Foto bij Hoofdstuk 24.

Sorry lieverds, dit hoofdstuk had ik open moeten zetten, sorry! Hopelijk is jullie verwarring nu weg, en bekijk het positief nu zijn er 2 hoofdstukken(H)

Isabelle Hardy


Luid schreeuw ik tegen hem, maar hij lijkt er niet van onder de indruk. Kwaad trek ik aan zijn blouse. Harry kijkt mij triomfantelijk aan, alsof hij zojuist een wedstrijd gewonnen heeft. Wat was er toch mis met hem?
"Je bent een sadist!" Gil ik zo hard ik kan. Als het uitschelden niet de gewenste uitwerking op hem heeft, til ik mijn hand op om uit te halen, maar zonder enige moeite vangt hij mijn hand op. In een snelle beweging, draait hij mij om en plaats mijn hand op mijn rug, hoog tussen mijn schouderbladen. Ik kreun pijnlijk, maar probeer niet toe te geven. Met zijn vrije hand pakt hij mijn gezicht vast, zijn vinger drukken diep in mijn huid.

"Dat is niet zo lief, Belle."

"Waarom noem je me toch steeds Belle, mijn naam is Isabelle." roep ik geïrriteerd.

"Omdat je mijn Belle bent." De grijns op zijn gezicht klinkt door in zijn stem.

"Als ik Belle ben, dan ben jij het fucking beest!"

Zijn hand die om mijn gezicht ligt, trekt mij dichter bij zijn gezicht. Zijn ogen staan donker en gevaarlijk, als hij antwoord, trekt er een rilling door mijn lichaam.

"Maar dit sprookje eindigt niet met 'ze leefden nog lang en gelukkig', Belle."

Ik probeer me zelf van hem los te rukken, maar hij heeft me te strak vast. "Laat me los, klootzak." Gil ik. Ik kan het niet meer. Ik kan niet meer braaf gehoorzamen en hem mij stukje bij beetje af laten breken.
"Wil je een spelletje spelen?" Mijn ogen worden groot. Wat was het dan al die tijd geweest, wat hij met me deed? Als dit nog geen spelletje was, wat dan wel? Harry begint me te duwen, ik probeer tegen te werken, maar mijn voeten doen te veel pijn. Voor ik het weet sta ik voor de deur, die al die tijd op slot had gezeten. Ik voel de zenuwen in mijn lijf op bouwen. Als hij hier 'spelletjes' speelde, wilde ik hier niet naar binnen.
"Play time." Grijnst hij als hij een sleutel uit zijn broek vist en de deur opent.
"Nee, nee, ik ga geen spelletje met je spelen." Ik werk zo hard mogelijk tegen. Ik druk mijn hakken in het diepe tapijt. Mijn voeten schreeuwen van de pijn, maar ik blijf duwen, tot Harry zijn voet in mijn knieholte schopt en ik struikelend naar binnen val. Harry laat mijn los en ik val op handen en voeten op de grond. Ik hoor de deur achter mij dicht slaan. Angstig kijk ik omhoog, wat is dit?

In de kamer is het schemerig. Tegen de muren staan hoge kasten, met vitrines. In de vitrines liggen tot mijn schrik verschillende soorten voorwerpen, sommige voorwerpen herken ik als seksspeeltjes of zwepen, sommige had ik nog nooit gezien. Harry stapt langs mij en begint in in één van de lades te rommelen. Hij haalt er een stuk touw uit en begint deze door een paar kartrollers aan het plafond te rijgen. Ik zie mijn kans schoon en sta snel op en begin aan de deur te rammelen, maar voel als snel dat hij deze op slot gedraaid heeft.
"Ik wacht al zo lang om je mee te nemen naar deze kamer." Gromt hij, terwijl druk bezig is met de touwen. "Maar je moest me eerst een reden geven." Mijn ogen worden groot. Hij had het uitgelokt. Hij wilde dat ik de regels overtrad, zodat hij een excuus had om me te straffen. Woede borrelt in mij op. Hoe durft hij!

Als hij klaar is, kijkt hij me aan met zijn donkere ogen. Hij likt hongerig zijn lippen als hij naar me toe loopt. Ik probeer weer de deur te openen, terwijl ik weet dat het geen zin heeft. Ik begin te gillen als hij mij bij mijn haren pakt en me mee sleurt.
"Houd je armen uit." Ik kijk hem met grote ogen aan, dacht hij nu echt dat ik mee zou werken. "Gisteravond was je een stuk gewilliger." Mijn wangen kleuren rood, bij de herinnering van gisteravond. "Houd je armen uit." Herhaald hij. Ik kijk hem strak aan. "Val dood." Hij slaat me hard in mijn gezicht. Ik veeg de haren uit mijn gezicht en kijk hem weer aan.
"Is dat alles?" Vraag ik hem. "Je hebt me gebrandmerkt met je naam, Styles. Iets ergers kun je me niet aan doen." Een volgende klap volgt, terwijl ik zijn gezicht donkerder en donkerder zie worden. "Ik kan je nog steeds vermoorden." Gromt hij. "En me in stukjes naar Zayn sturen." Vul ik hem aan. "Maar om je eigen woorden te herhalen; als je me dood had gewild, was ik dat al geweest." Ik zie Harry's kaak aanspannen. "Bovendien, de dood is altijd nog beter dan jou speeltje zijn." Ik maakte hem helemaal gek van woede, wat me een gek gevoel van macht geeft.

Ik schrik als zijn hand plots om mijn nek grijpt en hard knijpt. Ik pak met beide handen zijn arm vast en trek, maar het lijkt geen zin te hebben. Hij knijpt harder en harder en wanhopig probeer ik lucht in mijn longen te zuigen.
"Dat kan geregeld worden, schatje." Ik probeer te roepen dat hij moet stoppen, maar er komt alleen maar zwak gepiep uit. Ik begin sterretjes te zien, de paniek raast door mijn lichaam, als ik mijn been op til en hem hard in zijn kruis raak.
"Godverdomme. Kutwijf." Vloekt hij als hij mij los laat om naar zijn kruis te grijpen. Ik heb mijn handen op mijn keel en haal paniekerig adem. Tranen lopen over mijn wangen. Ik probeer een uitweg te vinden, maar de enige uitweg is de deur die op slot zit. Lang om na te denken heb ik niet, want Harry haalt zo hard uit dat ik mijn bewust zijn verlies.

Als ik mijn ogen open voel ik me misselijk. Mijn gezicht doet pijn, een bonkende hoofdpijn verschuilt zich achter mijn oog. Ik kijk paniekerig om mij heen en zie Harry op een stoel zitten. Hij heeft een brede grijns op zijn gezicht.
"Dat had je niet moeten doen, Belle." Hij strekt zijn vingers, alsof hij zijn hand bezeert heeft. Mijn blik valt op de vele ringen om zijn vingers, die zeker weten op mijn gezicht afgedrukt staan. Ik wil mijn gezicht aanraken, maar mijn handen zitten boven mijn hoofd vast gebonden. Ik kijk omhoog en zie dat ik vast zit aan de katrollen. Ook besef ik mij nu pas dat ik ook naakt ben en dat mijn rechter enkel ook vast zit aan een touw.
"Ik ben erg benieuwd hoe lenig je bent." Harry staat op en loopt naar de uiteindes van de touwen. Hij trekt aan één van de touwen, waardoor mijn handen nog hoger getrokken worden en ik op mijn tenen moet staan. Mijn voeten doen nog zeer van de pirouetten, maar ik hou het vol. Het tweede touw neemt hij in handen en nu voel ik hoe mijn rechterbeen omhoog gehesen word. Als mijn been recht omhoog staat, loopt Harry tevreden een rondje om mij heen.
"Fuck, wat ben je lenig." lijkt hij bijna onder de indruk te zeggen. Met mijn been, zo hoog in de lucht heeft hij vol beeld van mijn lichaam en valt er niks meer te verbergen.
"Maak me los." Huil ik. Harry pakt mijn kin vast en en bekijkt mijn gezicht. "We gaan nu toch niet huilen. Je was daarnet nog zo stoer." zegt hij spottend. Ik bijt hard op mijn lip, om het huilen te stoppen, maar het gaat niet.
"Ach, jank een eind fut. Ik heb er geen last van." Verzucht hij en loop naar één van de vitrines en haalt er een kleine zweep uit. Het is een zwarte zweep, met één leren lus aan het uiteinde, wat me aan een paardenzweep deed denken. Hij laat het leer over mijn buik strijken, wat mijn lichaam doet sidderen.
"Wat is het, Belle, koud?" Mijn ogen worden groot als zijn woorden me terug brengen naar gisteravond. Ik had stiekem genoten van het leer op mijn huid, maar ik denk niet dat ik nu de zelfde ervaring zou hebben. Ik piep als hij het leer op mijn buik laats kletsen. Dit is nog niet zo erg, bedenk ik mij, als de tweede klap op mijn huid slaat en ik in elkaar probeer te kruipen. Helaas laat het touw dit niet toe. Tijd om mij zelf te herstellen, geeft hij me niet. Hard slaat hij tegen mijn bovenbeen, die de lucht in gehesen is. Ik voel de rode striem al verschijnen op mijn huid. Hiermee is hij nog niet klaar. Als een bezetene blijft hij slaan.

Hij slaat zoveel, dat ik ondertussen niet meer durf te kijken naar de striemen die de zweep achter laat. "Genoeg gehad?" Vraagt hij. Hij zet zijn vinger onder mijn kin, waardoor ik hem aan moet kijken. Ik ben buiten adem en kijk hem nijdig aan.
"Fuck jou." Herhaal ik de woorden, die Zayn ooit tegen hem zei. De zweep slaat hard op mijn borsten, ik kreun pijnlijk.
"Wie ben ik?" vraagt hij kwaad. Ik trek een wenkbrauw naar hem op. "Harry fucking Styles." Een klap van de zweep volgt. "Wie ben ik?" Ik haal diep adem, voordat ik hem antwoord. "Een sadist." Weer een klap.
"Misschien moet je er een dagje over na denken." Besluit hij, waarna hij de kamer verlaat, mij naakt, vast gebonden, achter latend.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen