Foto bij 15

Zittend op mijn bed tril ik nog een beetje na, geschokt na de nieuwe kant van Harry.
Serieus, hoeveel persoonlijkheden kan iemand hebben?
Als ik terug denk aan alleen deze middag, eerst was hij speels, toen serieus, hierna zo dominant.
De blik in zijn ogen, zijn harde handelingen, maar toch, evengoed wil ik hem.

Nadat ik tegen zijn waarschuwingen in gegaan was heeft hij mij weer gezoend, daar bleef het niet bij. Hij heeft mij in het steegje aan geraakt, op plekken die intiem zijn. Zo intiem dat je ze niet laat aanraken in het openbaar, maar waarom toch kan deze jongen dat allemaal doen? Als hij mij aanraakt maakt het mij echt niet uit waar we zijn, wie ons kan zien. Want het enige wat dat bestaat is hij en mij.

Ik besluit Anna te bellen, ik moet met iemand praten.
Gelukkig neemt Anna op, en niet veel later zit ik op de fiets en rij naar het restaurant, waar we afgesproken hebben.

"Hey Kathy", ik volg het geluid en zoekend kijk ik om me heen, aan een tafeltje tegen de muur zit Anna. Haar blonde korte haar springt heen en weer, als ze mij enthousiast begroet. "Ik hoorde dat je ouders morgen komen, je al emotioneel voorbereid?"

Shit, ja dat is ook zo, ik was mijn ouders gewoon vergeten.
"Ja, nee helemaal gelijk, te erg afgeleid, maar ik zit dus ergens anders mee". Mijn handen spelen met de onderzetters die op tafel liggen, "je weet Harry toch?"
Anna trekt een wenkbrauw omhoog, haar handen gaan dan eerst de lucht in en daarna slaat ze mij hard tegen mijn arm aan.
"Ik wist het, ik zei al tegen Daisy dat je hem leuk vond".

"Nee, nee zo zit het niet", ze kijkt mij met een uitdagend blik aan.
"Nee? Waarom zitten we dan om negen uur in de avond, aan de thee in een restaurantje? Want jij kon dit niet bij Jace bespreken?"
Ik breek geïrriteerd een onderzetter door midden, wetende dat ze gelijk heeft.

"Oké, ja ik vind hem leuk".

Ze slaat met haar handen op tafel, trekt mij dan naar zich toe en schut mij heen en weer.
"Jij stomme idioot", lachend kijkt ze me aan.
"Ben ik nu echt een idioot?"
Anna knikt lachend, "ia, maar dat staat hier los van".

Nu is het mijn beurt haar een klap tegen haar arm te verkopen, even zitten we te giechelen, maar dan worden we serieus.

"Maar je vergeet niet wat hij gedaan heeft he, ik bedoel, mij gebruikt, jou gebruikt, Jace geslagen. Ik bedoel, je weet nooit wat er nog kan gebeuren nu".
Ik bijt peinzend op mijn onderlip, nu zijn we op het punt gekomen dat ze me waarschijnlijk keihard de waarheid gaat vertellen, want zo is Anna.

"In zou moeten zeggen dat je inderdaad idioot bent. Hij is geen lieverdje, geeft niet om gevoelens, lieverd ik denk dat dit inderdaad heel idioot is. Maar hij is heel knap, jullie zien elkaar nu toch al geregeld, wel bij de verkeerde omstandigheden, maar toch.
En ik ben echt niet vergeten hoe hij die zondag naar jou keek, toen in het park. Ik denk dat hij je toen al wilde".

Ik neem een te warme slok thee en voel het branden als ik het door slik, Anna knabbelt op haar koekje terwijl ze me aandachtig aankijkt.

"We hebben elkaar vanmiddag nog gezien". Anna laat haar koekje zakken, ze ziet aan me dat het nu komt.
"Hij zei dat hij uitgespeeld was en mij niet meer zou zien. Toen ben ik hem achter na gerend, niet willen dat hij echt weg zou gaan".
Anna hapt naar adem, "dat zinnetje, uitgespeeld is al niet goed he".

Ik knik, wetende dat ze gelijk heeft.
"Maar ik ging hem dus achterna, toen veranderde de hele sfeer. Hij werd heel dominant, anders dan normaal. We hebben wat gekust en hij heeft mij een paar keer voor hem gewaarschuwd. Waar ik niet naar luisterde, en toen zei hij dat ik van hem was".

Even is het stil, Anna tuit haar lippen, haar handen gaan een paar keer door haar haren heen. Ik volg de houtnerven van de tafel met mijn vingers, haar blik expres ontwijkend. Het is een tijdje stil, we zijn allebei druk met onze eigen gedachtes.

"Ik denk, dat hij je heel veel pijn gaat doen, als je hier mee door gaat".
Auw, oké ja dat is een eerlijk antwoord. Maar van binnen weet ik dat Anna gelijk heeft, als dit inderdaad betekend dat ik hem blijf zien, hoe gaat dit dan lopen?

"Maar elke vezel in mijn lichaam wil hem, ik kan niet stoppen aan hem te denken". Mijn eerlijke antwoord, verzacht de uitdrukking op haar gezicht en ze knikt begrijpelijk.
We praten nog even door, gelukkig, ondanks dat Anna het er niet mee eens is, steunt ze mij. Wel met de waarschuwing als hij ook maar iets doet, ze hem persoonlijk om zeep helpt.

"Maar echt Kathy, pas op, ik voel mij eigenlijk een slechte vriendin dat ik hiermee instem. En vertel Jace alsjeblieft niets, je zult hem breken".

Harry zal waarschijnlijk niet het goede eerste vriendje zijn, maar wel iemand die ik me altijd blijf herinneren. Dat is ook wel wat waard toch? Anna heeft gelijk over Jace, hij zal dit niet goed keuren of accepteren, niet zoals Anna dat doet.

"Ik zie hem ook niet met jou naar de bioscoop gaan of het theater", grinnikend kijk ik Anna aan. "Nee, maar wie weet wat er allemaal gebeurd, mensen kunnen veranderen".

Anna snuift, "ja, en liefde maakt blind zeggen ze". Mij wijzend op mijn gedrag en waarschijnlijk domme keuze.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen