Huilend zit ik op de vloer naast het toilet, ik had nooit verwacht dat ik ooit in deze positie zou zitten.
Dat Jace, mijn beste vriend zich tegen mij zou keren, voor zijn eigen gevoelens.
Ik slaak een gilletje en trap hard tegen de deur aan, die een gevaarlijke zucht geeft. Maar het doet me niks, ik sta op en draai mezelf even rond. Mijn gedachten maken mij gek, wat moet ik doen? Wat kan ik doen? Als ik dit zal vertellen aan Anna, krijg ik vast te horen dat ik het vast verkeer heb begrepen, want zo is Jace niet. Nee dat dacht ik dus ook!
Hij kuste mij, "godverdomme".
Ik sla met mijn vuist hard tegen de deur, nu moet ik extra hard huilen, want ik heb mijn hand na 1 harde stoot weten open te halen. Met het wc papier dat er hangt, dep ik het bloed dat uit mijn hand stroomt voorzichtig weg. Elke keer scheurt het papier en blijven er stukjes achter in de wonden.

Maar ik weet heel zeker dat ik het niet uitmaak met Harry, nooit niet! Ik heb al teveel mee gemaakt met hem, ik hou van hem!
Maar als ik hem op bel en vertel wat er gebeurd is, dan zal hij Jace misschien wel iets aan doen, iets heel ergs. Als ik niks zeg, verwoest Jace alles wat ik heb, dat is Harry.
Als ik een beetje ben bij gekomen ga ik het toilet uit, ik zie er niet uit. Mijn ogen zijn bloed doorlopen en het is heel duidelijk dat ik gehuild heb. Natuurlijk heb ik geen zonnebril bij me, dus ik duik terug het toilet in en graai in mijn tas. Ik besluit maar bezig te gaan met mijn aantekeningen tot ik ben bij gekomen en ik weer toonbaar ben.
Maar helaas duurt dat veel langer en zit ik ruim 2 uur op het toilet, voor ik er pas af durf.

Als ik thuis kom vliegt Anna ongerust op, ik zie Jace naast haar zitten. Ik adem diep in, als hij bezorgt vraagt wat er aan de hand is.
Ik kan wel wat Harry trucjes op hem uitoefenen, zo kwaad ben ik.
Maar ik hou mijzelf stil en tolereer het dat Jace er is, ik wil geen argwaan wekken. Ik doe niks zonder dat ik een plan kan bedenken, want ik moet een plan hebben.

"Sorry, ik was in slaap gevallen in de bieb".
Verbaast kijkt Anna me aan, "maar je hebt 2 colleges gemist. Ik heb je verschillende keren gebeld en ik ben in de bieb geweest".
Ik tuit mijn lippen, niet zo goed wetende wat ik moet zeggen nu.
"Misschien hebben wij elkaar net mis gelopen?"
Ze knikt, "dat zou kunnen, maar ik ben opgelucht dat je er bent". Ze trekt me in een knuffel en ik kijk even naar Jace, die mij een knipoog geeft. Ik steek achter de rug van Anna mijn middelvinger op, waardoor hij boos naar mij kijkt.

"Wat is er met je hand gebeurd, Jezus Kat". Ze pakt mijn hand vast en ik sis, ik zie dat het bloed dat ik eerder weg gedempt heb met wat wc papier, is opgedroogd, met het wc papier er tussen.
"Je moet naar de verpleegster, kom, ze helpt je wel".
Maar ik schud mijn hoofd, "nee het is niks. Ik struikelde en mijn hand kwam lelijk te recht. Ik kan dit zelf wel verbinden". Jace staat op en kijkt ook naar mijn hand, "sinds wanneer kun jij dat?"
Met een boze blik kijk ik naar hem, "Harry heeft mij dat geleerd, problemen mee?"
Ik zie hoe hij hard zijn kaken op elkaar zet en boos kijkt, maar hij houdt zich in. Anna kijkt naar ons en stuurt mij dan naar de badkamer om mijn hand te verbinden, wat ik snel doe.

Als ik terug kom zit ze op de bank en klopt naast zich, waar nog ruimte is voor 1 persoon, want Jace zit aan de andere kant.
"Zullen we pizza besteld en een film aangezet?"
Anna heeft het nog niet gezegd of de deur word geopend en Benjamin komt met Daisy binnen, met hun armen vol eten.
"Diner time! We hebben van alles, want Daisy kon niet kiezen". Ze stallen alles uit op de salon tafel, ik haal uit de keuken borden, bestek en glazen en ga op de grond ver bij Jace vandaan zitten.
Af en toe kijk ik naar hem op, maar hij zit daar alsof er niks gebeurd is.
Ik roer mijn noedels verschillende kanten op, maar eet bijna niks. Ik heb geen trek, het maakt me misselijk dat Jace eet alsof zijn leven er vanaf hangt.
"Lieverd alles goed?" Daisy kijkt naar mij terwijl ze een stuk pizza pakt, ze fronst als ik knik. "Misschien is het wel weer haar maandelijkse toestand, dan is ze vaker zo".
Oké thats it!
Ik sta op en smijt mijn noedels op het dure overhemd van Jace, die een gilletje slaakt. Maar ik hou het niet op gooien, ik smeer alles uit, zeker wetende dat het een grote vlek zal achterlaten. Als ik de meeste woede eruit heb, veeg ik mijn handen af en loop ik naar mijn kamer, ik klap de deur dicht en val huilend op de vloer.

Kreunend word ik wakker van mijn telefoon die af gaat, ik zie dat ik op de grond lig en mijn lichaam voelt koud.
Ik herinner mij vaag dat ik gisteren hier huilend op de vloer zat, blijkbaar ben ik hier in slaap gevallen.
Mijn mobiel blijft over gaan en pak hem iets verder van de grond, Harry zijn naam staat op het scherm. Ik zie dat het 9 uur in de ochtend is en daar schik ik van.
Ik neem op terwijl ik stijf omhoog krabbel, "Hey, sorry, ik..." Maar hij kapt mij meteen af, "wat is er gebeurd? Volgens Anna ben jij jezelf niet, wel mijn complimenten over het besmeuren van Jace trouwens".
Ik loop naar de badkamer en ik pak een washand die ik nat maak en maak mijn gezicht schoon, "er is niks". Het is stil, terwijl ik mijn tandenborstel nu uit de houder pak en er tandpasta op probeer de doen met 1 hand. Blijkbaar hebben die twee dus contact over mij, dat is nieuw.

"Je liegt tegen mij", zijn woorden zijn koud en ik voel mijzelf meteen schuldig. "Weet ik, maar ik kan het je niet vertellen. Alsjeblieft, ik moet dit eerst zelf verwerken".
Maar hij is kwaad, hij vloekt en snauwt dat ik niet zo raar moet doen.

"Vertrouw je mij Harry?" Het valt stil en ik hoor hem zuchten, "ja".
Een glimlach verschijnt om mijn lippen en ik voel mij hierdoor al een stukje beter. "Gelukkig, dan vraag ik je mij te vertrouwen. Ik vertel het je uiteindelijk, maar nu niet". Hij mompelt dat hij het zal doen, maar dat hij niet gerust is.
Ik vraag naar zijn moeder, waarmee het gelukkig beter gaat. Harry laat haar cold turkey afkicken, wat heel wat problemen opleveren. Maar hij is het zo zat, dat ze alles wat ze heeft aan drugs uitgeeft, dat hij het moet proberen.
"Als je mij nodig hebt, zeg het hé". Ik hoor hem grinniken door de telefoon, "dankjewel Kitty, maar ik laat je niet bij mijn moeder. Helemaal niet nu, ze draait compleet door, kut junkie".

Nadat we hebben opgehangen race ik naar het college wat al begonnen is en met een rood hoofd, schuif ik de banken in.
Ik bied mijn excuus aan, aan de leerlingen die ik stoor en zit achter in de rij.

"Ik wil dat jullie 1 karakter uit wuthering heights pakken, beschrijf deze karakter. Denk dan aan de emoties, gevoelens en acties. Hierna vertel je wat je er zelf van vind en visualiseer je dit. Jullie hebben een week voor de opdracht, einde les".
Ik schrijf snel alles op een papier wat ik uit mijn tas vis, voordat ik vergeet wat hij vertelde.
Als ik uit de stoel wil komen, kijk ik recht in de ogen van Jace. Ik schrik ervan, zo erg, dat ik een klein kreetje slaak. "Jeetje, kon je niet even zeggen dat je daar zat?" Hij legt zijn hand op mijn been, hij aait erover en glimlacht naar me. "Beetje afgekoeld?" Ik knik en kijk naar zijn hand, die nog steeds op mijn been ligt. Ik voel hoe zijn andere hand de haren achter mijn oor strijkt, wat mij weer naar hem doet opkijken. "Al bedacht wat het wordt?" Ik sta op, zodat zijn handen weg glijden. "Je bent de eerste die het hoort", ik loop om en laat het daar achter.

"Anna, Daisy, wacht". Ik zie ze net richting het volgenden college lopen en ik ren op een holletje naar ze toe. "Hey, waar was je en what the hell, gebeurde er gister avond?" Daisy haakt haar arm in die van mij en wacht tot ik antwoord geef, "ik had onenigheid met Jace, hij heeft net zijn excuus aan geboden. Dus het gaat weer, ik was te laat, Harry belde, ik verloor de tijd uit het oog". Daisy snuift, "wil jij ons laten geloven dat jij de tijd vergat?"
Ik knik en glimlach, ze schut haar hoofd, maar neemt het voor lief.

Na onze colleges gaan Anna en ik naar huis, daar aangekomen schuif ik aan mijn bureau en verzamel mijn aantekeningen.
Ik pak mijn agenda en teken alles uit, wat ik wanneer af moet hebben, rond welke tijd en hoe ver bepaalde opdrachten moeten klaar zijn. Ik hou van plannen, maar ook heel soms van spontaniteit, zolang mijn opdrachten maar af zijn.
Ik geniet om mijn gedachten hierop los te laten en zo mijn hoofd te legen, eindelijk voel ik mijzelf ontspannen.
Die avond besluit ik vroeg in bed te gaan, de dinsdag is snel gegaan. Wat er voor gezorgd heb dat ik nog steeds geen plan heb voor wat ik ga doen.
Het idee om vroeg mijn bed ik te duiken was leuk, maar mijn gedachten malen maar door.
Want wat zouden mijn ouders doen als ze horen dat Harry en ik samen zijn? Zouden ze me van school halen? Misschien een contactverbod? Als advocaten moet dat niet moeilijk te regelen zijn, dus dat lijkt me een logisch idee.
Maar de pijn die ik voel is verschrikkelijk, op nieuw besef ik weer wat ik voor Harry voel. Maar dat heb ik nog nooit tegen hem gezegd, dat durf ik niet.

Na de ergste scenario's bedacht te hebben, Jace in mijn gedachte weten te verslaan, met de domste dingen, val ik eindelijk in slaap.





Ik wil jullie allemaal even bedanken, wat een kudo's en reacties.
Zo veel liefde voor jullie! Dankjewel! Het betekend zo veel dat jullie er van genieten en dat laten zien, dankjewel.
Xx

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    O Kathy je bent toch meerderjarig? Je ouders kunnen zeggen we betalen je school niet meer ofzo, maar een contact verbod zonder jouw toestemming kan natuurlijk niet:)

    Heerlijk dat ze Jace zo aanpakte!

    5 maanden geleden
    • bels

      Haha Kathy is blij dat je haar daar even op wijst!

      5 maanden geleden
  • AmorAmor

    Even een rustig hoofdstukje voor de storm komt? Haha!

    Je bent het waard, je schrijft zo heerlijk!
    (H)

    5 maanden geleden
    • bels

      Dankje ❤

      5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen