Foto bij 179 - Time that we have to talk

Je veegt met een vies gezicht je mond af en laat je rug tegen de koele muur zakken. Je trekt je knieën op en slaat je armen er omheen. Evan komt in kleermakerszit voor je zitten en veegt wat verdwaalde plukjes haar uit je gezicht.
"Gaat het wel?"
Je haalt je schouders op en legt je hoofd op je knieën.
"Wil je dat ik weg ga?"
Je haalt opnieuw je schouders op. Ja, je wil dat hij je met rust laat, maar aan de andere kant wil je ook niet alleen zijn.
"Wil je dat ik, uh, je vriend haal?"
Je kijkt even op en ziet dat Evan je bezorgd aan kijkt. Je schudt zachtjes 'nee' - het laatste waar je nu behoefte aan hebt is dat Bill je zo ziet. Evan legt een hand op je arm en streelt er zachtjes over.
"Wat is er? Heb je teveel gedronken?"
"Nee."
"Heb je iets verkeerds gegeten?"
"Nee."
Zijn hand glijdt voorzichtig over je arm naar boven en hij pakt je kin tussen twee vingers vast en dwingt je zo om hem aan te kijken.
"Laat me los," mompel je.
"Nee." Hij verstevigt zijn grip iets. "Vertel me wat er is."
"Jij, oké? Jij bent wat er is." Je schudt wild met je hoofd, zodat hij je loslaat en probeert overeind te krabbelen. Hij trekt je aan je arm terug op de grond.
"Hoe bedoel je, ik ben wat er is?"
Een geïrriteerde zucht verlaat je lippen. "Uh, even kijken hoor - eerst verspil ik acht jaar van mijn leven aan je, vervolgens gaan we uit elkaar en probeer je mijn nieuwe vriend te black mailen. Als dat niet lukt, vertel je me ineens dat je.. dat we... Je weet wat je me verteld hebt, toen bij jou thuis. Ik krijg de woorden niet eens uit mijn strot. En nu probeer ik iets nieuws op te bouwen met Bill, die niet alleen met mij moet dealen maar ook met bagage waarvan ik zelf niet eens wist dat ik die had." Je lacht schamper. "En als ik dan eindelijk die sprong in het diepe durf te wagen, ben jij daar weer."
Die laatste woorden interpreteert hij duidelijk anders dan dat jij ze bedoeld hebt, want hij drukt zijn lippen hard tegen die van jou. Je bent een fractie van een seconde overweldigd door het vertrouwde gevoel van zijn lippen op die van jou, maar duwt hem dan hardhandig van je af. Je staat opnieuw op en hij grijpt je arm vast. Je schudt hem van je af.
"Laat me los!"
Hij steekt verontschuldigend zijn handen in de lucht. "Ik heb je niet eens vast."
"Nee, je moet me loslaten, Evan," snauw je, terwijl je de deur van het toilet open probeert te krijgen. "Je moet verder gaan met dat zielige bestaan van je, zodat ik ook door kan. Je houdt me vast. Je houdt me tegen."
Je krijgt het eindelijk voor elkaar om de deur open te krijgen en stormt het toilet uit.
"Maud, wacht!" roept Evander. Je haat jezelf ervoor, maar je draait om.
"Wat?"
"Het spijt me, oprecht." Hij zet een stap in je richting en je schuifelt naar achter. "Doe nu toch niet zo. Kan je het me echt kwalijk nemen dat ik niet zonder je verder wil? Dat ik je mis?"
"Nee." Je schrikt van je eigen reactie. "Ja. Weet ik niet."
"Ik mis je," mompelt hij opnieuw, terwijl hij nog een stap in jouw richting zet. Je stoot tegen de pooltafel als je nog een stuk naar achter schuifelt. "Kunnen we hier niet over praten?"
"Ik heb niks te zeggen," mompel je. Hij kijkt je teleurgesteld aan, maar herpakt zichzelf dan.
"Je zal genoeg te zeggen hebben, maar dit is niet de plek of tijd daarvoor. Je hebt mijn nummer. Bel me."
Hij draait zich om en loopt de kroeg uit en je staart hem verdwaasd na. Wat denkt die gozer wel niet?!
"Hey, are you okay?" klinkt het zacht achter je. Je draait je om en laat je tegen Bill aanvallen, die snel zijn armen opent en je opvangt. "All right, let's get you home."
Je glimlacht dankbaar en knikt. Hij neemt je mee terug naar de rookruimte en zet je tussen Vince en Benji op een stoel.
"I'll be right back. I'll get us a cab."
"Thanks."
"Are you leaving already?" vraagt Vince verbaasd. Je knikt en zucht.
"Not feeling so great."
"You don't look so great, either," stelt Benji vast. "Kunnen we iets voor je doen?"
"Nee, ik wil gewoon naar huis."
"Misschien heb je wel iets verkeerds gegeten ofzo."
"Misschien. Ik weet niet wat het is."
Maar dat laatste is een leugen - je weet dondersgoed wat er is en je haat het feit dat je Evander gelijk moet geven; je moet met hem praten voordat je je spullen kan pakken en met Bill opnieuw kan beginnen in Los Angeles.

Reacties (1)

  • Luckey

    Echt die gast moet snel uit der leven

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen