Stanley pov

Eindelijk was het dan zover, het concert waar ik al maanden naar uit had gekeken.
Vanavond ging ik mijn idool dan eindelijk live zien.
Mijn beste vriendin had de kaartjes geregeld omdat ik in de tijd van de kaartverkoop geen toegang had tot de computer.
De begeleiders waren zo vriendelijk geweest om bepaalde tijden in te stellen waarin het internet beschikbaar was.
En dat was helaas niet op een vrijdagochtend om 10 uur.
Of eerder omdat je ook nog op tijd moet inloggen en de juiste pagina moet zien te vinden.
Dus ik was mijn vriendin meer dan dankbaar dat het haar wel is gelukt.
Gek genoeg heb ik Noah ook zo ver gekregen om mee te komen.
Van mij uit was het meer vanuit beleefdheid, ze kon wel even wat afleiding en hopelijk ook wat lol gebruiken.
Na dat incident met Jay merkte ik aan alles dat ze behoorlijk in zichzelf was gekeerd.
Iets wat ik volkomen begreep maar toch wilde ik niet dat ze weer in een depressie zou belanden.
Het verbaasde me dan ook dat ze instemde om mee te komen naar het concert van vanavond.
Dan kon ze ook gelijk mijn beste vriendin leren kennen.
Ik had haar voorzichtig iets verteld over Jay zodat ze er straks met Noah bewust niet over zou beginnen.
Niet tot in de detail maar wel dat ze het onderwerp ‘jongens’ maar niet ter sprake moest brengen.
Want zo kon ze weleens zijn. Ze vroeg je gerust naar alle details van je liefdesleven, zonder schaamte.
Vaak konden mensen dat wel waarderen en zelf deelden we ook alles met elkaar.
Maar nu leek het me niet erg handig. We kwamen tenslotte voor wat gezelligheid en afleiding.

Nadat ik Noah in een leuke en comfortabele outfit had weten te hijsen reed ik ons naar de afgesproken plek.
Mijn vriendin kwam met het openbaar vervoer en had me al geïrriteerd laten weten dat ze vertraging had opgelopen.
De trein die ze zou moeten nemen om hierheen te kunnen komen was uit gevallen.
De volgende kwam pas over een kwartier dus ze zou hier dan behoorlijk op het laatste moment aan komen.
Noah en ik liepen alvast naar binnen en ik leverde mijn jas af bij de garderobe.
Zelf had Noah besloten om haar spijkerjasje aan te houden. Waarschijnlijk om de paar blauwe plekken te kunnen bedekken.
Ze zag er gelukkig alweer stukken beter uit dan toen Jay net was gearresteerd.
Al wist ik zelf ook wel dat de schade van buitenaf niks was vergeleken met de schade die ze van binnen was opgelopen.
Het zou veel tijd in beslag nemen om deze nare ervaring te kunnen verwerken.
Maar het was al een sterke instelling dat ze wel met me mee wilde naar een concert.
Dat bewees wel dat ze open stond voor afleiding, even een leuke tijd en een leuke herinnering.

De zaal stroomde steeds voller en ik maakte me wel zorgen om mijn vriendin. Straks miste ze het voorprogramma nog!
Niet dat het een ramp was maar het was leuker als je een concert van begin tot eind zou kunnen meemaken.
Gelukkig kreeg ik al snel een berichtje dat ze buiten in de rij stond.
Ze had ons de kaartjes via de email gestuurd nadat ze wist dat ze veel later dan ons aan zou komen.
Zo konden wij alvast naar binnen omdat het buiten nog altijd best fris was, ondanks het mooie weer.
Al snel zag ik mijn vriendin tussen de menigte staan.
Zonder erbij na te denken trok ik mezelf los van Noah en liep richting mijn vriendin.
We raakten wat in gesprek en ondertussen zocht ik naar een glimp van Noah, die zag ik alleen niet meer.
Mijn vriendin stelde voor om terug naar de gemeenschappelijke ruimte te gaan, wie weet stond ze bij de merchandising.
Daar stond ze alleen niet. Iets wat me wel even verontrustte. Waar was ze dan?
Het zat me niet lekker dat ik haar niet kon vinden. Wie weet wat voor stoms ze dan ging doen?!
Toen zag ik haar in een flits langs ons heen naar buiten vluchten en ik liep bezorgd achter haar aan.
Noah had een paniekaanval en ergens had ik wel spijt dat ik haar net alleen heb gelaten.
Ik had haar mee moeten nemen toen ik naar mijn vriendin toe stormde.
Mijn vriendin gaf me een geruststellende blik die me vertelde dat ik het mezelf niet kwalijk moest nemen.

Hierna ging ik naast Noah op de koude grond zitten en sloeg voorzichtig mijn arm om haar heen.
Ik probeerde haar een beetje te kalmeren, al kreeg ik niet meer naar mijn hoofd dan excuses.
Volgens mij had Noah het idee dat ze mijn avond had verpest door, nog voor het voorprogramma begon, al in te storten.
Al nam ik haar helemaal niks kwalijk. Die artiest kwam vast nog wel een keer op tour.
Mijn woede naar Jay nam alleen wel weer behoorlijk toe.
Jay wist helaas wel hoe hij een blijvende indruk moest achterlaten.
Overal waar hij kwam liet hij een spoor van ellende achter.
Hopelijk kreeg hij een flinke straf voor al zijn daden. Helemaal zodra ik begon met praten.
Want als het aan mij lag werd hij niet alleen gestraft voor wat hij Noah heeft aangedaan, maar ook wat hij nog meer had geflikt.
Wat hij Kyle had geflikt, Chase, Darren, mij..
Natuurlijk waren we medeplichtig door met hem mee te werken. Maar toch..
Wij hadden nog enige vorm van schuldgevoel en medeleven. Dat had Jay overduidelijk niet.
Types zoals hij hadden het recht niet om vrij te mogen rondlopen.
Hoe langer dat soort mensen vrij en ongestraft rondliepen, hoe meer schade ze aan brachten.
En dat moesten we tenslotte voorkomen.
Niemand leek het echt leuk te vinden dat ik mijn verhaal bij de politie zou gaan doen, maar als het aan mij lag zat ik binnen een seconde op het politiebureau.

Nadat Noah wat rustiger was geworden keken ik en mijn vriendin haar bezorgd en medelevend aan.
‘Wil je naar huis? Want dat begrijp ik dan volkomen,’ aldus mijn vriendin.
Eigenwijs als Noah was schudde ze haar hoofd.
Ze wilde mijn avond niet verpesten dus ze wilde terug naar het concert.
De eigenwijs..
Mijn vriendin keek mij hierna bedenkelijk aan wat mij vertelde dat ik de knoop moest doorhakken.
‘Oke, maar op voorwaarde dat je het aangeeft als het niet gaat. Dan gaan we naar huis.
En je hoeft je niet groot te houden want wat je hebt meegemaakt is niet niks.
Dus wees daarin niet zo eigenwijs en geef het aan als je het niet meer trekt.
Want ik wil dat je lol hebt, niet dat je de schijn ophoudt.’
Hierna hielp ik Noah omhoog en liepen we terug naar de zaal.
Het voorprogramma was al bezig maar dat maakte mij niet zoveel uit.
Noah was belangrijker en het voorprogramma was toch niet zo heel bijzonder...

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen