Foto bij 6

Leone POV

Ik word wakker van de zonnestralen in mijn gezicht. Dante is al weg, dit had ik ook al verwacht. Ik besluit eerst maar even te gaan douchen. Na dat ik weer schoon en droog ben trek ik wat leuks aan. Ik loop de keuken in en Rio is hier al. "Goeiemorgen Rio", hij draait zich gelijk om. "Hej, wil je koffie?", dankbaar knik ik. Hij geeft me al snel een lekker warm kopje koffie. We gaan buiten zitten. Rio steekt zijn sigaret aan en ik geniet heerlijk van mijn koffie. Niet veel later komt ook Dante bij ons zitten. Hij ziet eruit alsof hij dagen niet geslapen heeft. "Wat is er met jou gebeurd?", Dante kijkt me vragend aan. "Je ziet er niet uit", Rio die net een slokje van zijn koffie nam spuugt dit net zo snel weer uit. Dante kijkt me beledigd aan. "Sorry maar kijk maar in de spiegel", snel loopt hij weg. Na een paar minuten komt hij terug, hij ziet er een stuk beter uit. "Je had gelijk Leone. Thanks voor het zeggen", ik knik. Ik loop naar de keuken om nog een kop koffie te pakken. "Goedemorgen meis en wie mag jij dan wel zijn?", ik schrik me te pletter. De man die het zei staat me van top tot teen te bekijken. Gelukkig staat Dante al snel naast me. "Il Capo je had wel even mogen zeggen dat je er al was", verbaast kijk ik ze aan. Il Capo? Maffia? Mijn hoofd begint overuren te maken. "Sorry ik ben zo terug", zeg ik nog snel voor ik weg loop naar mijn kamer. Ik loop direct door naar de wc. Ik laat me op mijn knieën vallen en de inhoud van mijn maag komt er gelijk uit. Als ik weer leeg ben veeg ik mijn gezicht af en loop weer naar Dante. Voorzichtig slaat hij een arm om mijn schouder. "Gaat het?", ik knik. "Sorry ik heb me nog niet voorgesteld", ik steek mijn hand uit naar de man voor me. "Ik ben Leone", de man pakt hem aan. "Ik ben Francesco, of Il Capo", ik knik. "Pa Leone is mijn vriendin", zijn vader kijkt ons verbaast aan. "Dante jij en een vriendin?", ik slik. Wat bedoelt hij daar mee? "Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?", fuck. Wat moet ik hier nu op antwoorden. Gelukkig hoef ik niet na te denken want Dante is me al voor. "We kwamen elkaar tegen in de stad. Ik kon haar maar niet uit mijn hoofd krijgen dus heb ik er alles aan gedaan dat ik haar nummer zou krijgen. Dit is gelukt na veel pogingen", ik moet lachen. Zijn vader kijkt ons beide onderzoekend aan. Voorzichtig pakt Dante mijn hand vast. Onze vingers vlechten zich als bijna automatisch in elkaar. Dit lijkt zijn vader te overtuigen. "Ik ben blij om te zien dat je eindelijk gesetteld bent Dante", zijn vader geeft hem een klopje op zijn schouder. Dante kijkt mij dankbaar aan en geeft me een kus op mijn hoofd. Hier door moet ik blozen. Het triggerd alleen nog een beeld op. Ik zie mezelf op een stoel zitten. Tranen gaan de vrije loop. Ik krijg een kus op mijn hoofd. "Het komt allemaal goed..", meer kan ik niet zien. Ik schud mezelf wakker en kijk Dante moeilijk aan. Een traan loopt over mijn wang. Snel veeg ik hem weg. "Sorry Francesco ik voel me niet zo goed. Ik hoop u snel weer te zien", bezorgt kijkt hij me aan. Snel sta ik op. Waarom krijg ik mijn geheugen niet terug! En wie zie ik toch steeds? Zodra ik op mijn kamer ben laat ik me op het bed vallen. Ik val huilend in slaap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen