Foto bij 188 - Don't need your salvation

"Maud?" dringt Evander aan.
"Ja," zeg je snel. "Ik bedoel, uh, nou ja, ik denk het wel."
"Dat denk je?"
"Ugh. Ik wil het hier zo niet met jou over hebben."
"Waarom niet?"
"Omdat je mijn ex bent, Evander. Dit is raar."
"Waarom is dat raar? Ik heb jarenlang met je samen gewoond en nu verhuis je naar de andere kant van de wereld. Ik vind het niet raar dat ik daar nieuwsgierig naar ben."
"Dat is op zich niet raar," geef je toe. "Maar je geeft me een beetje het gevoel dat ik jouw toestemming nodig heb om verder te kunnen met mijn leven."
"Oh."
"En dat is niet zo," voeg je daaraan toe, misschien meer voor jezelf dan voor hem.
"Nee, natuurlijk niet. Alsof jij ooit mijn toestemming ergens voor nodig gehad hebt."
"Soms voelde dat wel een beetje zo." Je steekt een tikkeltje nerveus nog een sigaret op. "Toen we relatie hadden, bedoel ik."
Hij kijkt je verbaasd aan. "Echt?"
"Nou ja, toestemming is misschien niet het goede woord. Je was zo, hoe moet ik het zeggen.. Je was een beetje achterdochtig en heel snel jaloers." Je probeert zijn blik te ontwijken en neemt nog een flinke slok wijn, waarna je je glas bijvult. "Zoals toen mijn moeder me die Tokio Hotel kaartjes had gegeven en je gelijk dacht dat ik iets van een andere jongen had gekregen."
"Dat was niet zo slim van me, nee."
Evander staat op en loopt naar binnen. Hij komt terug met een tweede wijnglas en schenkt die voor zichzelf vol. Jullie drinken zwijgend van de wijn. Je bijt zacht op je lip - er is iets wat je nog steeds dwars zit. "Evander?"
"Ja?"
"Die kaartjes zaten in mijn tas."
Hij kijkt je betrapt aan. "Uh, ja, dat kan."
"Niet dat ik iets voor je te verbergen had, maar snap je nu wel wat ik bedoel? Je hoort toch niet zo maar door mijn spullen te gaan?"
"Ik was gewoon bang om je kwijt te raken. En nu ben ik je alsnog kwijt."
"Dat is geen excuus, Evander."
"Het spijt me, oké?" zucht hij. "Niet dat dat nu nog uit maakt."
"Voor mij wel," geef je toe. "Is dit niet juist de reden waarom we met elkaar zouden moeten praten?"
"I guess. Voelde je je echt zo, uh, niet vrij met mij?"
"Soms."
"Dat was niet de bedoeling."
"Ik weet ook wel dat je dat niet expres deed. Tenminste, dat hoop ik maar. Je was gewoon zo gefocust op het feit dat we een relatie hadden, dat je een beetje vergat waar het hebben van een relatie überhaupt om draait."
"Liefde?"
"Vertrouwen."
"Ik vertrouwde je wel," protesteert hij. Je schudt met een kleine glimlach je hoofd en neemt nog een trekje van de sigaret, voordat je hem in de asbak uitdrukt.
"Niet écht. Tenminste, ik kreeg niet het gevoel van je dat je me vertrouwde. Je was soms zelfs jaloers als ik met Benji of Vince had afgesproken in de stad."
"Niet op Vince!"
"De enige reden dat je niet op die manier jaloers op Vince was, is dat hij op mannen valt. Kom op, je vond het zelfs lastig als ik met Soof afsprak, zeker in de tijd dat zij ook single was."
Hij kijkt je verontwaardigd aan, maar knikt uiteindelijk toch. "Oké, misschien was ik inderdaad soms wel een beetje jaloers. Is Bill dat niet dan?"
"Soms," geef je toe. "Maar lang niet zo erg als jij dat was. Hij was het hier bijvoorbeeld eerst ook niet mee eens, dat ik met je wilde praten. Uiteindelijk heeft hij er wel aan toegegeven, omdat hij me vertrouwt."
Evander knikt langzaam. "En dat is waarom je voor hem naar Amerika wil verhuizen? Ben je niet bang dat dat mis gaat?"
"Ja, natuurlijk vind ik het spannend om daarheen te gaan en ineens continue op elkaars lip te zitten, maar het niet alsof ik daar met alleen Bill zit. Tom en Heidi zijn er ook nog en-"
"Heidi?"
"Ja?"
"Als in Klum?"
"Als in Kaulitz-Klum. Of Klum-Kaulitz. Ze is in ieder geval getrouwd met Tom, Bill's tweelingbroer."
"Holy shit." Evander fluit bewonderend. "Die tweeling heeft wel een goede smaak als het om vrouwen gaat."
"Je maakt het weer ongemakkelijk!"
"Sorry. Je was aan het vertellen dat je daar niet alleen met Bill zit."
"Oh, ja. Tom, Heidi, de kinderen en de honden zijn er ook nog. Oh, en ik ga stage lopen op een High School en ik begin in januari op de UCLA."
"Oh, wauw. Je hebt hier echt veel over nagedacht, hè?"
"Ja, je kent me toch? Denk je nu echt dat ik zo maar voor de eerste de beste gozer in een vliegtuig was gesprongen en naar de andere kant van de wereld was vertrokken?"
"Nee... Al had ik stiekem wel de hoop dat ik je kon overhalen om te blijven."
Je schudt met een steeds breder wordende glimlach nee. "Niks houdt mij nu nog hier."

Reacties (3)

  • XoXopeace

    Goed zo Maud, trots op jou!

    1 jaar geleden
  • Luckey

    Go maud!!

    1 jaar geleden
  • gothicpop

    Love this(H)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen