“Dit is ongehoorzaam dame, hoor je me” snauwde Leah, grote stampende passen makend door het donkere doch best griezelige bos, in de nachtelijke uren. Mijn armen had ik rond haar gloeiendhete nek geslagen en mijn hoofd had ik op haar schouder gelegd. Knipperend doordat het bos best donker was en het best lastig te zien was.
“Sorry” kwam er op een zielig toontje over mijn lippen.
“Ik hoop maar voor je dat Mam of Charlie de telefoon niet hebben gehoord” snoof ze, haar wenkbrauwen in een frons drukkend. “En als ze vraagt of het iets voor mezelf was zal ik zeggen dat het omtrent jouw was” gromde ze.
“Weet je dat dit mij rust tijd is, waarin ik hoor te slapen net zoals jij” mij lichtelijk van haar aftrekkend, zodat ik haar moest aankijken of zij me deels kon aankijken.
“Het spijt me Leah” kwam er stilletjes, beschaamd over mijn lippen.
“Het zal niet meer gebeuren” mompelde ik sniffend, “echt niet” de warme handen van Leah voelde ik al door mijn haar glijden, troostend.
“Het is al goed, als je maar goed geschrokken bent en mij beloofd niet meer na de avondklok het huis te verlaten. Te luisteren, want ik verlink je zo” sprak ze op een doch wel strenge maar vooral waarschuwende stem.
Ik begon te knikken en voelde me verdrietige bui al wat opklaren.
Leah stapte de bossen na een lange tijd wandelen uit, ze had blijkbaar de kortste route naar huis gepakt omdat op nog geen 300 meter, vanaf de grens waar Leah stond, het huis stond. Ik begon te bibberen, er brandde een schemerlamp.
“Ze slapen. Nog” sprak Leah nadat ze mijn gezicht had gezien.
“Maar dit komt niet meer voor dame” sprak ze haar vinger voor mijn neus houdend. Ik begon te knikken, durfde er niets op te zeggen. Want ze was al naar binnen gestapt, gedempt liep ze dan ook de trap op naar boven.
Drukte mijn slaapkamerdeur open en zette mij vervolgens op bed, begon mijn laarzen van mijn voeten te trekken, mijn sokken en vervolgens mijn rugtas van mijn rug te trekken. Op het moment dat ik opnieuw begon te knipperen met mijn ogen, had ze me al in het kussen gedrukt en mij toegedekt met het dekbed.
“En nou slapen, laat me niet merken dat ik weer wordt wakker gebeld” ze drukte zich recht, gaf me nog een strenge blik vooral ze uit mijn slaapkamer verdween en deze schermerdonker werd. Het nachtlampje, bij de klink van de deur was het enige dat mijn kamer leek te verlichten.
Het gordijn en het raam waren dicht en het zou mij ook niet verbazen dat Leah het raam met de sleutel op slot had gedraaid. Mij beter in het dekbed nestelend, mijn ogen naar mijn schildpad laten glijden, constateerde ik dat het dier, geen spier verschoven had in mijn afwezigheid en dus ook door Leah en mijn binnenkomst is heen geslapen.
Dit voorval wat gebeurt is wellicht tussen Leah en mij zal blijven.
Een gaap verliet mijn mond en een geeuw verliet mijn lippen.
Mijn oogleden voelde zwaar en na zo lang te vliegen en zo spannende na wending voelde ik mij langzaam aan weg glijden naar dromenland.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen