Harry Pov

"Godver", ik druk al scheldend een ice pack tegen mijn hoofd. Vannacht heb ik met mijn groep Brayen aangevallen, maar hij is niks voor niks gevreesd. Ik heb een snij wond ik mijn rechter arm en mijn hoofd is tegen de muur geknald, hoe dat precies gegaan is, ik heb geen idee.
Ik smijt mijn shirt ik de hoek en kijk hoe diep de wond is, de wond is diep. Ik vloek opnieuw, maar dat werkt niet zo goed voor mijn hoofd. Heb ik even geluk dat ik mijzelf kan hechten, ik kan wel tegen een beetje pijn.

De nacht liep verschrikkelijk, maar Brayen is weg en dan bedoel ik ook echt weg. Hoe gevreesd hij ook was, er is niks van die klootzak over, althans denk ik. Beelden ervan flitsen voorbij, een paar van de jongens hadden hem gevonden en te grazen genomen, sukkels. Ze hadden niet naar me geluisterd en zijn op eigen initiatief hem te lijf gegaan. Toen ik daar aan kwam, lag al 1 van mijn mate op de grond. Hij is nog naar het ziekenhuis gebracht, door wat andere, maar ik denk niet dat hij het red.
Vervolgens maakte die fucking Brayen mij zo pisst-off, dat ik mijn, haast vertrouwde zwarte waas voor mijn ogen kreeg. Toen zijn mes in mijn arm sneed, was ik niet meer te stoppen. Hij moest kapot, Jezus wat bezielt mij!

Ik kijk naar mijn knokkels, ze zitten onder het bloed en zijn gescheurd. Ik zie mijzelf nog op hem zitten, terwijl hij al niet meer reageerde, bleef ik hem verrot slaan. Een paar hebben mij uiteindelijk van het levenloze lichaam van Brayen gehaald, toen brak er paniek uit. Ik geloof dat hij nog wel ademde, maar ik was misschien toch te ver gegaan. Een paar van zijn groep zijn op me af gestormd en ik denk dat ik daarom nu die fucking hoofdpijn heb, flikkers.
We hebben een enorme chaos achtergelaten, ik kan mijzelf wel voor m'n kop schieten, dat ik geen zelfbeheersing heb.

Ik grijp de verbanddoos uit het spiegelkastje uit de badkamer, met 1 hand hou ik de ice pack vast en met de andere probeer ik de trommel open te krijgen. Wat niet lukt met beleid, dus met geweld maak ik hem open. Wat als gevolg heeft, dat de deksel breekt en ik geen kut meer aan die koffer heb, lekker man.
Ik vis, verband, garen en een naald eruit. Dit is niet de eerste keer dat ik dit doe, ik verzamel de spullen op de tafel en ga zitten. Ik gooi wat alcohol over de wond, 'fuck, dat brand!'

Ik verhit de naald eerst met mijn aansteker, als het garen erdoor zit, duw ik mijn kiezen op elkaar en zet de naald in mijn huid. Het gevoel van de naald die door mijn huid glijd is fucked up, er is een rede waarom ze je normaal verdoven.
Als ik halve wegen ben, gaat mijn mobiel, tot mijn verbazing is het Kitty. What the hell, wat doet ze nog wakker om 4.56 in de nacht? Ik kan mijzelf niet bewegen en ik vloek, kwaad maak ik het hechten af, waardoor het niet erg netjes gaat. Als ik de draad afknip, met veel ongeduld, prik in mijzelf haast met de schaar. Ik wil dat bericht horen, zou alles oké zijn?
Fuck, wat als er iets met haar gebeurd is?

Opeens voel ik mij misselijk en haal nog net de wasbak, ik kreun als mijn maag zich geleegd heeft. Ik grijp mijn telefoon en loop naar bed, als ik lig speel ik de voicemail af. Het moment dat haar stem klinkt, voel ik een gevoel in mijn buik. Ik grijp ernaar, serieus, doe normaal Hazz.
Haar stem klinkt vrolijk, maar al snel vliegen mijn wenkbrauwen omhoog.

"Waarom neem je niet op? Druk met andere meisjes neuken? Wat klinkt dat woord stom uit mijn mond zeg, bij jou klinkt het veel sexyer".

Ja Kitty, het klinkt belachelijk uit jou mond. Wat denk je ook, als je hier was, had ik je geleerd, dat jij zulke taal niet moet gebruiken.

Maar dan vlieg ik omhoog, ze heeft wat?!

"Ik heb een jongen gezoend, hij kan niet zoenen en niet dansen. Kun jij dansen? Ik dacht dat jij daar vast ook beter in zou zijn, want jij bent Harry fucking Styles".

Ik kom van bed en begin te ijsberen, maar ze maakt het er niet beter op als ze verder praat. Mijn vuist vliegt tegen de muur, wat meer pijn doet, omdat die open ligt.
Ze heeft gezoend? What the Fuck, ik merk aan mijzelf dat ik hier echt woedend om ben. Maar waarom? Ze is fucking niemand voor mij, ze is alleen maar fucking Katherina.

"Ik vind het vervelend dat jij door mijn hoofd blijft spoken, ik vergeleek je met de jongen die met me dansten. Zijn handen op mijn billen, dat voelde zo stom. Het is niet eerlijk, dat jij wel met andere kan gaan en ik alleen maar aan jou denk. Of denk je nog wel eens aan mij? Want op dit moment zou ik graag in jou armen liggen, ik zou willen dat je me kust, zoals jij dat wel kan, hij kon er niks van. Ik mis je, heel erg. Ik haat je, dat ook, heel erg, maar ook hou ik".

Dan is ze heel serieus, ze is heel eerlijk in dit moment. Ik zie haar haast zitten, met die grote blauwe ogen van haar.
Het moment dat ze zegt dat ze me haat, voel ik mijn maaginhoud onrustig heen en weer gaan. Maar dan, dan staat alles even stil. De voicemail is af, als versteend kijk ik naar mijn mobiel.
De laatste woorden van Kat spoken door mijn hoofd maar ook hou ik , ja wat? Ik vloek, smijt mijn mobiel in de kussens van het bed en geef nog een klap tegen de muur.

Wat zou ze er mee bedoelen? Zou ze serieus mij opbellen, omdat dat ze van iemand anders houd? Jace bijvoorbeeld?
Maar wat dan nog Styles, je geeft niet om haar, dat heb ik na zaterdag toch heel duidelijk aan mijzelf gemaakt.
Ze is gewoon een meisje waar ik mee geneukt heb, niks meer, niks minder. Ik had bijna een vaas gekocht, ik kan niet soft worden. Ik heb geen behoefte aan een drama queen naast me, die begint te janken als ik boos op haar word.

Maar het idee dat iemand aan haar gezeten heeft, dat haar lippen op iemands anders lippen gezeten hebben. Dat idee maakt mij zo kwaad, het maakt mij haast gek. Ze is niet iemand die dronken word, die met de eerste en beste gast gaat zoenen. Ze is de onschuldige Katherina, met de grote blauwe ogen, blonde krullen en rode lippen, die haar een heel klein beetje uitdagend maken. Maar niet zo dat elke willekeurige jongen zich op haar kunnen storten, fuck.


Katherina pov

Het moment dat ik wakker word, heb ik meteen spijt van de hoeveelheid drank van gisteravond, dit is waarom ik nooit zo veel drink. Met een knallend hoofd eet ik een zwaar ontbijt naar binnen
/ en veel, heel veel koffie. De douche en wat kleine ochtendoefeningen helpen me toch wel weer opgang, ik vind een weg door de grote hoeveelheid meubels die er nu staan in het appartement.
Jace heeft gisteren nog de papieren met informatie onder de deur geschoven, wat ik heel lief vind.

Met de papieren op een klembord, pen, zonnebril en mijn collegepass vertrek ik naar de ontmoetingsplek op de campus. Daar staat een grote groep met eerstejaars, veel zijn enthousiast, dat maakt het een stuk leuker. Ik moet lachen bij het zien van de hoeveelheid Harvard's truien en shirt die ze ap
an hebben, ik heb ook heel lang zo'n trui gehad. Het shirt draag ik nog steeds geregeld, als ik geen puf heb, mijzelf toonbaar te maken.
Ik neem ze mee de geschiedenis van Harvard in, laat ze foto's maken en enthousiast houden de leerlingen de al versleten schoenen van John Harvard vast. Want raak zijn linker voet aan en je loopt over van geluk en voorspoed.

Uitgeput kom ik aan het einde van de dag thuis, waar Anna druk bezig is met het veranderen van het appartement. Er zijn al veel oude meubels weg, ze verteld dat ze ze heeft weg gegeven, alleen de salontafel moet nog weg, dan hebben we ruimte voor de nieuwe spullen.
Ik zie dat de planten ook bezorgd zijn, want als ik mijn kamer binnen ga, beland ik in een oerwoud.

"De dozen staan in mijn kamer, zou jij die zo fijn willen maken? Dan kunnen we ze weg gooien, hebben we weer meer ruimte". Dus voor ik op mijn bed kan ploffen, word ik aan het werk gezet. Ik maak de dozen plat en stapel ze op, dan breng ik ze naar de ruimte beneden, die uitpuilt van de zooi van de andere studenten. Ik wurm mijzelf er tussen en leg onze dozen netjes bij de andere, helaas moet ik dat proces een paar keer herhalen, voor Anna haar kamer doos vrij is.

Aan het einde van de middag liggen de tapijten verspreid over de vloer, staan er veel planten, is de oude salon tafel opgehaald door de boven buren en staan de kasten netjes op hun plek.
Het is een mix geworden van de jaren 60 tot 90, we zijn er verliefd op. Als de pizzabezorger de pizza heeft gebracht, ploffen we op de bank en kijken een aflevering van community.

"Ik hoorde van Ben dat jij gisternacht een dronken voicemail ingesproken hebt", ze kijkt mij afwachtend aan. Ik was zo druk bezig geweest vandaag, dat ik nooit aan gister heb terug gedacht. Ik leg de pizza punt terug in de doos en grijp de telefoon, ik zie dat ik als laatste Harry gebeld heb, maar ik kan niet meer bedenken wat ik gezegd heb. Anna leunt naar mij toe en grinnikt, "ik heb net de pizza terug verdient". Ze verteld dat Benjamin een weddenschap met Anna aangegaan is, hij gokte op mijn ouders, Anna op Harry. "Heel volwassen hoor".

"Denk Kathy, denk, wat heb je gezegd". Anna beweegt enthousiast neer op de bank, ze wil alles weten over mijn nacht. Ik probeer het, zie de jongen van gister voor me, met bruine ogen. "Ik heb gezoend met iemand, dat was echt verschrikkelijk. Ik denk dat ik daarover geklaagd heb, tegen zijn voicemail". Anna lacht zo hard dat ze van de bank rolt, het idee dat ik Harry heb opgebeld om mijn beklag te doen over een waardeloze kus, vind ze kostelijk.
"Maar ik kan je dus niet alleen laten, je bent dronken geworden, hebt gedanst en gezoend. Ben heeft je thuis gebracht? Jezus, Kat, wat dacht je?"

Beschaamd haal ik de overige herinneringen op, maar ik kan het einde niet goed herinneren. Wat misschien ook maar goed is, want ik denk niet dat ik mij het wil herinneren.
Rond 8 uur in de avond komt Jace langs, ik heb net gedoucht en zit in mijn korte pyjama op bed.

"Hey, hoe is je dag gegaan?" Ik kijk op naar het gezicht van Jace, ik trek hem op bed en kruip tegen hem aan. Hij ligt naar mij toe gedraaid, op zijn zij. Ik draai rondjes met mijn vinger op zijn borst, terwijl ik vertel over de rondleidingen. Zijn vingers gaan over mijn blote benen, want mijn satijnen broekje is kort, misschien wel iets te kort voor nu. Maar blijkbaar vindt hij het geen probleem, dus blijf ik liggen.
Jace verteld over zijn uit - katerdag, Benjamin en Jace hebben hun tv weer aangesloten en hebben de hele dag gegamed. Tot Daisy, Benjamin kwam halen, dus besloot Jace mij op te zoeken.

Ik voel hoe Jace naar mij kijkt, als ik opkijk, kijkt hij gekweld. Ik ga rechtop zitten en aai over zijn haren. "Wat is er Jace? Je ziet er verdrietig uit, kan ik helpen?"
Maar hij trekt mij terug en trekt mij dicht tegen zich aan, hij aait mijn natte haren uit zijn gezicht en probeert te lachen. "Je kunt niet helpen, want als je dat zou kunnen, had je het al gedaan. Maar het is goed, het komt wel, ooit".

Ik luister naar zijn vage woorden, ik snap er niks van. "Hoezo kan het niet? Kom laat me je helpen, wat is er?"

Hij zucht en gaat rechtop zitten, "prima. Ik vind een meisje leuk, zij mij niet, denk ik. Dat gevoel is verschrikkelijk, maar ik kan het haar niet vertellen, want ik ben bang, als ze het weet, dat ze weg vlucht".

Ik bijt op mijn lip, peinzend kijk ik hem aan, niet heel goed wetende wat ik moet, want hij lijkt zelfs een beetje boos. "Soms is het lastig te zien of iemand je leuk vind, helemaal als je het niet kan vertellen. Maar ik weet zeker, als ze weet, dat jij haar leuk vind, dat ze je wil. Kijk naar je, je bent geweldig".

Jace lacht en schut zijn hoofd, "en jij bent ongelooflijk". Ik haal mijn schouders op, ik weet niet zo goed hoe hij dit bedoelt, maar ik accepteer het.
We gaan na een tijdje bij Anna op de bank zitten, die een film aan het kijken is. Ongeïnteresseerd kijk ik mee, ik ben meer bezig met Jace en het meisje dat hem niet ziet staan. Het zit hem duidelijk dwars, maar hij is zo vaag, waarom zegt hij niet gewoon wie het is?

Onder de deur word een a4'tje geschoven, waarop Anna een kussen naar de deur smijt.
Morgen zijn er weer nieuwe feestjes en de uitnodigingen worden verspreid, we hebben ondertussen de 5e uitnodiging gekregen.
Maar ik heb al gezegd dat ik niet van plan ben mee te gaan, gelukkig krijg ik dit keer hun toestemming om mijn avond op de bank door te brengen. Ik ben nog gesloopt van gisteren en van vandaag, ik heb geen zin om ook nog maar een stap te zetten.

De avond verloopt stil, met bijna alleen de tv die geluid maakt. We zijn allemaal moe, van het verhuizen, feesten en het werk dat we verzet hebben vandaag, wat ik Jace zijn geval vrij weinig is. Dus hij telt daarbij niet mee, Anna wel, zij heeft tenslotte ons appartement weer gezellig gemaakt.

"Lieverds, ik ga naar bed, welterusten". Ik geef Anna een kus en vervolgens Jace, hij staat daarna op en gaat ook naar bed. Anna kijkt hem na, hierna naar mij. "Hij weet dat je Harry gebeld hebt, ik denk dat dat hem dwars zit. Je weet dat hij hem echt haat, dus neem het hem niet kwalijk".
Mijn mond vormt een 'o', nu snap ik waarom hij wat afstandelijk was.

Als ik mijn tanden gepoetst heb en in bed lig, probeer ik te herinneren wat ik allemaal tegen Harry zijn voicemail gezegd heb. Zou hij het geluisterd hebben? Omdat ik niet zo goed weet wat ik gezegd heb, weet ik niet of ik daarvoor bang of juist blij mee moet zijn.
Dan spoken de woorden van Jace door mijn hoofd, met vlak hierna wat Fiona mij vertelde, zou ze dit bedoelen? Zou ik het zijn? Maar dat zou niet kloppen, want hij weet hoe ik erover denk, hij zou het toch gewoon kunnen zeggen?
Met allemaal verwarrende gedachtes val ik onrustig in slaap, ik word dan ook verschillende keren wakker, door onrustige dromen.


"Hey luie, wakker worden". Ik schrik wakker van Anna, ze schut mij door elkaar.
"Wat? Hoe laat is het dan?"
Ik schrik ervan als het al in de middag is, snel raap ik een setje kleding bij elkaar en vlucht de badkamer in. Ik ben een groot deel van de nacht toch wakker geweest, ik was onrustig en kon toch echt niet slapen, dat heeft er dus voor gezorgd dat ik belachelijk lang geslapen heb. Als ik aankleed en opgefrist de badkamer uitkom word ik mee gesleept naar het appartement van Benjamin en Jace, daar zit ook Daisy en is zo ook de groep compleet.
We spelen ouderwetse bordspelletjes en doen karaoke, waar Daisy in uitblinkt. Ze kent bijna alle liedjes en zingt zuiver mee, waar Anna heel jaloers op is.
We besluiten te eten in de kantine, die weer open is. De kantine is niet zoals je verwacht, bij het woord kantine, er is heerlijk en vers eten. We zitten in een mooie zaal met oude schilderijen, van oude belangrijke mensen, die ooit op Harvard gezeten hebben. Vraag me niet wie, het zijn er zo veel.

Tegen half 9 maakt de rest zich klaar om naar het feest te gaan, Anna blijft bij Daisy overnachten, zodat ze mij niet midden in de nacht zal wakker maken. "Ik bel je wel als ik weer leef, als ik voor drie uur in de middag nog niets gezegd heb, zoek me".
Ik zwaai ze lachend uit, ik besluit mijn satijnen nacht setje weer aan te trekken en plof op de bank.

Mijn avond verloopt heerlijk, ik heb me op de bank genesteld, mijn favoriete muziek staat aan en ik lig met mijn voeten omhoog, naar mijn gelakte nagels te kijken. Ik zucht dan ook als er op de deur gebonsd word, "jeetje, rustig ik kom al". Nogmaals wordt en hard gebonsd, als ik de deur opentrek, wil ik hem automatisch weer dicht doen.
Maar zijn lange vingers grijpen de deur vast en hij duwt hem open, met zo'n kracht dat ik naar achter struikel.
Zijn zwarte laarzen klikken op de houten vloer, waarmee hij ook de deur dicht zwaait. Zijn lange lichaam draait zich om en klikt de deur op slot, hij klikt de 2 haken vast, dus ook al heb je een sleutel, je komt er niet in.
Hij maakt mij bang, ik voel mijzelf opeens heel klein en erg naakt in mijn pyjama setje.
Eindelijk draait hij zich om, weg van de deur en kijkt mij aan.
Zijn blik is koud en hard, er valt geen emotie in te lezen.

Reacties (5)

  • LeLouisx3

    Kat is echt achterlijk:XHoe kan je dat nu niet door hebben van Jace??

    4 maanden geleden
  • eldavia

    6 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Yes Harry!

    6 maanden geleden
  • AmorAmor

    Dit is echt wél spannend!!
    Weer heerlijk om te zien hoe Harry denkt!

    6 maanden geleden
  • gothicpop

    Spannend:O

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen