Foto bij 22

Harry kijkt hoe ik alles klaar zet, voor ik begin met koken. Ik zet zijn oven aan en een pan water op het vuur.
Als Harry mij een snijplank en mes aangeeft, ga ik aan het werk.
Met de blik van Harry op mij gericht, hij is gefocust op mijn handelingen, terwijl ik de uien snij en de pasta kook.
"Wil je wat leuks doen?" Ik rijk hem een pan aan, die twijfelend aanneemt. "Gooi eens een beetje agressie op de kip, die moet plat".
Dat laat hij zich niet 2 keer zeggen, met een paar fikse meppen, heeft hij ze zo plat. Voor mij is dit puur vermaak, hij houdt de pan stevig vast waardoor de aderen in zijn handen en armen zichtbaar worden. Met iedere klap ontspant zijn lichaam even en daarna zijn zijn spieren meteen goed te zien. Ik leun tegen het aanrecht en bijt op mijn lip, o ik geniet zo van hem.

Na een uur zet ik 2 borden op tafel, de tafel staat in een hoek gepropt, waarschijnlijk omdat hij nooit gebruikt wordt.
Maar ik wilde niet op de bank zitten, ik moest hem overtuigen dat je aan tafel hoort te eten, niet op de bank.
Hij vond het grote onzin, maar ruimde de tafel leeg en zorgde voor bestek en glazen.

"Godver, dit spul is lekker". Ik moet lachen als ik Harry hongerig zie eten, ik krijg het idee dat hij hier niet erg goed voor zichzelf zorgt. Maar ik vind ook dat ik mijzelf daar niet mee moet bemoeien, niet nu hij mij heel voorzichtig binnen laat. Het gevoel dat 1 verkeerde beweging alles in 1 klap kan veranderen, is zo sterk, dat ik heel voorzichtig ben met dat prachtige schepsel voor mij.

Na het eten ruimen we samen de bende op, zwijgend staan we naast elkaar in het kleine keukentje, terwijl we de afwas doen. Als we klaar zijn zegt Harry dat hij mij naar huis zal brengen, ik wacht op hem als hij nog de slaapkamer in gaat.
Hij brengt mij op zijn motor thuis en loopt met mij mee de stoep van het huis op, ik weet niet zo goed wat ik nu tegen hem moet zeggen. Maar Harry neemt de leiding en kust mij, zijn handen houden mijn gezicht vast tot hij zijn lippen van die van mij los trekt.

"Dag Katharina".

Dat is het enige wat hij zegt, hij loopt op zijn motor af en start hem. Hij laat hem een paar keer brullen, kijkt me nog 1 keer aan en rijd dan weg.
Ik maak een raar dansje als hij uit het zicht is, wild beweeg ik heen en weer. Ik kan het niet geloven, ik heb zonet een film moment gehad. Hier voor de stoep van het huis, zoals je in films zien en in boeken leest. Het hij kust je en wenst je goede nacht, de liefde volle kus, de kus waar alles begint.

Harry pov

Ik laat de motor onder mij brullen, voor ik weg rij.
Ik kijk nog 1 keer in die heerlijke grote onschuldige en bijna altijd vragende ogen, van Katherina.
Het is belachelijk dat ze bij mij wil zijn, dat ze me kan verdragen. Ze maakt mij helemaal gek, zonder dat ze dat door heeft.
Hoe ze huppelt door de supermarkt of hoe geconcentreerd ze kan kijken terwijl ze kookt, zo onschuldig.

Ik voel dat de ene helft van mij, haar weg wil duwen. Ik ben niet iemand die haar aan mijn ouders zou gaan voorstellen, haar kan geven wat ze gewend is, de luxe waarmee ze is opgegroeid.
Maar vandaag merkte ik niks van het meisje dat uit een rijk gezin komt, ze trok zonder enig commentaar mijn kleding aan. Ze heeft me niet 1 meer minachtend aangekeken over de manier hoe ik leef, ze heeft alleen wat geplaagd. Dit is de eerste keer dat ze zelf verzekerd genoeg is, om mij te plagen.

Maar ze heeft mij voor 1 dag, een ander persoon gemaakt. Ik vloekte minder, had minder woede uitbarstingen en dacht even niet aan die klote ouders van me, of de zorgen over mijn broertje.
Ik zal haar alleen maar breken, pijn doen, als ik bij haar blijf, ik ben niet goed voor haar. Ik heb haar verdomme al pijn gedaan, meerdere keren dan goed voor haar zou zijn. Maar ze blijft weer verschijnen, elke keer is ze er weer.
Bijna had ik haar weten weg te duwen, die middag dat ik zei haar niet meer te willen zien, maar dat accepteerde ze niet, waarom niet? Ook toen ze bij mij stond was ik gemeen tegen haar, maar ze bleef rond mij dartelen, accepteerde geen nee.

Maar ik, lafaard als ik ben, kon haar niet weg duwen, ik heb haar nodig, haar aanwezigheid voelt zo goed.

Jezus, Styles, hoor wat je allemaal denkt?
Het stuur van mijn motor veranderd haast automatisch van koers, ik ga richting de zaal waar ik de jongens leer zich te verdedigen of aan te vallen. Waar ik nu behoefte aan heb, is me uit te leven op de bokszakken die er hangen.

Als ik binnen kom, loop ik eerst naar de kleedkamer, daar staan kluisjes, met in die van mij, altijd sportkleding. Als ik mijzelf heb omgekleed loop ik de zaal binnen, ik zie hoe ik meteen de ruimte vul met mijn aanwezigheid, geloof me, dat blijft heerlijk voelen.
Op mijn weg naar de bokszakken word ik begroet, door bijna iedereen. Ik krijg te horen wat er vannacht allemaal gebeurd is, gelukkig niet veel bijzonders.
Ruth, een jongen die mij altijd op de hoogte houd van de drugsbendes, die niet thuis horen in Harlem, komt naar me toe gesneld.

"Styles, waar was je man? Brayen, hij probeerde gisteren drugs te verkopen aan een paar kuttenkoppen".

Ik vloek, agressief draai ik het beschermtape om mijn handen.
"Waarom vertelde niemand mij dit eerder? Er word net tegen mij gezegd dat er niks gebeurd is, jij komt hiermee. Godverdomme, goed, bedankt. Rot nu op, laat mij nadenken over wat ik hieraan ga doen".

De eerste stoot die ik maak laat de zak trillen, nog een paar harde stoten en de zak gaat heen en weer. Mijn vuisten rammen tegen de zak, mijn benen knallen er tegen aan en na een tijdje sta ik hijgend te kijken, naar het bungelende kussen.
Dan draai ik mij om en kijk de zaal in, ik roep 1 keer heel hard "hey".
Meteen valt het stil, de jongens die voor mij werken komen meteen naar me toe. Als ze om mok heen staan begin ik met praten, terwijl ik geïrriteerd rond stap.

"Dit is wat er gaat gebeuren, ik wil dat jullie Brayen in de gaten houden en mij non stop op de hoogte stellen wat die zak hier uitspookt. Laat hem zijn gang maar gaan, of hij nu drugs verkoopt of met wat bitches neukt.
Hoe dieper hij Harem indringt, hoe beter. Als hij diep genoeg zit, grijp ik hem".
De jongens slaan met vuisten tegen elkaar of er word instemmend geroepen.

"Breng de klanten ervan op de hoogte, maar laat ze niet vergeten, wie hier de baas is, duidelijk?"
Dreigend kijk ik de jongens aan, ze roepen instemmend, maar ik ben niet tevreden, ik wil dat ze weten dat dit geen spelletje is.
"Godverdomme, begrijpen jullie me? Ik wil dat jullie deze buurt inlichten over wat er gaande is, mensen die niet mee willen werken, of weigeren mee toe doen, breng ze naar mij".

Ik zucht, sinds ik de drugs hier in de buurt beheer zijn er een stuk minder gevechten en bovenal minder verkrachtingen. ik sta geen sterke harddrugs toe, die zooi zorgt ervoor dat de politie zo op de stoep staat, en de politie houden we hier liever weg.
Zo'n klootzak als Brayen kan dat allemaal zo weer verkloten, andere bendes hier in de buurt leid tot te veel onrust, dus daar moet ik hard tegen optreden.

Als ik me omkleed en naar de motor loopt gaat mijn mobiel af, ik open het scherm en zie een berichtje van Kathy.

Slaap lekker straks en bedankt nog voor je moeite, die je gisteren voor mij gedaan hebt Xx

Ik sta bevroren voor mijn motor, verdomme.
Zo dringt Katherina weer naar binnen, door een stom berichtje van haar. Even was ik haar vergeten, even was alles zoals het hoorde te zijn. Ik was een bendeleider, niets meer dan dat. Ik werd daarbinnen aanbeden, gevreesd en nu?
Nu ben ik een bendeleider, met het onschuldigst wezen op deze fucking planeet. '
Hoe ga ik dit combineren? Zonder haar hierin te verstrikken of dit achter te houden?
Ze mag onschuldig zijn, maar ze is zeker niet achterlijk. Kathy is verdomd slim, echt styles, what the fuck denk je wel niet dat je aan het doen bent?

Reacties (2)

  • eldavia

    ❤❤🥰

    6 maanden geleden
  • AmorAmor

    Harry hoofdstukjes, daar geniet ik zo van!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen