Foto bij 4

Dante POV

Ik loop even uit de kamer en bel Eleonora. "Met de liefste zus", neemt ze lachend op. "Hej zus, ik heb je hulp nodig", ik leg alles uit. "Ik ben er met vijf minuten", wat ben ik blij met haar als mijn zus. "Thanks siss". Ik hang op en loop naar Leone. "Mijn zus is er met vijf minuutjes, ze neemt wat kleding voor je mee", ze kijkt me dankbaar aan. "Ik kom het zo wel bij je brengen", ze knikt. Ik loop haar kamer uit. Ik loop naar buiten en steek een sigaret aan. Ik hoop echt dat pa gelooft dat Leone mijn vriendin is. Anders hebben we een groot probleem. "Hoe is het met Leone?", ik schrik als Rio ineens naast me staan. Ik geef hem een pets tegen zijn hoofd. "Doe dat nooit meer gek. Ik had mijn pistool kunnen pakken en je dood kunnen schieten", Rio kijkt me met grote ogen aan. "Sorry! Maar hoe gaat het met haar?", ik haal mijn schouders op. "Ik weet het niet. Ze is bang dat kan je zien", Rio knikt. Na een paar minuten horen we het bekende geluid van Eleonora haar auto. Niet veel later komt ze de woonkamer binnen lopen. "Daar zijn mijn favoriete broers", zegt ze voor ze ons beide een knuffel geeft. "Nog maal heel erg bedankt Nora", ze wuift het weg. "Waar is ze?", ik loop naar de kamer van Leone. Samen lopen we naar binnen. "Leone dit is mijn zus Eleonora", ze loopt gelijk op Eleonora af. Ze steekt haar hand uit en Eleonora pakt die aan. "Leuk je te ontmoeten", zegt ze glimlachend. Ik ben blij dat ze haar vertrouwd. Mijn zus geeft de tas met kleding aan Leone. "Kijk maar wat je pas en wat je leuk vind", ze knikt en loopt naar de badkamer. Nora draait zich om naar mij. "Oké vertel wat is er gebeurd?", ik zucht. "Rio heeft haar aangereden en nu is ze haar geheugen kwijt. Ze weet niks meer, ze weet niet hoe ze heet, hoe oud ze is of waar ze vandaan komt", mijn zus schrikt. "We hebben haar Leone genoemd omdat ze dacht dat dat haar naam was. Het komt ook omdat ik het zei toen ik haar tattoo zag", mijn zus knikt. "Oh ja voor ik het vergeet. Pa komt morgen", het gezicht van Nora vertrekt gelijk. "Dan ben ik hier morgen niet", vol medelijden kijk ik haar aan. Ik geef haar een knuffel. "Sorry zus dat het zo moest lopen", ze haalt haar schouders op. "Het is niet anders. Ik ben blij dat ik jou en Rio nog kan zien". Net op het moment dat ik nog wat wil zeggen komt Leone de kamer weer binnen lopen. Mijn ogen worden groot. Gelijk schud ik mezelf wakker, ik mag haar NIET leuk vinden. "Is het wat Eleonora?", twijfelend kijkt ze Nora aan. Die begint gelijk te stralen. "Hij staat je beter dan mij, hou hem maar meis", dankbaar kijkt Leone haar aan. Na nog even gekletst te hebben gaat Nora weer naar huis. "Dante wat wil je zo eten?", verbaast kijk ik haar aan. "Kan je koken dan?", ze haalt haar schouders op. "Ik denk het wel, ik zag net wat dingen in de koelkast en een gerecht kwam gelijk in mijn hoofd. Ik denk dat ik dat vaker klaar gemaakt heb", ik knik. "Kan je dat klaar maken dan voor vijf?", even lijkt ze te twijfelen. Die twijfel verdwijnt snel. Ze knikt en loopt gelijk naar de koelkast. Ze haalt alles eruit wat ze nodig heeft. "Uh Dante, waar kan ik pannen en dergelijke vinden?", ik moet lachen. Dat is waar ze kent deze keuken natuurlijk niet. Ik laat haar alles zien. "Ga maar hoor als je dingen moet doen, ik red het wel", ik knik en loop weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen