Foto bij Hoofdstuk 17.

Harry Edward Styles


Ondanks dat het voor mijn doen vroeg was, had de ochtend niet beter kunnen beginnen. Ik had mijzelf zo opgegeild aan het lichaam van Isabelle, dat ik met elke slag op haar billen mijzelf voelde groeien.
Dat ze me hierna zonder protest of gejank had afgetrokken en gezoend, maakte het compleet.
Ik zag aan Isabelle hoe geil ze zelf van mij werd, ze is ontzettend tot mij aangetrokken. Het is haast schattig hoe ze dit probeert te verbloemen, maar ik laat het zo. Ik kan daar op een ander moment, prachtig misbruik van maken.

Met deze gedachte stap ik de douche uit en droog mijzelf af, nadat ik aangekleed ben zoek ik kleding uit voor Isabelle.
Ik zoek de zachtste pantalon uit, dat heeft ze wel verdient. Hij is rood, wat haar goed zal staan. De laag uitgesneden witte blouse en doorschijnende lingerie, moeten dit afmaken.

Als ik terug kom in haar kamer zit ze netjes, met een handdoek om haar tengere lichaam op een stoel op mij te wachten. Ze kijkt op, ik zie dat ze alweer gehuild heeft. Ik draai met mijn ogen, zonder iets te zeggen loop ik door naar de badkamer, daar pak ik de koelzalf. Als ik er goed voor ben gaan zitten, wenk ik haar. Twijfelend loopt ze naar mij toe, terwijl haar ogen even naar de kleding naast mij vliegt.
"Kom over mijn knieën liggen", meteen worden haar ogen groot en vecht ze tegen de tranen. Ik trek met een ruk haar handdoek van haar lichaam en bekijk haar, tot ze zo ver is. Zonder protest doet ze wat ik zeg, dan draai ik de tube open en smeer haar billen in. Ze jammert en schokt onder mijn handelingen, ik heb haar dan ook goed geraakt.
Als ik klaar ben, geef ik pestend een tik op haar billen, wat haar doet kreunen. "Ga nu voor mij staan", ze komt moeizaam omhoog en gaat tussen mijn benen staan. In smeer ook wat zalf op het brandmerk, even tuit ik mijn lippen en ga ik staan. Mijn lichaam schuurt tegen het hare, waarop ik zie dat ze meteen, of zo wilt of niet, reageerd. Haar pupillen worden iets wijder en haar lippen wijken iets van elkaar af, het nog niet over de beweging van haar heupen en dijen te hebben.

"Blijf staan", beveel ik haar en ik haal verband voor het brandmerk. Als ik haar verbonden heb, ga ik er eens goed voor zitten en laat haar zichzelf weer voor mijn ogen aankleden.
Deze vrouw is zo ontzettend geil, in elk opzicht. De witten doorzichtige kanten BH staat haar voortreffelijk, het liefst zou ik haar zo bij me laten lopen.
Maar als ze de pantalon aantrekt en de blouse, neem ik hier ook genoegen mee.
"Stop de blouse in je broek Belle, dat zal beter staan". Ze doet wat ik zeg en staat dan even later afwachtend voor me, ik laat haar nog even ongemakkelijk voor me staan, maar besluit dat het dan goed is.

Ik kijk naar haar kleine blote voeten, "als jij je goed gedraagt, haal ik misschien wel schoenen voor je". Ik pak haar kin vast en zet mijn lippen aan haar oor, "maar stiekem geniet ik wel van die voeten van jou Isabelle".
Ze rilt en een kleine piep komt uit haar mond, ik grinnik en pak haar hand.
"We gaan ontbijten", ik neem haar mee naar de grote eetzaal. Vol ongeloof kijkt ze om zich heen en laat zich mee voeren.
Ik zet haar links van mij, ik zit altijd aan het hoofd van de tafel. Met een pijnlijk gezicht en gesnak naar adem, gaat ze zitten op de stoel die ik voor haar afhou.

Als ik zit komt niet veel later 'de meid', ik ben haar naam allang weer vergeten, het ontbijt brengen. Voor ze weg kan lopen hou ik haar tegen, met een simpele grom. Ze bevriest en draait zich om en loopt terug, "ja meneer Styles?"
"Geef aan mevrouw Hardy, 2 pijnstillers". Ik zie hoe Isabelle haar hoofd omhoog vliegt bij het horen van haar achternaan, ow schatje, snap het nu, ik weet alles.

Als de meid weg gevlucht is, om de pijnstillers te halen, went ik mij weer tot Isabelle.
"Eet", beveel ik haar, maar ze maakt geen aanstalten. "Eet!" Ze kijkt me recht aan, haar blik staat opstandig. "Ik heb geen trek, uw handelingen doen me te veel pijn, meneer". Ik sta op, schuif mijn stoel naar haar en prik een stuk ei aan de vork. "Eet", ik grom dit, gevaarlijk laag. Maar ze maakt nogsteeds geen aanstalten.

Heb je dan niks geleerd?

Als ze dan ook haar stoel afschuift van tafel, ontploft ik. Ik grijp haar bij haar haren en trek haar over over mijn knieën.
Mijn hand slaat keihard op haar, al kapotte en pijnlijke billen. Ze kermt van de pijn, terwijl ik haar nog 4x sla. "Als je mij uitdaagt, loopt het nooit goed voor je af Isabelle. Als je zo niet gaat eten, laat ik je mijn zaad doorslikken, ook een gezond ontbijt, vol eiwitten. Nu zitten en eten!"

Ik trek haar ruw van mijn schoot en huilend zit ze naast me, "hou op met dat gejank, of je maakt het erger voor jezelf". Ik duw een server in haar handen, waarmee ze haar gezicht schoonmaakt. Ik rijk haar de vork aan die ze trillend aanneemt, als nog duurt het te lang en gris ik de vork tussen haar trillende handen weg. "Mond open", dit doet ze en zo voer ik haar een groot bord met ei. Dan schenk ik water en sap voor haar in en zet dit voor haar neus, de pijnstillers die gebracht zijn leg ik erbij. "Je kunt dit beter op hebben als ik klaar ben met eten".
Kwaad begin ik aan mijn eigen ontbijt en kom hierdoor iets bij, ik gris de krant van tafel en kan nu redelijk ontspannen, helemaal als ik Isabelle de pijnstillers zie innemen.

Ik zie haar ogen nieuwsgierig naar de krant gaan en haar ogen lezen de voorpagina, ik bekijk hoe ze haar hoofd iets scheeft houd, om het goed te kunnen lezen. "Las je vroeger de krant?"
"Nee meneer, hier hadden wij niet het geld voor. Ik haalde wel bij de metro de krant vandaan, die zijn gratis ziet u". Ik snuif minachtend, geen geld voor een krant, wat kost dat nu?
"De kranten die in de metro liggen zijn waardeloze roddelbladen, vanaf morgen krijg je iedere ochtend een krant. Ik zal zorgen dat morgen alle degelijke kranten er liggen, kun je je favoriet kiezen".
Haar ogen staan verbaast, maar ze bedankt me. "Klaar? Ik heb trek in koffie, wij hebben nog wat te praten".

Ik sta op en loop naar de salon, waar de haard al weer aanstaat. Als ik ga zitten in mijn stoel naast de haard, merk ik pas dat Isabelle nog in de deuropening staat. Ik rol met mijn ogen, "hier komen, nu".
Hevig in gevecht met zichzelf en de tranen, flitsen haar ogen naar alles wat haar kan herinneren aan vannacht. Maar er is niks meer van te zien, zelfs de tafel staat niet langer hier. Die heb ik laten vervangen, de lol was er wel wat vanaf.

Voor mijn gevoel ligt die nacht al ver achter mij, maar hij staat blijkbaar nog heel sterk in het geheugen van Isabelle, dat kan ook haast niet anders. Voor mij was het puur plezier, voor haar een ware hell.
Ik wenk haar, nu komt ze in beweging en loopt naar mij toe.
Met een gemene grijns wijs ik naar de grond naast mij, waar ik haar wil laten zitten, aan mijn voeten.
Ik zie even de vechtlust in haar ogen, maar haar billen doen waarschijnlijk nog te veel pijn. Dus ze gaat met een boze blik in haar ogen voor mij zitten, wachtend tot ik iets zeg.
"Ik wil dat je op je knieën gaat zitten, niet in kleermakerszit, kom op, beetje stijl Belle". Ze bijt hard op haar lip als ze gaat verzitten, "handen op je bovenbenen". Nu zit ze voor me als een echte, Female submission. Ik vervloek mijzelf als ik voel hoe ze me alweer hard weet te maken, als ze eens wist wat ze met me deed....

"We gaan regels bespreken Belle, regels die in dit huis gelden. Maar vooral regels die mij tevreden houden, zodat ik niet de hele tijd maar boos op je word". Ik zie de angst opnieuw door haar ogen gaan als ik mijn riem van mijn broek lostrek, ik leg deze naast me neer, puur als dreiging haar kant op. Zodat ze weet, hoe serieus ze mij moet nemen.

"De eerste regel is zeer belangrijk, vooral in jou conditie nu". Ik moet grijnzen bij het idee van haar aangedane billen, waar ik zo heerlijk op los gegaan ben.
"Elke keer als je mij niet juist aanspreekt, volgen er automatisch 5 klappen, op je billen met mijn blote handen. Het boeit mij niet waar we zijn op dat moment, stel je zet me voorschut.... dan ruk ik de kleding van je onderlijf en sla ik je zonder medelijden. Hoe spreek je mij aan Isabelle?"

Ze likt met haar tong over haar lippen, voor ze antwoord geeft.
"Ik spreek u aan met u en meneer, meneer Styles".

Ik grijns en buig naar voren, "waag het niet ooit 1 keer een neerbuigende 'je of jij', in je zin te gooien, want ik zal op je los gaan Bell".

Reacties (2)

  • AmorAmor

    Medogeloos is hij gewoon....

    Toppertje weer!(flower)

    2 weken geleden
  • Raveness

    Die gast is echt een ass(N)
    Maarre snel verder gaan please(doeg)

    2 weken geleden
    • bels

      Wij posten elke vrijdag en maandag een nieuw hoofdstuk, misschien was je dat al opgevallen 😊
      Dus dan kun je je alvast verheugen:)

      Hij is echt verschrikkelijk, een uitdaging om te schrijven, maar zo leuk om te doen wel, haha!

      Liefs(H)

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here