Foto bij One

Vandaag is dan de dag dat ik mee ga. Mijn koffer is ingepakt en staat klaar samen met mijn gitaar. Ik ga echt niet weg zonder mijn gitaar. Ik geef mijn huisgenootje nog een knuffel. "Tot snel weer schat! We houden contact", Sam knikt. "Heel veel plezier", we worden verstoord door getoeter. Ik moet lachen en pak mijn spullen. Ik loop naar buiten en zie een mega tourbus staan. Matthew staat al met een grote glimlach me op te wachten. Hij pakt mijn spullen aan en neemt ze mee de bus in. Ik zwaai nog even naar Sam voor ik de bus in stap. Zacky en Synyster komen gelijk op me af en geven me beide een dikke knuffel. "Heb je er zin in Ruby?", ik krijg gelijk een grote glimlach op mijn gezicht. "Jaa zeker! Ik kan niet wachten", de jongens moeten lachen. Johnny geeft me ook een knuffel. Brooks ligt waarschijnlijk op bed, die heb ik nog niet gezien. "Wow Ruby", vragend kijk ik de jongens aan. We lopen met zijn vieren naar Matthew. Die staat met open mond naar mijn gitaar te kijken. Ook Synyster, Zacky en Johnny staan nu met open mond. "Wat is er nou?", ik snap er niks van. "Ruby je gitaar.. Hoe kom je hier aan?", ik haal mijn schouders op. "Gekregen met mijn verjaardag, hoezo?", de jongens kijken me vol ongeloof aan. Brooks is ondertussen ook wakker. "Hej Ruby", ik geef hem een knuffel. "Wat heb je gedaan dat ze zo zitten te kijken?", twijfelend kijk ik hem aan. "Ik weet het echt niet!", Brooks slaat beschermend zijn arm om me heen. "Rustig maar ze doen je niks! Toch jongens?!", het lijkt wel of ze uit hun trans komen. "Sorry Ruby maar je gitaar is dezelfde als die Kurt Cobain had", nu valt mijn mond ook open. "Oh ik.. ik had geen idee", verbaast kijk ik ze aan. "Kan je ook spelen?" vraagt Synyster. Ik knik "Anders neem ik hem niet mee". De jongens moeten lachen. "Nou laat is wat horen dan", ik pak mijn gitaar. We lopen naar het zit gedeelte en iedereen neemt plaats. Ik speel Simple van Florida Georgia Line. "Wauw dat klinkt echt heel erg goed Ruby". Ik bedank ze. "We zijn allemaal erg blij dat je mee gaat", ik kijk ze dankbaar aan. We kletsen honderd uit. Ik voel me zo fijn bij de jongens. Ik kan hier echt mezelf zijn. "Boys ik ga even op bed liggen. Heb hoofdpijn", ze knikken allemaal. Ik loop gelijk naar het slaap gedeelte. Ik ga op bed liggen en sluit mijn ogen. Gelukkig zakt de pijn snel. Na een half uurtje gelegen te hebben ga ik weer naar de jongens. "Gaat het weer?", vraagt Zacky als ik naast hem ga zitten. "Ja gelukkig wel". Ik kijk Zacky aan en hij lacht naar me. Ik krijg het ineens echt mega koud. De kippenvel verspreid zich snel over mijn lichaam. Zacky ziet het en trekt me tegen hem aan. Hij wrijft met zijn hand over mijn arm. Door zijn warmte krijg ik het langzaam ook weer warm. "Al weer wat warmer?", ik knik. "Thanks Zacky", hij moet lachen. We blijven de rest van de reis zo zitten. Ik voel me heel veilig in zijn armen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen