeds denken aan Nola’s handen die die avond mijn overhemd losknoopten terwijl ik zei dat ze moest stoppen.
Paige heeft al vrij snel door hoe ze ermee om moet gaan, waarschijnlijk omdat ze vrij goed herkent wat ik voel. Elke keer, voordat ze me aanraakt, laat ze me onbewust even wennen aan het idee. Als ze haar hand op mijn schouder legt, laat ze telkens eerst haar vingertoppen even achteloos over mijn schouder strijken, zodat de aanraking niet te plotseling voelt.
Ik schaam me omdat ze blijkbaar denkt dat ik die behandeling nodig heb, op het moment. En ik schaam me nog meer omdat ze nog gelijk heeft ook.

Dinsdag, zes dagen na Nola’s bezoek en drie dagen na mijn realisaties over wat ze me allemaal aan gedaan heeft, gaat het weer vrij goed met me. Ik ben overduidelijk nog een beetje afwezig, en Paige is nog altijd erg voorzichtig met me, maar ik voel me een heel stuk beter.
Het is ochtend, en we gaan net ontbijt maken. Tot mijn grote verbazing zie ik Paige de slaapkamer uit lopen in een donkerblauwe jurk, van een effen, geribde stof. Het heeft een U-hals die haar sleutelbenen bloot laat en een uitsluitend bovenstukje, dat uitloopt in een wat wijdere, zwierige rok tot net beneden haar knieën. De mouwen heeft ze opgestroopt tot net boven haar ellebogen.
'Ik heb mijn huishoudelijke taken de afgelopen dagen een beetje verzaakt, ben ik bang. Ik heb oprecht geen schone lange broeken meer. Ik zal na het ontbijt meteen de was gaan doen,' zegt ze.
"Haar" huishoudelijke taken zijn net zo goed die van mij, maar het is duidelijk dat ze me wil ontlasten.
Ze heeft eigenlijk helemaal geen jurken, behalve deze, en dit is de eerste keer dat ik haar hem heb zien dragen. Ze heeft me verteld dat ze rond haar drieëntwintigste een keer haar bovenbeen op een hele nare manier open had gehaald aan een roestige leuning van een brandtrap, en daardoor moest haar bovenbeen een tijdje in het verband. Broeken zaten daardoor niet zo prettig, dus ze had voor de eerste paar dagen een jurk gekocht, die ze 's nachts steeds waste. Ze heeft er een heel onopvallend litteken aan overgehouden op haar rechterbeen, en ze vertelde me erover toen ik hem op een avond opmerkte en ernaar vroeg. Ik heb me altijd al afgevraagd hoe die jurk haar zou staan.
'Ik doe het wel,' zeg ik, maar we weten allebei dat we het uiteindelijk waarschijnlijk samen zullen gaan doen. 'Je ziet er mooi uit, trouwens.'
Ze haalt haar schouders op.
'Het heeft geen broekzakken.'
Ik loop naar haar toe en mijn handen vinden haar heupen. Ik breng mijn hoofd naar de hare en fluister, mijn lippen bijna tegen haar oor: 'En toch zie je er verrukkelijk uit.'
Ze bloost en maakt zich van me los.
'Laten we gaan eten, ik heb honger,' zegt ze terwijl ze de tafel begint te dekken.
Ik help haar en we eten in stilte, onze armen af en toe langs elkaar strijkend. Zodra we klaar zijn, ruimen we samen af en net wanneer ze bij het hoofd van te tafel gaat staan en het laatste kopje pakt, kom ik achter haar staan en leg ik mijn handen om haar middel. Terwijl ze daar staat, tussen de tafel en mijn lichaam, haar rug tegen mijn borstkas, begin ik plagerige kusjes in haar hals te geven, en ik zie kippenvel over haar half ontblote armen verspreiden.
Ik laat een hand naar beneden glijden om haar bil mee vast te pakken en ik zeg: 'Ik vind het eigenlijk wel een heel goed idee, zo'n jurkje. Wil je weten waarom?'
Ze lacht zachtjes en vraagt, haar stem een beetje hees: 'Waarom?'
Mijn handen glijden onder haar rok naar boven, tot ik bij haar slipje terechtkom.
'Omdat je er niet per se iets onder hoeft te dragen,' zeg ik, waarna ik mijn vingers om de randen bij haar heupen laat glijden en door mijn knieën ga. Bij de grond aangekomen stapt ze uit het slipje en terwijl ik weer overeind kom werp ik het opzij.
Haar adem wordt rasperig en onvast wanneer ik mijn rechterhand weer onder haar jurk laat glippen en langzaam over haar been weer omhoog strijk. Ze leunt iets achterover, dichter tegen me aan. Wanneer mijn vingers haar vochtige middelpunt bereiken, stokt de adem in haar keel. Ze leunt haar hoofd achterover tegen mijn schouder en ik laat mijn wijsvinger heel zachte rondjes om haar clitoris draaien.
Na een tijdje streel ik een aantal keer door haar natte lipjes, waarna ik mijn wijs- en middelvinger langzaam in haar laat glijden. Mijn naam komt in een hese kreun over haar lippen en ik geef een zacht kusje achter haar oor. Mijn linkerhand glijdt over haar ribben omhoog naar haar borst, die ik door de stof heen masseer.
'Ik moet vaker een jurk dragen,' brengt ze uit terwijl ik sneller met mijn vingers in haar begin te stoten.
Ik bijt zachtjes in haar oorlel.
'Dat moet je zeker.'
Ik haal mijn vingers uit haar en duw haar met de nodige voorzichtigheid voorover over de tafel. Ze komt steunend op haar ellebogen een stukje overeind en ik trek haar rok omhoog, zodat haar kont bloot komen te liggen. Ik geef een klap tegen haar bil, waarna ik van achteren weer twee vingers in haar laat glijden. Ik voel haar wanden samenknijpen en kan een kleine, triomfantelijke glimlach niet onderdrukken, zeker niet wanneer ze ook nog eens begint te kreunen. Ik blijf doorgaan met haar vingeren, maar wanneer ik voel dat ze bijna tot een hoogtepunt komt, onderbreekt ze me.
'Nathan,' weet ze hijgend uit te brengen, 'ik wil je in me voelen.'
Ik haal mijn vingers weer uit haar en maak mijn riem los. Ik doe mijn broek en ondergoed uit en niet lang daarna laat ik me diep in haar glijden.
Ik heb door wat ze doet. Normaal is ze wat proactiever tijdens het vrijen, maar omdat ik de laatste paar dagen zo terugschrik van haar aanrakingen, zeker als ze onaangekondigd zijn, laat ze me nu volledig de overhand nemen. Ons seksleven heeft inmiddels wel een dusdanig punt bereikt dat ze zich comfortabel genoeg voelt om absoluut niets te doen wat ze niet wil, maar toch voel ik iets van schuldgevoel, ook al snap ik niet precies waarom.
Ik begin te bewegen, eerst zachtjes, zodat ik zeker weet dat ik haar geen pijn doe, maar steeds harder en sneller. Omdat we het eigenlijk nooit in deze positie doen, raak ik nu plekken die ze nog nooit gevoeld heeft op een manier die ze nog nooit gevoeld heeft, en het resulteert erin dat ze ongecontroleerd begint te kreunen. Het moedigt me aan om nog sneller te gaan en mijn gekreun voegt zich bij het hare.
Na een tijdje trek ik me uit haar en met mijn handen, die toch al om haar heupen geklemd waren, draai ik haar om, zodat ze nu op haar rug ligt. Ik trek haar omhoog, zodat ze zit, en druk ruw mijn lippen op de hare. Ze zoent me met evenveel passie terug en na een tijdje murmel ik in haar mond: 'Die jurk moet uit.'
Ze trekt zich een beetje terug en lacht.
'Ik dacht dat je juist zo'n fan was van de jurk.'
Ik pak het kledingstuk bij de onderkant van de rok vast en trek hem over haar hoofd, met een beetje medewerking van Paige. Ze haalt meteen haar hand even door haar haar om het weer te fatsoeneren en ook ik trek mijn shirt uit, zodat we nu allebei naakt zijn.
'Ik ben een heel groot fan van de jurk,' zeg ik, terwijl mijn ogen haar onbedekte lichaam in zich opnemen, 'maar nu wil ik je even zo.'
Ze glimlacht.
Ik kus haar weer en grom tegen haar lippen: 'Zo mooi.'
Voordat ik dusdanig in haar verloren raak dat ik haar de rest van mijn leven alleen nog maar wil zoenen, trek ik me terug en houd ik mijn wijs- en middelvinger, die nog een beetje nat zijn van haar vocht, voor haar lippen. Met een brutale schittering in haar ogen neemt ze ze in haar mond. Ze likt en zuigt ze tot ze helemaal schoon zijn en ik trek mijn hand weer terug.
Ik druk mijn lippen weer op de hare - zacht, deze keer - en murmel: 'Normaal ben ik de enige die je mag proeven. Het zou oneerlijk zijn om niet te delen.'
Ze glimlacht lichtjes en ik leg mijn handen op haar rug om haar te ondersteunen wanneer ik haar een stukje achterover laat zakken en haar borst begint te kussen, eindigend bij haar tepel, die ik in mijn mond neem.
'Nathan,' kreunt ze zachtjes, terwijl ze steun zoekt bij mijn schouders.
Ik laat haar achterover op het tafelblad glijden. Haar benen bungelen vanaf haar heupen van de tafelrand, waardoor ik heel gemakkelijk weer bij haar naar binnen kan glijden als ik tussen haar benen ga staan. Zodra ik dat doe, hapt ze naar adem en holt ze haar rug, waardoor haar borsten naar boven komen.
Na een paar stoten neem ik haar benen vast en leg ik die over mijn schouders - lang leve de flexibiliteitsoefeningen die ze de afgelopen tijd is gaan doen - zodat ik dieper in haar kan komen. We zijn inmiddels zo luidruchtig dat het niet anders kan dan dat de buren ons zijn gaan haten, maar we kunnen het geen van beiden helpen. Bovendien maakt het niet uit, want we zijn toch niet van plan om naar de buurtbarbecue te gaan.
Terwijl ik met één hand houvast zoek bij een van haar dijen, vind mijn andere hand een van haar borsten, die ik begin te masseren. Mijn duim speelt met haar tepel, precies op de manier waarvan ik weet dat ze er erg gevoelig voor is.
Haar wenkbrauwen trekken naar elkaar toe terwijl haar mond openvalt. Ze slaat haar hand voor haar mond om haar hoge, harde kreun te dempen, maar ik pak haar pols vast en pin haar arm op het tafelblad.
'Hou je kreunen niet in,' weet ik moeizaam uit te brengen, en mijn hand vindt haar gevoelige borst weer.
Ze knikt ademloos. Haar ogen vallen even dicht van genot, maar wanneer ik een punt heel diep in haar raak gaan haar ogen weer open en kijkt ze me extatisch aan.
‘Nathan, je voelt zo goed in me,’ steunt ze, en de betekenis van de woorden in combinatie met de manier waarop ze over haar lippen komen zorgt ervoor dat ik van het een op het andere moment op het randje van een hoogtepunt zit.
Ik houd me echter nog in, want ik wil ook dat zij klaarkomt. Daar hoef ik echter niet al te lang op te wachten, want al na een paar stoten begint ze zachtjes te trillen.
'Nathan,' kermt ze, op een manier die me vertelt dat haar orgasme haar elk moment kan overspoelen.
Ik laat de hand op haar borst naar beneden glijden een raak zachtjes haar clitoris aan, waardoor haar mond weer openvalt van genot, niet meer in staat om iets uit te brengen.
'Kom maar, schatje,' zeg ik hees, want ik weet dat ook zij het altijd zo lang mogelijk vol probeert te houden. 'Kom voor me.'
Het trekt haar meteen over het randje en luid kreunend wordt ze overspoeld door haar orgasme. Door de manier waarop ze rond me samenknijpt kom ik na nog één diepe stoot ook klaar en ik rij nog even mijn orgasme uit.
Ik laat me voorover zakken, bovenop haar, met mijn gezicht tussen haar borsten. Hoewel mijn voeten nog op de grond staan, ligt een groot deel van mijn gewicht bovenop haar, maar ze lijkt er amper iets van te merken. Ik hijg tegen haar klamme huid, en voel dat ook zij zwaar ademt. Ik kan haar wilde hartslag tegen mijn voorhoofd voelen bonken.
Ze slaat haar armen om me heen en wrijft even over mijn rug, haalt een paar keer een hand door mijn haar. Wanneer ik een beetje gekalmeerd ben, draai ik mijn hoofd opzij en sluit ik mijn ogen, mijn wang op haar borstkas.
Ik ben zo uitgeput dat ik er licht van in mijn hoofd ben geworden, en ik wil alleen nog maar de rest van mijn leven zo liggen. Paige lijkt er niets op tegen te hebben en blijft mijn rug strelen en door mijn haar aaien.
'Kun je zo nog wel ademen?' murmel ik voor de zekerheid.
'Ja, hoor, liefje. Maak je maar geen zorgen.'
'Niet te zwaar?' lispel ik, en ik voel hoe ze haar hoofd schudt.
'Helemaal niet.'
Ik weet niet hoe lang daar blijven liggen, waarschijnlijk een paar minuten, maar uiteindelijk vraag ik: 'Douchen?'
Ze knikt en we komen overeind, waarbij ik nu pas uit haar glij. Al het vocht en sperma dat nog in haar zat stroomt naar buiten, en we beginnen allebei als een stelletje tieners te giechelen, alsof dit allemaal heel spannend en ondeugend is.
'Oké, als ik na het douchen de was ga doen, ruim jij dit dan op?' vraagt ze en ik kijk haar verontwaardigd aan.
'Waarom ik? De meeste troep is door jou geproduceerd, hoor.'
Ze geeft me een zacht stompje tegen mijn schouder, absoluut niet bedoeld om me pijn te doen.
'Ja, maar jij bent degene die mij op zat te geilen, dus het is jouw schuld.'
'Mijn schuld. Heb je enig idee hoe je eruitzag in dat jurkje? Ik kon toch onmogelijk van je afblijven?' kibbel ik en ze lacht.
We gaan onder de douche staan en ik trek haar dicht tegen me aan, mijn armen om haar middel. Ze legt haar hoofd tegen mijn schouder en ik voel haar lichtjes glimlachten, haar ogen gesloten.
Ik wrijf even zachtjes over haar rug en middel en fluister in haar oor: 'Heb ik je wel eens verteld hoe fucking mooi je bent?'
Haar glimlach wordt breder en ze tilt haar hoofd op om me aan te kijken.
'Je hebt het misschien wel een paar keer laten vallen, als ik het me goed herinner?' antwoordt ze met een brutale schittering in haar ogen.
Ik druk een zachte kus op haar lippen.
'Nou, je bent in ieder geval het prachtigste dat ook maar iemand op aarde ooit onder hun vingertoppen heeft mogen voelen,' verzeker ik haar.
Haar glimlach, die verdwenen was zodra mijn lippen de hare raakte, keer weer terug. Ze gaat op haar tenen staan, zodat haar mond vlakbij mijn oor is, en zegt: 'En heb ik jou wel eens verteld hoe...' begint ze, gevolgd door een aantal onzedige dingen die zelfs Hailey niet hardop zou durven zeggen. Ze sluit af met: 'En dat ook jij fucking knap bent, uiteraard.'
‘Wow, Paige, ik wist niet dat je zo dirty was,’ lach ik, maar ze kijkt me brutaal aan.
‘Oh nee?’
Ik grijns. ‘Misschien een beetje.’
Ik trek haar weer iets dichter tegen me aan en ze laat haar hoofd weer in mijn hals rusten. Ik wieg haar zachtjes en geniet van haar lichaam dicht tegen de mijne, vacuümverpakt. Plotseling zie ik iets in de weerspiegelende glazen wand van de douche en ik draai haar om, zodat ze met haar rug naar me toe staat.
'Fuck, Paige, doet je rug zeer?' vraag ik terwijl ik mijn duim vederlicht over de lengte van haar litteken laat glijden, dat er een beetje rood en geïrriteerd uitziet.
Ze recht haar rug een beetje als reactie op de gevoelige aanraking, alsof het pijn doet, en haalt haar schouders op.
'Een beetje.'
'Fuck. Kwam het door wat we net gedaan hebben?' vraag ik. Ik had er geen moment aan gedacht dat het harde tafelblad haar misschien zou bezeren. Normaal denk ik beter over zulke dingen na.
'Toen ik wakker werd was het al een beetje gevoelig. Nathan, echt, het is oké,' belooft ze me, maar zoals gewoonlijk ben ik niet gerustgesteld.
'Zal ik er na het douchen wat zalf op smeren?' vraag ik, en het feit dat ze knikt vertelt me dat het niet helemaal zo oké is als ze me wilde laten denken.
Ze draait zich weer om in mijn omhelzing en kijkt me aan. Haar grijze ogen staan serieus.
'Hoe gaat het met je, Nathan?' vraagt ze zachtjes.
Onbewust laat ik mijn armen van haar af glijden.
'Het gaat wel,' antwoord ik, maar ik hoor dat mijn stem afstandelijker klinkt dan bedoeld.
Ze kijkt me bezorgd aan.
'Natha-' dringt ze aan, maar ik onderbreek haar.
'Het gaat wel,' herhaal ik weer, te bars en te scherp. Ik zie de gekrente gekwetstheid in haar ogen en mijn uitdrukking verzacht. 'Paige, het spijt me. Ik bedoelde het niet zo bot. Ik... Ik heb gewoon nog even tijd nodig om erover na te denken. Ik weet... Ik weet nog niet precies wat ik ervan moet denken. Snap je?'
Ze knikt begripvol.
Ik laat mijn armen weer om haar heen glijden en trek haar tegen me aan. Ik druk een kusje op haar haar. Ze laat me haar vasthouden.
'Ik ben er voor je. Dat weet je, toch?' vraagt ze, maar het klinkt bijna smekend, alsof ze bang is dat ze na al die maanden nog steeds niet genoeg heeft laten zien hoeveel ze voor me over heeft.
Ik knik. 'Ik weet het, liefje.'
Ik strijk even zachtjes over haar rug, waarbij ik strategisch het litteken ontwijk, en laat de stralen van de douche ons verwarmen.
'Ik hou zo veel van je,' zegt ze zachtjes. 'Vergeet dat niet.'
'Nooit,' antwoord ik. 'En ik hou ook van jou. Zielsveel.'
'We komen er samen wel uit. Er is veel gebeurd, maar samen komen we er wel uit. Ook dat gedoe met Nola,' verzekert ze me.
Ik knik, maar ik zeg het niet hardop, want ik besef dat ik het niet geloof. Dit zijn allemaal de dingen die ik ook tegen haar gezegd heb, maandenlang, als er iets gebeurde, of als de pijn uit haar verleden luider schreeuwde dan de geluk van haar heden. Het leek haar nooit echt zoveel te helpen als ik zou willen, en ik dacht dat het was omdat ze me niet geloofde, of omdat ze bang was dat het niet zou lukken en ze niet durfde te hopen. Nu begrijp ik echter wat het echte probleem is.
Ik weet dat ze van me houdt, en dat ze er altijd voor me zal zijn, en dat ik dit allemaal niet alleen hoef te doen, en dat we ons heus wel redden, maar daar gaat het allemaal niet om. Ze kan me steunen, maar dit is iets wat ik zelf moet verwerken. Ze kan er voor me zijn, en ze kan van me houden, en dat gaat me helpen om hier overheen te komen, maar als het er op aankomt moet ik het zelf doen. Ik moet hier zelf mee leren leven.
En zulke dingen zijn nou nooit echt mijn specialiteit geweest.

Reacties (1)

  • BethGoes

    Mij mij staan er allemaal rare tekentjes boven alle letters van quizlet, is dat bij jullie ook of is mijn laptop aan het flippen?
    En zulkê dïngên zïjn nõu nõõït êcht mïjn spêcïålïtêït gêwêêst.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen