And I'd give up forever to touch you
'Cause I know that you feel me somehow
You're the closest to heaven that I'll ever be
And I don't want to go home right now
And all I can taste is this moment
And all I can breathe is your life
And sooner or later it's over
I just don't wanna miss you tonight

~Goo Goo Dolls

Dit nummer voelt zo wel als Harry!

Het is vrijdag middag en ik sta samen met Daisy voor mijn kleding kast, "de eerste ontmoeting met de moeder van Harry. Dat is wel echt een ding, hoe zijn zijn ouders?"
Ik bijt op mijn lip het herinner mij nog heel goed, Harry zijn harde woorden over zijn familie. Mijn ouders wonen in London, mijn vader drinkt, mijn moeder is een crack verslaafde. Ik heb 1 jong broertje die in een instelling zit wegens geweldpleging
Niet zoals je kunt zeggen, de perfecte familie. Maar goed, dat mag echt niet in de weg staan.

"Ze zijn een beetje zo als Harry denk ik, ik heb niet heel veel gehoord. Alleen dat hij er niet de geweldigste herinneringen aan heeft, denk ik". Daisy bijt in haar lip en bekijkt nog een keer de kleding die er hangt.
"Oke, we doen je strakke spijkerbroek met je zijde top. Dit staat altijd helemaal Kathy, zeker niet te tuttig".
We kiezen voor de rest van de dagen nog 2 setjes uit. Mijn rode jumpsuit en een jurkje. Dit stoppen we in mijn koffer, ook mijn yoga broek en top gaan mee.
Niet veel later hoor ik een hese stem uit de woonkamer komen, ik kom zo snel omhoog, dat ik haast val over mijn koffer. Als ik de slaapkamer uit kom, zie ik Harry naar mij kijken. Hij fronst en loopt op mij af, "het is maar goed dat ik deze spijkerbroek nog niet eerder bij je gezien heb. Je zou opgesloten moeten worden, zo sexy dat je bent". Hij trekt even aan mijn rode gestifte onderlip, dan kust hij mij. Het is een lange kus, ik voel zijn handen mijn taille pakken en mij dicht naar hem toe trekken.
"Zeg huur een kamer ofzo", hoor ik Anna zeggen, maar Harry grijpt mijn gezicht vast voor ik mijzelf kan wegtrekken. Hij blijft zijn lippen op die van mij duwen, pas als ik mijzelf los probeer te duwen en naar adem snak trekt hij zich terug.
"We moeten wel weer weg Kitty, mijn moeder is nu alleen." Ik glimlach, huppel naar mijn kamer en pak mijn koffer. "Lief dat je je moeder niet alleen wilt laten", roep ik naar hem vanuit de slaapkamer. Ik pak nog snel mijn slippers en prop deze er nog bij de spullen in de koffer. "Zo lief is het niet, ik wil niet ze straks mijn appartement af fikt of zoiets". Ik trek mijn wenkbrauwen op en kijk Daisy aan, die snapt mijn blik en wenst ons succes als we de deur uitlopen.

Er staat een zwarte Jeep voor de deur, het is een auto die precies bij Harry past. De auto is groot, ruig, de zittingen zijn van leer en is heel schoon van binnen.
"Is dit jou auto?" Hij houdt de deur voor mij open en stapt even later zelf in, "nee. Deze huur ik altijd, ik zou niet weten wat ik in new york met een auto zou moeten". Ik geef hem gelijk, Harry start de auto en rijd weg. Zijn lange vingers drukken de radio aan en David Bowie klinkt hard door de auto, "serieus, Bowie?" Harry begint te lachen en knikt, "en jij Kitty? Bach? Mozart?" Ik stomp hem tegen zijn schouder, wat hem aan het lachen maakt. "Nee, ik hou erg van Bowie, maar ook van de Rolling stones, the Cure en nog veel meer".
Hij begint te lachen, als hij mij even aankijkt schitteren zijn ogen en geeft hij me de meest mooiste lach die hij tot nu toe geven heeft.
Een vrolijke en blije lach, wauw, Harry, je bent zo mooi.
"Dus mijn Kitty, wat heb je nog meer te verbergen wat je heel wat minder onschuldig maakt?"
"Ha, op een 25 jarige jongen na, die heel wat ongure dingen met mij doet?" Ik por hem in zijn zij en hij moet opnieuw lachen, dan legt hij zijn hand op mijn been en aait er voorzichtig over. Ik leun naar hem toe en kus hem op zijn wang, daarna nestel ik me in de stoel en bekijk Harry.
Tijdens de rit zijn we een paar keer gestopt, voor drinken, strekken en plas pauzes. Het aanbod om voor hem te rijden wuift hij weg, maar hij wil wel wel weten hoe ik aan mijn rijbewijs kom. Als ik verteld dat onze chauffeur thuis het mij geleerd heeft, zegt hij dat het hem niet verbaast en dat hij het goed vind dat ik kan rijden.

We komen rond 9 uur in de avond aan bij Harry zijn appartement, hij zet de auto midden in de straat. Dan verschijnt er een jongen uit de schaduw en loopt op ons af, ik duw mijzelf wat dichter tegen Harry aan. Ik hou niet van al dat sneaky gedoe, maar ik voel mij veilig zolang Harry er is.
"Katherina, het is een eer om jou schoonheid eindelijk eens in het echt te bekijken".
Ik bloos en kijk naar de rossige jongen, hij heeft sproeten, is gespierd, lang en zit net als Harry onder de tattoo's. Ik kijk op naar Harry die hem lachend begroet en hij laat dan mijn hand los en omhelst de jongen, ik zelf kan amper beseffen wat er gebeurd.

"Kitty, dit is Archie". Mijn ogen worden wat groter, ik zet mijn schok opzij en lach vriendelijk naar hem. Dit is de jongen, Harry zijn enige vriend. Als ik mijn hand uitsteek om mijzelf aan hem voor te stellen moet hij lachen. "Ze is echt precies wat je vertelde, kom hier Katherina". Hij trekt mij aan mijn hand naar hem toe en geeft me een knuffel, "heerlijk je eindelijk te ontmoeten".
Ik ben benieuwd wat hij over mij gezegd heeft, maar durf dat niet te vragen. "Ik vroeg me al af of jij wel echt bestond", ik knipoog plagend naar Harry. Hij kijkt naar ons, met een tevreden uitdrukking.

Dan laat Archie los en overhandigd mij letterlijk terug aan Harry, hij buigt naar mij en fluistert. "Hou dat stuk chagrijn alsjeblieft bij je, ik heb een stuk minder last van hem". Ik sla mijn handen voor mijn mond, om een lach tegen te houden. Harry heeft het door en grijpt mij vast, gooit mij over zijn schouder en slaat op mijn billen.
"Wat was dat? Klein monster!" Ik moet hard lachen en trappen met mijn benen in de lucht. "Tijd om te gaan hoor ik", lachend zwaai ik naar Archie, terwijl ik nog over Harry zijn schouder hang. Hij stapt in de auto en rijdt er mee weg, dan zet Harry mij neer en pakt mijn koffer en tasje van de grond.

"Kom, gaan we eens kijken of mijn moeder nog leeft". Dit keer lach ik niet, want zijn ogen staan minder vrolijk. Wie weet heeft hij haar echt wel eens aangetroffen in slechte toestand, hij vertelde tenslotte dat ze crack gebruikt.
Zenuwachtig trek ik mijn topje recht voor ik achter Harry aan naar binnen loop, het valt me meteen op dat Harry zijn appartement anders is. Mijn ogen gaan over de tafel, die schoon en opgeruimd is.
In de hoek staan op de tafel echte bloemen en op de bank liggen verschillende kussens.

"Je hebt bloemen, kussens ", Harry legt een vinger op mijn lippen. "Verassing", ik pak zijn gezicht vast en kus hem, mijn hart ontploft bijna van de liefde die ik voor hem voel.
Zijn armen vouwt hij om mijn nek en kust me gewillig terug, ik voel zelfs even zijn lippen omhoog gaan. Dan hoor ik geluid uit de keuken komen, waardoor wij alle 2 elkaar snel los laten. Uit de keuken komt er een vrouw de woonkamer in, het is een vrouwelijke versie van Harry. Ze heeft lang donker krullend haar, maar slecht verzorgd. Ze heeft tatoeages over haal hele lichaam, zelf in haar gezicht. Ze draagt een te lage top en een te ruime broek, ze ziet er niet uit. Ik slik als ze naar mij lacht, haar tanden zijn geel en haar lippen kapot en niet omdat ze ze niet heeft ingesmeerd, iemand heeft haar geslagen.

"Is dit het meisje waar je over vertelde? Ze ziet er uit als een fucking prinses, waar heb je haar gevonden?" Mijn mond zakt open, haar stem is net als Harry's hees. Maar niet sexy, in tegen deel. Ik voel zijn sterke arm mij dichter tegen zijn lichaam aandrukken, als hij antwoord,"in een boekhandel".
Ze snuift, "jij en die klote boeken". Ik hap naar adem, maar ik bedenk dat Harry zich heeft op gedorst voor mijn familie. Zijn uiterste best heeft gedaan, dus nu is het mijn beurt.

Ik stap uit mijn safety zone en stap met een glimlach op haar af, "ik ben Katherina Evans. Prettig kennis te maken mevrouw Styles, heeft u een goede reis gehad?" Ze pakt met verbaasde ogen mijn hand vast, ze schut deze met kracht. "Ik ben Stefanie, de reis wat klote". Ze laat mijn hand los en pakt mijn topje vast, "zijde?" Haar ogen boren zich in die van mij, ik zie dat ze me vijandig aankijkt. "Ja, ehm... dat klopt".
Ze lacht haar gele tanden bloot en kijkt haar zoon aan, "welke boekhandel ga jij? Misschien kan ik daar een rijke vent vinden".
Harry trekt me opzij, hij gaat voor zijn moeder staan. Harry is een ruime kop groter, hij kijkt haar woedend aan terwijl hij tegen haar aankomt. "Pas op ma, dit spelletje wil je niet met mij spelen." De meeste mensen zouden nu bang zijn of zich geïntimideerd voelen, maar Stefanie duwt hem achteloos bij haar vandaan. "Dat werkt niet op je moeder schat, maar ik zal mijn best doen". Ze kijkt mij nog even aan, lacht naar me en zegt dan dat ze gaat 'pissen'. Ik sta bevroren aan de grond genageld, hoe ga ik dit volhouden?
Harry draait zich maar me toe en haalt zijn handen door zijn krullen, "sorry. Ze kan aardig en beleeft zijn, ik denk dat ze zich geïntimideerd door jou voelt".
Ik kan het niet helpen maar een spottend lachje verlaat mijn lippen, "door mij? Ik ben iemand die als een kind behandeld word of waar mensen over struikelen, omdat ze me niet zien".
Hij schenkt mij een meelevende lach, "Kitty. Mensen struikelen over jou omdat ze geil van je worden, niet omdat ze je niet zien staan. Dit maakt je zo heerlijk onschuldig", hij stopt zijn gezicht in mijn nek en kust mij daar, waardoor er kippenvel op mijn armen en nek verschijnen.

Als hij zich terugtrekt komt zijn moeder terug, ze laat zich op de bank vallen en rekt zich gapend uit. "Dus Katherina, wat doe jij in het dagelijks leven?"


Welkom Stefanie! Wat vinden jullie van haar?


Reacties (3)

  • gothicpop

    Ben benieuwd of stefanie zo blijft doen, of dat harry gelijk heeft en ze zich ook anders kan gedragen

    (H)

    5 maanden geleden
  • AmorAmor

    Wat een mens..... succes Katherina!

    5 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Wow wat een typje..

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen