And the tears come streaming down your face
When you lose something you can't replace
~ Coldplay

Ik was de hele woensdag druk bezig met bedenken wat ik zou kunnen doen, zodat ik Harry hier niet bij betrek en er zo min mogelijk mensen geraakt worden. Maar ik weet het niet, ik ben de wanhoop nabij.
Tijdens mijn college van die dag kon ik niet opletten, mijn gedachten dwaalde af. Ik was erg afwezig en Anna en Daisy vroegen de hele tijd, wat er nu toch was. Waar ik geen antwoord op gaf en uiteindelijk ruzie door kregen, wat zich uitte dat ik alleen in huis was. Anna bleef bij Daisy, want ze was me even zat. Wat ik erg goed begrijp, ik ben mijzelf ook zat.
Het werd er niet beter op dat Jace pols hoogte kwam nemen, waarom ik niet bij hun was met het eten en of ik mijn besluit al had gemaakt.
Dit keer bleef hij op een veilige afstand en bleef hij van me af, maar de blik in zijn ogen zei me dat, als ik morgen geen antwoord had, ik opnieuw een verschrikkelijke kant van hem leer kennen.
De late avond en nacht waren ook een kwelling, waardoor ik niet kon slapen en ik steeds, als ik in slaap viel, huilend wakker werd.
Dus zat ik met dikke ogen en grote wallen onder mijn ogen op het randje van mijn bed, zo in beslag genomen wat ik zou kunnen doen.

Ik kwam tot de conclusie dat mijn ouders vrij weinig kunnen doen, ik ben een volwassen vrouw en kan doen en laten wat ik wil. Het ergste wat ze zouden kunnen doen is stoppen met het betalen van Harvard, met het geld dat ik heb, kan ik mijn opleiding niet voltrekken. Dat zou ik verschrikkelijk vinden, het idee maakt me misselijk. Want Harvard is mijn alles, hier heb ik al die jaren hier naar toe gewerkten, ik wil straks toch echt kunnen slagen aan harvard university.

Mijn slaapkamer deur word geopend en ik kijk op, het is al laat, de klok tikt nog net geen 11 uur aan. IJzige grijzige ogen kijken mij aan, ik stap van mijn bed en trek het shirt van Harry wat beter over mijn billen.
Als Jace voor me staat voel ik de eerste tranen al komen, ik mis hem zo, ik mis zijn lieve en onschuldige lach. Zijn grapjes en zijn schouder om op uit te huilen, dit monster herken ik echt niet.

Zijn handen pakken mij bij mijn boven armen en duwen me tegen de koude muur, alweer de muur...
"Het is bijna vrijdag, nog een uurtje. Je ouders zijn er om 1 uur in de middag ongeveer. Dus je hebt tot 11 uur morgen ochtend om te bedenken wat je wilt".
Mijn hoofd wiegt zacht heen en weer en ik huil dat ik het echt niet weet,
"waarom doe je dit?"

Zijn vingers pakken mijn kin, waardoor ik naar hem opkijk. "Omdat je van mij hoort te zijn, ik hou zo ontzettend veel van je, wij zijn zo perfect samen. Ik wil zo graag dat je dat ziet Kathy, ik wil je alles zijn".
Mijn handen vechten om los te komen, het moment dat hij zijn lippen op de mijne drukt, "misschien helpt dit de keuze makkelijker te maken schat". Opnieuw zijn lippen, ik probeer te schoppen, te slaan. Maar hij weet me met moeite in bedwang te houden.
Dan glijden zijn koude vingers onder Harry zijn shirt, ik slaak een gil.
"Sst, Kathy. Wees eens braaf, waarom draag je zijn shirt nog?"
Het moment dat zijn hand over mijn buik naar mijn bosten glijd knap ik. Met alle kracht die ik in mij kan vinden duw ik hem van me af, hij wankelt en op dat moment trap ik hem tussen zijn benen. Huilend en totaal hysterisch schreeuw ik dat hij weg moet, "ga! Je bent een gestoorde idioot geworden, rot op en waag het niet ooit zo iets nog te proberen!".
Hij weet kreunend op te staan, terwijl ik hem de deur uit schreeuw. Gelukkig is Anna er niet, want die zou helemaal gek geworden zijn. Hijgend opent hij de buiten deur, terwijl ik woeden met een vinger naar hem wijs. "Ik verafschuw je Jace".
Hij kijkt me alleen maar even aan, dan zet hij een glimlach op en weet recht op de staan. "Maakt me niet uit, morgen ben je hoe dan ook van Harry af".
Als hij met een glimlach weg loopt, weet ik precies wat ik moet doen, want hij heeft me inderdaad geholpen de keuzen te maken. Woedend smijt ik de deur dicht en loop terug naar mijn kamer, daar aangekomen slaat de paniek toe. Het besef van wat er net gebeurd is, want Jace heeft me in principe aangerand.

Met trillende vingers druk ik Harry zijn naam in, in mijn telefoonboek van mijn telefoon. Het moment dat ik zijn stem mijn naam hoor zeggen breek ik, totaal hysterisch begin ik te huilen.
"Kitty? What the hell?" Zijn stem klinkt bezorgt en opnieuw zegt hij mijn naam. Maar het enige wat ik eruit krijg zijn luide snikken.
"Katherina, luister naar me. Weet je nog hoe je moet door ademen om rustig te worden? Doe dit alsjeblieft".
Ik luister naar zijn instructies en kom langzaam een beetje bij, maar het moment dat ik wil praten huil ik weer.
"Hij zat met zijn handen onder mijn shirt, helpt me, alsjeblieft". Weet ik uit te stoten en de hysterische snikken komen meteen weer terug.

"Fuck, wat?!"

Ik hoor iets omvallen en iets dichtslaan aan Harry zijn kant, terwijl ik uit mijn woorden probeer te komen.
"Jace.., bedreigde me...., ik kan niet....., help me".

Harry

Als een idioot ren ik de trappen af, richting het appartement van Archie.
Ik storm daar naar binnen, hij kijkt me woedend aan. Op hem zit een blonde meid, naakt.

"Ik heb je auto nodig, nu! Er is iets met Kathy gebeurd, ze is totaal in paniek. Ik denk dat die Jace haar heeft aangerand of zo iets, ze blijft maar huilen dat hij met zijn handen onder haar shirt zat".
Archie duwt het meisje van zich af, dat verontwaardigt kijkt. "Babe, onze tijd zit er op. Kom op.... Move!". Snauwt hij naar haar als ze niet snel genoeg het appartement uit komt. Ik hoor Kathy aan de andere kant van de telefoon nog steeds huilen, ze mocht van mij niet ophangen en moest proberen wat rustiger te worden. Ik luister naar haar snikken en ik heb een raar, niet bekend gevoel. Alsof iemand mijn maag ronddraait, maar niet in de misselijke manier.

"Ik ga met je mee, je kunt wel wat hulp gebruiken denk ik". Ik knik, dankbaar met Archie.
Als hij zijn auto uit de garage heeft gereden, wijst hij naar de passasielkant van de auto, als ik naar de bestuurderskant wil lopen.
"Niks daarvan, jij bent een complete idioot als je kwaad bent, je denkt toch niet dat ik je met mijn auto laat rijden he".
Archie heeft gelijk, ik maak mijzelf helemaal gek met senarios met wat ik wel niet met Jace zou kunnen doen. Maar ik kan dat niet, als ik bij Kathy wil blijven moet ik kalm blijven. Dit keer moet ik laten zien dat ik rustig kan blijven, dat ik er voor haar kan zijn als ze me nodig heeft. De klok geeft aan dat het 1 uur in de nacht is, fuck man. "Kathy ben je er nog?" Ik hoor haar hummen en mijn naam prevelen.

De reis is stil terwijl eindelijk na nog een uur de adem van Kitty rustig is, ze slaapt.
Maar ik hang niet op, het moment dat ze wakker word, slaat de hysterie waarschijnlijk weer toe. Dus ik hou de telefoon aan en luister naar haar ademhaling, wat mijzelf eindelijk ook rustig maakt van binnen.

"Zet de auto van de campus af, die fucker weet met welke auto ik altijd kom. Hij moet niet weten dat we hier zijn, want ik heb geen idee wat er speelt".
Dan gehaast lopen we naar Kathy haar apartament, ik voel aan de deur en deze kan ik zo open doen. Ik voel mijzelf boos worden, waarom doet ze de deur niet op slot? Mijn laarzen klinken luid op de vloer terwijl ik naar binnen loop, als ik haar zie liggen op bed druk ik de telefoon uit en hurk bij haar neer. Haar mond staat een beetje open, haar ogen en gezicht zijn zacht, maar het mooiste van alles is dat ze mijn shirt aan heeft.

"Pak de bank maar, we maken haar niet wakker".
Archie knikt terwijl hij gaapt, ikzelf krul mij op naast Kitty in bed. Ze slaapt gewoon door en word er niet wakker van, ze moet erg uitgeput zijn.
Ik pak haar telefoon en zet haar wekker uit, ik laat haar niet naar haar college gaan morgen.
Ik sluit mijn ogen en val ook langzaam weg, terwijl ik Katherina dicht tegen mij aan hou.

"Je bent er", ik open mijn ogen en ik zie een betraant gezicht voor me.
"Je bent midden in de nacht, voor mij hierheen gekomen". Ze snikt en krult zich tegen mijn lichaam aan, terwijl ik even alles moet plaatst. Maar als donderslag komt het binnen, meteen begin ik haar te troosten.
Nadat we een tijdje zo gelegen hebben, kom ik voorzichtig over eind.
"Kom ik maak iets te drinken voor je, Archie is er ook".
Ik help haar uit bed en neem haar mee, Archie zit al wakker op de bank en zwaait vrolijk naar ons.

"Schoonheid, vertel eens, waarom zijn we hier".
We zitten met z'n alle op de bank, terwijl ik kijk naar de trillende kop thee in de handen van Kitty.
Om 1 van haar handen zit verband en ik vraag mijzelf af, of ik wil weten hoe ze daar aan komt. Archie besluit blijkbaar dat hij lang genoeg op antwoord gewacht heeft, dus stelt hij de vraag opnieuw, maar ze lijkt hem niet te horen, elke keer kijkt ze naar de klok op de muur die aangeeft dat het half 11 is.
Ik leg mijn hand op haar knie en kijk haar aan, "Archie vroeg je wat Kitty".
Eindelijk gaat ze verzitten, zet haar thee weg en balt haar handen tot vuisten.

Als ze haar verhaal verteld heeft, elk detail wat Jace gedaan heeft, elk smerig detail hou ik het amper. Ik tril van woede, ik moet hier even weg. Ik ga de slaapkamer van Kitty in en sluit de deur, daar pak ik haar kussen en schreeuw erin, ik ram met mijn vuisten er tegenaan en als ik hierdoor uitgeput ben ga ik terug. Ze geeft me een klein glimlachje, als ik weer kom zitten.

"Dus wat gaan we doen met deze fucker?" Archie kijkt me aan terwijl hij zijn vuisten knakt, het is bijna 11 uur en ik weet precies wat we gaan doen. Ik kan hem niet echt in elkaar slaan, ondanks wat hij gedaan heeft, zal ze dat niet willen.
"Vertrouw je mij dat we het voor je zullen oplossen?" Angstig schut ze haar hoofd, terwijl ze begint te huilen. "Natuurlijk vertrouw ik je, maar..." Ze kan haar zin niet afmaken en begint harder te huilen als er op de deur geklopt word. Ik leg mijn vinger op mijn lippen als tegen dat ze stil moet zijn, samen met Archie gaan we aan de kant staan, waar de deur op de scharnieren zit. Net optijd want de deur opent en Kathy flipt, ze huilt hard en zegt alleen maar dat ze het niet weet. Ik zie Jace binnen komen, ik bal mijn vuisten als ik hem hoor lachen. Hoe kun je lachen terwijl ze daar in paniek op de bank zit, met tranen die over haar wangen rollen.
Het moment dat hij de deur sluit kijkt hij me recht aan,

"verassing".

Ik grijp hem bij zijn kraag en smijt hem in de armen van Archie, die hem soepel opvangt en zijn armen achter zijn rug houd.
"Kitty, waarom ga je je niet even douche. Ik beloof je dat het goed komt".
Voor ze weg loopt pak ik haar vast en druk mijn lippen op de hare, ik zoen haar langzaam en lang. Ik geniet van haar geur en haar zachte lippen, heel even vergeet ik hem. Maar het moment dat ik me terug trek weet ik waarom ik haar zo kuste, omdat ze van mij is en je moet niet fucken met wat van mij is.

Grijnzend kijk ik naar Jace, terwijl ik wacht tot ik de douche hoor.
Als ik hoor dat ze hem aanzet, loop ik op hem af, ik bal mijn vuist en plant deze keihard in zijn maag.
Maar dubbel klappen kan hij niet, door de stevige greep van Archie, wat deze stoot alleen maar meer pijnlijk voor hem maakt.
"Dacht je echt dat je hier mee weg zou komen?" Ik pak zijn gezicht, zodat hij me aankijkt. Dan lacht hij naar me, "ze zal je haten als je mij wat aandoet".

Mijn wenkbrauwen schieten omhoog, "maar lieve Jace. Je hebt je plan niet zo goed doordacht he, jij bent hier de gene die alles te verliezen heeft". Ik bal nog een keer mijn vuist en sla hem weer hard in zijn maag, terwijl ik doorga met praten.

"Ik zal je ook niet zichtbaar verminken, ik heb meer in huis dan alleen mijn vuisten". Dan trek ik uit de achterband van mijn broek het pistool, dat ik eerder meegenomen had uit een gevecht. De kogels heb ik eruit gehaald, dus hij is onbruikbaar. Maar dat weet hij niet, dat is nu net het plan. Ik duw het onder zijn kin en glimlach naar hem,
"Ik ben Harry fucking Styles. Jij hebt de afgelopen dagen MIJN Katherina geterroriseerd. De impact dat het op haar heeft gehad is niet best.
Weet je wat ik doe met mensen die mijn familie of vrienden bedreigd? Laat staan ze aanrand?"
Hij probeert zich dapper los te trekken, maar hierdoor duw ik het pistool dieper in zijn huid.
"Ik vermoord ze, maar helaas kan ik dat bij jou niet doen". Ik duw het pistool nog 1 keer harder in zijn huid en trek het dan terug, waardoor hij me kan aankijken. Op dat moment probeert hij mij een trap te verkopen, ik beweeg net optijd weg. Archie trapt hem van achteren in zijn knieholte en hij valt op knieën, waardoor ik nu bij hem neer kniel.

"Ik ga het zelfde doen als wat jij deed, dreigen. Maar wel zo dat je precies doet wat ik zeg, zonder uitvluchten". Het pistool klop ik even tegen zijn wang, terwijl ik de angst in zijn ogen zie staan. "Ik heb op dit moment 2 mannen bij het huis van je ouders staat, met wel wat professionelere wapens. 1 verkeerde zet en Boem, daar gaat mama".

Hij reageert hier heerlijk op, hij schreeuwt, probeert zich los te trekken en spuugt zelfs naar me. Ik sta op en trap hem tegen zijn ribben aan, wat hem doet kreunen en naar adem happen.

"Luister goed Jace, als je haar ouders ook maar iets verteld, is het kaboem. Ik laat je ouders dag en nacht schaduwen als dat er voor nodig is, want ik laat je godverdomme Katherina niet bedreigen!"
Ik trap hem op nieuw tegen zijn ribben, God wat zou ik hem graag breken.

"Maar ook, als je haar ooit nog met 1 vinger aanraakt, vliegt die dure boekenzaak van je vader de lucht in. Ik zal alles kapot maken wat jou een prachtige rijke toekomst geeft, ik zal je breken, ik zal je in de goot smijten, als je ooit nog zo iets flikt!"

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Yes wat goed Kathy dat je Harry gebeld hebt!

    1 week geleden
  • AmorAmor

    Jace heeft zichzelf wel verloren he.... pfff.

    Maar goed dat Harry hem aanpakt, wat een zak. Harry is erg lief voor haar, hij ontdooit langzaam aan.

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen