Foto bij Chapter 002 ~ New Life

Het was woensdag ochtend. Aria stapte in de lift en drukte de knop in van de 9de etage. Vandaag was haar eerste officiële werkdag. Nick had haar gisteravond een email gestuurd met het contract dat ze dezelfde avond nog had getekend. Met de formulieren in haar handen stond ze nu in de lift. Stiekem was ze best zenuwachtig, maar kom op wie is dat niet bij een nieuwe baan?. De lift gaf een ding om aan te tonen dat Aria op haar etage was en de deuren gingen open. Aria liep naar haar kantoor en legde de formulieren op haar bureau. Haar eerste werkdag. Aria was heel benieuwd hoe haar collega’s haar zouden vinden. Aria legde de formulieren in haar bureau la en nam plaats in de stoel. Nick had haar een paar instructies meegestuurd waar ze vandaag mee kon beginnen. ‘Agent Aria?’. Aria keek op van haar bureau naar de man die in haar deuropening stond. Hij had net zoals Nick een pak aan met een streepjesstropdas. ‘Yes?’. De man glimlachte en liep haar kantoor binnen. ‘Sorry to bother you but Nick asked me to get you. Something about a meeting?’. Aria’s ogen werden groot en ze keek naar de tijd, shit het is allang begonnen. De man grinnikte toen hij haar bange uitstraling zag. ‘Don’t worry about it, let’s go’. Aria knikte en volgde de man naar de vergaderzaal. ‘There she is’ lachte Nick toen hij haar aan zag komen en stond op. ‘I’m sorry i’m late’ verontschuldigde Aria zich. Nick schudde zijn hoofd, nam haar arm beet en liep naar de voorkant van de vergaderzaal. ‘Everyone’. Het werd muisstil in de zaal en Aria voelde haar wangen opwarmen. ‘Thank you all for coming. I would like to introduce you to our newest agent: Aria. She will be working with us starting today so i hope you all make her feel welcome’. Iedereen in de zaal knikte, Aria’s ogen vlogen over de mensen. ‘Take a seat’ verluisterde Nick zacht. Aria knikte en ze liep naar de eerste beste vrije stoel. ‘Okay so. We have a murder case here. The suspect is in the 40 and became a ghost. So we have to find this guy and bring him in. Ressler go to the wife of the suspect and ask her some questions.’ Nick schonk een blik richting Aria. ‘Take Aria with you i’m sure she can help’. Aria keek verbaasd naar Nick, nu al werk. Dat is veels te snel, ze heeft nog niet eens iedereen leren kennen. ‘Don’t worry’ lachte Nick toen hij Aria’s geschokte gezicht zag. ‘You’ll do great i’m sure of it’. Aria knikte twijfelachtig, stond op schoof haar stoel aan en liep toen met Ressler mee. ‘Okay let’s go. Stay near me and you’ll be fine’ zei Ressler toen ze de lift in stapten. Ressler drukte de knop in van de garage en het was een tijdje stil. De zenuwen begonnen bij Aria naar boven te komen, ze werkt nog niet eens een dag of ze moet nu al het veld in. Straks gaat het fout, dan wat. ‘Don’t worry. Nothing can go wrong on these kind of tasks’. Aria knikte en glimlachte iets, maar toch kreeg ze dat ongenadige gevoel niet uit haar buik.

Het was 20 minuten rijden naar het adres dat Ressler en Aria door hadden gekregen via de radio. Ressler parkeerde de auto en ze stapten uit. “Let’s go’. Ressler liep naar de voordeur toe en klopte een paar keer aan. Aria’s ogen vlogen naar het interieur van het huis. Het was een typisch woonhuis met een veranda aan de voorkant en een klein tuintje aan de achterzijde. Je kon met een fietspadje langs het zijkant van het huis lopen en zo in de tuin komen. De twee agenten hoorden wat gerommel binnen en Ressler keek Aria een moment aan. Ze hoorden hoe de deur van het slot werd gehaald en de deur werd heel voorzichtig open gemaakt. In de deuropening stond een oudere vrouw, blond/grijs haar met een bril. Ze droeg een wit vest met een zwart t-shirt eronder en een beige broek. ‘Can i help you?’ sprak de vrouw toen ze de twee agenten zag staan. Ressler zocht in de binnenkant van zijn jas en haalde toen zijn badge van het bureau tevoorschijn. ‘I’m agent Ressler. This is agent Davis. We would like to ask you some questions about your husband?’. De vrouw zuchtte, alsof ze de twee al had verwacht. Ze opende de deur volledig en gebaarde de twee dat ze binnen konden komen. Ressler en Aria liepen naar binnen. Aria keek het huis rond, bijna alles wat gemaakt van hout het was heel sierlijk. ‘I love the design ma’am’. De vrouw glimlachte. ‘Thank you, would you like something to drink?’. ‘Yes please’. De vrouw knikte en liep naar de keuken. Een paar minuten later kwam ze terug met een paar glazen en wat drinken. ‘Please have a seat’. Ressler knikte naar Aria en ze nam plaats in de stoel tegen over de vrouw. ‘So i assume you’re here because of my husband?’ vroeg de vrouw toen ze het drinken inschonk. ‘That’s right, when did you last see him?’. De vrouw keek om haar heen, haar ogen vlogen overal naar toe. Aria kon zien dat ze best nerveus was. Maar dat was normaal als er agenten naar je man vragen die een moord had gepleegd. Je houd van je gelijke, en je zal hem ook nooit willen verraden. ‘The last time i saw him was before he left for his business trip in Las Vegas’. Ressler liep een rondje door de woonkamer, zijn ogen vlogen over alle dingen die in de woonkamer stonden. ‘I understand this is a shock to you and we’re sorry for barging in like this but any clue can help us find your husband’ sprak Aria. Door aan de houding van de vrouw te zien had ze een klein beetje tot haar door kunnen dringen. Het lichaam van de vrouw veerde ineens overeind. ‘Sorry i don’t remember. And if i did i will call you. I must ask you to leave now i have a lot of things to do’. De houding van de vrouw veraste Aria compleet. ‘I’m sorry if i offended you or something-‘. ‘Fuck just go okay. I don’t want to talk about this anymore. Leave or i will call you in’. Ressler pakte Aria’s arm beet en hees haar overeind. ‘Come on’. De twee agenten liepen naar buiten toe, de deur werd achter hun dichtgegooid. Aria snapte er niets van, had ze iets verkeerds gezegd. Of had ze vrouw op een of andere manier beledigd. ‘You didn’t do anything wrong. Some people are just assholes. Come on’. Nee!. Aria geloofde niet dat dit gedrag in haar aard zat. Iets heeft haar getriggered zo te reageren. En Aria zal erachter komen wat dat is. De terugweg naar het bureau was stil, Ressler en Aria zeiden beiden geen woord. Bij het bureau werden Ressler en Aria vrijwel direct naar het kantoor van Nick geroepen. Aria nam plaats in een van de witte stoelen. ‘So?’ begon Nick en legde een stapel formulieren weg ‘How did it go?’. Ressler legde uit wat ze hadden gehoord van de vrouw en dat ze niet veel verder waren gekomen. Aria kon de houding van de vrouw niet uit haar hoofd krijgen. Het was een houding die je alleen hebt wanneer je bang bent voor iets….of iemand. ‘What’s wrong Aria, you are quiet’ Aria schrok op van haar gedachten en keek toen Nick aan. ‘Oh no it’s just’ haar stem viel weg. Misschien had ze het wel mis en dan zou ze het team op de verkeerde baan leiden. ‘Did you find something?’. Toen Aria knikte stond Ressler recht. ‘What did you find?’. Aria zuchtte een keer ‘Did you notice something about the wife before we left?’ Aria keek vragend naar Ressler die zijn hoofd schudde. ‘There was something about her. She tensed up and send us out. But it wasn’t anger that triggered her. It was fear’. De twee mannen knikten. ‘So she was afraid of something’. ‘Or someone’ voegde Nick toe ‘Good job, find out what she’s hiding’. Aria knikte en ze liepen Nick’s kantoor uit. ‘He made a good choice Davis’ Aria keek Ressler vragend aan. ‘For hiring you. Don’t work to late. See you tomorrow’ Aria knikte en Ressler liet haar alleen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen