And you can't fight the tears that ain't coming
Or the moment of truth in your lies
When everything feels like the movies
Yeah you bleed just to know you're alive

~ Goo Goo Dolls

Even een dingetje, ik weet niet of dit heftig beschreven is of niet, maar hou rekening met bloed en pijn!


"O mijn god! Wat is er met je gebeurd?" Harry staat hijgend midden in de woonkamer, op zijn kleding zitten rode vlekken. Wat waarschijnlijk bloed vlekken zijn en niet alleen van Harry zelf...
Op zijn gezicht zit een snee bij zijn rechter wenkbrauw, er zitten op zijn kaak paars, blauwe plekken. Op zijn hoofd zit een natte vlek, waar nog flink bloed uitdruipt en zijn haar plakt daar aan zijn gezicht. Zijn lip is kapot en er zit opgedroogd bloed rondom.
Zijn broek ik gescheurd en er zit een grote rode vlek in de stof, om de scheur heen. Mijn ogen vallen op zijn handen, deze zijn aan de bovenkant open en ook daar zit bloed.

Stefanie word door de jongens op een stoel gezet, ook zij is er slecht aan toe. Haar linkeroog is dik en paars, haar al gescheurde lip ligt opnieuw open. Op haar kleren zit ook bloed, ze houd haar handen op haar buik gedrukt, tussen haar vingers door sijpelt het rode bloed. Als Archie haar handen weg trekt stapt hij even van schrik achteruit, een snee is te zien door de stof van haar shirt, ze is open gehaald op haar buik. Het is een gapend gat, de wond lijkt vanaf mijn positie behoorlijk diep.
Haar handen liggen nu open op haar schoot, ik zie ook daar, 2 grote wonden. Het lijkt alsof er een scherp voorwerp, tussen haar handen vandaan getrokken is.
Ze trilt en haar ogen rollen heen en weer, terwijl Archie haar op de stoel probeert te houden.

Mijn ogen vliegen weer naar Harry, hij trekt zijn shirt uit en gooit deze op de vloer. Mijn ogen vergroten zich als ik zie dat hij bij zijn ribben ook verschillende paarse vlekken heeft, iemand heeft hard op hem ingeslagen. Hij buigt zich naar zijn moeder toe, het haar dat om zijn ogen valt irriteert hem, want hij veegt het elke keer woest weg als hij het shirt van zijn moeder open snijd met een mes die hij uit zijn broek vist.
Vervolgens draait hij met zijn rug naar mij toe en uit zijn broekbank steekt het handvat van een pistool.

Waar ben ik in beland?

"Kitty, haal een bak water uit de keuken. Archie je verband doos, nu verdomme!"
We rennen ieder een kant op, Harry zijn commando's opvolgend. Ik ruk het kastje onder de gootsteen open, bingo. Ik laat een afwasteil vol lopen met water, voorzichtig breng ik deze naar Harry, zonder de vloer nat proberen te maken.
Hij wijst dat ik het op tafel moet neerzetten, nog eens woest zijn haren wegstrijkend. Terwijl zijn andere hand hard op de buik van zijn moeder drukt, proberend het bloeden te stoppen.
"Harry?" Hij draait zich om, snel en boos. "Wat?!" Ik schrik van zijn reactie, zonder iets te zeggen rijk ik mijn haar elastiek aan hem over. Er verschijnt een klein lachje om zijn mond, terwijl hij zijn haren uit zijn gezicht bind.

Archie komt met de koffer en Harry rukt deze uit zijn handen, hij opent hem en haalt er van alles uit.
"Mam, mama. Kijk me aan godver! Dit is niet het moment om op te geven,begrijp je me?" Stefanie kijkt haar zoon aan en knikt, hopeloos en bang.

"Je wond op je buik moet worden gedesinfecteerd, dicht gemaakt en verbonden. Ik ga dat doen, want we kunnen je niet naar het ziekenhuis brengen. Hoor je me?!"

Harry zijn stem is luid en zonder emotie, wat misschien maar goed is ook.
"Ik ga je fucking veel pijn doen, dus stop deze doek tussen je tanden en blijf ademen, begrepen?"

Ze knikt en ik zie nu pas wat Harry van plan is, Archie duwt een doek tussen de kaken van Stefanie en houd haar vast.

"Waar is nu die fucking alcohol?" Ik grijp het tussen wat doeken en verband vandaan en overhandig het aan Harry, hij kijkt me even aan. Hoe emotieloos zijn stem had mogen zijn, zijn ogen spreken boekdelen.
"Katherina, als je hier niet tegen kan. Ga de slaapkamer in, sluit de deur en zorg dat je bijna niet meer kan horen".
Maar ik schut nee, ik ga aan de andere kant van Stefanie staan en knik naar Harry.
Zijn handen draaien de dop open en hij laat de alcohol over zijn handen druipen, om ze waarschijnlijk te ontsmetten. Vervolgens over de wond, zijn moeder reageert hier meteen op. Haar lichaam trilt nog meer, ze schut heen en weer, terwijl haar gil door merg en been gaat. Archie en ik hebben er een hele taak aan haar op haar stoel te houden, ik zie hoe moeilijk Harry het heeft als hij naar zijn moeder kijkt.
Dus zonder er over na te denken grijp ik met 2 handen haar gezicht en dwing haar mij aan te kijken. "Blijf bij ons, kom op. Je kunt dit, je bent een sterke vrouw!" Ze knikt en opnieuw giet Harry de desinfecterende alcohol in haar wond. Kippenvel verschijnt op mijn armen door het geluid wat ze geeft, met welke blik ze me aan kijkt terwijl ze haar kaken vast zet in de doek in haar mond.
Harry veegt de wond schoon en bekijkt het, met veel ernst. Het lijkt opeens een mega voordeel, dat hij gestudeerd heeft voor verpleegkundige.
Nog een keer de vloeistof, nog een keer een verschrikkelijk gil. Dan legt hij het weg en zie ik hem een naald onder een vlammetje van een aansteker houden, terwijl ik blijf praten tegen Stefanie en Archie haar krampachtig vast houd.

"Oké mam, ik ga het hechten". Hij haalt een draad door de naald en zet deze in de huid van zijn moeder, ze schelt en probeert hem een trap te verkopen. Waar Archie woest op reageert, "hey poten thuis, hij probeert je te helpen".
Harry is geconcentreerd bezig en zijn handen hechten met veel zorg. Ik zie hem zuchten als hij de laatste draad afknipt, de schaar weg legt en verband pakt van tafel. Zijn vingers houden dik verband erop, dat zoeken zijn ogen over tafel, hij grijpt een soort tape van tafel en probeert een stukje af te scheuren. Ik zie dat deze pogingen waardeloos zijn en pak het tape tussen zijn handen vandaag en scheur 4 stukken voor hem af, die hij vervolgens met zorg opplakt.

"Oké, laat me je handen zien". Hij pakt de polsen van zijn moeder en bekijkt deze, zijn wenkbrauwen staan naar elkaar toe, terwijl zijn ogen de wonden keuren. "Je hebt echt geluk gehad, fucking hell, er is niks geraakt verder. Hou haar armen vast Arch, Kitty, hou mijn moeder op de stoel."
We doen wat hij zegt, ruilen van plek en ik pak Stefanie bij haar schouders.
Het zelfde herhaald zich, maar nu op haar handen. Het kost me heel wat moeite om haar op de stoel te houden, want ze beweegt alle kanten op, om te ontsnappen van de pijn.

Als Harry klaar is, struikelt hij op de bank en ploft er op neer. Archie reageert daar meteen op, hij loopt op hem af en trekt hem omhoog.
Ik schrik als Harry zijn gezicht grauw staat en hij steeds zijn ogen sluit, "Archie, wat gebeurd er?" Ik snel op Harry af en raak hem voorzichtig aan, bang hem pijn te doen.
"Het is nu onze beurt Kathy, we moeten Hazz helpen. Hij heeft veel bloed verloren, we moeten net als bij Stef, zijn wonden verzorgen en het bloeden stoppen". Met grote ongelovige ogen kijk ik Archie aan, ik wil dit niet.
"Kunnen we hem niet naar het ziekenhuis brengen? Dan weten we zeker dat het goed gebeurd, wij zijn geen dokters".
Archie trekt met een schrapend geluid de tafel naar de bank en grist, de desinfecterende vloeistof van tafel. "Als Harry dacht dat het ziekenhuis een goed idee was, had ik nu niet een vloer die onder het bloed zit. Come on Kitty, hij heeft je nodig, meer dan ooit".
Ik knik en gris de alcohol uit zijn handen, "best, maar ik wil dit doen"

Archie probeert Harry bij bewustzijn te houden, terwijl ik de dop van het flesje draai. "Harry, het spijt me, het spijt me zo". Ik laat over zijn been de alcohol lopen, de wond daar ik diep en ik moet met mijn handen de wond open houden om er voor te zorgen dat het goed word gereinigd. Ik ben nu blij dat ik zo vaak dokter series heb gekeken, want verwacht het of niet, ik kan tegen de smerigste dingen.
Nadat Archie zegt dat de wond wel prima is zo, pak ik de naald van tafel en doe het zelfde wat Harry deed. Ik hou hem onder het flakkerende vlammetje, ik vloek als ik mijn vinger verband.
"Fuck, dat ik heet". Ik snap niet hoe Harry dit vast hield, maar ik laat hem niet los en bijt op mijn lip als ik mijn huid voel branden. "Hier, staat precies wat je moet doen, met dat knopen enzo". Archie geeft me zijn telefoon en ik leg deze naast me neer, ik kan dit.
Dan trek ik een draad door de naald en kijk even naar Archie, "oke, komt ie". Ik hoor Archie tegen Harry praten als ik de naald, net als ik Harry bij zijn moeder zag doen, een halve centimeter van de wond rand af, in zijn huid duw. Ik schik als hij vloekt, "Fuck ja, hij is er weer". Ik kijk even naar ze op, ik had namelijk niet gemerkt dat Harry echt weggevallen was.
Dan voel ik hoe Harry mij een trap geeft, wat ik hem niet kwalijk kan nemen. Maar ik hap even naar lucht, als hij zijn been in mijn maag plant. "Blijf met je fucking poten van me af, wat gebeurd er?"

Archie duwt hem hard de bank in en snauwt tegen hem, "je hebt net je 'precious Kitty' geschopt. Ze is je aan het hechten, dus jij blijft lekker liggen en houd je focking poten bij je. Anders sla ik je knock out, begrepen?"
Harry vloekt en prevelt mijn naam, verschillende keren. Ik probeer het te negeren als ik met trillende vingers de naald pak en dan de naald weer in zijn huid zet.
"Niet te strak, niet te strak, knopen". Harry sist de woorden tussen zijn tanden, terwijl ik zijn been hecht. Keer op keer hapt hij naar adem als de naald in zijn huid komt, maar het gaat goed en de wond zit uiteindelijk goed dicht. Dan duw ik er een verband op en plak het af. Trillend sta ik op, Harry zijn ogen vinden mij en ik glimlach naar hem.

"Waar kan ik een schone doek vinden?" Archie wijst me naar een kast in de keuken, ik zie dat Stefanie overgegeven heeft en mij met dodende ogen aan kijkt vanuit haar stoel. Als ik de doek nat maak en terug kom, zit Harry recht op, op de bank. Ik ga naast hem zitten en maak zijn wond schoon, terwijl hij mij met trillende handen vast pakt.

Nu Harry bij bewustzijn is, helpt hij mij met wat ik moet doen. Zo loop ik elke wond en snee langs die hij heeft opgelopen, zelf verzekerd door zijn aanwijzingen.
Als ik klaar ben zetten Archie en ik samen Stefanie naast Harry op de bank en haal ik warm water, terwijl Archie handdoeken en washandjes haalt. Archie scheurt Harry zijn broek verder open en helpt hem deze uit te doen, terwijl ik het gezicht van Stefanie schoon dep.
"Jij mag je dreamboy wassen, daar begin ik niet aan". Harry grijnst naar Archie, terwijl ik een handdoek over het gezicht van zijn moeder haal.

Als we uiteindelijk de bloedresten hebben weg gewassen en we ze in schone kleding hebben geholpen, kijken we naar de vloer. "Gelukkig heb je geen tapijt", archie begint te lachen en pakt een emmer. "Ik doe het braaksel wel, zou jij de verbandspullen willen opruimen?" Ik knik en begin met opruimen, na wat uren lijkt te zijn, is het appartement weer schoon. Ruikt het fris en is er niks meer te zien, van wat er een enkele uren geleden gebeurd is.

Uitgeput ga ik op een stoel zitten, terwijl ik naar Harry kijk. Hij heeft weer meer kleur en drinkt gulzig een glas cola op, wat hij gekregen heeft van Archie.
Dan staat Harry op en loopt op me af, heel rustig.
"Kitty?" Ik kijk hem aan, het moment dat hij mijn naam zegt, op een rustige en liefdevolle toon hou ik het niet meer. Mijn ogen vullen zich met tranen en ik begin te huilen, ik sta op en nestel me tegen Harry zijn borst aan. Luide snikken verlaten mijn mond en mijn schouders schokken.
Maar als ik mijn handen over zijn rug laat glijden, kom ik tegen het pistool aan. Ik trek me van hem af, trillend. Hij weet meteen wat er is en zijn ogen verwijden zich, "ik kan het uitleggen, alsjeblief Katherina".
Maar ik schut mijn hoofd, en loop bij Harry vandaan.
"Mag ik even op je bed liggen?" Met betraande ogen kijk ik op naar Archie, die mij medelevend aankijkt, hij knikt en geeft me een klein lachje.

Ik duw de deur dicht en val op bed, opnieuw huil ik, maar smoort het kussen mijn snikken. Als even later de deur geopend wordt, steekt Harry zijn hoofd om de hoek. Hij komt naast me zitten en strijkt mijn haren uit mijn gezicht, ik zie het verband op zijn handen zitten en voel me misselijk worden.
"Blijf alsjeblieft van me af, alsjeblieft Harry". Zijn gezicht staat gekweld, als hij zijn handen weg trekt. Ik ga zitten en duw mijn knieën tegen mijn borst aan, om me zo klein mogelijk te maken. Maar als Harry dichter bij me komt zitten, stap ik het bed af en wil de kamer uit lopen. Maar voor ik de deur open kan doen, sluit zijn hand om mijn pols en hij trekt mij hard tegen zich aan.


"Waag het niet weg te lopen, Katherina". Ik probeer mijzelf los te trekken, maar hij duwt me hard tegen de deur aan. "Blijf van me af, blijf van me af". Ik trek, duwt en probeer hem zelfs te bijten. Er is niks meer over van mijn heldhaftigheid of mijn zorgen om hem, ik ben alleen maar boos. "Ik wil naar huis, ik wil hier weg".
Maar mijn boos zijn veranderd snel, als hij op zijn roofdier toon tegen me praat.

"Je laat het me uitleggen, of ik bind je vast op bed en laat je daar net zo lang zitten, tot je naar me wilt luisteren". Ik geloof hem, ik geloof nu, dat hij daar toe in staat is.
"Heb je iemand vermoord?" De zin in sneller uit mijn mond dat ik kan bedenken wat ik eigenlijk zeg. Maar de situatie ontploft, nu echt.
"Wat? Nee?!" Hij stapt bij me vandaag, met een soort walging. Wat ik totaal niet terecht vind, want ik was niet de gene onder het bloed en gapende wonden.
"Ik heb je gewaarschuwd voor hoe fucked up ik ben, dat ik illegale dingen doe. Doe nu niet, alsof je er niks van af weet". Ik sla hem op zijn borst, hij kreunt. Maar het doet mij even helemaal niks, "jij zei niet dat je met wapens rond loopt of dat je half dood terug kan komen, van iets wat jij je werk noemt. Dit is anders dan fucked up Harry, dit is ziek".
Hij trapt mijn zijn goede been tegen de deur naast me, waarschijnlijk omdat zijn handen te zeer doen. "Fuck jou Katherina, is dat wat je denkt? Dat ik met wapens rond loop? Dat ik mensen vermoord?"

Ik begin weer te huilen, als hij het pistool uit zijn broek haalt en hem laat zien. "Kijk ernaar", hij duwt hem in mijn gezicht en ik kijk tussen mijn tranen door naar het pistool, wat hij in mijn gezicht duwt. "Je bent toch zo goed in lezen, kijk dan!".

"Je bent helemaal gek geworden, hou het bij me weg". Ik huil en duw mijzelf dichter tegen de muur, maar hij trekt me terug. Hij schreeuwt naar me, dat ik moet kijken, als ik nu echt goed kijk staan er initialen in gekerfd. BR, ik slik en kijk hem aan, wie is BR?
"Zeg het", hij duwt mij dichter tegen de deur, dwingend het te zeggen. Zijn hand vouwt om mijn kaak en hij schut mijn hoofd, "zeg het verdomme".
Stotterend komen de letters uit mijn mond, "weet je heel zeker dat er geen HS staat, je was er toch zeker van, dat hij van mij was?" Ik knik en ik durf hem niet aan te kijken.
"Kijk me aan, godverdomme, kijk naar me!" Ik kijk naar hem op, langzaam richt ik mijn ogen op hem.
Mijn lichaam begint te trillen, hij is angstaanjagend, ik voel me alles behalve veilig op dit moment.

"Ik wil naar huis, laat me gaan". Maar hij lacht spottend, schut zijn hoofd. "Denk je dat ik gek ben? Ik laat jou nu echt niet gaan, niet voordat we gepraat hebben". Ik stamp met mijn voeten als een klein kind, "je kunt me niet dwingen, laat me gaan Styles".
Zijn wenkbrauwen vliegen omhoog en zijn hand krult zich om mijn keel heen, "wat zei je?" Zijn ogen spuwen vuur, terwijl hij zijn hand iets strakker om mijn keel sluit. Angstig kijk ik hem aan, terwijl mijn nagels in de huid van zijn armen klauwen. "Waag het ooit nog om me zo te noemen en ik doe je wat", zijn neus raakt haast die van mij als hij tegen me praat. "Je bent ziek, jullie allemaal! Vinden jullie dit normaal? Hoe kunnen jullie hier zo rustig en nuchter over doen?" Vloekend laat hij mijn keel los, ik heb de huid open gehaald van zijn armen.
"Je maakt er een groter drama van, dan het daadwerkelijk is". Ik duw mijn handen tegen zijn borst, "een groter drama? Je maakt een groter drama van een meningsverschil, niet van dit!".
Er word op de deur geklopt door Archie, die bezorgt vraagt of het wel gaat, "nee! Hij is helemaal gek geworden". Ik sla met mijn hand op de deur en roep Archie terug, dat hij me hier weg moet halen. Dan voel ik hoe ik naar achteren word getrokken door Harry, "laat me los, blijf met je poten van me af". Ik gil, sla om me heen en probeer te ontsnappen. Harry schut me door elkaar, "Archie, help!" Dan word de deur open gegooid en komt Archie binnen, "godverdomme Styles, dat kind heeft net een traumatische ervaring gehad. Laat haar, for god shake!". Hij trekt me bij hem weg en ik val huilend in zijn armen, "hij stopte het pistool in mijn gezicht, help me". Hij streelt mijn haren en shht me, "rustig even, haal adem en zet alles even op een rijtje. Styles, sodemieter op nu, ik praat haar wel even rustig, godver man... je bent af en toe echt gestoord".

Harry slaat keihard de deur achter zich dicht en dan ben ik alleen met Archie, hij zet me neer op bed en laat me eerst uithuilen terwijl hij me troost. Dan begint hij met spreken, hij is serieus en draait nergens omheen.
"Luister Katherina, ik weet dat je mij nog maar een dag kent. Maar ik kan je iets verzekeren, je hoort nu bij mijn familie, je hoort bij Harry, dus je hoort bij mij. Ik kan je beloven dat Harry echt niet uit plezier mensen pijn doet, of slaat. Laat staan ze zou vermoorden, waar je bang voor bent. Harry is een goede gast, ook al laat hij dat wel heel beroerd merken. Het werk dat wij doen is inderdaad ziek, maar laat het Harry uitleggen. Als hij dat gedaan heeft, zie je het misschien allemaal iets minder erg. Geef hem alsjeblieft nog een kans, hij is het waard, echt".

Ik knik en beloof het te doen, als Archie weer vertrekt en Harry binnen stapt kijken we elkaar schichtig aan. Ik tril als een rietje als hij op me af stapt, zijn uiterlijk is zo woest.
Blijkbaar merkt Harry het, hij staat opeens voor mij en zijn armen krullen om mij heen.
Ik voel hij hij me tegen zich aan trekt, "shhh, engel, shh". Hij wiegt ons heen en weer, opeens is zijn woedeaanval voorbij. Ik kan maar niet wennen aan zijn stemmingswisselingen, hij duwde een paar tellen geleden nog een pistool in mijn gezicht. Maar ik laat hem gaan, ik durf niet het monster weer wakker te maken.
Nu zacht begint hij te praten, terwijl hij ons heen en weer blijft wiegen. "Er werd op ons geschoten, dit is het wapen van iemand die ik kort geleden de IC ingeslagen heb. Waar ik nu niet om heen zal draaien, want ik zal eerlijk proberen te zijn. 1 van zijn mannen, was daar simpel gezegd niet blij mee".

"Wat heb je gedaan!? Waarom?" Harry bijt op zijn onderlip, hij trekt mij het bed op en legt uit dat hij soms, als hij erg boos wordt een waas voor zijn ogen krijgt en hij niet meer te stoppen is. Toen dat een een tijd terug gebeurde, werd hij maar net op tijd gestopt door de andere.

"Je moet slapen, wij moeten slapen. Kom ga in bed leggen, het is al heel erg laat".
Hij loopt even de kamer uit en snauwt wat, ik hoor niet precies wat, maar dat hoeft ook niet. "Is het oke als Archie naast mij komt liggen? Dan kan mijn moeder op de bank slapen". Ik knik, het bed is groot genoeg. Als Archie binnen komt zegt hij niks over onze ruzie van net, hij kijkt alleen even naar het wapen op zijn nachtkastje. Dan naar mij en vervolgens gaan zijn ogen naar Harry, waar hij even wat langer op blijft rusten.
Harry kruipt naast mij en trekt de dekens over ons heen, zijn arm gaat om mij heen en hij trekt me strak naar zich toe. "Slaap lekker Kitty, tot morgen". Hij kust mijn kruin, maar ik ben het niet eens met hem. Ik duw zijn arm van mijn lichaam af en schuif wat van hem af, met een grom komt hij overeind. Hij trekt mij terug en zijn lippen raken mijn oor, een rilling verspreid zich door mijn lichaam als zijn adem over mijn oor strijkt. "Katherina, ik heb je nodig, alsjeblieft". De woorden raken mij, dus ik verzet niet en sluit ik mijn ogen.

Terwijl mijn gedachten rond flitsen, zie ik het bloed, de wonden en Harry zijn woede weer voor me. Ik ben boos en ik walg van hem, hoe hij net tegen me deed. Maar ook van mijzelf dat ik hem ervan durfde te beschuldigen, dat hij iemand vermoord zou hebben. Maar was dat slecht en raar van me, in zo'n situatie? Ik krul mijzelf op en probeer in slaap te komen, maar dat is nog niet zo makkelijk, met wat ik vanavond allemaal gezien heb.

Reacties (4)

  • xxBibtjuhxx

    Jij schrijft zo fantastisch, ik lees deze story met plezier en hoop stiekem dat het in de toekomst in Hollywood zal belanden.
    Want ik zou het zo graag als film willen zien! Hihi, doe zo door. 👍😁

    5 maanden geleden
  • eldavia

    5 maanden geleden
  • AmorAmor

    Wauw! Heftig wel!
    Harry lost it......

    5 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Wowww dit hoofdstuk was intens..

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen