Hier komt een overzicht van alle tributen.

Schrijf je hier in om mee te doen en zet de informatie van je tribuut er op deze manier bij:

Naam:
Leeftijd:
Jongen/ meisje + district:
Uiterlijk:
Familie + belangrijke dingen over zijn leven:
Talenten + zwaktes + karakter:
Districtaandenken:


Pas op: Als je meedoet wordt je coauteur maar het is de bedoeling dat je alleen je eigen personage aanpast en je hoofdstukken schrijft. Wij zetten ze dan in de juiste volgorde.

Overzicht:

District 1:
Jongen: Pracht Evans (figurant)

Jep, zijn ouders hebben hem letterlijk "Pracht" genoemd, wat zelfs voor D1 een vreemde naam is. Hij is vrijwilliger, 18 jaar en hij weet dat hij een grote kans heeft om te winnen. Wanneer hij praat ontwijkt hij gesprekken die over hem gaan. Hij ontwijkt ook gesprekken over dat niet alle beroeps kunnen winnen. Hij gedraagt zich tijdens de spelen alsof hij met vrienden op vakantie is.
Pracht is dol op grappen over de andere tributen, ook al zijn ze eigenlijk niet grappig. Hij amuseert zich met het uitlachen van niet-beroeps.

Meisje: Zilver Speerder (Van Tijgerbloed)
Zilver is de dochter van een winnaar, het jaar daarvoor is haar broer tijdens de spelen gestorven. Haar vader heeft, omdat hij bekend werd met zijn speer, zijn achternaam in Speerder laten veranderen. In het begin twijfelt Zilver of ze wel kan moorden, maar gelukkig blijkt ze inderdaad een arogante, gewetenloze beroepstribuut te zijnxD
Ze is 17 jaar, normaal zou ze wachten tot ze 18 was, maar omdat haar broer verloor, wil haar vader dat ze nu al gaat vechten. Haar districtaandenken is een spiegeltje waarvan ze zegt dat ze het van haar broer kreeg. Dat is niet waar, ze wil er gewoon een emotionele lading aan geven zodat het goedgekeurd wordt. Zo kan ze ongemerkt achter zich kijken, een voordeel dat de spelmakers over het hoofd hebben gezien.

Uiterlijk: Zilver heeft lang lichtbruin haar dat ze meestal in een staart doet. Ze heeft grijs-blauwe ogen en valt vooral op door haar capitoolachtige kleding, want ze heeft van nature geen kenmerken om op te vallen in de massa. Ze isnet iets groter dan de meeste meisjes van haar leeftijd, maar wel net kleiner dan de meeste beroeps. Je zou op het eerste zicht niet denken dat ze speciaal sterk is, als je zou moeten gokken, zou je haar eerder voor een gewone niet-beroeps aanzien, die toevallig genoeg te eten kreeg en sterk is. Gelukkig is het capitool haar vader niet vergeten en geloven ze dat zij ook een goede vechter is.


District 2:
Jongen: Lukas Atmey (figurant)

Meisje: Nina Wolters (figurant)
Nina is 18 jaar en vrijwilliger. Ze is een stuk kleiner dan de meeste beroeps, maar sterk en snel. Ze is stiller dan de meeste beroeps en lacht niet echt met grappen over de andere tributen. Ze is altijd op haar hoede, vooral tegenover de andere beroeps. Toch laat ze niet heel expliciet merken dat ze wantrouwig is. Ze is met bijna alle wapens goed, maar nooit echt opvallend goed. In het trainingscentrum wordt ook duidelijk dat ze heel snel bijleert. Ze is overal snel mee weg en is handig. Ze doet niet arrogant omdat ze eerst wil afwachten of ze gaat winnen, want ze is zich ten alle tijde bewust van het feit dat een andere beroeps haar elk moment een mes in de rug kan steken. Daarom is ze voorzichtig tijdens gesprekken en wanneer ze iemand moet vertrouwen. De rest van de beroepstroep vindt haar wat stil en onbereikbaar, maar daar maken ze geen probleem van. Het is duidelijk dat ze een goede bondgenoot is.

Mijn plan was dat Zilver en Nina, tegen het einde van de spelen, samen de overgebleven beroeps laten vallen en een paar dagen met twee een team vormen.


District 3:
Jongen: Casio Babylon (van inktzwart)

Meisje: Persephone "Percy" Cottar (Van enjoIras)


District 4:
Jongen: Ocean Rivers (figurant)

Meisje: Mystee Silaneas (figurant)


District 5:
Jongen: Sebastian "Seb" Saunders (Van groei)

Meisje: Carden "Carry" Mirasol (figurant)


District 6:
Jongen: Kyle Jarrods (figurant)

Leeftijd: 16 jaar
Uiterlijk: Kyle straalt charisma uit, omdat hij ook gewoon veel charisma heeft. Dat is echter meestal pas het tweede wat mensen aan hem opvalt, aangezien zijn stekelige, warrige rode haar meestal als eerste de aandacht trekt. Hij is dus ook vrij makkelijk te spotten in een menigte, wat mede komt doordat hij relatief lang breed gebouwd is. Zijn lichtbruine ogen zijn aanzienlijk minder opvallend, en meestal niet iets wat mensen aan hem onthouden - de lach en spieren, die herinnert men zich meestal wel, maar zijn ogen? Tja, die heeft hij vast wel, waarschijnlijk, maar meer kan men er meestal niet over zeggen. Hij is het soort persoon dat bijna altijd rondloopt in sportkleding, maar er dan ook daadwerkelijk in sport in plaats van alleen op de bank te hangen. De rest van zijn kledingkast is netjes, maar casual, hoewel hij meestal zijn mouwen oprolt. Sommigen suggeren dat dat is om te flexen, maar die mensen zijn gewoon jaloers. Hij draagt geen sieraden, omdat die hem alleen maar in de weg zitten, ook al zou zijn familie zich zulke dingen best kunnen veroorloven.
Leefsituatie: Kyle geniet van zijn leven in district 6, waar hij oprecht gelukkig is. Hij komt uit een klein, maar relatief welvarend gezin - qua rijkdom is District 6 gemiddeld, en Kyles gezin zit net wat boven die standaard. Zijn moeder is manager in een van de bedrijven waar hovercrafts gemaakt worden, en zijn vader is een technicus, met een specialisme op het gebied van treinen, waardoor Kyle hier het een en ander over weet. Hij is altijd naar een relatief goede school gegaan, en zit al heel lang in dezelfde klas. Zodoende is hij erg close met veel van zijn klasgenoten - de meesten kent hij immers al meer dan tien jaar. Hij heeft niet echt een vaste vriendengroep, maar kan met bijna zijn hele klas goed overweg en trekt met vrijwel iedereen op. Sinds twee jaar is hij klassenvertegenwoordiger - een positie waar hij veel te trots op is en die hij veel te serieus neemt - waardoor hij zich verantwoordelijk voelt voor zijn klas. Dat is dan ook de reden dat hij in de Spelen belandt. Kyle is erg sportief, en zijn voornaamste hobby is tennissen, waar hij op zich vrij goed in is. Hij is hier meerdere dagen per week mee bezig, en zijn vaardigheden zijn meer oefening dan talent.
Karakter: Kyle is meestal een erg gezellige gesprekspartner. Mensen luisteren graag naar hem, en hij ook naar anderen, mede doordat hij best redelijke beleefdheidsnormen meegekregen heeft van thuis uit. Hij kan echter behoorlijk intens zijn: hij is competitief ingesteld en sleept anderen daar graag in mee, wat erin resulteert dat hij van iedereen de verwachtingen heeft dat ze hem bij kunnen houden en niet altijd helemaal doorheeft dat lang niet iedereen zit te wachten op "samen een rondje hardlopen" zodra er ook maar een klein beetje zonlicht is. Wel is hij heel erg sportief en eigenlijk helemaal geen slechte verliezer, tenminste, zolang hij het kan navertellen. En tja, als je dood bent, kun je ook niet meer klagen, dus eigenlijk is er geen probleem, toch? Meer rustige en verlegen mensen zullen hem waarschijnlijk wat te druk en intens vinden, maar hij doet wel zijn best om hen zich ook op hun gemak te laten voelen. Hij heeft alleen niet altijd door dat "wil je anders straks met me mee trainen?" niet altijd helpt. Hij doet erg zijn best om anderen te motiveren, maar kan daarin echt wel doorslaan, wat behoorlijk vervelend kan worden. Hij ziet andere mensen al snel als vrienden, maar ook als rivalen, zeker tijdens de Spelen. Hij daagt anderen graag uit, test zichzelf en anderen voortdurend, en staat geeft zich altijd helemaal. Zijn enthousiasme is meestal wel erg aanstekelijk, hoewel hij voor de Spelen heel wat minder enthousiast is dan voor plaatselijke sportwedstrijden in zijn district. Hij probeert ook graag nieuwe sporten uit, en aangezien het Capitool kansen genoeg biedt - om te schermen, boksen en schijnbaar dansen, bijvoorbeeld - zal hij het grootste gedeelte van zijn tijd daar zo spenderen. Hoewel hij echt geen volslagen idioot is, denkt hij niet altijd goed na over mogelijke gevolgen van zijn daden. Zodoende hebben zijn acties vaak gevolgen waar hij niet bij stilgestaan had, omdat hij beslissingen op emotionele impulsen en verantwoordelijkheidsgevoel maakt - zo heeft je aanbieden als tribuut in de Spelen wel eens het onbedoelde gevolg van sterven. Hij is wel relatief voorzichtig met wat hij zegt, omdat hij erg zijn best wil doen om mensen niet te kwetsen, maar toch flapt hij er soms wat onhandig verwoorde dingen uit. Vooruitdenken en plannen is nou eenmaal niet zijn forte, en hij laat zich vooral meevoeren door de omstandigheden en zijn impulsen. Hij is erg bang om mensen teleur te stellen, wat ook de reden doet dat hij zo extreem zijn best voor alles doet en zich zo verantwoordelijk gedraagt: hij is bang dat, als hij dat niet doet, mensen kwaad op hem zullen worden, of in ieder geval gekwetst zijn of zich in de steek gelaten voelen. Hij heeft hierdoor een beetje een heldencomplex ontwikkelt, en probeert zodoende het gewicht van de wereld op zijn schouders te dragen.
Verleden: De voornaamste vroege herinneringen die Kyle heeft, hebben betrekking op de groep kinderen die nu nog steeds zijn klasgenoten zijn. Deze groep kent elkaar al heel erg lang, en is daardoor heel erg hecht. De jonge Kyle zag hoe zijn moeder een leidinggevende positie had en daarin haar werknemers inspireerde, waardoor Kyle zelf steeds meer de neiging kreeg om de leiding te nemen, om op deze manier anderen te helpen. Tegen de tijd dat er een klassenvertegenwoordiger gekozen moest worden, was hij in feite de enige logische keuze. Deze taak neemt hij heel erg serieus en hij zet zich fanatiek in voor de school en de klas, en is daardoor voor veel kinderen in district 6 een aanspreekpunt. Echter, deze verantwoordelijkheid valt hem ook zwaar, juist omdat hij het zo enorm serieus neemt en daarom er meer tijd en moeite in steekt dan nodig is. Wanneer een klasgenoot, de stille, verlegen Micah Morgan, getrokken wordt voor om mee te doen aan de 26e Hongerspelen, biedt Kyle zich in een impuls aan als vrijwilliger. Dit tot grote verwarring en ontzetting van zijn al geschrokken klasgenoten en familie, en eigenlijk ook de begeleider en de rest van het district, die dit allemaal niet hadden zien aankomen. Kyle is immers de eerste persoon uit District 6 die zich als vrijwilliger aanbiedt. Op zijn actie wordt met veel onbegrip en verwarring gereageerd door zijn familie, en zijn klas is enorm van slag, maar Kyle gaat met opgeheven hoofd naar de Spelen toe, en is blij dat hij zijn klasgenoot heeft kunnen beschermen. Aan het doodgaan probeert hij gewoon zo min mogelijk te denken.
Wapens en vaardigheden: Dat Kyle sportief is, valt niet te ontkennen, dus volledig talentloos is hij niet. Hij is relatief sterk en snel, en door zijn jarenlange tenniservaring heeft hij ook nog eens een flink harde slag en sterke armspieren. Hij kan niet echt met wapens omgaan, ook mentaal niet, maar hij is niet volledig weerloos in een gevecht. Daarnaast heeft hij enige kennis van elektronica, met name treinen en hovercrafts, maar niet genoeg om er echt iets mee te kunnen. Met de juiste materialen zou hij waarschijnlijk wel een totaal hypothetische monorail aan de praat kunnen krijgen. Daarnaast heeft hij degelijk onderwijs gehad, waardoor hij kan lezen en schrijven en een niveau aan basiskennis heeft. Hij kan ook prima zwemmen, hoewel dat niet zijn beste sport is. Aangezien District 6 niet bepaald een district met veel natuur is, weet hij alleen de echte basis dingen van planten, en niet echt genoeg om op het eten van planten te overleven. Met zijn charisma, is de kans echter groot dat hij toch best wel wat sponsoren bij elkaar verzamelt en dus waarschijnlijk geen planten zal hoeven eten. Ook kan hij een klein beetje vissen - vissen is immers een 'sport' en dus moet hij het geprobeerd hebben.
Aandenken: Het aandenken van Kyle is zijn klassenvertegenwoordigersbutton, omdat deze hem herinnert aan waar hij dit alles voor doet. Het is een vrij simpele, zwart-witte button, die hij op zijn hart draagt. Ook neemt hij zijn meest recente klassenfoto mee naar het Capitool, als een soort emotionele steun. Deze foto laat hij echter achter bij zijn mentor, omdat hij bang is dat er iets mee gebeurt, en daarvoor betekent zijn klas veel te veel voor hem.

Meisje: Babette "Babs" Gerardus (figurant)

Leeftijd: 14 jaar
Uiterlijk: Zonder haar kazoo, is Babs niet erg opvallend. Ze heeft stijl, donkerblond haar dat een stukje over haar schouders komt, en bruine ogen. Ze heeft een vrij bleke huid, waaruit men de conclusie zou kunnen trekken dat ze niet genoeg buiten komt, en dat is ook wel een beetje het geval. Hierdoor vallen wel haar sproeten extra op. Haar normale kledingkast is niet erg uitgebreid en niet bijzonder stijlvol, en reflecteert ook niet echt haar persoonlijke stijl, omdat het vooral afdankertjes zijn van oudere familieleden. Tijdens de Boete roept ze echter niet de indruk van armoedzaaier op, aangezien ze haar nette concert-outfit aan heeft, en dus eigenlijk gewoon in pak is. Ze is niet erg groot voor haar leeftijd en is aan de magere kant, maar het is lang niet zo erg als bij veel mensen uit de armere districten. Sieraden heeft ze niet en hoeft ze ook niet, ze is best wel tevreden met wat ze heeft.
Leefsituatie: Babs is eigenlijk heel erg tevreden met haar leven in District 6. Ze komt uit een groot gezin, dat niet erg rijk is, maar toch net genoeg rond kan komen iedere maand. Haar moeder was lange tijd muzikant in het Capitool, als altviolist, maar werd een aantal jaar geleden ontslagen en vervangen voor een "echte violist". Ze is echter niet bij de pakken neer gaan zitten en schraapt nu in haar eigen district wat geld bij elkaar met haar muziek. Babs' vader is een arbeider op de remise, maar speelt in zijn vrije tijd op zijn oude doedelzak. Ook Babs broers en zussen spelen bijna allemaal instrumenten: haar oudere zus heeft een ocarina, haar oudste broer een keytar, haar jongere zusje experimenteert met een oude accordeon en haar jongste broertje heeft een triangel. Babs heeft nog een oudere broer, Jon. We praten niet over Jon. Dit zijn gelukkig niet de duurste instrumenten, maar een groot deel is toch een erfenis van Babs grootouders. Babs kan het best goed met haar broers en zussen vinden en ze maken graag samen muziek. Verder gaat Babs naar school, maar het is bepaald niet de beste school en eigenlijk let ze ook niet heel erg goed op. Ze heeft wel een paar vriendinnen, maar hoewel mensen haar over het algemeen wel lief vinden, vinden ze haar en haar familie ook een beetje vreemd, waardoor sommige mensen haar liever mijden.
Karakter: Babs is een meisje dat eigenlijk niemand echt kwaad doet, maar ze kan mensen wel behoorlijk op de zenuwen werken. Normaal is ze vrij rustig en erg stil, maar als het over muziek gaat, weet ze het onderwerp meestal snel en niet subtiel naar haar kazoo te sturen. Het meeste wat ze zegt, zal ook gaan over haar kazoo, want ze houdt van haar kazoo. Andere mensen vinden haar kazoo wellicht irritant, en vinden daarom Babs irritant, maar die mensen zijn zelf irritant want de kazoo is hartstikke leuk. Ze is niet heel goed in geconcentreerd naar anderen luisteren is snel afgeleid, wat niet ideaal is als je met haar samen probeert te werken. Verder is ze niet het meest intelligente meisje ooit, maar ze hecht ook niet zo heel veel waarde aan kennis. Ze wil gewoon lekker haar eigen ding doen, met haar kazoo. Het is haar grote droom om beroemd te worden met haar kazoo en zo de kazoo de status van een echt muziekinstrument te geven, en eerlijk is eerlijk, daar zorgt getrokken worden voor de Spelen wel voor. Babs denkt liever niet teveel over de dingen na en speelt gewoon op haar kazoo als een soort coping mechanism. Echte plannen maken lukt haar dus niet, en al helemaal niet onder druk. Ze is er wel aan gewend dat mensen haar een beetje vreemd vinden, aangezien de meeste mensen in haar eigen district zo over haar en haar familie denken, maar ze heeft ook geleerd om zich daar gewoon helemaal niets van aan te trekken. Dit is ook de houding waarmee ze door het Capitool paradeert: ze weet dat ze daar aangekeken wordt en het maakt haar niet veel uit. Tijdens de trainingsdagen, is ze eigenlijk meer bezig met achtergrondmuziek spelen dan met trainen, wat haar overlevingskansen niet vergroot. Ze is bang om vergeten te worden, maar daar hoeft ze zich echt geen zorgen over te maken.
Verleden: Eigenlijk heeft Babs een prima jeugd gehad: ze kon naar school, kwam uit een liefdevol gezin dat niet veel had, maar wel genoeg. Toen Babs een jaar of 8 was, was er echter wel een tegenslag: het ontslag van haar moeder, waardoor de grootste inkomstenbron van het gezin wegviel. Haar vader is hierna aanzienlijk meer gaan werken, en het hele gezin heeft zich sindsdien voor de bonnen ingeschreven. Zodoende kon het gezin toch nog voldoende rondkomen. Het leven is dus wat zwaarder geworden, maar Babs klaagt niet: ze heeft het eigenlijk altijd prima naar haar zin gehad, ook toen het allemaal wat moeilijker werd. Vrienden maken ging haar altijd wat lastig af, maar sinds een paar jaar heeft ze toch een aantal vrienden bij elkaar gesprokkeld, al is de band niet dusdanig hecht dat men zou overwegen om zich voor elkaar aan te bieden. Dat gebeurt dus ook niet, en zodoende komt Babs in de Spelen terecht. Ze doet het echter wel met waardigheid en een opgeheven hoofd, en ze pakt het op als een kans om zichzelf en haar kazoo aan Panem te presenteren - en met succes, want kazoomuziek wordt al snel een grote hit in het Capitool. Zelfs na Babs dood, zullen de spotgaaien nog een flinke tijd haar kazoomuziek laten horen, dus ze wordt zeker nog niet vergeten.
Wapens en vaardigheden: Heel veel vaardigheden heeft Babs niet, maar dat hoeft ook niet, want ze beschikt over de allerbelangrijkste vaardigheid: kazoo spelen als een pro. Daarnaast zou ze zich door haar lengte prima kunnen verstoppen, maar ten eerste zou ze daarvoor waarschijnlijk niet lang genoeg stil kunnen blijven en ten tweede overleeft ze niet lang genoeg om zich te verstoppen. Verder kan ze (noten) lezen en schrijven, maar heel veel meer heeft ze niet meegekregen op school. Zwemmen kan ze niet echt, maar dat hoeft ook niet. In het trainingscentrum probeert ze het een en ander te leren, zoals vallen zetten, maar het lukt haar niet echt om iets onder de knie te krijgen - wapens al helemaal niet. Ze kan wel een beetje dansen en kan liedjes bedenken, waar het Capitool best van onder de indruk is.
Aandenken: Het aandenken van Babs is haar groene kazoo. Aangezien het nogal ongevaarlijk is, kon ze het prima door de controle krijgen. Zodoende spendeert ze het aftellen al spelend, waardoor er na haar dood nog altijd een medley aan nummers zoals stayin' alive en leef door de arena galmt.


District 7:
Jongen: Oliver Fern (figurant)

Meisje: Catherine "Cathy" Howard (Van Duendes)


District 8:
Jongen: Noam Theodore Taylor (Van RefIection)

Meisje: Nora Lacey (figurant)


District 9:
Jongen: Favian Sean Conroy (figurant)

Leeftijd: 17 jaar
Uiterlijk: Favian lijkt een vrij grote, intimiderende gast, en dus een bedreiging. Hij heeft van zijn vader brede schouders geërfd en is met 1,87 m. ook nog aan de lange kant. Het is niet dat hij uitzonderlijk gespierd is, maar hij is wel minder mager dan de gemiddelde armoedzaaier uit een van de lagere districten. Zijn postuur straalt in ieder geval genoeg “gevaar” uit om de gemiddelde mentor en medetribuut alert te maken. Hij heeft donkerbruine krullen tot zijn oren en grijsbruine ogen, wat hem er minder cool uit laat zien dan je van iemand met zo’n postuur zou verwachten. Hoewel zijn kledingstijl geen armoede schreeuwt, is het wel duidelijk dat zijn familie niet het geld heeft voor een uitgebreide garderobe: het grootste gedeelte van zijn kledingkast is net iets te klein, waardoor zijn broekspijpen en shirt net ongemakkelijk kort zijn, maar niet zo kort dat ze zijn niet-bestaande sixpack zouden kunnen laten zien. Hij loopt rond met een opgeheven hoofd, wat hem in eerste instantie nog meer de uitstraling van een stoere gast meegeeft, maar wie langer dan een uur met hem spendeert, zal er al snel achter komen dat dat behoorlijk tegenvalt.
Leefsituatie: District 9 is een van de armste districten, en hoewel Favian niet tot de absolute onderlaag behoort, is hij duidelijk geen lid van de elite. Zijn vader werkt in de graanvelden, samen met zijn twee oudere broers, en zijn moeder runt de plaatselijke bibliotheek. In betere tijden - dat wil zeggen: voor de Donkere Dagen - was de bibliotheek daadwerkelijk een punt van kennis, gefinancierd door de burgemeester, maar sinds de oorlog is een deel van de collectie verloren gegaan en is de subsidie niet meer hoog genoeg om nieuwe boeken aan te schaffen. Zodoende zijn de werken in de bibliotheek erg verouderd, en is er eigenlijk nauwelijks kennis te vinden van recente wetenschappelijke ontdekkingen. Omdat de subsidie zo laag is en eten ironisch veel kost in een district dat zoveel graan heeft, werkt Flavians moeder daarnaast als onderwijzeres voor kinderen van de lagere middenklasse - de gezinnen die de gewone scholen niet kunnen betalen, maar wel nog net genoeg geld hebben om hun kinderen iets van onderwijs te bieden. Favian zelf helpt regelmatig mee in de velden, maar wisselt dat af met het helpen van zijn moeder, aangezien hij veel liever in de grauwe, stoffige bibliotheek is dan in de brandende zon. Hij heeft niet veel vrienden en gaat niet naar school, maar onderwijst zichzelf, met behulp van deze boeken. Helaas is deze kennis inmiddels grotendeels achterhaald - een groot gedeelte van de dingen die hij leert, kloppen niet, hoewel hij zelf ervan overtuigd is van wel. Dit studeren kan gezien worden als een -ietwat sneue- hobby, maar eigenlijk is het Favians grootste hobby om vooral niet naar buiten te gaan. Zijn familie woont in een klein huisje aan de achterkant van de bibliotheek, in het centrum van het district. Ook al wonen ze op een zo centraal gelegen locatie, toch kent Favian de meeste van zijn buren eigenlijk niet echt. Wel heeft hij het best naar zijn zin met deze manier van leven - zijn gezin heeft niet veel, maar iedereen is gezond en zijn oudste broer is door zijn Boetes gekomen zonder getrokken te worden, en zijn andere broer heeft dit jaar zijn laatste Boete - en tja, hij wordt niet getrokken, en zichzelf aanbieden voor zijn broertje gaat hem net iets te ver, zeker aangezien zijn oudere broers closer met elkaar zijn dan met Favian.
Karakter: Favian mag er dan intimiderend uitzien, dat beeld vervalt al snel als je hem leert kennen. Hij is best wel slim, maar minder slim dan hij zelf denkt. Hij heeft de neiging om mensen te corrigeren en om willekeurige feitjes te vertellen, of die nou relevant zijn of niet. Het helpt daarbij niet dat de meeste “feitjes” die hij kan vertellen, in feite feitelijk onjuist zijn, hoewel hij dat zelf niet echt doorheeft. Dit zal er helaas voor hem in resulteren dat mensen hém zullen gaan corrigeren, wat al snel in het verkeerde keelgat kan schieten. Favian vertrouwt volledig op zijn intellect en kennis, en had na zijn trekking het idee dat hij hiermee misschien wel een kans zou maken - hij wist immers veel meer dan al die andere tributen, toch? Als vervolgens in zijn tijd in het Capitool blijkt dat wat hij weet vaak niet klopt, valt deze hoop steeds verder weg en begint hij meer en meer mentaal in te storten, aangezien alles waar hij in geloofde, inclusief zijn overlevingskansen, voor zijn ogen afbrokkelen. Wel is hij een vrij behulpzaam persoon - hij gelooft ook oprecht dat het helpt om mensen te corrigeren, omdat hij ze zo iets leert - en hecht hij veel waarde aan eerlijkheid. Kort na zijn Boete heeft hij ook nog redelijk veel zelfvertrouwen, maar dat neemt steeds verder af. Hij is relatief emotioneel, op alle vlakken. Zo kan hij erg vrolijk zijn, maar kan hij ook heel erg boos worden - met name als iemand volgens hem ten onrechte een van zijn beweringen in twijfel trekt. Als hij echt kwaad is, kan hij er ook flink op los meppen - dat heeft hij in zijn huishouden met twee oudere broers wel geleerd - en voor een beetje geweld deinst hij niet echt terug. Moord is echter een ander verhaal, zeker als hij aan de stervende kant van dat verhaal staat. Naarmate de Spelen dichterbij komen, laat hij vooral steeds meer angst en verdriet zien, en vertoont hij steeds meer nerveuze trekjes. Favian is geen meester in samenwerking, als de betweter die hij is. Hij doet graag alles zelf, zeker als hij iemand anders een fout ziet maken en het zelf beter lijkt te weten. Hij is competitief en voelt zich snel uitgedaagd, waardoor hij snel de neiging voelt om zich te bewijzen. Hij denkt graag vooruit en probeert in zijn hoofd plannen te maken, maar dat lukt hem alleen als hij rustig is - hij functioneert erg slecht onder druk. Hij is erg bang om dood te gaan en wil eigenlijk gewoon heel erg graag naar huis, maar het ziet ernaar uit dat dat helaas echt niet voor hem is weggelegd. Doodgaan is dus een van zijn grote angsten, maar hij is ook erg bang voor bepaalde verwoestende natuurfenomenen, zoals brand, aangezien hij veel gelezen heeft over de verwoestende effecten van dergelijke dingen. Hij heeft een vrij levendige fantasie, waardoor hij in zijn hoofd grote rampen al voor zich ziet, bij zelfs maar de kleinste hint dat zoiets mogelijk zou kunnen gebeuren. Hij is daardoor vrij pessimistisch ingesteld en hoe dichterbij de Spelen komen, hoe sneller hij in paniek raakt.
Verleden: Eigenlijk had Favian een prima jeugd. Hoewel hij de nodige ruzie schopte met zijn broers, was hij niet echt ongelukkig met zijn leven. Hij is nooit naar een echte school geweest, maar is onderwezen door zijn moeder. Als kind ontdekte hij hier al dat hij veel meer geïnteresseerd was in zijn moeders boeken dan in het fysieke werk van zijn vader, waar zijn broers zich meer thuis voelde, en dus ging hij steeds meer lezen, naarmate hij ouder werd. Een bijkomstigheid van deze vorm van thuisonderwijs, is dat hij eigenlijk geen vrienden maakte. Hoewel hij zich het nooit echt gerealiseerd heeft, heeft hij lang een eenzaam leven geleid, en was zijn teruggetrokken bestaan best wel triest - zeker toen zijn broers oud genoeg waren om steeds vaker mee te helpen in de graanvelden. Omdat hij eigenlijk niets anders had om op terug te vallen, verstopte hij zich tussen zijn moeders boeken. Wel trok hij soms op met de andere kinderen die les kregen van zijn moeder, maar doordat hij zo emotioneel is, had hij eigenlijk vooral vaak ruzie met deze kinderen, waardoor er eigenlijk geen vriendschappen overgebleven zijn van deze periode. Toen Favian dertien was, werd een achterneef van hem voor de Spelen getrokken en stierf daar in het bloedbad. Dit veroorzaakte enige mate van rouw binnen de familie, maar omdat Favian hem zelf eigenlijk niet persoonlijk kende, heeft deze dood geen hele grote emotionele invloed op hem gehad. Toen hij vijftien was, ging hij steeds vaker meehelpen op het land, om zijn familie wat extra geld te bezorgen. Toch spendeert hij de rest van zijn tijd grotendeels in de bibliotheek.
Wapens en vaardigheden: Dit valt tegen - vooral voor hemzelf. Waar hij dacht te kunnen rekenen op zijn intelligentie en kennis, blijkt dat vies tegen te vallen. Er blijft dan niet veel meer over van zijn talenten. Hij zal zijn best doen om zoveel mogelijk te leren tijdens de trainingen, maar dat zullen voornamelijk dingen zijn zoals vallen zetten, vuur maken en welke planten wel en niet eetbaar zijn. Wel heeft hij enige ervaring met niet-erg-professionele man-tot-man gevechten, en kan hij flink hard slaan. Hij zal het dus waarschijnlijk wel voorbij het bloedbad volhouden, maar waarschijnlijk niet erg veel langer. Wel kan hij lezen en schrijven, en misschien een beetje op z'n hondjes zwemmen, maar niet goed genoeg om lang zijn hoofd boven water te houden. Hij kan zich niet erg goed verstoppen, door zijn postuur, maar hij weet wel hoe je een sikkel vast moet houden, dus dat is vast iets.
Aandenken: Als aandenken heeft Favian een pagina uit een boek meegenomen met daarop een overzicht van verschillende planten. Hij had gehoopt hier iets aan te hebben, maar dat blijkt tegen te vallen - een groot deel van de informatie is onjuist. Dat is wel de reden dat het door de controle heen komt. Tegen de tijd dat het tijd is om de arena in te gaan, heeft hij het verfrommeld en in eerste instantie gefrustreerd weggegooid, maar uiteindelijk heeft hij toch besloten het mee te nemen. Het is immers het enige wat hij nog heeft van zijn thuis.

Meisje: Ceres Goldberg (Van LaLoba)


District 10:
Jongen: Melvyn Cooper (figurant)

Meisje: Capra Butcher (Van Megaeraaa)
♧ Capra is 12 jaar.

Ze heeft donkerblond haar en vreemde, groene ogen. Ze is zelfs voor haar leeftijd klein en tenger en onopvallend.

Ze heeft een grote broer die haar heel irritant vindt. Haar ouders zijn niet zo speciaal. Haar nicht is ooit gestorven in de Hongerspelen maar die kende ze toch niet zo goed. Ze trekt zich er niet zo veel van aan.
Ze zorgt voor geiten. Ze heeft twee heel goede vriendinnen, Zale is 14 en verzorgt de koeien en Zody is 13 en mest de stallen van de geiten uit. Ze komt ook goed overeen met Corban, die helpt bij het slachten van de geiten, maar met hem wil ze niet bevriend zijn omdat ze dat wreed vindt.

Ze is eigenlijk nogal nutteloos in de Spelen.
Ze kan goed dansen en is heel goed in plots achter iemand staan of net ergens op het foute moment zijn en alle geheimen horen.
Ze is hééél nieuwsgierig en irritant.
Ze heeft nog nooit een wapen aangeraakt en kan niet tegen bloed. Ze zou nog geen konijn doden als ze stierf van de honger.
Gelukkig is ze wel snel en lenig en goed in sluipen.
Ze houdt heel veel van de geit sikje die ze al heel zijn leven verzorgt.

Haar districtaandenken is een lichtgroen touwtje met een zilveren geitenkop-hangertje (of dat denkt ze toch) eraan dat ze ooit bij een danswedstrijd gewonnen heeft. ♧


District 11:
Jongen: Ezra Rodion (figurant)

Meisje: Katherine "Kate" Lancaster (Van Samanthablaze)
Leeftijd:18 jaar
Uiterlijk: Wat het meest opvalt aan Kates uiterlijk, is het feit dat ze niet zo mager is als gewoon is in haar district. Als een van de weinige leden van haar district heeft ze voldoende voeding gehad, waaraan te zien is dat haar familie tot de elite van het district behoort. Dat is ook terug te zien in haar relatief extravagante kledingstijl - ze is niet bang om een klein beetje te pronken. Buiten haar district, valt ze vooral op door haar donkere huid en weelderige bos krullen, die eigenlijk iedereen in haar district heeft. Ze is, met 1,59 m., wat aan de kleine kant, maar dat compenseert ze wel met haar persoonlijkheid en een paar hakken. Ze heeft donkere, bruine ogen, zoals het grootste gedeelte van haar district. Ze heeft geen opvallende littekens, maar wel een flinke hoeveelheid sieraden, die ze ook graag draagt. Haar uiterlijk is eigenlijk altijd verzorgd, hoewel ze er niet overdreven veel aandacht aan besteedt. Ze straalt kracht uit, waardoor mensen snel de neiging hebben om voor haar aan de kant te gaan en haar meestal niet echt tegen durven te spreken. Dat is vooral het geval in haar eigen district, waar dit ook nog eens versterkt wordt door haar status. Ook heeft het te maken met haar houding: ze zorgt dat ze altijd rechtop staat, met rechte schouders en haar kin omhoog, waardoor ze zelfverzekerder en trotser overkomt.
Leefsituatie: Voor een lange tijd was Kate best gelukkig met haar leven, maar daar is sinds een jaar steeds meer verandering in te komen. Op het eerste gezicht lijkt ze ook niets te klagen: omdat haar ouders een grote boomgaard bezitten, behoort ze tot de elite van haar district. Daardoor heeft ze altijd genoeg te eten gehad en kon ze naar school gaan, waardoor ze nu goed opgeleid is. Net als iedereen in het district, helpt ze mee tijdens het oogstseizoen, maar ze draait dan aanzienlijk kortere dagen dan de rest van de bevolking. Hoewel ze niet heel veel goede vrienden had, had ze wel altijd een groep met belangrijke contacten. Verder kan ze ook nog terugvallen op haar familie, die - zoals de meeste families in de lagere districten - vrij groot is. Ze is de jongste van haar gezin, en heeft drie zussen. Twee van haar zussen, de tweeëndertig-jarige Izzy en eenentwintig-jarige Mary, zijn inmiddels uit huis. Mary woont samen met haar met haar vriend, en Izzy met haar echtgenoot, en is hoogzwanger op het moment van de Spelen. Kates andere zus, de vierentwintig-jarige Hannah, woont wel nog thuis, omdat ze niet helemaal mentaal in orde is: sinds de dood van haar vriend in de Spelen, zeven jaar geleden, is ze in een verwarde staat. Door verschillende artsen is vastgesteld dat ze ofwel een ernstige depressie heeft, ofwel leidt onder psychoses of zelfs schizofrenie. Hierdoor houden hun ouders haar het liefste zo dichtbij mogelijk, voor haar eigen veiligheid. Ook had Kate een oudere broer, John, die aan tuberculose overleed toen Kate 12 was. Zijn hond, Bruto, is nog altijd deel van de familie. Kate heeft nog vrij veel contact met haar oudere zussen. Ze is goed opgeleid, en erg geïnteresseerd in literatuur, wat als haar voornaamste hobby gezien kan worden.
Karakter: Kate is uitzonderlijk koppig. Ze laat niet over zich heen lopen als ze het ergens niet mee eens is, en is zeker niet bang om in discussie te gaan. Doordat ze erg intelligent en goed opgeleid is, heeft ze in die discussies meestal ook wel poten om op te staan. Ze is best wel geduldig en rustig, maar als je echt haar grens overgaat, doet ze niet aan vergeving, en al helemaal niet aan toegeven. Ook heeft ze de neiging om te generaliseren: als iemand haar kwaad gedaan heeft, is iedereen die op diegene lijkt in haar hoofd per definitie net zo slecht. Ze geeft hierdoor niet iedereen een eerlijke kans. Dat zorgt er ook voor dat ze lang niet altijd vriendelijk tegen iedereen is. Ook kan ze enigszins arrogant overkomen, en eerlijk gezegd is ze dat ook wel een klein beetje - een resultaat van haar opvoeding aan de top van het district. Ze is wel een trouwe vriendin en een goed luisterend oor, en daarnaast is ze erg eerlijk - soms wel een beetje bot. Ze presteert prima onder druk, wat van pas kan komen, want technisch gezien zouden de Spelen best wel gezien kunnen worden als een situatie waar redelijk wat vanaf hangt. Ook is ze best een goede leider, aangezien ze van thuis uit is opgeleid om gezag over andere mensen te hebben. Dat resulteert er soms wel in dat ze bazig kan zijn, de neiging heeft om de leiding te nemen en mensen soms best wel kan rondcommanderen. Ze geeft erg veel om haar familie en maakt zich druk over haar gezin - zowel over het welzijn van haar moeder en haar zus Hannah, die het mentaal erg moeilijk hebben met eerdere sterfgevallen in hun familie en vriendenkring. Daarnaast maakt ze zich zorgen over haar oudste zus, Izzy, aangezien ze weet dat zwangerschappen in District 11 lang niet altijd goed aflopen - haar moeder heeft twee miskramen gehad, en bij enkele van de geboortes was haar moeder zelf ook in levensgevaar. Doordat ze al vrij veel dood gezien heeft, waarvan er geen enkele echt vredig of natuurlijk was, is ze zelf ook erg bang om te sterven. Deze kwetsbaarheid probeert ze echter zoveel mogelijk te verbergen, zeker voor haar (mannelijke) mede-tributen. Daarnaast is ze erg trots, dus anderen om hulp vragen zal ze zeker niet snel doen. Veel liever lost ze dingen alleen op, en ze is er meestal ook van overtuigd dat dat haar wel lukt. Vanaf het moment dat ze getrokken wordt, is het haar hoofddoel om te winnen - niet alleen om te overleven, hoewel ze dat ook wel zou waarderen, maar ook om haar vriend te laten zien dat hij echt niet zo gemakkelijk van haar af komt.
Verleden: De familie Lancaster was lange tijd een erg gelukkig gezin. Kate groeide op met genoeg eten en warmte, als jongste van haar gezin. De zussen en broer konden het prima met elkaar vinden, ondanks een hoop gekibbel. Helaas werd Kates broer, John, ziek toen hij 18 was. Kate zelf was toen pas 12 jaar. Hij kreeg een vorm van tuberculose en stierf binnen enkele maanden. Dat had geen goed effect op Kates moeder, die na twee miskramen behoorlijk klaar was met kinderen verliezen. Johns dood leverde veel rouw op, maar dingen werden nog erger toen Hannahs vriend, Phil, getrokken werd voor de Spelen, datzelfde jaar. De jongen was wel 18, maar maakte in feite geen kans, en werd na een paar dagen bloederig vermoord door de Beroeps. Deze dood zorgde ervoor dat Hannahs mentale staat drastisch verslechterde, en al gauw werd het meisje door verschillende artsen gediagnostiseerd met een depressie, psychoses en schizofrenie. Haar plannen om uit huis te gaan, zoals haar oudere zus inmiddels al gedaan hadden, kwamen volledig te vervallen, en Kates moeder probeerde zo goed mogelijk voor de verwarde Hannah te zorgen, door haar eigenlijk altijd in de gaten te houden. Tegen de tijd dat Mary uit huis ging, 4 jaar later, werd Kate door haar ouders aan de zoon van de burgermeester, Rick, voorgesteld, met het idee dat een vriendschap tussen de twee de band en dus de invloed van de families zou kunnen versterken. Deze vriendschap veranderde in enkele maanden in een relatie, die voor ruim anderhalf jaar goed ging. Echter, sinds een paar maanden voor de Boete staat de relatie op losse schroeven, door de verschijning van de jongere, knappere Anne, die Ricks aandacht trok. De twee kregen een verhouding, waarvan Kate vermoedens had, maar ze hield zich in en bleef vriendelijk en beleefd naar haar vriend, zoals ze geleerd had te doen. Toen Rick echter twee weken voor de Boete probeerde Kate te dumpen zodat hij zijn relatie met Anne officieel kon maken, pikte Kate het niet langer. Ze weigerde het einde van de relatie te accepteren - deels uit trots, want ze was echt niet van plan om zich zo aan de kant te laten zetten en vervangen te laten worden, maar ook deels vanwege de voordelen die haar familie uit de relatie haalde. Dus hoewel de twee gigantische ruzie hadden, die Anne verder opstookte, werd de relatie niet officieel beëindigd - althans, niet volgens Kate. Op het moment waarop Kate getrokken wordt, vermoed ze dat er iets niet klopt - ze heeft nauwelijks briefjes, terwijl er miljoenen briefjes in de bol zitten, en er honderdduizenden kinderen zijn die tussen de vijftig en de honderd briefjes hebben. Ze weet ook dat Rick een van de weinige mensen is met toegang tot de plek waar de briefjes bewaard worden, of op zijn minst genoeg invloed binnen het district om de begeleidster te overtuigen om een andere naam voor te lezen. Hoewel het niet bevestigd is, heeft ze dus het sterke vermoeden dat Rick ervoor gezorgd heeft dat ze naar de Spelen moet, om van haar af te komen. Zodoende gaat ze met al haar trots naar de Spelen, met het idee om te winnen zodat ze Rick in zijn gezicht uit kan lachen.
Wapens en vaardigheden: Als de Hongerspelen een debat zouden zijn, zou Kate bij voorbaat al gewonnen hebben, door alleen haar koppigheid al. Helaas draait het in de Spelen om moord, een onderdeel waar ze wat minder expertise in heeft. Ze is geen Beroeps en heeft niet getraind, en is ook niet exceptioneel sterk. Wel kan ze erg goed klimmen en heeft ze de nodige hoeveelheid zwemlessen gehad, wat van pas zou kunnen komen in de arena. Daarnaast staat ze open om nieuwe dingen te leren, zoals het hanteren van een wapen tijdens de trainingen voor de Spelen, met name zwaardvechten. Verder heeft Kate behoorlijk veel kennis van een hele hoop dingen, doordat ze veel leest, waaronder ook vooral veel kennis van planten en dieren en een klein beetje medische kennis. Door haar lengte is het voor haar ook vrij makkelijk om zich te verstoppen, en door haar donkere huidskleur gaat dat nog makkelijker in het donker. Daarnaast heeft ze genoeg richtingsgevoel om zich enigszins probleemloos over bekend terrein te navigeren. Haar houding is voor veel mensen vrij intimiderend, waardoor ze niet eens altijd echt iets hoeft te doen om te krijgen wat ze wil. Het probleem blijft echter wel dat ze geen professional is, en dat drie dagen aan trainingen maar tot op zekere hoogte kunnen helpen.
Aandenken: Kate heeft getwijfeld om een tiara-achtige haarband als aandenken mee te nemen, aangezien het een cadeau was van Rick, en ze het wil dragen om hem te laten zien dat het niet uit is en dat ze gewoon weer terugkomt. Haar zussen - met name Hannah, die erg close was met John - hebben haar echter ook een aandenken gegeven: een vrij simpele armband die van John geweest is. Het simpele sierraad bestaat uit drie bruine, leren bandjes, waarvan er één gevlochten is. Het is relatief sober vergeleken met de rest van haar kledingstijl, maar ze verkiest het uiteindelijk toch boven de diadeem, aangezien ze het van Hannah kreeg. Deze beslissing maakt ze echter pas op het allerlaatste moment - ze neemt de beide aandenkens mee naar het Capitool.


District 12:
Jongen: Kieran Colton (figurant)
Leeftijd: 18 jaar
Uiterlijk: Kierans uiterlijk verraad al meteen dat hij uit de Laag komt: hij heeft korte, zwarte haren, waar duidelijk voor zijn komst in het Capitool nooit aandacht aan besteed is, waardoor het een warrige, vette puinhoop is, met kolenstof erin, hoewel dat niet heel zichtbaar is. Daarnaast heeft hij de olijfkleurige huid die zo typisch is voor de bewoners van de Laag, en ook de kenmerkende grijzige ogen. In de menigte in zijn district is hij gewoon een van zovelen, hoewel hij wel relatief lang is. Hij is gespierd van het vele werken in de mijnen, maar hij heeft ook duidelijk in geen maanden een degelijke maaltijd gehad, en is heel erg mager. Ook zijn kleding verraad zijn armoede: hij draagt zijn werkkleding, die erg versleten, vies en gescheurd is, wat genoeg indicatie is dat hij eigenlijk niet echt andere kleding heeft. Van iets als sierraden is dan uiteraard ook geen spoor bij hem - zoiets zou hij nooit kunnen betalen, en tijd, vaardigheden of de wil om iets te maken heeft hij niet. Hij heeft wat littekens, waarvan sommige duidelijk van zweepslagen zijn, en anderen veroorzaakt zijn door het werk in de mijnen en de slechte leefomstandigheden. Geen van deze littekens is bijzonder opvallend.
Leefsituatie: Kieran is ontzettend ongelukkig met zijn huidige leven, en dat is ook niet zo gek. Hij is min of meer een zwerver, maar woont soortvan in een kraakpand naast het spoor momenteel. Hij woont hier alleen, aangezien hij verder geen familie weer over heeft. Echter, de armoede waarin hij leeft zijn niet hetgene wat zijn leven zo zwaar maakt: dat is het werken in de mijnen. Dit is een loodzware en gevaarlijke baan met enorm lange werkdagen en vaak geen weekenden of vakanties. Zijn leven bevindt zich dus in een dagelijkse sfeer van werken, eten en slapen, en om genoeg te verdienen om van te kunnen eten, werkt hij meestal van voor zonsopkomst tot na zonsondergang. Hij ziet dus heel erg weinig licht op een gemiddelde dag. Ook spreekt hij heel weinig mensen, aangezien er tijdens het werk nauwelijks gepraat wordt en hij verder eigenlijk niet in contact met mensen komt. Hoewel het niet echt een alcoholprobleem te noemen is, omdat hij niet genoeg kan drinken om echt verslaafd te worden, drinkt hij wel relatief veel bier, aangezien hij geen werkende leidingen heeft in zijn kraakpand. Tijd voor hobby's en ontspanning heeft hij niet echt, aangezien het meestal kiezen is tussen slapen of vrije tijd, en hij dat beetje slaap wel nodig heeft. Toch is hij soms in een plaatselijke, goedkope kroeg te vinden, om te drinken of te kaarten. Om zo snel mogelijk bij de mijnen te komen, moet hij iedere dag een stuk over het spoor lopen, wat bij hem af en toe de gedachte oproept hoe het zou zijn om gewoon te blijven staan en te wachten.
Karakter: Voor vriendelijkheid of medeleven hoef je niet bij hem aan te kloppen, want dat heeft hij ook nooit van iemand gehad. Hij is heel erg hard geworden, en heel erg bot, door de manier waarop hij nu moet leven. Het enige wat hij wil, is weg uit het leven dat hij nu heeft - en de Spelen bieden hem die kans, ook al moet hij daarvoor een moordenaar worden. Als iemand die niet vaak kansen krijgt, grijpt hij alle kansen die hij wel krijgt, op eigenlijk alle terreinen, van de Spelen tot Cathy die naar hem knipoogt, maar ook kansen die zich minder duidelijk opwerpen, zoals een willekeurig, waarschijnlijk niet geïnteresseerd meisje. Hoewel hij niet van plan was om zich aan te bieden, lijkt getrokken zijn voor hem bijna een soort opluchting, aangezien het hem weghaalt uit de hel waarin hij leeft. Plannen maken doet hij sowieso eigenlijk niet, aangezien hij nooit zeker is van of hij nog wel leeft tegen de tijd dat een plan van toepassing zou worden. Samenwerken doet hij ook niet, vooral omdat hij niet op communicatie zit te wachten, dus hoewel de Beroeps misschien zullen proberen hem te rekruteren, zal hij dit verzoek snel afwijzen. Van beleefdheid en etiquette heeft hij nog nooit gehoord, en hij weigert ook om zijn best te doen. De Spelen zijn voor hem een 'alles of niets', waarin hij al zijn frustraties op de andere tributen uit. Hij is niet echt meer pijn om anderen pijn te doen, zeker niet als deze mensen het veel beter gehad lijken te hebben als hij, of als ze kwetsbaar lijken. Hij gelooft dat sowieso alleen de sterksten overleven, ook buiten de Spelen, dus als iemand niet kan terugvechten is dat volgens hem zijn eigen probleem. Ook luistert hij niet echt naar anderen, want hij is ervan overtuigd dat ze ook niet naar hem luisteren en dat niemand iets geeft om wat hij wil, waardoor hij het heft in eigen handen moet nemen. Verder is hij niet echt claustrofobisch of bang in het donker, maar het roept wel hele frustrerende associaties op, waardoor hij deze plekken liever vermijdt. Hij is niet echt een slecht persoon, maar is heel erg gefrustreerd door zijn huidige leven, en hoe oneerlijk dat is, wat hij uit door anderen mensen een fragment van zijn pijn te laten voelen. Hij voelt zich ontzettend onbegrepen, maar doet tegenwoordig ook geen pogingen meer om mensen echt duidelijk te maken wat er precies in hem omgaat. In zijn ogen is de wereld een verrotte, gestoorde plek, dus is het beter om daarin mee te gaan, omdat je alleen zo kunt overleven.
Verleden: Kieran heeft niet altijd in het donkere gat gezeten waar hij nu in zit, hoewel het nooit makkelijk of prettig geweest is voor hem. Hij is geboren als helft van een tweeling, in een arm gezin, dat nog wel redelijk rond kon komen op het loon van zijn vader, die ook kompel was. Het was echter een hele ongelukkige bevalling, waarbij zijn tweelingbroertje dood geboren werd en zijn moeder tijdens die geboorte stierf. Zijn vader had nauwelijks tijd om de jongen op te voeden, maar ging wat minder werken en liet zijn zoon de rest van de tijd bij zijn buren achter, een ander mijnwerkerskoppel. Echter, toen hij tien jaar oud was, stortte de gang van de mijn waarin zijn vader en buurman werkten in, tijdens een mijnongeluk. Hoewel dit soort ongelukken vaker gebeuren in District 12, is er geen goede opvangsregeling voor weeskinderen. Aangezien de buurvrouw nu nauwelijks meer een inkomen had, kon ze Kieran niet meer verzorgen, en de kleine jongen eindigde op straat. Hier bedelde hij jarenlang zijn eten bij elkaar, samen met de bonnen, tot hij vijftien was. Op deze leeftijd solliciteerde hij in de mijnen, en hoewel je daar eigenlijk pas vanaf je achttiende mag werken, kon hij door zijn lengte en doen alsof hij wel al achttien was hier toch al een baan krijgen - zo nauw werd er niet naar de regels gekeken. Hij vond een leegstaand pand, waarin hij nu woont, maar ondanks het feit dat hij nu een loon en dus minder honger heeft, werd zijn leven door het zware werk eigenlijk alleen maar uitzichtlozer.
Wapens en vaardigheden: Kieran is vrij sterk, door zijn zware werk in de mijnen. Hierdoor kan hij een pikhouweel hanteren, en iets als een bijl zal hem ook wel lukken. Lezen, schrijven, zwemmen of met bestek eten kan hij echter niet, en probeert hij ook niet. Hij kan zijn eigen naam een beetje schrijven, maar het lijkt een soort spijkerschrift. Doordat hij vrij sterk is, zou hij in man-tot-man-gevechten nog een redelijke kans maken. Hij is niet bang om deze kracht flink te laten voelen aan andere mensen, en om wat ruzie te trappen. Ook is hij flinke honger gewend, en kan hij best een paar dagen zonder eten, en is hij het gewend om slecht en weinig te slapen. Sociale vaardigheden heeft hij echter niet, waardoor hij erg bot, onbeleefd en onaardig over kan komen.
Aandenken: Het aandenken van Kieran is een zwarte speelkaart, een schoppen koning. Het is een kaart die hij na een iets te dronken avond kaarten in de kroeg, de dag voor de Boete, per ongeluk mee naar huis heeft genomen. Hij was van plan hem de volgende keer terug te geven, maar hij zat nog in zijn zak tijdens de Boete, en dus neemt hij het mee als aandenken. Kaarten was immers een van de weinige dingen die hij niet haatte aan zijn leven, en de schoppen koning ziet hij een beetje als zijn kaart. Bovendien is het een herinnering aan het leven dat hij kan leiden als hij wint: het leven van een koning, niet dat van een kompel.

Meisje: Shayla Marigold (figurant)

Reacties (2)

  • inktzwart

    heyy, super leuk dat dit er weer is!! zou ik de jongen van district 3 mogen schrijven??

    3 maanden geleden
  • Megaeraaa

    Tijgerbloed, volgens mij ben je een paar dingetjes vergeten zoals haar leeftijd en districtaandenkenxD

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen