I hate you, I hate you, I hate you, but I was just kidding myself ~ Lewis Capaldi

Zaterdag 8.45

"Je bent er weer", iets te enthousiast roept Anna me. Een paar gasten in het restaurant kijken gestoord op, van hun eten, krant of werk. Anna wacht op me, bij ons favoriete restaurantje, de eigenaar is een goede vriend van mijn ouders. Ik trek haar in een knuffel, "ik heb al van alles besteld bij Gido". Ik neem plaats en nestel mijzelf in de heerlijke zachte stoel, niet veel later wordt er thee gebracht, eieren, toast, spek, groente, boter, maar ook heeft ze melk en oreo's besteld. Waar ik hard om moet lachen, dat is een dingetje van ons. Namelijk ons eerste ontbijt samen bestond uit melk met oreo's, sinds dien, eten we dat nog wel eens als ontbijt.

Tijdens het ontbijt vertelt ze wat ze afgelopen week heeft gedaan, eigenlijk niks, alleen maar gewerkt. Maar zelfs van de verhalen van haar werk, weet ze er hele avondturen van te maken.
Ik luister en eet ondertussen, ik knik en laat haar druk gebarend vertellen. Om half 11 besluiten we dat het mooi is geweest, ik loop naar achteren en vind Gido bij de bar.

"Hey wij gaan weer, dit was ons laatste ontbijtje hier, morgen vertrekken we naar de Uni". Lachend staat hij op en trekt me naar zich toe, "succes daar lieverd, blaas ze omver daar".
Ik kus zijn wang, "dankjewel komt goed. Wil je de rekening sturen?" Maar hij wil er niks van weten en jaagt Anna en mij het restaurant uit, lachend kijken we waar we als eerst heen moeten.

"Unique Boutique, is hier redelijk dicht bij en bezorgen tegen kosten. Lijkt me een perfecte mats voor ons, we houden een taxi aan en rijden er naar toe.
Als ik de taxi uitstap trek ik mijn jurkje recht en trek mijn paardenstaart wat strakker.

"Oké, we gaan dus voor tapijt, meubels en aankleding?" Ik knik instemmend en we gaan het grote pand in, we hebben al snel 2 mooie vloerkleden. We vinden een prachtige salon tafel en een oude poef, die vast mooi de de chesterfield bank staat.
Ik huppel tussen de hoge rekken door en heb een afzichtelijke sjaal gevonden, vol veren. Die ik, terwijl ik door het pad huppel, achter me laat dansen.

"Kat, stop, we gaan hier in". Verbaast draai ik me om, we zijn bijna bij het leukste deel gekomen. De vazen, potjes, lampenkappen en de boeken. "Waarom? Daar zijn de boeken en vazen?" Ik wijs met de sjaal in mijn hand naar de stellingen vol vazen, als mijn blik gevangen wordt, door 2 te bekende groene kijkers. Ik laat de sjaal zakken en stop die achter mijn rug, mijn ogen scannen zijn lichaam.
Hij staat daar, met een afschuwelijke vaas in zijn handen. Hij ziet er goed uit, haast nog sterker en zelfverzekerder dan normaal. Ik voel hoe Anna me mee trekt het pad in, maar ik trek me los.
"Hij heeft een vaas."

"Ja dus? Al had hij een bankstel op zijn schouders, kom mee."

Ze trekt me nu wel echt mee, we gaan met een omweg naar het achterste gedeelte van het pad. Maar wetende dat Harry hier is, met een vaas in zijn handen, maakt me ongerust. Heeft hij de vaas gekocht omdat ik zei dat hij die hier makkelijk zou kunnen kopen? Dat het gezellig zou staan in zijn appartement, of was er een andere die hem de opdracht gegeven had?

"Sorry", ik kijk Anna aan en zet het op een lopen.
Als ik terug kom bij de rekken met de vazen zie ik hem nog staan, dit keer ligt de vaas aan scherven voor zijn voeten. Hij kijkt meteen op, hij lijkt mijn aanwezigheid te voelen.

"De vaas was afschuwelijk, maar je had hem ook gewoon terug kunnen zetten."

Harry loopt op me af, zo snel dat ik er van schrik. Ik stap achteruit en loop dieper het gangpad in, voor ik verder kan grijpt hij mijn arm en trekt me met zo'n kracht naar hem toe, dat ik hard tegen zijn borst val. Zijn armen sluiten me in en ik sta gevangen tegen hem aan, met mijn armen tegen zijn borst, die probeerde de klap tegen te houden. Hij stopt zijn neus in de holte van mijn nek en ademt heel diep in, dan tergend langzaam voel ik hoe hij omhoog komt, langs mijn nek, naar mijn kaak en stopt voor mijn lippen. Hij vecht met zichzelf, dat zie ik in zijn gezichtsuitdrukking.

"Niet doen", de woorden verlaten mijn lippen.
Vel, boos en een tikkeltje agressief kijkt hij me aan. Dan duwt hij me weg, hij houd even zijn lip vast tussen zijn vingers, terwijl hij mij bekijkt.
Het moment duurt een eeuwigheid, maar dan draait hij zich om en loopt weg. Ik kijk naar de rug van de perfecte jongen, die net zijn handen om mij heen had.

"Stop, loop niet weg".

Hij draait zich snel om, hij wijst naar me, woedend.

"Waarom niet? Jij liep weg, jij zei dat je me niet meer wilde zien, jij zei dat je van me walgt". Zijn stem is schor, hard en ruw.

"Jij had je tong in iemand anders mond, niet ik". Mijn stem slaat over, woedend dat hij mij de schuld wilt geven.

"Jij wilde niet naar me luisteren, jij nam meteen de benen". Hij slaat zo hard tegen het rek, dat er wat spullen vallen, maar het interesseert hem niet. Hij kijkt naar me alsof hij me wil vermoorden, wat erg angstaanjagend is.
Ik slik mijn tranen terug, die ik voel opkomen, terug denkend aan hem met haar.

"Weet je überhaupt haar naam?"

Ik zie dat hij zijn mond open en dicht doet, zijn handen gaan heen en weer, hij grijpt zijn haar en trekt vervolgens weet tegen een rek aan.

"Waarom maak je er zo'n big deal van?
We hebben alleen maar wat geneukt, doe niet alsof we een stelletje waren, ik ken je amper".

Het voelt alsof iemand mijn hart vast pakt en deze opnieuw in duizend stukjes breekt, terwijl hij nog niet eens heel was.

"Waarom zou ik dan naar een excuus van je moeten luisteren, als je mij alleen had voor de seks?"
Mijn stem is nu zacht, de tranen die ik probeerde tegen te houden rollen nu over mijn wangen.
Mijn blik is op de grond gevestigd, ik wil hem niet aankijken nu.
Hij is een harteloos monster, waarom vergeet ik dat steeds?

"Jij bent gewoon een verwend nest, uit een te beschermde wereld. Jij ziet alleen rozengeur en maneschijn, niet iedere jongen is verliefd als hij seks met een meisje heeft".

"Ik walg van je, je kunt beter op mijn manier naar de wereld, dan op jou zieke manier". Ik begin te schreeuwen, ik voel opeens een rare vlaag door mijn lichaam gaan. Het liefst zou ik nu op hem afstormen en hem heel hard slaan.

Ik hoor Anna naast me, ze raakt me voorzichtig aan. Ik kijk met betraande ogen op, "ik hoorde jullie, ik snap dat je met hem wilde praten. Maar laten we nu gaan lieverd."

Harry stapt op ons af en duwt Anna bij me weg, hij kijkt haar kwaad aan.
"Rot op Anna, Katty kan makkelijk zelf beslissingen maken".

Anna stapt op Harry af, zonder enige twijfel, totaal niet geïntimideerd. Ik schrik al ze hem slaat, tegen zijn arm.
"Je moet je bek houden Styles, je hebt haar gebroken. Een week heeft ze met dode ogen rond gelopen, de schijn op te houden dat het goed ging. Morgen gaan wij terug maar Harvard en zijn dan verlost van jou, jij ziek mannetje."

Ik veeg mijn wangen droog, loop naar Anna en trek haar terug. Hoe weet ze dat ik de schijn ophield thuis? Zou ze dat gezien hebben door de webcam of zou Jace het door hebben gehad en het verteld hebben? Jeetje, wat kennen ze me goed zeg.
"Laat maar An, kom, we gaan".
Ik kijk even naar Harry, die nog steeds woedend ziet. Maar tussen de woede, lijkt een beetje, een heel klein beetje verwarring.

Als ze aan de andere kant van de winkel staan, trek An me in een diepe knuffel. Na een tijdje laat ze me los en ze geeft me een waterige glimlach, ik zie aan haar uitdrukking dat ze medelijden met me heeft, wat ze echt niet zou moeten doen.

"Wat wil je doen lieverd?"
Ik haal diep adem, trek mijn staart los en schut mijn haren.

"Verder, ik wil verder en doen alsof het niet gebeurd is."

Anna begrijpt me en regelt dat de spullen die we al uitgezocht hadden bezorgt worden bij de campus.

Dan gaan we verder tot we een nieuwe kast hebben, nieuwe vazen en potten. We bestellen voor in de potten en vazen, bloemen en planten bij de bloemen winkel. We sluiten de dag af met een uit gebreid diner, we spreken geen woord over Harry en keren pas laat terug.

Gelukkig niet te laat, want ik wil Richard en Luci nog bedanken. Ze zijn blij met de bloemen die mijn ouders geregeld hebben en hopen dat ze me nog vaker gaan zien.
Ik beloof ze dat dat gaat gebeuren en zeg dat ik dan echt mijn spullen moet pakken.

De volgende ochtend vertrekken we, vroeg. Luci huilt en kan niet geloven dat we al zo snel weg gaan, Richard knuffelt ons innig en laat ons dan gaan. Zijn vrouw tegenhoudend, "laat ze gaan schat, je ziet ze snel genoeg weer".

Jace belooft te bellen als we aankomen en dan vertrekken we, Anna, Jace en ik, samen in 1 taxi. We zullen Benjamin en Daisy later op de campus zien, die waren niet in staat om, om 7 uur al te vertrekken.

Het moment dan ongeveer 3 uur later het prachtige gebouw in zicht komt, voel ik me zo blij. Het is druk, met ouders die hun kinderen huilend, lachend en misschien zelfs opgelucht laten gaan.
Opgewekt laden we de spullen uit en zwaaien vol enthousiasme de taxichauffeur uit, die het blijkbaar wel erg leuk vond.
We staan voor een prachtig statig gebouw, onze kamer is op de campus. We hebben een grote woonkamer en ruime slaapkamers, mijn vader heeft daarvoor gezorgd.
De bezorgers van de kringloopwinkel zouden in de loop van de middag komen, dus we zeulen onze spullen naar boven.
Jace zijn kamer is naast die van ons, hij deelt hem met Benjamin.

We ruimen onze spullen op, als we hier net mee klaar zijn, kunnen we weer. Want de bezorgers zijn er, gelukkig helpen ze ons met spullen slepen en belonen wij ze op koffie en een grote tip. Maar we zijn te moe om de kamer te veranderen, we laten het zo en ploffen neer op de bank bij het raam.

Die avond gaan Jace, Anna, Daisy en Benjamin naar een feest op de campus. Het is een soort traditie, elke avond zijn er nu wel feesten, de eerste komende 2 weken. Dan begin het studeren en komt de rust weer terug.

"Kom Kathy, doe eens gek, ga mee". Jace probeert me over te halen om mee naar het feest te gaan, waar ik eerlijk gezegd maar weinig zin in heb. Morgen ben ik de gene die er weer vroeg uit moet om de eerste jaars rond te leiden, die waarschijnlijk zelf brak maar vol enthousiasme zitten, of gewoon dronken zijn en doorhalen.
Ik weet nog heel goed dat Anna dronken was tijdens de rondleiding, maar evengoed is ze mijn beste vriendin geworden. Normaal schrikt mij dat nogal af, want dronken worden is niet mijn ding.

"Ik moet er morgen weer vroeg uit, ga, ik hou jullie alleen maar op".

Dan word de deur open gedaan en stapt Daisy binnen, "wie is er klaar om te feesten". Ze ziet er opgetut uit en komt met haar handen omhoog naar binnen, Benjamin volgt haar met een paar flessen drank in zijn handen.
Daisy haar ogen vinden mij, ze beginnen gevaarlijk te twinkelen en loopt op me af.

"Je dacht toch niet dat je er onder uit kwam he?"Ze trekt me mee mijn kamer in en zoekt mijn kast door, "ah dit is wel wat".
Ze houd mijn rode jumpsuit voor zich, ze trekt zilveren hakken uit de la en overhandigt me deze.

"Beetje tempo, we moeten je make up nog bijwerken",

Na een metamorfose kom ik de kamer weer uit, Jace staat meteen voor me en fluistert dat ik er prachtig uit zie. Dan lopen we de campus over op weg naar het feest.
In een andere deel van de campus is het feest al in volle gang, zo te zien heeft 1 heel appartementen deel zich opengesteld voor een feestje. Er hangen vlagen van uit de ramen, muziek komt naar ons toe en er zijn overal lachende, zoenende, dansende studenten.

Het moment dat we binnen lopen kom de geur van zweet en drank ons al te gemoed, hoe doen ze dat toch? het is nog maar 10 uur, en nu is het al 1 grote zooi. Ik krijg een rode beker in mijn handen geduwd door Anna en we proosten op het nieuwe studie jaar.

Ik verbaas mijzelf als ik toch wel erg veel lol heb, Jace en ik zijn een potje beer-pong aan het spelen, met iets ander in de bekertjes dan bier. Maar ik ben er erg goed in, dus Jace begint al aardig dronken te worden. Maar helaas is erna Benjamin aan de beurt en het ene na het andere balletje valt in de bekers voor me. Ik drink en voel mijzelf gloeien van binnen, weet na een tijdje geen balletje meer raak te gooien. Nadat al de bekers voor mij leeg zijn neemt iemand anders mijn plek over, ik besluit me te voegen tussen de dansende mensen. Die er opeens allemaal aantrekkelijk uit zien, ik maar me niet druk om de drank die vlekken maakt op mijn kleren en erger me niet aan de lucht die er hangt.
Een jongen met donker haar en bruine ogen komt op me af gelopen, "hey schoonheid, zin om te dansen?" Ik kijk naar zijn uitgestoken hand, die ik aanpak, wat zou er ook kunnen gebeuren?

De jongen heeft Rayn en studeert hier nu een jaar, hij is erg goed in dansen en vooral in flirten. Ik ga er op in, ik geniet van de aandacht die hij me geeft. Zijn handen komen om mijn heupen en hij trekt me steeds dichter naar hem toe, terwijl ik alleen maar moet lachen, ik kan niet zo heel goed stoppen. Helemaal niet als hij zijn handen op mijn billen legt, want of mijn billen zijn enorm of zijn handen zijn gewoon klein. Want als Harry dat doet, vallen zijn handen er over heen, deze liggen erop.
Hij schuurt zijn lichaam tegen me aan, mijn handen gaan over zijn borst en ik kijk in zijn bruine ogen. Hij is ongeveer net zo lang als mij en hij is normaal gebouwd. Niet zoals Harry, die is lang en sterk, hij is intimiderend en zou vast veel beter kunnen dansen.

Ik erger mijzelf dat mijn gedachten alweer uit gaan naar hem, waarom is dat toch?
Opnieuw onderzoek ik ik de jongen, nu op andere aspecten, zijn kaaklijnen, die niet zo scherp zijn. Zijn lippen zijn dun en niet zo vol als die van Harry. Zou hij beter kunnen zoenen?
Dan druk ik mijn lippen op die van hem, verbaast over de smaak en de manier hoe hij me terug kust. Hij smaakt naar iets wat waarschijnlijk bier zou moeten zijn, zijn lippen nemen te veel vocht mee en ik trek me weer terug.

"Sorry, dat was heel stom van me". Hij protesteert als ik me zelf van hem los maak en naar buiten loop. Ik plof op het gras, de weg er naar toe was nog al en uitdaging, er bewoog te veel onder mijn voeten. Nu ik een tijdje zit, lijkt de wereld weer stil te staan.

Dan pak ik uit mijn broekzak mijn mobiel, opeens lijkt dit het beste idee, wat ik ook maar ooit zou kunnen hebben.
Ik wacht en ik wacht tot er word opgenomen, maar dat gebeurd niet. Geïrriteerd luister ik naar de vrouw die mij verteld dat ik na de piep een berichtje kan inspreken.

"Waarom neem je niet op? Druk met andere meisjes neuken?" Ik giechel om mijzelf, terwijl ik het woord 'neuken' gebruik.
"Wat klinkt dat woord stom uit mijn mond zeg, bij jou klinkt het veel sexyer".
Ik blijf even stil, terwijl ik een vlek weg wil vegen op de rode stof van het pak, wat niet lukt.
"Ik heb een jongen gezoend, hij kan niet zoenen en niet dansen. Kun jij dansen? Ik dacht dat jij daar vast ook beter in zou zijn, want jij bent Harry fucking Styles". Zijn naam zing ik bijna, enthousiast zwaar ik naar Benjamin die naar buiten komt, samen met Daisy.
Dan word ik plotseling heel ernstig, even is het gegiechel weg.
"Ik vind het vervelend dat jij door mijn hoofd blijft spoken, ik vergeleek je met de jongen die met me dansten. Zijn handen op mijn billen, dat voelde zo stom. Het is niet eerlijk, dat jij wel met andere kan gaan en ik alleen maar aan jou denk. Of denk je nog wel eens aan mij? Want op dit moment zou ik graag in jou armen liggen, ik zou willen dat je me kust, zoals jij dat wel kan, hij kon er niks van. Ik mis je, heel erg. Ik haat je, dat ook, heel erg, maar ook hou ik".

Maar meer kan ik niet zeggen, want de voicemail gooit me eruit. Verbaast kijk ik naar mijn telefoon, terwijl Benjamin naar me neer ploft. "De voicemail gooide me eruit!" Zwaar verontwaardigd kijk ik nog steeds naar mijn mobiel, ik gooi hem in het gras, waardeloos ding.

"Voicemail? O, jeej. Daisy, Kathy heeft haar eerste dronken voicemail ingesproken, we hebben het allemaal gemist".

Ik laat me in het gras zakken en kijk naar de sterren, het ziet er allemaal prachtig. "Kat, misschien moet je naar huis, het is al laat, over een paar uur moet je weer fris en fruitig een rondleiding geven".

Ik laat het toe dat Benjamin me overeind helpt en me mee neemt naar mijn appartement. De weg er naar toe is zwaar, alles draait en ik voel me misselijk. Maar gelukkig blijft Benjamin bij me en helpt me binnen komen. Hij legt me in bed en zet mijn wekker, "sterke morgen ochtend". Dan laat hij me alleen en ik val in een diepe slaap.

Reacties (2)

  • AmorAmor

    Omg ergens is hij zo lief! Met die vaas(H)

    Katherina en de voicemail, haha. Zo benieuwd hoe hij daarop reageerd!

    1 maand geleden
  • gothicpop

    Ahhw harry koopt een vaas maar als hij haar weg ziet gaan. Ziet hij er de reden niet meer voor en valt het.

    Weer super hoofdstuk.
    (H)

    1 maand geleden
    • bels

      Dankjewel!! Zo lief!

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen