Foto bij Hoofdstuk 4

Elisabeth Williams

Enthousiast luister ik naar de opdracht, dit is leuk, dit is heel leuk! Ik ben dol op schrijven, literatuur en boeken. Wat je misschien niet verwacht, van meisjes als ons. Net zoals Rose, ze is dol op lezen. Dit is dan ook 1 van onze favoriete lessen, iets wat ons echt interesseert.

Als ik naast me kijk zie ik Harry, hij kijkt straks naar zijn notebook. Ik weet niet zo goed hoe ik contact met deze jongen moet maken, hij is behoorlijk in zich zelf gekeerd. Hij speelt wat met zijn pen en kijkt af en toe op naar zayn, als ik zijn blik volg zie ik Rose een beetje met afstand naast hem zitten.
Dan kruisen onze blikken zich, ik schrik er een beetje van, als zijn groene ogen zich in die van mij boren. Mijn buik maakt even een kleine omkeer, meteen richt ik me op mijn boeken. Niet goed wetende hoe ik me precies moet voelen bij deze jongen, zou Rose zich ook zo voelen? Eigenlijk idioot natuurlijk, maar ik voel me toch een beetje opgelaten.

Ik ben blij als de les voorbij is, nog voor de bel vlieg ik omhoog en trek Rose van haar stoel af. "Deze samenwerking word nog behoorlijk ingewikkeld, hij durft niet tegen me te praten. Hoe ging dat bij jou?" Rose houd haar hoofd een beetje scheef en kijkt bedenkelijk naar Zayn en Harry, die bij de deur van het volgende lokaal staan. De manier waarop ze nu staat, maakt Rose sexy en slim tegelijk. Ik bewonder haar vaak, ze is mijn beste vriendin, ik zou voor haar door het vuur gaan.
"Ik heb een klein beetje gepraat, ik denk dat wij het romantische stuk gaan schrijven. Ik weet zeker dat ik dat beter kan, dan iets grappigs schrijven". Bewonderend kijk ik haar aan, "hoe heb je hem aan de praat gekregen?" Al giechelend lopen we het nieuwe lokaal in, we moeten nog harder lachen als we langs de jongens lopen. Rose praat zachter verder, door de les heen, die ondertussen begonnen is. "Ik snap echt niet, hoe ze ons samen gekregen heeft. Dit heeft mevrouw Jones gewoon expres gedaan, net als Adem en Finn. Die combinaties zijn gewoon niet goed, soms moet je niet het evenwicht willen verstoren". Nu schiet ik, door de uitleg van mevrouw Grey heen, in de lach. Waarop de hele klas mij aan kijkt, met rode wangen bied ik mijn excuus aan en richt me op mijn lesboek. Terwijl ik onder tafel Rose een zet geef, die nog een beetje na grinnikt.

Zayn

Ik kijk naar de glimlach die ze me geeft, ze is prachtig, echt zo mooi. Ik weet dat ik me moet focussen op de opdracht, maar het lukt me niet goed, met Rose naast me. Ik durf amper te beseffen dat dit echt is, 10 weken samen met haar werken.
"Wat voor stuk wil je schrijven?" Ik geef mijzelf haast een schouder klopje, voor het feit dat ik mijn mond tegen haar open getrokken heb. Ik zie dat ze na denkt, ze trekt even haar wenkbrauwen naar haar toe. Dan slaat mijn hart haast over, als ze met haar antwoord komt. "Het romantische, ik denk dat ik daar goed mee overweg kan". Ik durf haar niet tegen te spreken en knik, "oke". Het idee, om over liefde te schrijven, met een meisje die zo woest aantrekkelijk is, is te mooi.
Verder wordt er niet meer gepraat, ik zou niet weten waarover ik met haar zou moeten praten, ik denk niet dat we wat gemeen hebben. Ik weet ook eigenlijk niks over haar, wat ik als onderwerp voor een gesprek zou kunnen gebruiken. Nerveus wacht ik op het einde van de les, voor ik kan opstaan komt Elisabeth aan. Ze trekt Rose van haar stoel mee, al fluisterend en giechelend lopen ze het lokaal uit, ik weet haast wel zeker als dat over ons gaat. Eigenlijk snap ik het ook wel, kijk naar ons, we zijn zo anders.

De dag gaat traag voorbij, maar uiteindelijk is het dan toch echt 5 uur. Eigenlijk ben ik behoorlijk nerveus, de hele dag al, voor dit moment. Met de dames samen, in 1 lokaal. Als Harry en ik bij het wiskunde lokaal komen, staan niet alleen Rose en Elisabeth daar, maar ook Finn en James. Nerveus richt Harry zijn blik op me, ik weet heel goed wat hij nu denk. We hadden er niet over na gedacht, dat ook hun vriendjes het zouden weten. Ze haten ons, nu we te dicht in de buurt van hun vriendinnetjes komen, wie weet wat ze doen. Kijk bijvoorbeeld naar James, die vloog Harry al aan, alleen maar omdat hij naar Elisabeth staarde!

De docent doet de deur open en laat alleen ons 4e erin, hij stuurt James en Finn naar buiten. Ze zoenen de dames innig, waarschijnlijk alleen om te laten zien, dat ze van hen zijn. Ik krijg een harde zet van James, als hij voorbij loop, ik kijk even naar hem om. Ik denk dat hij, de agressiefste is van de 2. Hij deelt graag een klap, zet of een stoot uit.
De docent zet ons aan een tafel, waar we met z'n 4e omheen gaan zitten.

Met een klap legt hij de briefjes voor de neus van Elisabeth, "het is niet de bedoeling om te tekenen op mijn lesstof, dus mag je over je mooie krabbels heen gaan schijven". Ook geeft hij Rose haar papieren terug, die even een blik wisselt met Elisabeth. De blik zegt waarschijnlijk boekdelen voor Elisabeth, man wat zou ik graag willen, dat Rose zo naar mij zou kijken. Dat ik zou weten wat er in dat mooie hoofdje van haar omgaat. Op het papier zie ik Finn getekend, overspoelt door hartjes. Ik ben blij dat ik straks over dat hoofd van hem mag schrijven.

"Ik heb gevraagd aan deze heren hier, of ze jullie het kunnen uitleggen. Ze helpen mij dus, met jullie, dames. Werk hard, als ik terug kom, kunnen jullie dit beter ingevuld hebben". Voor dat de docent het lokaal uit kan lopen, weet Rose hem nog een terechte vraag te stellen. "Over hoeveel tijd hebben we het dan precies?". De docent bromt dat we een uur hebben, waarop Rose een zucht slaat en zich op Elisabeth stort.

"Ehm, goed, laten we beginnen". Ik schraap mijn keel en richt me tot Rose, ze knikt en buigt naar me toe. Ik ruikt haar parfum, deze is fris en het overwelft me. Even moet ik bijkomen, dus zo ruikt ze. Tijdens het uitleggen heeft ze het al snel door, ze is slim en neemt de stof snel op. Ik bewonder haar, ik merk in de klas nooit iets van haar intelligentie. Dan is ze gewoon Rose, de bloed mooie Rose. Al snel heeft ze haar blad vol geschreven, en complimenteert ze mij met mijn uitleg. Ik recht mij rug en voel me goed door haar compliment.
Als ik mijn blik op Harry en Elisabeth richt, gaat het daar een stuk lastiger. Ik zie dat Harry zijn best doet, niet geïrriteerd te worden. Uiteindelijk komt Rose ertussen en legt Harry uit, dat Lizz, zoals ze zegt, er niks aan kan doen. Ze neemt het voor haar vriendin op, ik bewonder haar. De twee meiden lijken totaal verschillend, maar steunen elkaar, hoe dan ook.
Uiteindelijk vult Harry haar papier in en bedankt Elisabeth hem, keer op keer.
Ik zie Rose naar me lachen, onzeker lach ik terug. Het blijft lastig, al jaren zie ik haar. Maar nog nooit heb ik met haar gepraat, dan nu opeens in 1 dag, geef ik haar bijles en werken we samen aan een project.
Ook valt het me op, hoe lief ze zijn. Ze zijn tot nu toe, niet arrogant geweest, geen gemene opmerkingen gemaakt. Ze behandelen ons niet, zoals hun vrienden wel doen.

"Aangezien we samen ook neer gezet zijn bij literatuur, zullen we morgen ander samen komen?" Ik kijk Rose aan, haar ogen glimmen en ze kijkt opgewekt. Niet zoals ik had verwacht, ze ziet het niet als een straf. Elisabeth valt meteen in, enthousiast. "Ja! Dan kunnen we wel bij mij thuis afspreken, morgen is er niemand bij ons".
Afwachtend kijken de meisjes ons aan, Harry kijkt mij met grote ogen aan, helaas kijk ik net zo naar Harry. Dat ontgaat Rose niet, ze is slim en ziet alles lijkt wel. "Wat? Wij kunnen gewoon studeren en aan opdrachten werken hoor". Ze is vel en kijkt ons dan ook intimiderend aan, snel knikken we allebei. We zouden niet durven, hier tegen in te gaan. Het is veelte cool dat ze ons uitnodigen samen, nog wel bij hun thuis.
"Mooi, dat is dan geregeld". Elisabeth schrijft haar adres op en overhandigd deze aan ons, dan vallen we stil en buigen de meisjes zich naar elkaar toe, wachtend op de docent.



whoohooo weer een hoofdstuk! Soms duurt het even, maar we gaan ons best doen, geregeld te uploaden(H)

Reacties (2)

  • LeLouisx3

    ik ben benieuwd naar de studeerdate

    3 dagen geleden
  • AmorAmor

    Iedere keer weer leuk een hoofdstuk van jullie:)

    5 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen