And all the boys, they were saying they were into it
Such a pretty face, on a pretty neck
She's driving me crazy ~ Harry Styles

We kijken elkaar even aan, zijn koude, kille en woedende ogen, vermengen zich in mijn, grote blauwe, angstige ogen. Mijn hersens schreeuwen haast dat ik weg moet rennen, dat dit niet is zoals het hoort. Alles in mijn lichaam zegt, dat ik op dit moment heel bang voor hem moet zijn.
Dan draai ik mij om en sprint naar mijn kamer, zwaai de deur dicht en blijft er heel even tegen aan staan. Mijn hart bonkt tegen mijn borstkas, waarom uitgerekend deze avond?

Ik hoor dat hij dichterbij komt, aan zijn voetstappen te horen neemt hij de tijd. Ik kijk de kamer rond, er staat amper iets wat ik in voor de deur zou kunnen schuiven. Dan valt mijn oog op het bureau, misschien heb ik zo tijd om Jace te bellen. Met heel wat kracht schuif ik met moeite het zware bureau voor de deur.
Net op tijd, want de klink gaat naar beneden, hij beukt tegen de deur. Het bureau schuift een stukje naar achteren, ik schuif het terug en zoek mijn mobiel. Ik zie het op mijn nachtkastje, zodra ik het bureau los laat schuift het alweer naar achteren. Meteen pak ik het weer vast, want opnieuw duwt hij tegen de deur.

"We weten alle 2 dat jij niet sterk genoeg bent om mij tegen te houden. Probeer je niet te verzetten, je kunt me niet ontvluchten Kitty".

Even ben ik afgeleid en staat de wereld stil, mijn lichaam reageert op de nieuwe bijnaam. 'Kitty', zo noemde hij mij ook toen hij mijn wilde tegenhouden, nadat hij stond te vrijen met die andere meid. De naam geeft mij de kriebels en zorgt voor een effect op mijn lichaam, want dit heeft hij zelf bedacht, hij heeft mij een bijnaam gegeven.

Dan weet hij met een paar harde zetten het bureau weg te krijgen, ondanks mijn pogingen het nog tegen te houden. De deur zwaait open, geschokt kijk ik naar de lange, brede en sterke man in de deur opening. Met een duikvlucht, grijp ik mijn mobiel en probeer ik hem te ontgrendelen.
Waarom is dit zo ingewikkeld nu?
Ik heb steeds de laatste cijfers fout, stom ding, ontgrendel!
Het moment dat hij binnen stapt, gooi ik alles wat ik in hand bekijk heb naar hem toe. Schoenen, kussens, pennenbakjes zelfs een bloempot met plant.

"Ga weg, blijf uit mijn buurt".

Met de grijns nog op zijn lippen, loopt hij dichter op mij af. Terwijl hij de bloempot vangt, voor hij kapot valt. Hij zet het weer behendig neer op het, aan de kant geschoven bureau.

"Waarom ben je bang Kitty, ik ben het maar, toch?"

Zijn stem is zacht, hij zet met elk woord een stap dichter bij. Hij is weer de panter die zijn prooi besluipt, helaas ben ik dit keer de prooi. Het is angstaanjagend zijn prooi te zijn, het gevoel ieder moment verscheurd te worden is heel groot.

"Je hebt mij gevonden, ik snap niet hoe, ik heb je niks verteld over mijn leven hier".

Hij lacht, heel spottend. "Dat is ook niet nodig, ik ben Harry fucking Styles, toch Kitty? Ik krijg godverdomme alles voor elkaar, ik krijg alles wat ik wil, zelfs jou, Kitty". Hij spreekt de nieuwe bijnaam nog langzamer uit, dan hij normaal wel eens doet.
Echt wat heb ik ingesproken op zijn voicemail, waarom is hij zo boos?

Als ik eindelijk mijn mobiel weet te ontgrendelen, staat hij voor mij. Haast achteloos vist hij mijn mobiel uit mijn vingers, stopt hem in zijn broekzak en kijkt mij nu aan. Zijn groene ogen boren zich in die van mij, zijn haren staan wild, zijn geur dringt naar binnen en ik bezwijk bijna. Ondanks zijn angstaanjagende uiterlijk, ondanks het gevoel dat dit niet goed is, vind ik hem verschrikkelijk aantrekkelijk. Echt, wat is er mis met mij?

"Het moment dat jij je locatie op je telefoon hebt aanstaan, ben je vindbaar kitty. Een vriend van mij had je binnen 3 minuten gevonden, je adres, met wie je woont. Je stond op dat moment, precies bij je slaapkamer raam".

Het idee, dat ik zo makkelijk vindbaar ben, is niet echt geruststellend. Vooral niet als jongens, zoals Harry, mij zo kunnen vinden.
Maar ik besluit olie op het toch al, laaiende vuur te gooien. Ik weet niet of hij nog bozer kan zijn, nog angstaanjagender.

"Waarom ben je hier?"

Het heeft gelijk effect, met een soort dierlijke grom grijpt hij mij.
Hij zet mij vast tegen de muur, zijn heupen duwen hard tegen die van mij. Zo hard dat hij mij zo op mijn plaats houdt, hij pakt mijn beide polsen en duwt ze met 1 hand boven mijn hoofd. Zijn andere hand pakt mijn gezicht vast, ik probeer mijzelf los te krijgen, maar dat is een slappe poging. Dat merkt Harry ook en hij grijnst, zet zijn bovenlichaam nog iets dichter naar mij toe.
De muur is koud en hard, mijn botten doen zeer en mijn blote huid, schuurt tegen zijn spijkerbroek.

"Ik kom hier om je godverdomme te leren, dat je nooit, maar ook nooit meer zo iets zal doen".

Zijn grip om mijn gezicht word nog iets steviger als ik hevig mijn hoofd probeer weg te draaien, maar ik ben kansloos. Hij dwingt mij naar hem op te kijken, zijn vingers duwen in mijn huid van mijn kaak en kin. Maar hij heeft geen controle, hij is woedend. Hij doet me pijn, alweer.

"Hoe kwam je zo dronken? Je bent nooit zo dronken geweest, heeft iemand je gedwongen?" Angstig schut ik hevig nee, want hij kijkt moordlustig. " Ik heb een spelletje gespeeld, ik verloor". Ik leg hem uit, wat ik gedaan heb, maar het maakt het er niet beter op.

"Waar vind ik die fucking gast, die met zijn handen aan je zat. Want is zweer je, ik vermoord hem". Ik jammer onder zijn harde grip, hij heeft mijn polsen nu zo hard vast, dat het pijn doet. "Alsjeblieft, ik weet het niet. Ik weet niet eens of ik zijn naam nog wel weet, vermoord hem niet, stop alsjeblief harry". Mijn gesmeek heeft geen zin, hij schreeuwt door.

"Waarom zoende je die gast? Waarom? Godverdomme, antwoord me". Zijn handen verplaatsen zich naar mijn boven armen, hij grijpt ze met kracht en woede vast. Hij duwt me hard tegen de muur, hij schut me door elkaar en hij schreeuwt, speeksel vliegt in mijn gezicht als hij zijn gezicht dicht bij me houdt. Maar ik weet niet wat ik moet antwoorden, dus ik blijf nee schudden terwijl hij me nog eens met kracht tegen de muur duwt.

Voor de zoveelste keer probeer ik na te denken, wat ik gezegd heb tegen hem. Dan zie ik mijzelf zittend op het gras, met de telefoon in mijn handen. Ik heb hem volgens mij alles verteld, over de jongen, maar ook wat ik voor hem voel. Het gevoel van misselijkheid, door hoe eerlijk ik tegen hem was, overvalt me.

"Ik heb geprobeerd je te vervangen, zoals jij bij mij deed". Meteen bij die woorden word zijn grip losser en knijpt hij even zijn ogen dicht, "maar dat werkte niet, het zorgde ervoor dat ik je alleen maar meer wilde".
Dan schieten de woorden, ik haat je en ik hou van je door mijn hoofd. Maar ergens ging het daar fout, zou hij alleen het, ik haat je deel gehoord hebben? Stiekem hoop ik dat, ik wil niet toegeven dat ik inderdaad van hem hou. Want ondanks ik dat mag voelen, blijft hij een monster. Dit is niet hoe iemand je hoort te behandelen, hij hoort je geen pijn te doen.

Binnen een paar tellen duwt hij ons weer tegen de muur, zijn handen grijpen mijn gezicht. Zijn lippen duwt hij hard op die van mij, ze passen perfect. De munt geur proef ik als hij met zijn tong een weg maakt, tussen mijn lippen door. Zijn lippen zijn ruw, ik zag de scheur en de plekken op zijn gezicht. Dat zegt alles over hem, over de man die voor mij staat.

Mijn eerste reactie is bevroren stil staan, door zijn plotselinge actie. Dan probeer ik hem weg te krijgen, mijn handen duwen tegen zijn borst en mijn hoofd draait weg.
Maar zijn lange vingers krullen om mijn gezicht, houden mij zo op mijn plaats.

"Probeer je niet te verzetten Kitty, we weten alle bij, dat je, ondanks je haat voor mij, je dit wil.
Jij wilt mij".

Heel even kijkt hij mij aan, terwijl zijn gezicht heel dicht bij is. Zijn adem strijkt over mijn gezicht, zijn ogen boren zich krachtig in die van mij. Ze staan vel en lustig, ik bijt op mijn lip, wetende dat hij gelijk heeft.

Dus luister ik naar hem, ik verzet mij niet langer en stort mijzelf op hem. Mijn handen vinden zijn prachtige lange krullen, ik graai er doorheen, onbeheerst. Zijn handen komen onder mijn billen, hierdoor moet hij zich buigen. Door die beweging, weet ik precies wat hij wil. Hij tilt me op en loopt met mij naar het bureau, waar hij mij opzet.
Zijn kus is lustig, zijn handen zijn overal. We snakken even naar adem en vervolgen dan de kus, die wild en gepassioneerd is.
Een kreun ontsnapt, als zijn handen over mijn borsten gaan. Ik wil deze man zo graag, op elke manier. Het monster van net is totaal verdwenen, het enige wat ik nu kan zien is de God die voor mij staat.
Als hij zich uiteindelijk terug trekt hebben we beide gezwollen lippen, hij laat zijn hoofd zacht tegen mijn voorhoofd leunen.

"Fuck it", met die woorden tilt hij me opnieuw op. Hij legt mij op mijn bed, zijn vinger houden even zijn lip vast. Terwijl hij mij bekijkt, zijn ogen gaan over mijn lichaam. Een soort grom komt uit zijn keel, dan trekt hij zijn shirt uit en komt op mij liggen.

Onze lippen vinden elkaar weer, maar al snel verdwijnen zijn lippen in mijn nek. Ik kreun en beweeg onrustig onder hem, hij komt weer omhoog en kijkt mij aan.
Meer hoefde hij niet te doen, ik ontspan en pak zijn armen vast.
Maar meteen trek ik ze terug, als ik kijk waarom het zo raar voelde, zie ik een grote grof gehechte wond.

"Hoe?"

Maar hij schud zijn hoofd en duwt zijn lippen in mijn nek, opzoek naar het gevoeligste plekje.

"Niet nu", mompelt hij tegen mijn huid, terwijl hij doorgaat met zoenen.

Zijn tanden schrapen over de al gevoelige huid, hij laat mij trillen onder hem. Ik voel hem lachen, hij geniet van het effect wat hij op mij heeft.
Zijn vingers haken onder mijn topje en hij trekt het over mijn hoofd, wat als gevolg heeft, dat ik meteen half naakt onder hem lig.
Zijn ademhaling versneld, hij kust mij, likt mij, bijt zacht in mijn borsten en tepels.
Het enige wat ik doe, is kreunen en kronkelen door zijn aanrakingen.

Dan trekt hij de rest uit, mijn broekje en slip belanden ergens op de grond. Hij staat op en laat zijn broek zakken, heel even heb ik de tijd hem te bekijken. Hij is meer gehavend dan normaal, zijn lichaam zit onder de blauwe plekken. Ik krabbel op en pak zijn hand, hij laat toe dat ik hem op bed neer leg.
Ik ga op hem zitten, en kus elke plek op zijn lichaam, elk litteken en elke blauwe plek. Zijn ademhaling is onrustig, zijn ogen staat verward. Meteen is te zien, dat hij bang is, bang voor de liefde die ik hem geef.
Door hem zo te zien, is hij kwetsbaar. Het is moeilijk om te zien, want even geleden, was hij nog onverwoestbaar. Ik bedenk dat ik hem ook echt liever onverwoestbaar, dan gebroken heb. De gebroken Harry zit vol pijn, de onverwoestbare ook, maar dan voelt hij zich tenslotte goed.
Ik besluit hem de macht terug te geven, we weten tenslotte allebei toch, dat dat uiteindelijk toch weer gebeurd.

Mijn lippen raken zijn oor, als ik zacht tegen hem fluiter.

"Raak mij aan, laat mij genieten, laat mij je naam kreunen, neuk mij Harry".

Zijn ogen zijn groot, ik voel hoe zijn spieren zich aanspannend. Binnen een paar tellen lig ik onder hem, hij leunt over mij heen. Ik zie aan hem, dat hij terug is.
"Wat zei je? Ik dacht dat je al wel vastgestel had, dat het woord neuken niet jou ding is". Hij knijpt hard in mijn tepel, waardoor ik naar adem snak. Ik knik hevig ja, als zijn vingers nu de andere tepel de zelfde behandeling geven.

"Maar ik zal doen wat je wilt, ik zal je neuken Kitty".

Dan trekt hij zijn onderbroek uit, hij is al groot en stijf. Ik bijt zenuwachtig op mijn lip, als hij tussen mijn benen kruipt. Maar niet veel later ontsnapt een kreun, als hij in mij zit. Harry pint me vast in het bed, hij is dominant en zijn bewegingen zijn lustig. Ik probeer mee te bewegen met zijn bewegingen, wat nog niet zo simpel is.
Harry merkt het en pakt mijn heupen vast, nu langzaam beweegt hij in, waarop hij mijn heupen naar boven laat bewegen. Hij laat mij oefenen, elke keer gaat hij wat sneller. Dan eindelijk heb ik het door, ik sla mijn benen om hem heen, zo voel ik hem nog beter. Kreunend en hijgend komen we naar onze hoogte punt. Maar dan trekt hij zich terug, wat mij ontzet doet piepen.

"Laat mij je likken Kitty, vertrouw me".

Gespannen laat ik toe, dat hij met zijn hoofd tussen mijn benen gaat. Hij kust mijn dijen, wat mij nieuwe en opwindende tintelingen geeft. Dan heel voorzichtig drukt hij een kus op mijn vagina, hij kijkt mij aan. Als ik mijn mondhoeken even omhoog beweeg, gaat hij door. Zijn tong glijd tussen mijn lippen door en vind mijn gevoeligste plekje. Ik grijp het laken vast en kreun, het gevoel is onbeschrijfelijk. Hij had gelijk, dit is heerlijk.
Zijn tong draait rondjes, zijn lippen zuigen aan mij, terwijl zijn handen mij op mijn plek houden. Want ik kan niet meer stil liggen, hij maakt mij gek.

"Ik, ik ga komen. Harry".

Hij zuigt hard en likt een paar keer snel, dan voel ik mijzelf onder hem ontploffen.
Niet veel later hoor ik Harry hijgen, ik zie, terwijl zijn blik om mij gericht is, dat hij zichzelf aftrekt. Als hij komt, vloekt hij, mijn naam verlaat zijn lippen en ik zie het witte spul uit hem komen.
Blozend kijk ik hem aan, terwijl hij naast mij kruipt en de, op de grond gevallen deken, over ons heen legt.

Een heel tijdje is het stil, we praten niet. Zijn sterke armen zitten om mij heen, hij houdt mij stevig tegen hem aan.
Dan voor het eerst is zijn stem weer rustig, zacht, met de vertrouwde schorheid erin.
"Het idee dat je iemand gekust hebt, dat iemand anders jou aangeraakt hebt, heeft mij zo woedend gemaakt. Je hebt toch niet?" Hij hoeft niet te zeggen wat hij bedoelt, want ik weet heel goed wat hij bedoeld.

"Nee, nadat ik hem gekust heb, ben ik weg gegaan".

Opnieuw de stilte, de rust.

"Dat meisje heet Babs, wij neu, wij hadden geregeld seks". Hij probeert netjes op zijn manier uit te leggen, waar voor ik die dag weg gevlucht ben.
Maar ik weet niet wat ik met die informatie moet, ik vind het niet fijn te weten dat hij een seksbuddy heeft.

"Hadden?"

Voorzichtig kijk ik naar hem, van onder mijn wimpers. Ik zie dat hij op mij neer kijkt, hij knikt.
"Toen jij weg was gegaan, draaide ik door. Zij was de gene die het moest verduren, ik heb haar zo bang gemaakt, dat ze mij niet meer wil zien, dat neem ik haar niet kwalijk".

Ik knik, ik ben ergens blij dat die 'Babs' er niet meer is. Het idee alleen al, het klinkt misschien stom. Maar ik zou hem alleen voor mijzelf willen, ik weet nu dat dat waarschijnlijk nooit zal gebeurd. Maar toch, zij is nu in ieder geval weg.

Harry laat mij los en gaat op zijn rug liggen en hij stopt zijn handen onder het kussen. Even zie ik hem fronsen en hij komt wat omhoog. Daar onder het kussen vandaan, trekt hij zijn eigen shirt. Hij kijkt er even verbaast naar, eerst naar het shirt, dan naar mij.
Ik voel hoe rood ik word en ik probeer het shirt tussen zijn vingers vandaan te grissen.

"Ik moet zeggen, ik ben opgelucht dat de mannen kleren die hier liggen, mijn kleren zijn".

Er ontstaat een klein gevecht, ik probeer het shirt te grijpen. Maar dat lukt niet, alweer kansloos tegen zijn sterke lichaam.

"Je moet mij eens laten winnen, dat zou ik best leuk vinden". Snauw ik naar hem, terwijl hij het shirt over zijn hoofd trekt. Maar hij lacht mij uit en plant een kus op mijn hoofd, "in je dromen kitty".

Ik zie hoe hij zijn broek van de grond raapt, ik voel een steek door mij heen gaan. Hij gaat weg, kwam hij hier alleen voor de seks?

"Je mag blijven, je hoeft niet weg. Ik ben vannacht hier helemaal alleen, Anna komt niet".

Hij draait zich snel naar mij om, ik schrik als zijn gezicht weer kwaad staat.

"Hoe bedoel je, je bent alleen. De hele campus is dronken en vol geile mannen. Anna laat je hier alleen? What the hell!"

Ik glimlach als hij zijn broek laat vallen en naar mij toe loopt, hij buigt over mij heen en fluistert zacht, met zijn schorre stem.

"Dan blijf ik, ik kan je niet alleen laten, maar ik wist niet of dat wel oké was".

Reacties (2)

  • AmorAmor

    Ja hij is zo wel verliefd, maar die arme jongen weet gewoon niet wat dat is!

    6 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Hij is een soort van lief soms..

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen