Foto bij Hoofdstuk 22.

Isabelle Hardy


Hijgend leg ik mijn hoofd in het kussen, zoiets had ik nog nooit ervaren. Alsof ik seks helemaal opnieuw heb ontdekt. Vergeleken met vroeger, was iedere andere keer slecht handje vast houden. Dit is echte seks.
Ik heb mijn ogen gesloten terwijl ik na geniet van mijn orgasme. Mijn lichaam schokt nog lichtjes na, als Harry's hand langs mijn zij streelt.Mijn lichaam is overgevoelig, dat het idee van een aanraking mij al te veel is.
Ik voel Harry over me heen buigen en de riem los maken. Mijn spieren protesteren als ik mijn armen laat zakken en een tinteling loopt naar mijn handen. Tegen mijn verwachting in, voegt dit gevoel iets extra's toe aan de roes, waarin ik mij bevindt.
Tevreden zucht ik en geef ik mijzelf over aan de nieuwe ervaring.

Ik open mijn ogen als ik Harry van het bed af voel stappen en zijn kleding van de grond hoor pakken.
"Wat doet u?" Vraag ik verbaasd. "Mijn spullen meenemen." Antwoord hij me.
"Blijft u niet hier?" Vraag ik een beetje teleurgesteld, dat we niet nog even na knuffelen. Hij kijkt mij met opgetrokken wenkbrauwen aan en ineens voel ik mij heel dom voor het stellen van deze vraag. In één klap is de roes verdwenen en sta ik met beide benen op de grond.
"Nee." Antwoord hij alleen kort. Als hij zich naar mij omdraai, neem ik zijn lichaam in mij op en bijt op mijn lip. Harry schenkt mij een knipoog. Mijn wangen kleuren fel rood, doordat hij mij betrapt heeft. Hij komt terug het bed op en hangt over mij heen. Ik stik als hij weer zo dichtbij is.
"Wil je dat ik blijf, Belle?" Ik kijk hem twijfelend aan. Zonder de roes of de waanzinnig lust, die eerder deze kamer gevuld had, voel ik mij niet meer ongeremd en kan ik Harry's karakter moeilijk negeren. Zelfs zijn sixpack krijgen mij nu niet meer zover, om schaamteloos mijn verlangens te benoemen.
"Beantwoord mijn vraag, Belle." Ik voel een vlaag van angst door mijn lichaam, als de blik in zijn ogen zie. "Nee, meneer." Antwoord ik. "Weet je het zeker?" Hij drukt zijn neus in mijn nek, wat kriebelt. Zijn lippen raken mijn huid, wat mijn hoofd automatisch laat draaien, zodat hij er beter bij kan. Ik schrik als zijn tanden zacht in mijn huid drukken. Harry grinnikt om mijn reactie.
"Weet je..." Begint hij, terwijl zijn lippen een pad lijken te volgen in mijn nek. "Als jij mij verteld wat je wilt, geef ik het je misschien wel. "
Ik voel mijn hart weer versnellen bij zijn woorden. Mijn hoofd lijkt een gevecht te voeren met mijn lichaam, want Harry wil ik nu het liefst tegen mij aan hebben.
"Ik wil dat u blijft." Ik schrik van mijn eigen woorden. Deze man had een gevaarlijk effect op mij, hij kan me letterlijk alles laten doen, met een simpele aanraking.
"Dan blijf ik toch, Belle." Zijn lippen zuigen aan de huid van mijn nek en laat mij spartelen onder zijn aanraking.

Harry laat mijn huid los en neemt naast mij plaats. Ik draai me naar hem toe en bekijk hem. Hij ligt op zijn zij en ondersteunt zijn hoofd met zijn hand. Een neiging om hem aan te raken overvalt me, voorzichtig steek ik een hand naar hem uit. Hij houdt mij bedachtzaam in de gaten, maar laat me begaan. Ik leg mijn hand op zijn borst, zijn huid voelt warm en zijn hartslag voelt regelmatig onder mijn hand. Mijn hand schuift omhoog, naar zijn nek, als ik verder beweeg naar zijn haar, pakt Harry mijn pols strak vast.
"Niet aan mijn haar." Waarschuwt hij me. "Sorry, meneer." Als ik schuldbewust mijn hand terug trek en op mijn lip bijt, tilt Harry zijn vrije arm op.
"Kom hier." Zegt hij. Met rode wangen kruip ik in het holletje wat zijn lichaam voor mij vormt. Hij trek de dekens over ons heen en slaat een arm om mij heen. Ik voel zijn kin op mijn hoofd en stiekem geniet in van deze genegenheid.
Het duurt niet lang voor ik in zijn armen in slaap val.


De volgende ochtend is het nog vroeg als ik mijn ogen open. Hoewel ik hier nu bijna twee weken ben, zit mijn oude dagritme nog steeds in mijn lichaam. Ik rek me uit en kijk naast mij in het bed. Even voel ik een gemis, als ik zie dat het bed leeg is. Stiekem had ik toch gehoopt dat hij bij me was gebleven, maar dat was natuurlijk te mooi om waar te zijn.
Plots voel ik mij enorm boos op mijzelf worden. Hoe dom ben ik? Denk ik nou echt dat hij iets voor mij kan voelen? Alsof hij überhaupt iets kan voelen. Hij gaf ook niks om mij toen hij mij brandmerkte. Of toen hij mijn billen open sloeg. Hij is een sadist, een dictator, een maniak en een controlfreak. Hij geeft niks om mensen, alleen maar om zichzelf en zijn grote lul! En ik loop als een stomme verliefde puber achter hem aan. 'Ja, meneer.' 'Goedemorgen, meneer Styles.' Bah, wat ben ik stom! Ik knijp mijn handen hard tot vuisten, tot ik de wel bekende halve maandjes in mijn handpalmen voel ontstaan.
Gadver, wat ben ik naïef en makkelijk in te palmen. Hij heeft me gewoon om zijn vinger gewonden en kan me alles laten doen wat hij wilt.

Nog steeds boos op mijzelf, gaat de slaapkamerdeur open. Harry komt binnen lopen, zijn haar is nog nat van het douchen. Hij is al aangekleed en draagt een stapeltje kleding bij zich. Natuurlijk, hij heeft weer iets voor me uitgekozen.
"Goedemorgen, Belle." Hij klinkt bijna vrolijk, als dat mogelijk is. "Goedemorgen, meneer Styles." De vertrouwde vieze smaak, van deze woorden, begin ik weer te proeven, alsof ze nooit weg zijn geweest.
"Hier zijn je kleren." Hij steekt de kleren naar mij uit. Ik stap uit bed en pak de kleren van hem aan. "En nu onder de douche." Hoewel het onmogelijk lijkt, voelt het alsof hij nog afstandelijker is als anders. Zie je wel, hij voelt niks. Hij had zin, meer was het niet. "Ja, meneer." Ik schrik een beetje van de boosheid die in mijn stem hoorbaar is. Harry lijkt het wel te horen, maar lijkt zijn eigen oren niet goed te geloven. Voordat hij besluit dat het klopt, wat hij hoorde, snel ik mij de badkamer in.

In de badkamer bekijk ik mijn lichaam. Het brandmerk begint te genezen en ik bijt op mijn lip bij de gedachte dat ik zijn naam voor altijd op mijn lichaam heb staan. Zelfs als deze nachtmerrie ooit ophoudt, zal ik altijd aan hem herinnerd worden. Het was onmenselijk wat hij mij heeft aangedaan. Dat maakt mijn gedrag van gisteravond alleen maar erger.
Ik zet de douche aan en stap er vrijwel meteen onder. Terwijl ik mij was, irriteer ik mij plots aan de geur van de shampoo. Het was mij natuurlijk al opgevallen dat het mannen shampoo is, maar waarom de geur mij nu pas irriteert. Ik bestudeer de shampoo, als het ineens tot me door dringt. Het was zijn shampoo. Zijn naam op mijn lijf is niet genoeg. Als één of ander dier moest hij mij zelfs met zijn geur toe eigenen. Kwaad pak ik de fles shampoo en knijp hem leeg in het douche putje. Hopeloos leg ik mijn hoofd tegen de koude muurtegels. Wat moet ik nou met mij zelf aan. Waarom mag niet van mijzelf van gisteren genieten. Het was goede seks geweest, heerlijke seks. De beste seks die ik ooit had gehad, maar ik raak er helemaal van in de war. Waarom met hem, waarom niet met een normale man, die mij niet brandmerkt en slaat met zwepen.

Nog steeds boos, stap ik de douche uit en droog me zelf af. Als ik de badkamer uit kom, zie ik Harry al niet meer. Mooi zo, want ik sta niet voor mijzelf in. Ik moet echt kalmeren, voordat ik aan tafel zit, anders weet ik niet welke zweep hij nu te voorschijn haalt. Ik probeer diep in te ademen en kleed mij dan aan. Even ben ik weer onder de indruk van de luxe kleding. Hier raak ik nu steeds van in de war. Hij had toch moeite gedaan om deze mooie kleren voor mij te kopen. Ieder kleding stuk paste precies en stond mij prachtig, als zeg ik het zelf. Daar moet hij toch aandacht aan besteed hebben, om dit zo goed uit te zoeken?
Nu doe ik het weer! Er zit niks goeds in, Harry is een bedorven etter. Een sadist, die geniet van mijn angst en pijn. Ik schud mijn hoofd wild en vertrek naar de eetkamer.

Reacties (1)

  • gothicpop

    _O_Ahw isabelle, je kan heb gwn niet weerstaan, dat is heel normaal. Helaas nu alleen geen goed idee.
    _O_

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen