'Cause you were Romeo, I was a scarlet letter
And my daddy said, "Stay away from Juliet"
But you were everything to me
I was begging you please don't go and I said
Romeo, take me somewhere we can be alone
I'll be waiting, all there's left to do is run
You'll be the prince and I'll be the princess
It's a love story baby just say "Yes"

~ Taylor swift

Alle haat, woede, walging, verdriet, pijn en ontrouw die ik gevoeld had toen ik Harry's appartement had verlaten zijn weg. Harry zijn talent om mensen in te palmen, schuift hij niet onder stoelen of banken. Hij wist precies wat hij moest doen, om te zorgen dat ik hem zou vergeven. Ook al denk ik , als hij alleen maar gezegd had dat hij van mij houdt, dat het ook al goed was geweest.
Het feit dat hij het eindelijk toegeeft, dat hij eindelijk de muur een stuk heeft laten afbrokkelen is geweldig. Ik kan niks anders doen dan lachen, huilen en hem zoenen. We waren naar buiten gegaan, nadat hij een enorme liefdes serenade aan mij gegeven had, die ik waarschijnlijk nooit meer vergeet. Nu zitten we ergens iets verder op, gewoon op straat.
Ik leun tegen hem aan terwijl hij mijn haren streelt en zacht af en toe mompelt, dat hij echt, ik herhaal, 'fucking veel van mij houdt'.
Maar dan verstrakt zijn lichaam en zijn hand gaat uit mijn haren en trekt mij dichter tegen hem aan, ik kijk hem aan , maar ik zie zijn blik langs mij gaan. Iets verder, bij de uitgang van de galerij zie ik Jace staan, o fuck....

"Jace!" Ik roep hem, als hij zich omdraait.
"Sorry ik moet achter hem aan, het moet, sorry, ik kom zo terug, ik hou van je". Vluchtig druk ik mijn lippen op Harry zijn lippen en ren ik de richting van Jace op, dan ik weet Jace in te halen.
"Hey", hij kijkt mij aan en ik zie dat hij gehuild heeft.
Ik open mijn armen en hij stapt erin, met een diepe, trieste zucht. "Ik besef het nu pas, het maakt niet uit of je een maand niet met hem zou praten, of hoe vaak hij je hart breekt, welke fucked up shit er met jullie zou kunnen gebeuren. Jullie zijn soulmates, jullie horen bij elkaar en ik moet je los.. Ook al betekend dat, dat ik elke dag naar je moet kijken en mijzelf veracht dat ik niet eerder gezegd heb dat ik van je hou Kathy".
Hij kijkt mij met een trieste glimlach aan, ik doe het zelfde, slecht wetende wat ik nu moet.
"Wil je tegen Styles zeggen dat mijn moeder, jou moeder gebeld heeft". Ik kijk hem verbaast aan, "waarom zou dat relevant zijn?"
Hij schut zijn blonde haren, "omdat hij letterlijk alles doet, om jou veilig te houden". Nog steeds snap ik er niks van, zwijgend eis ik een antwoord. "Het zal niet lang duren voor je moeder hier op de stoep staat, wegens wat er net gebeurd is, het hele hou van je, Harry op zijn knieën gebeuren".

"O"

Ik zie Jace even achter mij kijken, waar Harry op een afstand staat, ons scherp in de gaten houdend. "Ga naar hem toe, maar maak alsjeblieft duidelijk dat ik niks te maken heb, dat je ouders waarschijnlijk van jullie weten". Ik knik, zonder nog iets te zeggen draait Jace zich om, met zijn handen in zijn zakken en loopt weg.Het doet pijn hem zo te zien, ik heb zijn hart gebroken, terwijl ik dat 9 van de 10 keer niet eens echt door had. Niet heel veel later word ik omringt door een munt geur, iets met vanille wat mij totaal overwelft. "Hij komt er wel weer overheen, geef hem even de tijd". Ik kijk schuin omhoog, Harry geeft voorzichtig een glimlach en kus mijn voorhoofd.

"Ik moest nog wat doorgeven", ik draai mij om en pluk aan zijn shirt. "Luci heeft mijn moeder gebeld over wat er net gebeurd is, Jace wilde dat je wist, dat hij er echt niks mee te maken had. Hij noemde ons soulmates, geloof jij daarin?" Harry zijn ogen staat even vol verwarring, dan kijkt hij nog even in de richting die Jace is uitgegaan. Zijn armen krullen om mij heen en drukken mij dicht tegen zijn borst, "als je mij die vraag paar weken terug had gesteld, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Maar ik denk dat hij gelijk heeft, jij bent mijn soulmate, daar blijft iedereen met zijn poten van af, want je bent van mij".
Dan duwt hij zijn lippen op de mijne en kust mij, alsof er geen morgen meer komt.

We vertrekken naar mijn appartement en Anna begroet ons, in plaats van dat ze kwaad is, verontwaardigd of ontzet, glimlacht ze naar ons. Voor we mijn kamer in kunnen roept ze Harry, "ik heb gehoord wat je gezegd heb. Ik verwelkom je, alweer, met open armen. Maar breek haar nog 1 keer en je zult een gevecht met mij niet overleven". Anna staat met haar handen in haar zij en haar benen iets uit elkaar, met vechtlust in haar ogen, waarschijnlijk kan ze niet wachten hem een klap te verkopen.
Ze knipoogt naar Harry en ik sis naar haar, "An, serieus". Harry lacht alleen maar en steekt zijn middelvinger naar haar op, die Anne met een glimlach ontvangt. "Just saying, you been warned Styles".

De volgende morgen word ik kreunend wakker, onder de zware sterke arm van Harry. Ik zoek met mijn handen om mij heen naar mijn mobiel die afgaat, maar ik voel hem niet. Geïrriteerd zoek ik mijn tasje op de grond, al onze kleren liggen verspreid door de slaapkamer. Na een tijdje vind ik het tasje, onder Harry zijn broek. Mijn telefoon blijft afgaan, als ik hem eruit vis voel ik het bloed uit mijn gezicht trekken.
Shit.... het is mijn vader.

Even kijk ik naar het slapende lichaam van Harry op mijn bed, voorzichtig open ik de deur naar de woonkamer en neem op.

"Hey pap, goede morgen".

Ik hoor hem zwaar ademen, o jeej, o jeej.

"We zijn 10 minuten verwijderd van je deur, wees maar voorbereid Katherina Ella".

Hij hangt op, zonder nog iets te zeggen. Is het aardig dat hij me nog waarschuwt, voor de bom valt? Ik sta even in de huiskamer, niet goed wetende wat ik moet doen. Maar dan gaan alle alarmbellen in mijn hoofd af, dan ook letterlijk allemaal. "Godverdomme, kut, fuck, shit, Harry, opstaan, nu!"
Ik storm de slaapkamer in en Harry kijk mij slaperig aan, "fuck Kitty, wat?"

Ik grijp de kleding van de grond en smijt die van hem naar hem toe, "kleed je aan, mijn ouders zijn hier binnen, nu 5 minuten denk ik". Harry vloekt en grijpt zijn boxer van de grond, heel even raak ik afgeleid als mijn blik over zijn billen valt. "Hey, jij, geile, focus". Harry rukt mij uit mijn gedachten en ik kleed mij met rode wangen snel en degelijk aan. "Is dit hoe ons leven eruit ziet? 5 minuten rust en dan begint het drama weer?" Harry kijkt me aan en glimlacht naar mij, hij loopt op mij af en gaat met zijn handen door mijn haren. "Zolang je 'ons', zegt, mag er van mij elke 5 minuten drama zijn, zolang het 'ons', blijft". Hij kust mij en laat mij dan los, zodat ik verder kan met mijzelf aankleden.

Ik knoop net de laatste knoop van mijn blouse dicht als er op de deur gebonkt word, ik ren op een drafje naar de deur als ik Anna haar kamer zie uitkomen. "Nee nee, terug jij. Verberg je, ik kom je halen als de kust veilig is, ouders". Anna haar ogen worden even groot en ze snelt de kamer weer in, "fucking hell, jij en die problemen altijd". Ze smijt haar deur dicht, terwijl ik de voordeur open trek.
Daar staan mijn ouders, keurig gekleed en altijd even intimiderend. Mijn vader stapt het appartement in en kijkt om zich heen, "waar is die bastaard?" Mijn moeder kijkt mij hoofdschuddend aan en klakt met haar tong, terwijl ze binnen komt. Harry stapt de slaapkamer uit, ik zie dat hij zijn best gedaan heeft, er iets fatsoenlijker uit te zien. Maar mijn ouders keuren zijn zwarte jeans, zwarte shirt en blote voeten nooit goed.
"Hier ben ik meneer, spijt mij te melden, ik ben toch echt geen bastaard". Ik sla mijn handen voor mijn mond als mijn vader op Harry af vliegt en zijn shirt vast pakt, hij trekt Harry dicht naar hem toe.
Ik slik als ik Harry zijn vuisten zie ballen, maar tot mijn opluchting doet hij niks.

"Hou je bek om zo tegen mij te praten ventje, ik laat je geen seconde langer in de buurt van mijn dochter, eruit!" Hij schreeuwt in Harry zijn gezicht en trekt Harry aan zijn shirt naar de deur, ik zie Harry vechten met zichzelf. Waarschijnlijk zou hij het liefst mijn vader een dreun verkopen, maar ziet ook het gevaar daarvan in. Dus laat hij zich mee trekken, mijn vader laat hem pas los bij de deur. "Eruit!"
Ik pak mijn vader zijn arm, om het tot bedaren te brengen. Maar van voel ik mijn wang branden, tranen schieten in mijn ogen en mijn hand raakt de zere plek op mijn wang aan. Met grote ogen kijk ik mijn vader aan, maar lang heb ik niet. Binnen 2 tellen is de situatie omgekeerd, Harry grijpt mijn vader en duwt hem tegen de deur. Mijn vader mag ouder en zwaarder zijn, maar Harry is sterk, lang en totaal niet geïntimideerd.
"Raak haar nog 1 keer aan, en ik doe je wat. Je bent haar fucking vader, je slaat je eigen dochter, jij walgelijke man!"
Ik piep als Harry mijn vader nog harder tegen de deur duwt, dan ik voor mogelijk hou. "Harry, alsjeblieft, stop".

Tot mijn verbazing laat Harry mijn vader meteen los, hij loop op mij af en veegt de tranen van mijn wangen. Harry gaat voor mij staan als mijn vader weer in beweging komt en dat terwijl mijn moeder alleen maar verbaast staat te kijken, hier waarschijnlijk niet op gerekend te hebben.
"Ga bij mijn dochter weg, of ik". Maar Harry onderbreekt hem lachend, zijn lach zit vol spot, haat en walging. "Of wat? Klaag je mij aan? Je kunt niks doen, je dochter is meerderjarig, we doen niks illegaals".
Dan richt mijn moeder mij tot ons, "genoeg. Mond dicht Harry, de keuze is simpel Katharina". Mijn moeder kijkt me aan, met ogen die zwaar teleurgesteld zijn.
"De keuze die je krijgt is Harry of Harvard, jou keus".

Mijn mond valt open, ik kan niet geloven dat ze dit echt zouden doen. Ik begin mijn hoofd te schudden, ik grijp Harry zijn shirt van achteren vast, want mijn benen voelen als pudding. Niet Harvard, niet Harvard.......
Harry vangt mij op voor ik val, ik weet niet wat ik moet, ik raak in paniek.
Met de tranen die over mijn wangen lopen, kijk ik snikkend op naar het enige gezicht hier, die echt alles voor mij over zou hebben.
"Rustig Kitty, het komt allemaal goed, dat beloof ik je".
Mijn moeder lacht spottend, hoe kan ze nu lachen? Mijn paniek maakt plaats voor boosheid, nee... woede!

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen