Geschiedenis .Zucht. Het profiel Cultuur en Maatschappij klonk zo leuk, veel beter dan natuur of scheikunde. Maar op deze mooie zonnige middag vervloekte ik mijn keuze. Als ik een ander profiel had gekozen had het heus niet fijner geweest op school, dat weet ik ook wel. Door mijn vriendinnen (en die leuke Engels docent) heb ik mij door de afgelopen 4 jaar heen gesleept, nu zit ik eindelijk in mijn ene laatste jaar. En over een paar dagen is het meivakantie. Het einde van dit schooljaar is gelukkig in zicht. Eindelijk. ‘Everlee, hebben we ook uw aandacht?’ De schelle stem van mevrouw Winters galmt door het klaslokaal. Blijkbaar was ze iets aan het uitleggen, dat ze daar überhaupt mee begonnen was is mij totaal ontgaan. Markus, een bijdehand joch dat precies naast mij zat grinnikte. ‘Natuurlijk heeft u mijn aandacht mevrouw Winters.’ Ik geloofde mijzelf bijna. De docent knikt goedkeurend en gaat weer verder aan haar vermoeiende verhaal. Gelukkig duurt het nog maar een kwartier voordat het heerlijke geluid van de schoolbel af zal gaan. Veertien minuten en 20 seconden om precies te zijn. Nog steeds ben ik een beetje kwaad dat de schoolbel pas een halve minuut ná drie uur af gaat. Want zogenaamd ben ik wel om drie uur uit. Drie uur en dertig seconden dus.

Toen de bel eindelijk gegaan was keek ik nog even snel naar mijn schrift en zag tot mijn eigen verbazing dat ik bijna een kantje aan aantekeningen had. Misschien had de schelle stem van mevrouw Winters mij wakker gehouden. Of ik kan goed aantekeningen maken als ik bijna in slaap val, goed om te weten.. Maar goed, het is inmiddels al twee minuten over drie en het lokaal stroomt langzaam leeg. Ondanks ik graag naar huis wil pak ik mijn tas super langzaam in, mijn gedachten dwalen af naar de meivakantie. Een week lang alleen thuis met mijn, super irritante, oudere stiefbroer. Mijn moeder had nog voorgesteld dat ik bij vriendinnen zou kunnen slapen maar dan kan ik niet mijn nieuwe boek in alle rust lezen.. Rosanna komt het lokaal binnengestormd en ik zucht. ‘Eve, schiet nou eens op, het is al drie uur geweest!’ Ondanks ik haar energie vaak beangstigend vind, is ze de beste vriendin die je je maar kan wensen. En ik wist dat ik les had tegenover het lokaal van sir Miller, de super hete Engels leraar die ook nog eens echt uit Amerika komt. Nou ja, hij heeft er tot zijn zesde gewoond. Maar om weer tot de feiten te komen, elk meisje uit de bovenbouw heeft wel een keer over hem gedroomd. Of meerdere keren. En als ik een klein beetje zou opschieten dan zouden Rosanna en ik hem nog net ‘toevallig’ tegen komen op de gang voordat we eindelijk vrij waren. ‘Oké, ik zal opschieten!’ roep ik bijna en gooi mijn etui in het voorvakje van mijn tas. ‘Let’s go.’ voeg ik daar lachend aan toe terwijl ik naar de deuropening van het lokaal huppel. Als verliefde schoolmeisjes (wat we eigenlijk ook echt waren) lopen we langs het lokaal van sir Miller en… daar staat niet een super hete docent maar een vrouw van middelbare leeftijd, met zonder grapje, een bloemetjesjurk. Rosanna slaat geschrokken haar hand voor haar mond. ‘Waar is hottie Miller?’ ze klinkt echt bijna wanhopig en ik grinnik. ‘Het is niet om te lachen hoor!’ roept ze dramatisch waardoor ik mijn lachen nu echt niet meer in kan houden. Inmiddels komt de vrouw die in het lokaal van Miller staat onze richting op. ‘Kan ik jullie ergens mee helpen?’ vraagt ze vriendelijk en ik kijk Rosanna aan. Gelukkig is ze zo energierijk. ‘Nou mevrouw, we liepen even langs het lokaal van meneer Miller voor een project, that’s all.’ beantwoord Rosanna haar vraag met een schijnheilige glimlach. Je zou haar ook gewoon brutaal kunnen noemen. Maar de vrouw geloofde het verhaal of deed alsof en gaf ons het meest bevredigende antwoord. ‘Meneer Miller is deze week niet aanwezig en ik ben zijn invaller. Volgende week is hij gewoon weer aanwezig. Als je vraag haast heeft kan ik deze ook voor je beantwoorden.’ Rosanna schud haar hoofd. ‘Een week kan ik nog wel wachten, het hoeft pas over een paar weken af te zijn, dank u.’ Met die woorden trok Rosanna mij mee richting de uitgang van de school. ‘Ehh, Rosy?’ vraag ik twijfelend. ‘Mm-m.’ Ik trek mijn wenkbrauw op om haar flauwe respons maar ga rustig verder met mijn verhaal. ‘We hebben volgende week meivakantie, denk niet dat hottie Miller dan weer terug is.’ Ze kijkt mij verwonderd aan. ‘Wat ben jij scherp vandaag.’ Zegt ze lachend en ze schud haar hoofd. ‘Wat een raar mens, die invaller..’ Ik knikte instemmend en, zoals bijna altijd, verlaten we lachend de school.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen