Nadat Nienke en de andere aangekomen zijn bij het huis ziet Amber wat in haar kamer.

“Een muis! Een muis! Ik zag een muis!” Zei Amber nadat ze haar kamerdeur opensloeg. Victor kwam op dat moment gelijk aangerend toen hij Amber hoorde gillen. “Jullie zijn nog geen 5 uur terug, en ik heb nu al last van jullie. Laat dit niet nog eens gebeuren, volgende keer zou ik niet zo vriendelijk zijn.” Mompelde Victor tegen Amber en Nienke. Nadat Victor de kamer had verlaten rende Amber gelijk met een stapel foto’s op Nienke af. Nienke dacht “oh nee, daar komt het. De foto’s van de modeshows van Amber” maar Nienkes verwachting was minder dan dat Nienke werkelijk te zien kreeg. De foto’s waren super mooi. “Wow Amber, super gaaf! Ik vind het echt mooie foto’s” zei Nienke verrast. “Je klinkt verrast?” Zei Amber vragend. “Ja, je foto’s van 10 jaar geleden waren nooit zo mooi! Maar deze zijn echt heel erg mooi geworden!” Zei Nienke gelijk zonder na te denken. “Ja, dat klopt! Maar gelukkig zijn ze tegenwoordig wel mooi” zei Amber lachend. “En gelukkig ben ik nog steeds mooi, alleen zie ik er we wat ouder uit dan 10 jaar geleden” vulde Amber zich lachend aan. Nienke en Amber gingen zichzelf klaar maken om naar bed te gaan. De badkamer zat nog steeds op dezelfde plek. Tegenover hun kamer, de kamer van Patricia en Noa lag nog steeds naast die van hun.

“Het is 10 uur, jullie weten allemaal wat dat betekend. Binnen 5 minuten in de kamer, dan wil ik een speld kunnen horen vallen” hoorde Amber en Nienke Victor zeggen.
Amber lachte en zei “het is nog steeds hetzelfde als 10 jaar geleden? Zou hij ons gemist hebben?” “Nou Am, dat denk ik niet haha” lachte Nienke terug.
Nienke en Amber liepen terug naar hun kamer en praatte nog even verder over Ambers foto’s. Amber lag lekker te slapen, maar Nienke droomde weer over Sarah.

“Sarah? Wat doe je hier?” Vroeg Nienke zich af. “Je kan niet zomaar iedereen vertrouwen meisje. Je moet goed oppassen wie je vertrouwt en wie niet. Kapers liggen dichterbij op de kust dan ooit. Ga op zoek naar het boek van Isis. Die kan je verder helpen” zei Sarah en verdween ze. “Sarah? Sarah? Sarah?” Mompelde Nienke in haar slaap. Amber probeerde haar wakker te maken “NIENKE, je hebt een nachtmerrie!” Schreeuwde Amber naar Nienke. Nienke opende haar ogen en zag Amber wazig voor haar. “Am? Wat doe je?” Mompelde ze slaapdronken. “Je had een nacht merrie! En we moeten gaan!” Zei Amber. “Gaan? Hoelaat is het?” Zei Nienke. Nienke keek op de klok en zag dat het al 9.00 was. Ze hadden namelijk om 9.15 afgesproken om oude herinneringen met elkaar te bespreken in de huiskamer. “Amber, we komen te laat!” Zei Nienke terwijl ze uit haar bed sprong. Een kwartier laten zaten ze allemaal aan de keukentafel. Trudie had een lekker ontbijtje gemaakt voor iedereen en iedereen smulde er van.

“Dus, waar is ons verhaal begonnen?” Zei Appie lachend. Nienke begon met vertellen “het begon met het medaillon, ik kreeg die van Sarah maar wist niet wat ik er mee moest doen. Al gauw bleek er dat er een schat verborgen lag in het huis.” “De graal! De graal!” Zei Amber. “Laat me gewoon even verder vertellen Amber.” Zei Nienke chagrijnig “maar wie had ooit kunnen bedenken dat de schat in Corvuz zat. De graal. Op het eerste op zicht was het een onschuldig bekertje. Maar dit bleek voor ons alleen niet te zijn. Er school een geheimzinnige vloek in de graal. En vloek die zowel voor mij en Noa bijna fataal werd. Ik werd als eerst naar het kasteel van Raven gebracht omdat iedereen dacht dat ik de uitverkorene was. Maar toen we Noa leerde kennen bleek het al snel duidelijk dat Noa de uitverkorene was” vervolgde Nienke verder. Noa dwaalde af en was er niet bij ze zag in eens een soort visioen in haar hoofd. Ze zag Anchesenamon staan voor de tombe ze keek haar heel fel aan zoals ze altijd bij iedereen deed. Ze keek boos en zei “Mijn boek! Waar is mijn boek! Waar is het boek van Isis? Wie heeft mijn boek meegenomen! Jongen met krullen At Nem Feh” Noa schrok en gilde “IK HEB JE BOEK NIET! LAAT ME MET RUST” ondertussen was Nienke al verder maar stopte gelijk haar verhaal. Iedereen keek Noa aan en vroeg “Noa? Gaat alles wel okay?” Noa vertelde dat ze Anchesenamon weer gezien had en dat ze een boek wilde. Het boek van Isis? Hij is gestolen uit de tombe van Anchesenamon. Ze was erg boos. Nienke vroeg zich af waarom Noa het visioen had gezien. Kwam het omdat ze de afstammeling van Amneris is? “Wat zag je nog meer?” Vroeg ze. “Ik zag Appie!” Zei Noa “Dat kan niet!” Zei Amber gelijk er achterna. “Jawel, ik weet het zeker! Ik zag Appie.” Toen Appie dit hoorde rende hij gelijk naar zijn kamer. Iedereen rende Appie achterna en kwamen uit bij zijn kamer.
Appie draaide zich om en iedereen schrok wat ze daar in zijn handen zagen.

Hij hield het boek van Isis beet. Fabian viel gelijk het gesprek binnen “is dat? Het boek van Isis? Hoe kom jij daar aan?” Appie vertelde zijn verhaal “ik was vorige maand op vakantie naar Egypte en had daar de tombe van Anchesenamon gevonden. Ik dacht dat het geen kwaad kon om even te kijken. Het was tenslotte een tombe die nooit gevonden was. Toen zag ik daar een boek, het boek van Isis. Ik ging er in kijken en zag allemaal plaatjes van meneer Winsbrugge-Hennegouwen. Ik wist niet wat ik er mee moest doen dus heb ik de tombe met het boek verlaten.” Nienke keek boos en zei “eerst jat je dat kistje uit de liefdes tombe van Toet en Amneris. Dat was al onvergetelijk. En nu vertel je ons dat je een boek uit de tombe van Anchesenamon hebt meegenomen? Hoe kan je zo iets doen Ap!” “Appie had het waarschijnlijk zo niet bedoeld “zei Amber Nienke achterna.

“Ik wil het hele verhaal weten, ik wil weten wat er vooraf gebeurd is voordat we dit boek verder open maken in het huis. We vonden Anchesenamon al eng. Een nieuwe geest kunnen we echt niet gebruiken” zei Nienke.
“Ik wil het jullie wel vertellen, maar niet hier. Kom vanavond om 6 uur naar de oude wilg. Dan zal ik jullie alles vertellen wat ik weet.”
Nienke keek appie twijfelend aan en zei “meen je het Ap? Geen grapjes? Dan staan wij vanavond om 6 uur bij de oude wilg. Ik reken op je!”

Nienke en Amber verlieten de kamer waarop de rest 5 seconden later ook volgde.
Nienke schreef een stukje in haar dag boek “was dit waar Sarah mij voor waarschuwde? Kunnen we Appie wel vertrouwen? Is hij de kaper op de kust? En Noa? Hoe zou Noa zich moeten voelen.”
Nienke stopte haar dagboek terug onder haar matras en ging naar beneden om avond te eten. Trudie had lekkere bloemkool met aardappelen gekookt en iedereen smikkelde van het eten. “Het is 5 voor 6!” Zei Amber voortvluchtig. “We moeten gaan!” Zei Patricia.
Na aankomst bij de oude wilg zagen ze appie zitten bij de oude wilg met het boek van Isis voor ze. Iedereen ging rondom Appie zitten en Appie begon.

“Wat ik nu ga vertellen is van levensbelang, luister dus goed! Laten we beginnen, het begon bij...”

Reacties (1)

  • Lorem

    Sommige mensen veranderen nooit, of wel? c:

    1 jaar geleden
    • Sibunafan

      Nope! Appie is nog steeds het zelfde ^^

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen