Oké... Jaa 😂 het is uhm... 2 jaar geleden zeg maar dat ik het laatste hoofdstuk schreef 😅 maar opeens heb ik weer motivatie dus eeeuh enjoy I guess 💕
POV: Amy

"Wat doe je nou?" Vraag Ingrid pruilend.
"Wat heb jij genomen?" Onderbreekt Sera haar.
"Geen idee maar dit is gooooeeeeeed spul." grinnikt Ingrid terwijl ze zich languit in het gras laat vallen.
Vervolgens begint ze als een debiel door het gras te rollen en zingt ondertussen 1 of ander kinder liedje. Ik moet mijn best doen om niet te lachen en ook over Sera haar gezicht schiet een fleem van een glimlach.
"Hou haar even goed in de gaten zodat ze geen stomme dingen doet. Dan ga ik bij die cactussen kijken om te zien of ik weet wat voor soort het is." zeg ik terwijl ik mijn lach onderdruk.
Sera kijkt me haast wanhopig aan.
"Hoe kan ik ervoor zorgen dat dit" wijzend op Ingrid, "geen stomme dingen doet?"
"Euhm, ik zou er eerst voor zorgen dat ze bij dat ravijn weggaat." Zeg ik waarschuwend.
"welk ravi.... Ingrid kom terug!" Sera rent naar Ingrid en trekt haar terug.

Hoofdschuddend loop ik richting de cactussen. Hmm waarschijnlijk was dit de cactera Azul, het gif zelf is niet dodelijk. Maar de val en gespiest worden door giftige stekels dan weer wel.

"Het is geen dodelijk gif." Stel ik Sera gerust. "Het moet vanzelf uitwerken. Maar dat kan wel even duren dus ik denk dat we het beste hier kamp op kunnen slaan."
Sera knikt instemmend. Het is warm genoeg dus het is niet nodig om de tent op te zetten. We pakken de slaapzakken uit de tas en ik geef er 1 aan Ingrid. Die presteert het vervolgens om hem ondersteboven over haar hoofd heen te trekken en vervolgens met een klap tegen Obsidian aan te lopen. Ze beland met een plof op haar kont en blijft akelig stil.
Sera loopt naar haar toe en trekt de slaapzak van haar hoofd. Ik schiet keihard in de lach, ze is gewoon in slaap gevallen! Voorzichtig helpen we haar in een slaapzak en wurmelen wij ons ook in die van ons. De paarden boden aan om de wacht te houden.
"OH Sera, is het een idee om haar pols aan die van jou te binden? Dan kan ze niet zomaar weglopen." opper ik.
Sera stemt in en zo gezegd zo gedaan. We zijn allebei super moe en vallen dan ook snel in slaap.

"AAAAAAAGH!"
Met een schok wordt ik wakker van deze ijzingwekkende schreeuw. Ook Sera schiet overeind en wat we aantreffen is Ingrid die rechtop zit en de longen uit haar lijf schreeuwt.
"Wat is er?!" Roept Sera verschrikt.
Maar Ingrid blijft stoïcijns doorschreeuwen. Uit wanhoop sla ik haar een keer in haar gezicht en ze verstomt.
"Wat is er aan de hand?" Vraag ik haar recht in haar gezicht.
Ze kijkt me aan en begint te huilen.
"Ik ben mijn neeeeeeuuuuus kwijt." Huilt ze hartstochtelijk.
Stomverbaasd kijken Sera en ik elkaar aan. Sera is de eerste die in de lach schiet waarop ik volg. Ik heb het niet meer. En arme Ingrid blijft maar huilen. Sera pakt Ingrid haar gezicht vast, ondertussen proberend haar lach in te houden. Ze houd Ingrid een spiegel voor.
"Kijk, je neus is weer terug." Grinnikt ze.
Verwonderd voelt Ingrid haar gezicht. Dan breekt er een stralende lach uit op haar gezicht.
"Je hebt mijn neus gevonden!" Roept ze blij terwijl ze Sera haast wurgt in een omhelzing.
Waarbij ik natuurlijk weer in de lach schiet.
"Je mag nooit, maar dan ook nooit meer weggaan. Hoor je mij?" roept Ingrid boos in de spiegel.
Vervolgens legt ze de spiegel neer en valt direct weer in slaap, Sera en mij verbouwereerd achterlatend.
Dit zou nog een hele lange nacht worden geloof ik.
Boy, shouldn't have said that.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen