ZEVEN DAGEN later is de meivakantie eindelijk in zicht. Ik kreun als mijn wekker afgaat, iets wat ik de aankomende twee weken zeker niet ga missen. Wat ga ik eigenlijk wel missen? Zeker niet schoolgangen vol irritante kleuters van de eerste en tweede klas. Of het groepje jongens die het leuk vinden om vieze opmerkingen naar meisjes te maken, altijd precies als er geen leraar in zicht is. Of de Diva’s zoals Rosanna ze noemt, een meidengroep van die bestaat uit vooral meiden uit vijfde klas maar waarvan helaas ook een paar in ons jaar zitten. Mijn vriendinnen en ik zijn niet vaak hun slachtoffer omdat we geen ‘losers’ zijn maar een zogeheten modeblunder wordt wel altijd opgemerkt. Over modeblunders gesproken; wat moet ik aan op de laatste dag voor de meivakantie? Iets wat schreeuwt : tgif (voor de mensen die het nummer niet kennen: thank god it’s Friday). Ik besluit om een lichte spijkerbroek aan te doen, met een wit topje met kant en sandalen met een sleehakje. Het is immers 21 graden buiten. Als ik mijn bedachte outfit aantrek bekijk ik mij goed in de spiegel. Het kanten topje is nog van vorig jaar, en ik merk dat hij iets strakker bij mijn borsten is gaan zitten. Ik grijns, eindelijk was ik van een B cup naar een C cup gegaan en ik ben er erg blij mee. Mijn moeder heeft ook altijd een C/D cup gehad en had een keer bekend dat ze zich er meer vrouwelijk door voelt. Dat is ook precies hoe ik mij nu voel: vrouwelijk. Niet meer dat onzekere meisje van een paar jaar terug. Pling. Het scherm van mijn mobiel licht op. Snel unlock ik hem en open ik Whatsapp. Een berichtje van Rosanna. Een van de redenen dat we zulke goede vriendinnen zijn is dat we niet ver van elkaar af wonen. Bitchh you awake yet? Ik ben over 10 minuten bij je! Hoe kan je zo vrolijk zijn in de vroege morgen? Ik besluit te antwoorden met een slaap-emoticon. Snel bind ik mijn haar in een rommelige staart en ren ik naar beneden. Mijn kleine broertje Matthew staat al in de gang met één schoen aan. ‘Goedemorgen dondersteen.’ Roep ik en hij steekt zijn tong uit. Ik ren door naar de keuken waar ik mijn gesmeerde boterhammen en een flesje water uit de koelkast pak. Als ik mij omdraai bots ik bijna tegen Stan op, mijn stiefbroer. ‘Morning’ mompelt hij. Ik moet moeite doen om niet te lachen, z’n bruine haren zitten behoorlijk door de war. ‘Goeiemorgen zonnestraaltje.’ Hij werpt mij een vernietigende blik toe. Ik hoor het getik van mijn moeders hakken de woonkamer in komen. Ik wurm mij langs Stan heen en loop ook de woonkamer in. ‘Goedemorgen lieverd.’ Mijn moeder werpt mij een warme glimlach toe. ‘Goedemorgen mams!’ Ik geef haar een knuffel. Dan gaat de deurbel. Rosanna. ‘Ik moet gaan!’ roep ik terwijl ik naar mijn tas ren om de boterham en het flesje water erin te stoppen. ‘Moet je geen jas aan, je bent nu erg.. bloot.’ Hoor ik Stans’ zware stem zeggen en ik draai mij verbaasd om. Mijn moeder steekt haar hoofd om het hoekje en beaamd Stan. ‘Doe je spijkerjas maar aan, het is nog vroeg he’ Ik knik, pak mijn spijkerjasje en mijn tas en storm dan naar buiten. Rosanna staat bij het tuinhekje en ik zwaai. Dan loop ik naar mijn fiets en haal ik hem van het slot. Mijn gedachten dwalen af naar wat er zojuist gebeurde. Waar bemoeide Stan zich ineens mee? Hij is meestal super afstandelijk en nu is hij ineens aan het moederen.. Met een zucht til ik mijn fiets over een kleine plantenbak heen en loop ik richting Rosanna. Laatste schooldag voor de meivakantie. Finally. Dit kan ik..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen