Foto bij 178 - You make sure that I'm all right

Maud P.O.V.
Je loopt naar de bar om bier te halen en raakt, terwijl je daar staat, met Quinn in gesprek over het feestje bij jou thuis vorige week.
"Wie was die gast überhaupt?" vraagt Quinn, nadat je kort de afloop van de ruzie tussen Bill en Georg hebt uitgelegd.
"De bassist van de band," zucht je.
"Ah, gaat alles nu wel goed tussen jou en Bill dan?"
"Ja, op zich wel."
"Lijkt me wel pittig hoor, met die afstand," zucht ze, terwijl ze de biertjes op de bar zet. Je twijfelt even of je het haar zal vertellen, maar besluit dan dat ze er anders vroeg of laat toch wel achter zal komen: "Ik ga een tijdje bij hem wonen, in Los Angeles."
"Wat?" klinkt het stilletjes achter je. Je draait je snel om en staat oog in oog met Evander. "Je gaat bij hem wonen? In Los Angeles?"
Je blijft even verbijsterd staan - je zou denken dat je in een praktische lege kroeg wel gezien had dat je ex er was. Daarbij komt dat Evander nauwelijks meer hier in de kroeg geweest is, sinds jullie uit elkaar zijn, omdat hij weet dat jij hier nog komt. Maar wat vooral door je hoofd schiet is het gesprek dat jullie die laatste keer bij hem hebben gehad en een misselijk gevoel overvalt je. Je stormt hem voorbij naar de toiletten, rukt de deur open en gooit alles eruit, terwijl er tranen langs je wangen stromen. Na een paar diep in en uit ademen, veeg je de tranen van je wangen, spoel je je mond een paar keer en kijk je even in de spiegel - kan er mee door. Je loopt terug naar de bar, mompelt tegen Quinn dat je nodig naar het toilet moest, en neemt de biertjes mee naar achter. Alleen even dit biertje nog opdrinken, vertel je jezelf, en dan zorgen dat je Bill mee naar huis krijgt. Het is alleen maar even een half uurtje de schijn ophouden. Dat moet te doen zijn.
Je duwt de deur naar de rookruimte open en hoort dat Benji van plan is om Roos en Sophia te appen om te vragen of ze ook langskomen vanavond.
"Don't bother," grinnik je, terwijl je gaat zitten. "Roos is working a night shift and Soof has to get up really early tomorrow morning."
"Ah, too bad. A little birdy just told me you're moving to America next month and I figured, we have to celebrate!"
Dat schiet volledig in het verkeerde keelgat en je staart Bill aan. "Bill! You told him?!"
"I did? Was I not supposed to?" antwoordt hij geschrokken.
"NO! How would you feel if I would go around telling your friends that, I don't know, you're moving here?"
"But I'm not and you are moving to LA, so I don't really see why-"
"Argh, you're unbelievable!" Hoewel die laatste opmerking misschien meer voor jezelf bedoelt is dan voor Bill, schuif je toch pissig je stoel naar achteren en storm je de rookruimte weer uit. Je blijft even vertwijfeld staan als jouw blik die van Evander, die nog altijd aan de bar staat, ontmoet en besluit je dan in het toilet te verbergen. Na een aantal minuten wordt er zacht op de deur van het toilet geklopt.
"Maud? Gaat alles goed?" klinkt het in een stem die je uit duizenden zou herkennen.
"Nee, het gaat fan-tas-tisch, Evan." Je zucht diep. "Laat me met rust."
Het blijft even stil aan de andere kant van de deur en net als je begint te hopen dat hij inderdaad weggelopen is, begint hij te praten: "Het spijt me als ik je heb laten schrikken net, dat was niet mijn bedoeling. Ik schrok ook, toen ik hoorde dat je bij hem... Misschien dat er een deel van mij is dat hoopte dat je niet meer met hem was, omdat je alleen was en... Mag de deur alsjeblieft open? Dat praat wat makkelijker."
"Ik vind het wel prima met die deur tussen ons in," snauw je.
"Toe, Maud, doe niet zo eigenwijs en open gewoon de deur."
Je zucht diep en opent de deur op een kiertje. "Wat moet je?"
"Ik wilde sorry zeggen voor ons gesprek de laatste keer. Dat was niet eerlijk van mij, ik had dat nooit tegen je mogen gebruiken."
"Tegen me gebruiken?" Je opent de deur nieuwsgierig iets verder. "Hoe bedoel je?"
"Ik was boos en jaloers en het was niet eerlijk om, uh, die dingen tegen je te zeggen om een reactie uit te lokken."
Je kijkt hem even twijfelend aan en een gevoel van hoop borrelt op in je. "Waren de dingen die je zei dan niet waar?"
"Ze waren wel waar."
Het feit dat hij het nogmaals bevestigt, zorgt ervoor dat je je opnieuw beroerd voelt en je draait je vlug om naar de wc, waar je je op knieën voor laat vallen. Evan stapt naar binnen en hurkt naast je neer. Hij houdt je haar uit je gezicht en streelt zachtjes over je rug.
"Het is oké," fluistert hij. "Ik ben bij je."


Hoihoi,
Ik had een vraagje aan de (trouwe) lezers. Ik ben nu al een tijdje met het verhaal bezig en ik wil natuurlijk ook niet dat het te langdradig of iets wordt. Ik heb een aantal plotlijnen en gebeurtenissen nog in gedachten, maar wilde jullie ook de mogelijkheid geven om je input te geven.
Wat ik sowieso graag wil weten is het volgende: ik heb dus wat dingen in gedachten en heb een aantal momenten waarop ik het 'verhaal' zou kunnen afronden en zou kunnen herstarten met een vervolg, maar ik kan ook gewoon dit als één lang verhaal houden - wat hebben jullie liever?
En, misschien voor jullie veel interessanter; zijn er nog dingen die Maud, Bill of de rest van de band, of de vrienden van Maud volgens jou mee moeten/kunnen maken?
(:
[

Reacties (2)

  • Luckey

    Ik doe die evan echte wat aan

    Vervolg is leuk
    Zolang jij er maar plezier in blijft houden ook

    1 week geleden
  • gothicpop

    Wat mij betreft is een vervolg top, zolang jij genoeg inspiratie hebt ervoor;)

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen