We were a pair
But I saw you there
Too much to bear
You were my life
But life is far away from fair

Was I stupid to love you?
Was I reckless to help?
Was it obvious to everybody else
~ Billie Eilish

Het duurt niet lang voor we voor een oude loods staan, de loods ziet er vervallen en verlaten uit. Maar het moment dat alle motors zich verzameld hebben voor de loods, word er tot mijn verbazing een deur geopend.
De gang van Harry gaat bij elkaar staan, ze trekken wapens en messen. Ik voel mij ergens heen erg veilig en heel erg onveilig, deze wereld is niet te bevatten. Harry heeft nooit echt een duidelijk beeld gegeven van wat ze doen of hoe groot zijn gang is, maar als ik om mij heen kijk staat er toch echt wel 25 man als het niet meer is. Dan heb ik het nog niet over de mensen die zijn achter gebleven, of die er misschien niet bij waren.
Ook zijn al deze mannen bereid te vechten voor hun leider, ze zijn dus echt loyaal naar hem.
Het feit dat er drugs verhandeld wordt, wapens en waarschijnlijk nog meer dingen, die ik liever niet weet, zit mij niet erg prettig. Maar ik weet ook, dat deze mannen mij zullen beschermen, ze zullen voor een onbekende door het vuur gaan, alleen omdat ik bij Harry hoor.

Mijn aandacht word gericht op een man die grijnzend met zijn armen over elkaar tegen een deurpost staat, "wat nu? Missen jullie iemand? Zo snel nog wel." Er word kwaad geschreeuwd en gegromd en een paar mannen lopen dichter naar de ene man toe, maar hij lijkt niet onder de indruk.
"Wie van jullie was zo slim om te merken dat hij er niet is? Wie van jullie was zo wanhopig naar jullie leidertje".
Tot mijn verbazing stappen de mannen die voor mij gestaan hadden opzij en kom ik vol in beeld te staan, ik pers mijn lippen op elkaar, niet goed wetende wat ik moet doen.
"Een verdomde slet? Serieus? Ik wist niet dat Harry ze zo goed had afgetraind tot waakhonden, is ze alleen van hem of delen jullie?" Woest loop ik om hem af, maar ik word vast gegrepen voor ik de kans krijg dichterbij te komen.

"Jij walgend mens! Ik ben geen slet, laat me los, ik doe hem wat!" Maar de man in de deuropening begint alleen maar harder te lachen, sadist.
Blijkbaar is het genoeg want 2 mannen stappen naar voren en lopen op de man af, ze trekken hem weg bij de opening en ik sla mijn handen voor mijn ogen als ze hem beginnen te steken, jawel, ze steken hem met een mes in zijn been en buik. "Genoeg grapjes nu, waar is Styles?"
Er word naar binnen gewezen, ze laten de jongen los, die als een hoopje op de grond valt.
"Kom, hij was alleen nog maar de boodschapper, het kan nog veel erger worden". Ik kijk opzij naar Gido die weer naast mij staat, we lopen de loods in, waar het donker en vochtig is. Als we door wat smalle ruimtes zijn gegaan, komen we in het hart van de loods, deze is ruim en licht.
Ik kijk zoekend om mij heen, maar zie niemand. Maar dan zie ik, waarschijnlijk als enige Harry zijn ketting op de grond liggen. Voor iemand mij kan grijpen ren ik er naar toe en pak het op van de grond, het moment dat ik opsta komen er uit alle hoeken en nissen mensen tevoorschijn.

"Les 1, te zichtbare informatie altijd laten liggen, sweethart". Ik kijk zoekend om mij heen, naar waar de stem vandaan komt. Dan achter een stapel pallets komt een man rond de 40 tevoorschijn, ik schrik bij het zien van zijn woeste uiterlijk. Hij zit onder de tatoeages, deze zitten overal, zelfs het gezicht. Een getatoeerd traantje zit onder zijn oog, kettingen hangen rond zijn nek en leren armbanden met spikes zitten om zijn polsen.
Angstig doe ik een stap naar achteren, terwijl hij naar voren loopt. Ik grijp de ketting steviger vast, als de man een gemene grijns opzet. Ik ken deze grijns, deze had Harry ook toen we elkaar net konden, deze grijns is de voorbode voor problemen.
"Aan je reactie op de ketting verwacht ik dat je voor Styles komt. Maar schoonheid, je kunt toch wel beter dan ons volk?"

Mijn gedachten worden verward door deze man, waarom zegt hij dit? "Wisten jullie dat deze prachtige dame, waarschijnlijk nooit meer hoeft te werken als ze het geld van haar ouders nu erft? Dan nog kan ze het uitgeven als water, want pappie en mammie zijn rijk". Er word wat gemompeld en ik draai mij om, even word ik door Harry zijn gang anders bekeken.
"Ben je niet bang schoonheid, dat Styles je alleen wil voor het geld dat in je nek hijgt?"

"Wat? Nee! Hoe weet je dit trouwens en wat boeit het?" Hij begint te lachen, "ow sweet sweet girl. Ik hou jou al weken in de gaten, maar het moment dat jou Harry mijn leider de dood in geholpen heeft, heb ik hem van je afgepakt. Problemen mee? Wist je dat je met een moordenaar het bed deelt?"

Ik weet nu niet of ik moet huilen, weg wil rennen of de man wil aanvliegen. "Ik wil dat je hem laat gaan, jij klootzak! Waar is Harry, wat heb je met hem gedaan?"

De man komt dichter bij, maar nu word ik met kracht weg getrokken en wordt er gesnauwd dat ik mijn mond moet houden.
"Wat ik gedaan heb? Hij heeft onze leider gedood, daarvoor moest hij boeten. We hebben zijn uiterlijk iets veranderd, wat aspecten aan zijn lichaam bij gebracht en verwijderd". Ik word misselijk van de woorden, hoe kunnen mensen zo zijn? Maar boven al, hoe kan Harry zo zijn? Hij had gezegd dat hij niemand vermoord heeft, dat zweerde hij!
"Geef hem terug, je hebt tijd genoeg gehad om met hem te doen wat je wilde". Een man met zwart haar en donkere kleding stapt naar voren en richt een wapen om de man. Hierop reageren andere en doen het zelfde, terwijl ook de andere groep, nu hun wapens op ons richten.

"Ik geef hem natuurlijk niet zo maar, aangezien jullie zo'n ontzettende lekkere verassing mee genomen hebben, wil ik daar wat van". Maar Gido en een andere man gaan voor me staan, mij afschermend voor de man. Dan grijpt hij de 2 mannen en knalt hard hun hoofde tegen elkaar, waardoor ik weer in het zicht kom.
"Ik denk dat iedereen wel snapt, waarom Styles jou zo graag wilde hebben". Dan trekt hij mij naar hem toe en duwt zijn pistool tegen mijn slaap, terwijl ik met mijn rug tegen hem aansta. Hij houdt mij stevig vast, terwijl hij snauwt.
"Nou laat hem maar eens zien wie er is, hij zal aangenaam verrast zijn".
Wat een eeuwigheid lijkt te duren verschijnen er 2 mannen, die een slap lichaam met zich mee voeren. Harry zijn ogen zijn gesloten, zijn lichaam zit onder het opgedroogd en nieuw bloed, op zijn arm zitten lelijke wonden en dan zie ik eindelijk wat het hele plaatje, incompleet maakt. Zijn haar, zijn lange lokken zijn tot zeker onder zijn oren afgeknipt.
Voor ik mijzelf kan tegen houden, fluister ik zijn naam.

"O mijn god, Harry".

Dit heeft meteen effect, want met een ruk gaat zijn hoofd omhoog en spannen al zijn spieren aan. Hij heeft duidelijk moeite de situatie in zich op te nemen, hij kijkt verward naar zijn gang en dan naar mij. Hij begint meteen terug te vechten tegen de sterke armen die hem vast hebben, maar met een paar harde stoten in zijn ribben valt hij met een schreeuw op de grond.
"Je ziet wel liefje, jou Harry is niet zo sterk meer. We kunnen hem vermoorden, maar dat is minder leuk. We kunnen hem nog wel meer kwellen en breken, met jou als middel".

"Fuck, Kitty".

Harry kijkt naar me op, ik schrik als ik zie dat de tranen over zijn wangen rollen. "Ach, kijk dit nu. Hij heeft en een bijnaam voor haar bedacht en hij huilt, heeft iemand hem ooit zien huilen?"
Het blijft dood stil, alleen Harry zijn gevloek is hoorbaar. Dan word ik plotseling aan mijn haren gepakt, een gil verlaat mijn lippen en ik grijp met mijn handen naar de handen van de man. Die mijn haren in een gemene, harde greep houdt. Dan krijg ik een enorme klap in mijn gezicht, de wereld om mij heen danst heen en weer. Ik voel hoe iemand mijn polsen pakt en deze vastzet achter mijn rug, vervolgens word ik op mijn knieën gedwongen en zit ik voor de man.

"Laat haar gaan William, ze heeft hier niks mee te maken". Harry klinkt gebroken, de woede is vertrokken en hij kijkt hopeloos uit zijn ogen. Maar William begint te lachen en knijpt hard in mijn wang en schut deze even heen en weer, ik piep van de pijn. Zijn greep ik gemeen hard en ik voel de tranen nu toch echt opkomen.
"Niks mee te maken? Deze dame is de rede waarom iedereen hier is volgens mij, is het niet?"
Het blijft doodstil, tot William schreeuwt, "antwoord verdomme".
Meteen begint iedereen door elkaar te praten, hij pakt ruw mijn gezicht vast en duwt mijn gezicht omhoog, zodat ik hem aankijk.
"Hoeveel heb je over, om je liefje te redden?" Hij strijkt met zijn duim over mijn lippen en zakt dan bij mij neer, "kus me".
Mijn ogen worden groot, ik kan niet bevatten wat hij van mij vraagt. Dan krijg ik opnieuw een klap in mijn gezicht, "kus me! Ik wil voelen wat Styles zo hopeloos voor zich zelf probeert te houden".
Hij duwt hard zijn lippen op die van mij en ik probeer los te komen, maar zijn greep is te krachtig. Nadat hij mijn mond van buiten en binnen verkracht heeft, laat hij mij pas los. De tranen rollen over mijn wangen, ik huil door de hoeveel pijn William mij heeft gedaan, in zo'n korte tijd.
Harry is ondertussen helemaal gek geworden, hij schreeuwt en vecht. Waar opeens de kracht vandaan komt, verbaast mik. Maar bij het zien van zijn kracht, krijg ik weer een beetje hoop. Want hij is sterker dat hij zich nu voor doet, misschien wacht hij alleen op het goede moment?
"Kijk niet zo hoopvol jij kleine trut", opnieuw een klap in mijn gezicht. Er wordt kwaad gegromd uit de groep van Harry, maar ook Harry zelf schreeuwt de longen uit zijn lijf.
"Dus hoe neemt Harry je graag liefje?" Ik zie dat hij echt antwoord van mij wil, huilend probeer ik een oplossing te bedenken. Maar die lijkt niet echt te komen, helemaal niet als ik door elkaar geschud wordt, om een antwoord. Maar door deze handeling voel ik, dat ik ook gewapend ben, wat niemand op de gang van Harry na weet.
"Ik..", maar ik word tegen gehouden door Harry, "geef geen antwoord verdomme, hij speelt met je Katherina!"
Ik kijk Harry aan, ze ongevoelig als ik maar kan. Dan richt ik mijn blik weer op William, met puppy ogen kijk ik hem aan. "Hij heeft mij het liefst op zijn schoot", hij grijpt mij vast, gaat in kleermakerszit zitten en trekt me op hem. "Hij heeft zijn handen vaak rond mijn gezicht, mijn handen liggen in zijn haren".
Ik voel hoe mijn polsen worden bevrijd, "kom op, leg je handen in mijn haren schatje". Ik doe wat hij zegt, hij legt zijn pistool naast zich en gaat met zijn handen naar mijn gezicht, terwijl hij mijn lippen en wangen streelt met zijn duimen. "Wat doet hij dan?"
Ik kijk diep in de bruine ogen van William "dan kust hij me, terwijl ik mijn shirt verwijder".
Harry schreeuwt opnieuw, "Katherina!"

Ik haal diep adem en druk mijn lippen op die van William, ik graai met mijn handen door zijn haren. Ik haal even adem, kus zijn wangen en nek, terwijl mijn ogen zoeken naar zijn pistool. Deze ligt bij mijn voeten, precies goed.
Dan laat ik zijn haren los en nog verwikkeld in een zoen, die hem afleid grijp ik het pistool uit mijn broek. Zonder te kijken weet ik het te ontgrendelen en trap zijn wapen in de richting van Harry.
Meteen word er geschreeuwd, maar ik ben sneller dan iedereen. Ik druk het pistool tegen de onderkant van William zijn kin, die mij nu geschokt aankijkt.
"Laat Harry los", hij geeft geen antwoord en kijkt me alleen maar aan. "Ik zeg, laat hem los!"



Hey liefste mensen,
Ik ben samen met yourfriend (geweldige schrijfster) een super samenwerking begonnen!
Nu wil ik even dit nieuwe verhaal promoten natuurlijk, want wij zelf zijn super trots!

https://www.quizlet.nl/stories/166018/the-beast-and-his-beauty--harry-styles--16-/

Zou super zijn als jullie een kijkje willen nemen
Xx

Reacties (2)

  • AmorAmor

    Die William is een zak zeg....

    4 maanden geleden
  • gothicpop

    Zo. Ze krijgt wel steeds meer pit zeg.
    love it

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen