Foto bij 105 - Yesterday is one million years ago

Je staart verbijsterd naar je telefoon, die je nog in je hand hebt. Bill heeft na die woorden opgehangen, zonder verder nog wat te zeggen. Een misselijkmakend gevoel heerst in je buik en met een diepe zucht laat je je achterover op bed vallen.
Maud: Hey bbe, als je nog kan en wil langskomen, graag. Kan wel wat afleiding gebruiken...
Sophia: Alles oké?
Maud: Leg ik zo wel uit. Lang verhaal. Neem jij wijn mee?
Sophia: Ik ga ff langs de supermarkt en dan kom ik eraan. Half uurtje.
Maud: Thnx.
Je hijst jezelf weer overeind en staart naar je kledingkast. Uiteindelijk haal je daar een trainingsbroek van Adidas uit en die trek je aan. Dan gris je de trui van Bill van het bed en trekt die over je hoofd. Je kan het niet laten om even je neus erin te stoppen en diep in te ademen. Een gemengd gevoel gaat door je lijf - ergens is het heel fijn en lief dat hij je deze trui heeft meegegeven, maar op dit moment herinnert het je ook aan hoe hij nu doet... Het voelt alsof het herinneringen uit een ander leven zijn als je terug denkt aan gisterochtend. Aan jullie afscheid. Aan jullie dagen samen. Je duwt die gedachte ver weg en slentert naar keuken voor nog een kop koffie. Gewapend met de koffie en je pakje sigaretten verplaats je jezelf naar het balkon. Een beetje frisse lucht kan wonderen doen, bedenk je, terwijl je een sigaret opsteekt en even genieten je ogen sluit in de zon.
Maud: It really sucks that we can't meet up in two weeks, but I can't really blame you, I guess. Can we facetime tomorrow?
Bill <3: Maybe x
Je laat gefrustreerd je telefoon naast je op het bankje vallen. Waarom doet hij nu toch zo raar?!

Een klein half uurtje later zit je samen met Sophia op het balkon. Je steekt nog een sigaret op, terwijl zij twee glazen wijn inschenkt. Ze kijkt even op haar horloge en grinnikt dan: "Precies vier uur - timing!"
Je doet je best om een glimlach te tonen - je hebt eigenlijk niet zo'n zin om haar gelijk weer mee jouw ellende in te sleuren. Ze geeft je een glas aan en doet net alsof ze je verbitterde glimlach niet gezien heeft. Je tikt met jouw glas tegen dat van haar om te proosten, voordat je het gulzig aan je lippen zet.
"Oké, slow down," lacht ze. "Ik heb genoeg meegenomen en je hoeft echt niet bang te zijn dat ik dat allemaal in mijn eentje op drink."
"Sorry," zucht je. "Ik ben er gewoon zo klaar mee."
"Waarmee?"
"Mannen, lange afstand relaties, celebrities, Whatsapp," som je op.
"Ik geloof dat ik hier een thema in herken," merkt ze op. Je rolt met je ogen. "Wat is er met Bill?"
"Wist ik dat maar..."
"Babe, ik hou heel veel van je, maar als je in codes blijft praten kan ik je ook niet helpen," lacht ze. Je gromt en neemt nog een hijsje van je sigaret.
"I know, I know. Het is gewoon... Ik weet niet wat er is. Aan de ene kant baal ik enorm van hoe hij nu tegen me doet en aan de andere kant is het niet alsof hij echt iets verkeerds doet, I guess."
"Maud!"
"Oké. Rustig. Uh, waar moet ik beginnen. Het was een beetje gek met afscheid nemen gisteren, maar dat is niet heel raar, want dat blijft gewoon super kut. Anyway, we hadden afgesproken dat ik hem zou bellen als ik thuis was en ik had hem toen bij die stop al geprobeerd te bellen, maar toen drukte hij me weg en hij zei dat hij druk bezig was en niet kon bellen, dus ik dacht van ja oké, is niet anders. Maar toen reageerde hij daarna helemaal niet meer op Whatsapp. Dus ik kwam thuis en ik deed m'n koffer open en daar zat deze trui in en een lief briefje dus ik had hem nog geappt van ja oké ik snap dat je druk bent en ik voel me een beetje een stalker maar bedankt voor de trui weet je wel. Dus vanochtend had ik nog steeds niks van hem gehoord en ik voelde me kut en toen ben ik gaan douchen en toen had 'ie geappt dat het hem speet van gister, maar dat hij gewoon echt heel druk was. Dus ik had zoiets van jammer, maar oké. Dus ik vroeg of we nog zouden bellen en hij zei ik kan nu wel even heel kort bellen, dus toen belde hij me en eigenlijk vertelde hij alleen maar dat hij me over twee weken niet op komt zoeken en dat hij moest gaan en toen hing hij op," ratel je, waarna je het wijnglas weer aan je lippen zet.
"Wow," zucht Sophia, terwijl ze ook haar glas op tilt. "En nu?"

Reacties (1)

  • Luckey

    Georg een stomp ik zijn gezicht geven
    Hij jaagt nu twee uit elkaar die een trauma krijgen

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen