Foto bij 170 - We're moving along

De laatste paar dagen met Bill samen staan plotseling in het teken van alles klaar maken voor Los Angeles. Hij staat erop om jouw vlucht te betalen, jij vindt dat absoluut niet nodig, dus jullie hebben als compromis samen de tickets geboekt, je bent de aanvraag voor je visum begonnen en je hebt afspraken kunnen maken met je stagebegeleider, Ashley Jones, bij wie je drie dagen per week mee zal lopen op de Hamilton High School. Als dat goed loopt, kan je in december al een stageverslag inleveren en dan aan het eind van het schooljaar de tweede. Het kriebelt even in je buik bij het idee dat je het jaar daarop aan afstuderen moet beginnen, maar die kriebel druk je ver weg. In plaats daarvan kijk je peinzend naar je boekenkast en probeer je te bedenken wat een redelijk aantal boeken is om mee te nemen voor twee maanden.
"You know, we have book stores in Los Angeles," grapt Bill, wanneer hij opkijkt van jouw laptop.
"I know," zucht je. "What are you up to anyway?"
"Oh, just looking at some furniture."
"Why?"
"Well, ähm, I can barely fit my own clothes in my closet," geeft hij glimlachend toe. "And we don't really have a study, so there's no desk and stuff like that."
"You don't have to buy-"
"I do," onderbreekt hij je gelijk. Zacht voegt hij daaraan toe: "Then maybe you'll stay."
Je grinnikt en gaat naast hem op de bank zitten. "All right, show me."
"It's a surprise." Hij klapt snel de laptop dicht en probeert vanaf de bank in je boekenkast te kijken. "Decided which ones you'll bring?"
"Maybe I'll start shipping a book to your address every other day," plaag je. "That way they should have arrived by the time I'd get there."
"I have some other activities in mind when you're with me." Bill wiebelt suggererend met zijn wenkbrauwen. "So you don't really need your books to be entertained."
Je schudt lachend je hoofd. "Maybe I like to read."
Hij trekt je dicht tegen zich aan. "Maybe I like to keep you otherwise occupied."
"Oh?" Je doet net alsof je geen flauw idee hebt waar hij het over heeft. "Like boardgames, or..?"
"I guess it would be considered more like a work out."
"Ugh, I hate working out." Je legt overdreven dramatisch de rug van je hand tegen je voorhoofd. "Maybe I shouldn't come."
Hij rolt zijn ogen. "I'm pretty sure you'll enjoy the work out I have in mind."
Je grinnikt. "Seriously, Kaulitz. Expect me to work out and I'm not boarding any plane."
Hij kijkt je een tikkeltje verontwaardigd aan, totdat hij doorkrijgt dat je hem in de maling neemt. Hij drukt je op je rug tegen de bank en begint je te kietelen. "Promise me you'll come."
"Stop!" Je giert het uit van het lachen, terwijl je hem van je af probeert te duwen. "Bill, please! Stop!"
"Promise me you'll come," herhaalt hij, terwijl hij je armen naast je hoofd vast pint. Je haalt opgelucht adem - zolang hij jouw armen op die plek wil houden, kan hij je toch niet kietelen. Dan pakt hij je polsen met één hand vast en begint je met zijn andere hand weer te kietelen.
"That, hahaha, that's not, haha, that's not fair!" weet je met moeite uit te brengen.
"Promise you'll come."
"I, hahaha, I, haha, I promise!"
Hij stopt direct met kietelen, maar laat je polsen niet los. In plaats daarvan buigt hij naar je toe en drukt zijn lippen op die van jou, voor een fractie van een seconde. Dan haalt hij zijn hoofd weer een stukje terug.
"Hey!" klaag je. Hij grijnst enkel en beweegt zijn hoofd een stukje in jouw richtig. Je probeert met alle macht ver genoeg omhoog te komen om jouw lippen op die van hem te kunnen drukken, maar je komt er niet bij. Hij grinnikt zacht.
"Promise you won't threaten with not coming to Los Angeles again?"
Je rolt je ogen. "I was just teasing you."
"I am just teasing you now," kaatst hij terug. "Fun, isn't it."
"Fine. I promise I won't threaten with not coming to Los Angeles again." De woorden hebben amper je lippen verlaten, of hij drukt die van hem er hard tegenaan. Je likt langs zijn lip en hij opent gewillig zijn mond. Pas als jouw tong die van hem vindt, laat hij je polsen los en je slaat direct je armen om hem heen. Hij laat zijn handen over je lichaam schieten en al snel verdwijnt één van zijn handen onder je rokje. Hij beweegt tergend langzaam omhoog en als hij bovenaan je dijbeen uitkomt, trekt hij ineens zijn hand terug.
"Hm," klinkt er protesterend uit je mond.
"Sorry, just remembered you don't want to work out," zegt hij met een stalen gezicht, terwijl hij rechtop gaat zitten, en hij steekt verontschuldigend zijn handen in de lucht.

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Hahahah geniaal!

    1 week geleden
  • Luckey

    Hahaha ik ga stuk
    Lekker melig

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen