Foto bij 106 - Don't let go

"Ik weet het niet, hij doet gewoon zo raar, Soof," zucht je, terwijl je je sigaret uitmaakt in de asbak. Ze knikt langzaam en drukt ook haar sigaret uit.
"Maar hij is toch bezig met die RuPaul rip off nu?"
"Queen of Drags," grinnik je. "Ja, I guess."
"Dus misschien is hij inderdaad gewoon druk en moet je hem daar dan ook de ruimte voor geven," oppert ze. Je knikt en neemt zuchtend nog een slok wijn. Hoe veel ruimte kan hij nog nodig hebben als jullie al op uren afstand van elkaar zitten?!
Een paar wijntjes later zitten Sophia en jij met de slappe lach op het bankje op het balkon. De problemen met Bill lijken ineens niks meer voor te stellen, behalve dan het feit dat hij zo ver weg is. Sophia vertelt je over hoe zij en Roos verdwaald zijn geraakt in Berlijn en dat ze Roos toen in haar beste Duits het hotel heeft laten bellen. "Dus ik zei, bel gewoon dat hotel op en toen, hahaha, toen, hahaha, toen zei ze: "Hi, mit Roos!"
De tranen lopen over je wangen van het lachen. "Niet!"
"Ja, mit Roos! Hahahahaha!"
Je veegt als je uitgelachen bent, de tranen van je wangen en schenkt nog twee glazen wijn in. "Bedankt, babe. Dit had ik echt even nodig!"

Bill P.O.V.
Een soort melancholisch gevoel overvalt je, terwijl je Magdeburg in rijdt. Je kent iedere straathoek, lantaarnpaal en naambordje alsof je hier gisteren nog geweest bent. Je rijdt, na een korte stop bij het hotel, in je eentje door naar Georg. Heidi wilde graag met je mee, maar je hebt haar ervan weten te overtuigen dat je dit toch echt in je eentje zal moeten doen. Met een zwaar gevoel parkeer je de auto voor zijn deur. Het voelt als de dag van gister dat je hem op ging halen, slechts een paar straten hier vandaan, voor bandrepetities. Toen het allemaal begon en jullie niet eens durfden te dromen over waar jullie nu staan. Georg, nog voor zijn lange haar, Tom met zijn beginnende dreads, jijzelf met rood/zwart haar en Gustav - tsja, dat was gewoon Gustav, maar dan klein. Je grinnikt even bij die herinnering. Gott, wat gaat de tijd snel. Je stapt uit de auto en loopt naar de voordeur. Dan loop je weer terug naar de auto en steekt een sigaret op, terwijl je nonchalant tegen de auto leunt. Je haalt je telefoon uit je zak. Je staart twijfelend naar het WhatsApp gesprek tussen jou en Maud. Dat laatste berichtje was misschien wel een beetje lullig, bedenk je, terwijl je begint te typen.
Bill: Sorry - again. Would love to facetime with you, just don't know when I'll have the time. Can I let you know tomorrow? x
Maud <3: Maybe...
Je grinnikt - dat had je kunnen verwachten.
Bill: I miss you!
Maud <3: Miss you too. Lemme know when you'll have time to facetime, ok?
Bill: Will do! x
Je stopt je telefoon terug in je zak en trapt dan de sigaret uit. Je ademt een paar keer diep in en uit en begeeft je weer naar de voordeur. Daar aangekomen twijfel je toch even voordat je aanklopt. Je wil zo graag geloven dat je alles verkeerd hebt begrepen, dat je het niet eens meer na wil vragen.
Er klinkt wat gestommel aan de andere kant van de deur en terwijl de deur open gaat, hoor je iemand in de woonkamer schreeuwen: "Dit kan je echt niet maken, Georg! Hier kom je niet mee weg, geloof me nou!"
"Hey Bill," zegt Georg zacht, terwijl hij je binnen laat. "Bill is hier!"
Een furieuze Gustav komt de woonkamer uit stormen. Hij kijkt heel even pissig heen en weer tussen jou en Georg, maar vliegt dan de voordeur uit. Je kijkt hem verbaasd na.
"Moeten we niet achter hem aan gaan?"
"Neuh. Iemand is gewoon met zijn verkeerde been uit bed gestapt," mompelt Georg als een soort uitleg, terwijl hij voor je uit de woonkamer in sloft. Je loopt achter hem aan, terwijl je nog een verwarde blik op de dicht gesmeten voordeur werpt.
"Waar ging dat over dan?"
"Oh, niks. Gustav wil zich iets te graag bemoeien met dingen die hem niks aan gaan."
"Oh. Oké... Als jij het zegt."
"Biertje?"
"Ähm, nee, dank je. Ik kan deze keer beter nuchter blijven," mompel je. Hij knikt en komt dan met twee blikjes cola terug. Je pakt een blikje van hem aan en zet het voor je op tafel. Dan schuif je één van de stoelen naar achter en ga je aan de eettafel zitten.
"Wil je niet gewoon op de bank zitten?" vraagt hij verbaasd. Je schudt langzaam, maar vastberaden je hoofd.
"Ik ben hier niet voor zo'n soort gesprek."
"Oh," zegt hij zacht en je kan hem horen slikken. Hij gaat zitten en kijkt je vragend aan. "Waarvoor ben je hier dan wel, Bill?"
"We moeten praten over wat je me gisteren hebt verteld."

Reacties (1)

  • Luckey

    Gustav weet het en is het er niet mee eens!
    Grijp dan in!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen