Foto bij 20

Woensdag 18.45

Ik smeer nog beetje rode lippenstift op mijn lippen en bekijk mezelf dan in de grote spiegel aan de muur.
Een zwarte strakke jurk met een laag decolleté siert mijn lichaam, al mijn lichaamsvormen worden er sterk in benadrukt.
Ik heb mijn rode hakken weer aan, samen met een bijpassend tasje.
Het tasje heb ik maar met 1 rede mee, ik draag nog mijn slipje, die doe ik echt niet eerder uit dan ik in het restaurant ben.

Als ik beneden aankom, zie ik Jace nerveus heen en weer bewegen. Ik glimlach naar hem, puur om hem gerust te stellen.

"Schat, je ziet er oogverblindend uit", mijn moeder kust mijn voorhoofd.
We gaan per taxi richting het restaurant, het is toch nog bijna een half uur rijden.

Als we eenmaal aan tafel zitten, zit ik nerveus. Ik heb eerder in de toiletten mijn slipje uit getrokken. Nog nooit heb ik geen ondergoed aangehad, het voelt behoorlijk kwetsbaar kan ik je vertellen.
Ik nip wat aan het glas wijn wat voor me ingeschonken is, als Jace schuin tegenover mij, zijn glas met een verbaast gezicht laat zakken.
Als ik me omdraai zie ik de host aan komen lopen met Harry.
Mijn maag maakt een salto, hoe is het mogelijk dat iemand zo verschrikkelijk knap is?

Zijn lichaam is gekleed in een zwarte pantalon met hierboven een laag uitgesneden overhemd, wat zijn tattoo's van de 2 zwaluwen zichtbaar maakt.
Daar overheen draagt hij een los jasje, bijpassend met zijn broek.
Om zijn nek hangt een ketting met een kuis en vele ringen sieren zijn vingers.
De normaal wilde krullen zitten vandaag met heel veel zorg, netjes om zijn perfecte gezicht. Wat het plaatje op Harry zijn manier perfect maakt, zijn, zijn zwarte laarzen.

Ik sta op en loop op het prachtige wezen af, als ik naar hem toe loop kan ik amper geloven dat hij echt hier is, voor mij.
Hij zet heel even zijn ruige personage aan de kant, voor zover dat mogelijk is.
Mijn lichaam raakt die van hem en hij neemt me in zijn armen, zijn neus gaat in mijn haren en ik hoor hem diep in ademen.

"Fuck Kathy, je ziet er heerlijk uit".

Ik kijk glimlachend naar hem op, "je vloekt echt te veel". Hij grinnikt en geeft me een snelle kus, "heb je gedaan wat ik zeg?"
Meteen kijk ik weg, ik voel zijn handen onder mijn kin, hij laat me hem aankijken. Ik knik, te beschaamd dat ik ook echt, daadwerkelijk heb gedaan wat hij vroeg.

"Je hebt wel lef, voor zo'n onschuldig ding als jij. Had niet verwacht dat je het ook echt zou doen, maar laten we nu je ouders eens onder de indruk maken".
Hij pakt mijn hand en begeleid me terug naar de tafel, waar ik mijn ouder aan hem voorstel. Mijn vader kijkt hem streng aan en geeft hem een stevige handdruk, mijn moeder geeft hij ook een hand en hij knikt even met zijn hoofd.
Richard staat op en loopt naar ons toe, "Harry, jongen. Wij kennen elkaar natuurlijk al, daar is Luci". Harry knikt naar Luci en laat toe dat Richard hem op zijn schouders slaat. "Zeker meneer, het spijt me ontzettend wat er gebeurd is tussen uw zoon en mij, hopelijk verpest dit de avond niet".

Harry is blijkbaar vast besloten een real gentle men te zijn vanavond, ik herken hem amper.
De situatie word ongemakkelijk als Jace en Harry elkaar aankijken, niet goed wetende wat ze nu echt moeten doen. Harry stapt op Jace af, die opgestaan is. Harry trekt hem in een knuffel/ houdgreep, ik zie dat ze wat tegen elkaar zeggen. Uiteindelijk laten ze elkaar los, Jace trekt geïrriteerd zijn jasje recht en gaat weer zitten.

Het eerste gedeelte van het diner verloopt rustig, Harry is verbaast over de manier van eten. Hij snapt niet dat we niet te vrede kunnen zijn met een hamburger en een bord patat, waarop ik moet bekennen, dat ik nog nooit in een burger tent gegeten heb.

"Dus Harry, wat doe je in het dagelijks leven? Heb je een baan of studeer je?"
Mijn vader kijkt op van zijn kaviaar, zijn blik is zakelijk en probeert de jongen naast me te intimideren.

"Ik ben personal trainer bij een sportclub, bij ons in de buurt".

Nieuwsgierig kijk ik Harry aan, deze informatie is voor mij geheel nieuw en ik zit vol brandende vragen. Maar mijn vader wil ook meer weten en gaat dan ook door om Harry te proberen, te door gronden.

"Welke buurt mag dat dan wel wezen?"

Een grijns siert om Harry zijn lippen, hij ziet dat mijn vader hem probeert te intimideren. Maar hij is totaal niet onder de indruk en een heel kalm eerst zijn stuk paling weg, voor hij zijn arm over de rugleuning van mijn stoel slaat en antwoord geeft.

"Harem, sir".

Mijn vaders lichaam verstrakt, hij hoort de lichte uitdaging in de woorden. Niet gewend dat mensen niet van hem onder de indruk zijn, moet nu een gevoelig punt zijn.
Ik leun naar Harry toe, pluk aan zijn jasje, zijn aandacht trekkend.

"Welke sport doe je precies?"
Zijn ogen boren in die van mij, maar zakken langzaam naar beneden, naar mijn borsten. Waar ze onbeschaamd een tijdje blijven hangen, voor hij mij antwoordt geeft. Ik leun dichter naar hem toe, want hij praat zacht, zodat alleen ik het hoor.

"Het is geen officiële club Kathy, ik leer mensen vechten. Niet meer dan dat, maar ze betalen me er zeer goed mee en ik hou zo mijn buurt in de gaten, want ik hoor en weet alles".

"Vechten." Zijn ogen beginnen te twinkelen van mijn geschrokken antwoord, hij vermaakt zich heerlijk.
"Ja, vechten. Jezus, wat ben je toch ook lief". Mijn wenkbrauwen schieten omhoog, lief? Wat zou dat nu betekenen? Het zelfde als onschuldig? Ik besluit het te accepteren, concentreer me verder op het eten.

Jace verteld over het aankomende college jaar, want ons te verwachten staat. Hij is bezig mijn ouders nog iets maar om zijn vinger te winden.
Ik laat mijn vork vallen als ik Harry zijn vingers voel, die onder mijn jurk verdwijnen. Aan gezien iedereen me aankijkt, door het geluid van de vork, probeer ik mee te gaan in het gesprek. Maar mijn antwoord komt er wat sloom uit, met pauzes. Want onder tafel is Harry bezig dit diner heel wat lastiger te maken. Zijn vingers vinden een weg tussen mijn dijen, ik probeer mijn gezicht in de plooi te houden. Terwijl Jace me inlicht over hoe hard we waarschijnlijk, moeten gaan studeren.
Mijn hoofd vliegt naar links, waar Harry zit. Hij eet met zijn vrije hand rustig wat groente weg, terwijl hij nu rondjes cirkelt over mijn klit.

"Stop, alsjeblieft. Straks ziet iemand ons, straks hebben ze het door".

Maar dit laat hem sneller gaan, terwijl hij meer naar me toe gaat zitten en wat naar me toe buigt.
Om het feit dat hij met me speelt in een restaurant, maakt me boos, ongemakkelijk en opwindend tegelijk. Ik wist dat er een rede was dat ik naakt moest zijn onder mijn jurk, maar dit had ik niet zien aankomen.
Ik hoor pas dat mijn naam genoemd wordt als mijn benen beginnen te trillen, ik knijp hard in mijn bestek als ik vraag wat er gezegd wordt. Wat me komt te staan op een boze blik van mijn moeder, die vast vind dat ik moet opletten.
"Of je ook vind dat de literatuurlijst vernieuwd moet worden, op de uni Kitty kat". Jace kijkt me met een vragende blik aan, wachtend voor antwoord.

Ik kan niet meer stil zitten en duw mezelf dieper de stoel in, waar Harry het niet mee eens is. Zijn vingers glijden hierdoor namelijk weg, wat mij even de tijd geeft om te antwoorden.

"Nee, ik ben dol op de oude lijst. Zitten genoeg goede boeken tussen, die ik graag dieper wil bestuderen".

Harry zijn hand knijpt hard in mijn bovenbeen, wat ik uit alle macht probeer te negeren. Maar het begint pijn te doen, zo erg, dat ik terug schuif. Zijn vingers gaan door met waar hij gebleven is, zijn lippen tegen mijn oor fluisteren dat ik niet moet tegen stribbelen. Ik snauw terug dat hij me pijn deed, maar daar lijkt hij geen boodschap aan te hebben. Ondanks de harde woorden verzamelen genotstreken zich in mijn onderbuik.

Jace gaat ondertussen door met zijn mening en vuurt tegen argumenten naar me toe.
Maar zweet verschijnt op mijn voorhoofd en ik voel dat ik bijna kom, Harry geeft me de zet door mijn naam te noemen, in een zwaar Engels accent. Hij weet precies wat hij doet, hij heeft me volledig onder controle.
Waar ik me haast aan erger, is dat hij dat weet.
Mijn mond laat zijn naam los, net iets te hard, terwijl een zalig gevoel meester van me wordt . Terwijl ik niet hijgend bij probeer te komen, kijken ze me allemaal weer aan.

"Harry, hij weet vast een heleboel over de Engelse literatuur".
We kijken elkaar aan, hij is het er niet mee eens dat de aandacht op hem ligt.
Hij veegt zijn vingers aan zijn servet af en antwoord op mijn vraag, maar zijn antwoord boeit me niet.

Ik zit met gloeiende wangen aan tafel mijn eten op te eten, als de ober de tafel leeg ruimt en zegt dat de volgende gang zo wordt geserveerd beginnen mijn moeder en Harry te praten.

"Waar kom je vandaan Harry? Ik verneem een accent te horen in je stem."

"Uit London, Engeland mevrouw".

Mijn moeder knikt en draait haar wijn rond in haar glas. Als ik me naar hem toe buig snauwt ze naar me, "Katherina, fluisteren in gezelschap is niet beleefd, stop daar nu onmiddellijk mee".

Ik knik en ga recht op mijn stoel zitten, ga zwijgend verder met eten.
"Waarom heb je Engeland verlaten? Geen fijne plek?"

"London is mijn thuis, maar ik kon daar niet genoeg verdienen."

Ik neem een slok wijn en bekijk de tafel, er wordt instemmend geknikt en gezegd dat het een hele stap geweest moest zijn. Maar Jace weet het te verpesten," arm zijn moet ook niet makkelijk te zijn. Ik bedoel, kijk naar je, je doet hard je best, maar je zult nooit bij Katharina horen. Jij bent arm, leeft in een armzalige flat en hebt geen veelbelovende toekomt".

Harry knalt met zijn vuist op tafel, vliegt overeind en kijkt Jace aan, alsof hij hem zo kan vermoorden.

"Maar jij hebt zeker wel alles? Je weet godverdomme helemaal niks van me, daag me niet uit. Je weet wat er gebeurd als je ruzie zoekt, nu zal ik me niet inhouden".

Richard probeert de boel te sussen tussen de 2 boze jongens, maar Jace staat op en het lijkt alsof ze iedereen verder vergeten zijn.

"Kom dan, je doet toch niks hier. We zijn in een restaurant, daar hoor je je te gedragen. Owja , maar wacht, jij weet natuurlijk niks van etiquette".

Het is Jace gelukt, Harry grijpt zijn glas en smijt deze naar hem toe. Jace bukt net op tijd, maar het glas zelf slaat kapot tegen de muur. De andere mensen in het restaurant slaken geschokte kreten, door wat er aan onze tafel gebeurd. Als Harry op Jace wil aflopen grijp ik hem vast, sta op en kijk hem smekend aan.
"Alsjeblieft, luister naar me. Doe dit niet, straks kom je in de problemen. Negeer Jace, we kunnen gaan als je wilt, maar vecht alsjeblieft niet met hem".
Hij bedaard een beetje in mijn handen, knikt en kijkt Jace aan.

"Het verschil tussen jou en mij, Jace. Kathy vertrekt met mij, terwijl jij zielig naar haar smacht".

Hij pakt mijn hand en trekt me mee, het restaurant uit, zonder zich nog maar iets van iemand aan te trekken.

Reacties (3)

  • AmorAmor

    Echt die Jace....
    Heerlijk hoofdstuk!

    1 maand geleden
  • eldavia

    ❤mmoreee

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Oo Jace wat doe je toch..

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen