Foto bij 111 - Loneliness hurts

Ik hoop dat jullie de eindeloze P.O.V. wissels nog niet beu zijn, haha. Ik probeer het te beperken tot maximaal 2 per hoofdstuk en ik beloof dat het er weer minder gaan worden, maar voor nu: sorry! (of: enjoy!)

Gustav P.O.V.
Een klein uurtje nadat Heidi je geappt heeft, gaat je telefoon opnieuw af.
Georg: Kunnen we praten?
Gustav: Weet ik niet. Waar gaat het over?
Georg: Kom op, je bent mijn beste vriend. Ik wil geen ruzie.
Je kijkt twijfelend naar je telefoon, als er nog een berichtje binnenkomt.
Heidi: Ik heb goed en slecht nieuws.
Gustav: ????
Heidi: Bill heeft Maud gebeld...
Gustav: Dat klinkt goed?
Heidi: Hij heeft gezegd dat hij tijd nodig heeft.
Gustav: Uhoh. En nu?
Heidi: Hij ligt op bed.. Wil met niemand praten. Wil met rust gelaten worden.
Gustav: Fuck.
Gustav: Nou, Georg heeft mij geappt of ik met hem wil praten. Maar dat ga ik nu al helemaal niet meer doen.
Heidi: Jawel! Als we erachter willen komen wat hij gedaan en gezegd heeft, moet je juist met hem praten.
Gustav: Ugh, maar ik wil hem echt niet zien nu.
Heidi: Take one for the team, Gus. Ik ga proberen de schade bij Bill te beperken. Spreek je straks?
Gustav: Yup. Succes.
Heidi: Danke, jij ook.
Met tegenzin stuur je Georg een appje om hem te laten weten dat je nu naar hem toe komt om te praten. Je staat op en trekt je schoenen aan. Honderden gedachtes schieten door je hoofd - hoe kon hij dit doen? Hoe moet je dit oplossen? Hoe kán je dit oplossen? Arme Bill... Waarom moet hem dit overkomen? Waarom kan hij niet zelf inzien wat Georg probeert te doen? Waarom, waarom, waarom?
Na een korte wandeling kom je bij Georg aan en je belt aan.
"Hey," zegt hij, terwijl hij naar achter stapt om je binnen te laten.
"Hey," brom je. Je loopt door de woonkamer in en gaat aan tafel zitten.
"Ook geen bankgesprek," hoor je hem mompelen, terwijl hij gaat zitten.
"Wat?"
"Sorry. Toen Bill hier gisteravond was, zei hij dat het geen bankgesprek was en dat hij daarom aan tafel ging zitten."
"Wat is er gebeurd met Bill?" val je maar gelijk met de deur in huis.
"Niks, ik-"
Je schuift direct je stoel naar achter. "Oké, als je niet eens toe wil geven wat je gedaan hebt, weet ik niet wat ik hier doe."
"Sorry. Ik beloof je dat ik alles zal vertellen."

Als je een paar uur later weggaat, suizen je oren nog na van alle informatie die je gekregen hebt. Aan de ene kant fijn dat je nu het complete verhaal kent - als je er vanuit mag gaan dat dit inderdaad alles is - maar aan de andere kant heb je nu al helemaal geen idee meer waar je moet beginnen. Je besluit uiteindelijk om Heidi maar even te bellen, zodat je haar ook bij kan praten. Dan heb je dat maar gehad...
"Gus! Kan ik je straks terugbellen?"
"Oh. Ähm, ja, sure. Gaat alles goed daar?"
Je hoort wat gestommel en dan gaat Heidi op een soort fluistertoon verder: "Sorry, ik ben even de slaapkamer uitgelopen. Hij is echt helemaal ingestort - ik weet niet wat ik met hem aanmoet. Ik heb Tom net gebeld en die komt deze kant op, maar-"
"Uit Berlijn?"
"Nee, uit Los Angeles! Ik heb gevraagd of Bill niet liever terug naar Berlijn wil of zelfs naar L.A., maar hij wil niks."
"Scheiße..." mompel je. "Ähm, ja, ga maar snel terug naar hem toe."
"Ik bel je straks even terug als hij slaapt, oké?"
"Geen haast. Succes!"

Maud P.O.V.
Voor je gevoel komt er geen einde aan de tranen die over je wangen stromen. Zelfs de gedachte dat het misschien maar tijdelijk is en dat hij er vast zijn redenen voor heeft, maakt geen verschil. Je hoort je telefoon zoemen op tafel en pakt hem direct op - Bill?!
Georg: Hey, how's life today?
Georg: At the risk of sounding like a stalker - did you give meeting up another thought?
Maud: Sorry, not in the mood today.
Georg: How about next week?
Maud: I mean, not in the mood to talk today. I think it would be better if we don't talk for a while.
Georg: Oh. Did I do something wrong?
Maud: Nope. Just, not today, okay?
Georg: Okay. Talk soon x
Met een zucht leg je je telefoon weer weg. Je weet ook wel dat Georg het goed bedoelt, maar je hebt echt geen zin om met iemand te praten. Je pakt je telefoon weer op en sleept jezelf terug naar de slaapkamer. Fuck deze shit, vandaag heeft ook een do-over nodig, besluit je, terwijl je je spijkerbroek omwisselt voor een trainingsbroek en terug in bed kruipt. Maar sommige dingen kunnen helaas niet verholpen worden, besef je je, als je twee uur later wakker wordt; en één van die dingen is praktisch gedumpt worden door iemand waar je enorm veel van houdt - zeker als je nooit de kans gehad hebt om hem dat te vertellen...

Reacties (1)

  • Luckey

    De wissels zijn niet zo erg als je idd bij 2 houd

    Omg ze storten beide in!
    Georg I will kill you!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen