Listen to what I'm 'bout to say
Today is the day and I won't be afraid
~ Maan

Onder weg heb ik nog een paar keer geprobeerd te bellen, maar nog steeds niks. Als we eindelijk aankomen, druk ik te veel briefjes in de handen van de taxi chauffeur en ren ik de trappen op. Als ik aankom bij zijn appartement staat de deur op een kier, wat ik niks voor Harry vind. Voorzichtig open ik deze en ik stap compleet in een andere wereld, Harry zijn wereld.
Het appartement ligt overhoop, bijna alles is kapot. Zo te zien zijn dingen expres gesloopt, want kussens zijn gescheurd, alsof ze open gesneden zijn.
Als ik naar zijn slaapkamer loop zie ik daar zijn moeder vastgebonden aan het bed, ze ligt met haar hoofd op het matras, de rest van haar lichaam hangt slap op de vloer.
Mijn hand sla ik voor mijn mond bij het zien dat ze er verschrikkelijk aan toe is, wat is hier gebeurd?
Als ik zacht haar naam fluister kijkt ze op, "weg, weg".
Ik snap niks van haar wartaal, maar ik zie wel dat ze onder het bloed zit. Ik besluit haar te checken en loop naar haar toe. "Hey rustig maar, ik ben het Katherina. Kom ik zal je helpen Stefanie, ik zal je eerst losmaken". Ze blijft mompelen dat ik weg moet, maar ik kan haar, ondanks dat ik bang ben, niet alleen laten. Ik krijg met moeite de touwen los en zet haar zo goed als gaat rechtop, "mag ik?" Ik wijs naar haar shirt, ze knikt en als ik haar shirt omhoog trek, zie ik dat de wond die ze al opgelopen had, opnieuw opengereten is. Verwilderd kijk ik om mij heen en zie een shirt van Harry liggen, ik druk deze tegen haar buik en sus dat het wel goed komt.
Dan begint ze tot mijn verbazing te huilen en wild haar hoofd te schudden, ik trek haar tegen mij aan en zo zitten we een heel tijdje tot ze gekalmeerd is.
"Mag ik je naar het ziekenhuis brengen?" Ik dep een koud washandje over haar voorhoofd, die ik uit de badkamer gehaalt heb.
Ze schut haar hoofd. "Nee, jij kunt het toch doen".
"Waarom willen jullie niet naar het ziekenhuis, wat kan er in vredesnaam zo erg zijn?" Ze kijkt me nu kil aan en snauwt tegen me, "ik heb verdomme geen verzekering en ik kan dat niet betalen. Plus ik woon in London, niet in fucking Amerika."

"Nou sorry hoor," mompel ik zacht en beschaamt terwijl ik met de washand speel. "Wil je nu alsjeblieft iets aan mijn wond doen? Ik weet dat Harry je geleerd heeft, hoe je dit moet doen." Met de grootste tegen zin ga ik opnieuw naar de badkamer en zoek zijn verbanddoos, ik vind het al snel in 1 van de kastjes. Als ik de tafel en stoelen weer rechtop gezet heb, stal ik alle benodigdheden uit en help Stefanie op te staan. "Weet je zeker dat het je gaat lukken, de vorige keer konden we jou amper met z'n 2e op de stoel houden". Opnieuw een boze blik, "nu ben ik niet knetter stoned, prinses". Met grote ergernis begin ik aan het onplezierige karwei, na een half uur hecht ik het laatste draadje af en kijk op naar Stefanie die nog witter ziet dan ze al deed. "Je moet iets eten, ik zal wat voor je maken".

Nadat ze wat gegeten heeft en weer iets beter lijkt, steek ik van wal. Het duurt mij allemaal al veelte lang, en ik ben er zo klaar mee. "Waar is Harry?" Ze kijkt me aan en zucht, "wat is er gebeurd?"
Ze knijp, net als wat Harry vaak doet, in de brug van haar neus. "Goed, nou er kwamen 5 mannen binnen stormen en die 5 mannen waren de zelfde die Harry eerder in elkaar geslagen heeft, dus je snap wel waar ik heen ga he? " Maar ik snap er nog steeds niks van en ik wil duidelijke antwoorden hebben, "nee ik snap het niet, wat hebben ze met hem gedaan?" Nu slaat Stefanie boos op tafel, "uit welke sprookjes wereld kom jij? Ze hebben Harry mee genomen, ze gaan waarschijnlijk het zelfde doen met hem, als wat Harry met hun leider gedaan heeft?!" Ze schreeuwt naar me en begint te huilen, ze snauwt dat het haar schuld is en dat hij hoogstwaarschijnlijk al wel dood zou zijn. Maar ik ben te naïef om dat te geloven, "kunnen we de politie niet bellen?" Nu lacht ze door haar tranen heen, "jij domme meid. Als we dat doen worden wij allemaal opgepakt, inclusief jij prinses". Ik tuit boos mijn lippen, "nou wat kunnen we dan wel doen? Van hier zitten janken komt hij niet terug!" Ik verbaas mijzelf van mijn vechtlust en ik wil zo graag naar Harry, nu wetende wat er wel niet voor verschrikkelijke dingen met hem kunnen gebeuren.
"Je moet het voor elkaar zien te krijgen, om zijn gang over te halen je te helpen, die kans is heel klein. Gezien het feit, wel... kijk naar je".
Archie! "We kunnen Archie om hulp vragen, ja toch?" Maar ze schut haar hoofd, "misschien moet ik specifieker zijn. Archie en Harry zijn er alle 2 niet, anders zat ik hier niet al 2 dagen aan bed gepind". Ik sta op, ik weet wat ik moet doen, ik weet precies waar ik moet zijn. Dat heeft Harry tenslotte zelf verteld, ik moet naar zijn vechtclub, daar is zijn gang.
"We moeten naar zijn vechtclub, weet jij waar die hier zit?" Ze tuit haar lippen en denkt na, dan knikt ze. Ze probeert op de staan, maar valt kreunend weer terug op de stoel. "Er zijn hier achter, waar ook de meeste drugs verhandeld word, wat grote oude kantoorpanden. Deze zijn omgebouwd tot een club, maar ik denk niet dat jij erin komt". Ik kijk naar mijn kleding, ik trek mijn shirt over mijn hoofd en ik hou mijn kanten hemdje over. Mijn strakke spijkerbroek en laag uitgesneden hemdje, moeten mij helpen. "Onder het bed ligt zijn wapen, Harry heeft deze geladen en als ik jou was, zou ik die mee nemen". Ik weiger, maar na dat we tegel elkaar geschreeuwd hebben, zit ik nu naast haar. Terwijl ze mij laat zien, hoe ik er me om moet gaan. "Oke, dus zo ontgrendel ik hem, ja ik snap het". Ze schut haar hoofd, "het is een voordeel dat je zo slim bent". Ik neem het aan als een compliment, ik steek het in mijn broekband en trek mijn hemd erover heen.
Als ik even normaal na denk, herken ik mijzelf niet eens. Ik zou dit normaal nooit gedaan hebben, zonder Harry zou ik nooit in zo'n situatie zitten. Maar ik doe alles voor hem, net zoals hij dat voor mij zou doen. Dus ik haal diep adem en loop het appartement uit, zonder nog maar iets tegen Stefanie te zeggen.

De weg naar de oude kantoorpanden is verschrikkelijk ongemakkelijk, met elke stap die ik zet voel ik het wapen in mijn rug prikken. Als ik er aan kom, moet ik een deur kiezen. Maar in 1 van de deuren zijn letters gekrast, de letters HS, dat kan geen toeval wezen toch? Ik open de deur en loop een gang door, uiteindelijk kom ik in een soort welkomst hal, waar ik binnen 2 tellen omsingeld ben.
"Wat hebben we hier? Wat doe jij hier schoonheid?" Ik bijt op mijn onderlip en kijk naar de te gespierde mannen voor mij, "ehm, ik heb jullie hulp nodig". Ze beginnen hard te lachen en duwen mij richting de uitgang. "Je weet waarschijnlijk niet eens waar je bent, rot op jij". Ik trek mijzelf met moeite los en kijk boos op naar de man, "ik weet heel goed waar ik ben, blijf met je poten van me af. Harry Styles is mee genomen door 1 of andere bende, en ik ben hier om hem te redden. Mijn enige hoop is dat jullie je arrogantie opzij zetten en mij serieus nemen".
Meteen slaat de sfeer om, ik word keihard tegen de muur aan geknald en er ligt in grote hand om mijn keel, die ligt erin knijpt. "Wat zeg je? Je werkt jezelf in heel veel problemen meisje".

De hand om mijn keel word strakker en ik raak in paniek, ik piep dat ik toch echt de waarheid spreek. De man roept de andere man bij zich en verteld hem wat ik net gezegd heb. "Enig bewijs, of moeten we het uit je slaan dat je liegt?"
Mijn ogen vergroten zich even en mijn hersens maken overuren, dan trek ik het pistool achter uit mijn broek, die pijnlijk in mijn rug duwt. Ze springen even achteruit omdat ik het recht op hun richt.
"Hier, hier staan de initialen in van de leider van de andere gang die Harry heeft". Ze kijken elkaar aan, ze zien de letters en wisselen donkeren blikken. "Je weet wel veel, hoe ken je Harry?"
Ik peuter even aan het pistool voor ik antwoord geef,

"ik ben min of meer zijn vriendin".

Nu word ik ongelovig aan gekeken en weten ze blijkbaar niet goed wat ze moeten, "hij is wel gezien met 1 of ander sletje". Kwaad kijk ik op, "he!". Ze kijken op me neer en dan word ik bij mijn arm gegrepen en mee getrokken, ze nemen me mee de befaamde sportschool in van Harry. De zaal is groot en ruim, er zijn behoorlijk wat mensen aanwezig, wel vooral mannen. Ik word een soort verhoging opgeduwd en 1 van de mannen neemt het woord, "deze meid geweerd dat ze styles ken, kent iemand haar?"
Het blijft stil, als de man luid door de zaal buldert. Maar dan stapt er iemand naar voren, ik herken de jongen ergens van. Maar tot mijn verbazig komen er heel wat jongens naar voren, die beamen mij te kennen, als het mysterie meisje van Styles.
"Wij kennen elkaar, ik ben je tegen gekomen op de trappen bij zijn appartementen complex". Dan begint er een ander te praten, "ha, ja! Ik was er bij toen Harry die blonde gast in elkaar sloeg, toen was jij er ook". Dit beamen nog heel wat jongens, "jij was het meisje dat hem sloeg toen, nog nooit heeft hij zich ook maar door iemand laten slaan". Ik kan er niks aandoen maar ik lach. Ik ben zo opgelucht, helemaal als ze mij laten vertellen wat er de afgelopen dagen is gebeurd.
Duistere blikken wisselen de mannen met elkaar en ze nemen mij allemaal erg serieus, helemaal als ik beweer dat er nu toch echt iets moet gebeuren.

"We weten waar hun leider zich altijd bevind, we kunnen de oude loods proberen. Als hij hier niet is, moeten we elke plek af, waar we kans zouden hebben dat hij daar zou kunnen zijn."
Ik laat de mannen beslissen hoe ze dit gaan aanpakken, tot het moment dat ze vinden dat ik terug moet. "Ja dacht het niet, ik heb al van alles geriskeerd, nu wil ik verder ook!" Ik bal boos mijn vuisten als ik praat, waarom moet iedereen meteen denken dat ik geen pit in mij heb?
"Harry vermoord ons als er wat met jou gebeurd, blijf alsjeblieft veilig hier". Maar ik schut eigenwijs mijn hoofd en sla mijn armen over elkaar. Ik ga mee, "als jullie hier nog langer over bekvechten is er straks geen Harry die jullie vermoord, dus come on".
Tot mijn opluchting neemt de groep die naar de oude loods gaat, mij met zich mee.
Het is ondertussen al bijna 4 uur in de middag en ik heb buikpijn van de zenuwen en angst. Ik word achter op een motor gezet en ik sla mijn handen stevig om Gido, heen. Gido is de enige die zich voorstelde, dus bij de rest, zou ik geen namen weten.
Niet dat het me veel boeit, want mijn enige doel is Harry.

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Yes Kathy!

    2 dagen geleden
  • AmorAmor

    Wauw Kathy! Die gooit even alles waar ze in geloofd of wat ze normaal zou doen aan de kant zeg.... Wauw(H)

    Snel snel verder(H)

    2 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen