Foto bij 189 - I'm falling, but it feels like flying

Twee flessen wijn later lijkt het je toch wel verstandig om Evander eens richting huis te sturen. Jullie hebben verder gelukkig redelijk normale gesprekken kunnen voeren, maar je hebt het gevoel dat de alcohol op dit moment zijn tol begint te eisen. Evan is nooit echt een drinker geweest en heeft duidelijk zijn tax bereikt.
"Ik begin wel een beetje moe te worden," lieg je, terwijl je doet alsof je gaapt. "Dus als je het niet erg vindt..."
"Oh," zegt hij lichtelijk teleurgesteld. "Uh, dan ga ik maar eens op huis aan."
"Dat lijkt me een goed idee."
Hij verzamelt langzaam zijn spullen en staat dan op. Je loopt met hem mee naar de voordeur en jullie blijven een tikkeltje ongemakkelijk tegenover elkaar staan.
"Nou, uh, tot ziens dan maar."
"Ja, tot ziens." Je maakt de voordeur open en stapt opzij. Toch maakt hij geen aanstalten om te vertrekken. "Dit is meestal het moment dat je dan gaat..."
"I know," mompelt hij. "Het is gewoon... Ik besef me nu pas dat ik je waarschijnlijk nooit meer zal zien."
"Doe eens niet zo dramatisch," grinnik je. "We zien elkaar vast nog wel eens."
"Nou, niet als jij in Amerika zit en ik hier in Nederland."
"Het is niet alsof ik nooit meer terug kom. Ik weet nog niet eens of ik daar blijf of dat ik aan het eind van het schooljaar weer terug naar Nederland ga."
Die laatste opmerking tovert een glimlach op zijn gezicht. "Oh, oké. Dan zie ik je wel weer, denk ik."
"Natuurlijk." Je doet alsof je nogmaals moet gapen. "Nou, ik wil echt mijn bed in, hoor."
"Oh ja, sorry." Hij trekt je tegen zich aan voor een ongemakkelijke knuffel en verdwijnt dan - eindelijk - de deur uit. Je draait de deur gelijk op slot en loopt terug naar het balkon voor een laatste sigaretje. Zonder ook maar enig moment stil te staan bij de tijd, pak je je telefoon op en klikt enthousiast het telefoonnummer van Bill aan. Na een paar keer overgaan, zie je zijn slaperige hoofd op je beeld verschijnen.
"Maud?"
"Hey Billchen."
Hij wrijft vermoeid in zijn ogen. "What time is it?"
"I don't know. Did I wake you?" Je giechelt en zodra je jezelf dat hoort doen, vervloek je de wijn.
"Yes. Are you drunk?"
"Nooooo!"
"Are you sure?"
"Maybe I'm a bit tipsy," geef je toe. "I just got so excited - I am moving to America!"
"I know," gaapt hij. "You've already told me."
"You don't understand. I am actually doing it."
"Well, you better." Hij komt een beetje nors over, maar dat zal wel komen omdat je hem net wakker gemaakt hebt.
"Oh, come on, Bill! Lighten up! It is good news!"
"What have you been up to?"
"Oh, not much. Evan came by and we talked."
Het lijkt erop dat die opmerking Bill doet ontwaken en hij staart met grote ogen naar zijn telefoon. "Your ex came by and you got drunk?"
"No, silly. He came by and we talked. Although there may or may not have been some wine involved."
"Ugh, Maud, you're killing me. What happened?"
Je eigen goede humeur begint met ieder woord af te nemen. "Nothing happened, Bill, geez. I literally just told you. We talked. It was fine."
"So, he didn't try anything?"
"Nope."
"And you guys didn't..."
"No! God, why would you even think that."
"I don't know. He's your ex, after all."
"Please, don't be like this," mompel je, terwijl je met je telefoon in je hand op de bank gaat liggen. Je begint langzamerhand toch echt moe te worden. "Don't be like Evan was, Bill."
"How do you mean, don't be like Evan was? I would never do what he did to you."
"That's not what I mean." Je probeert een gaap te onderdrukken en rolt op je zij. "Don't be like he was."
"Maud? What does that even mean? Don't fall asleep!"
"I'm not sleeping, you're sleeping!"
"What do you mean when you say don't be like he was?"
"Ugh, I don't want to have to explain everything twice tonight. Can't you ask him?"
"No, I am not asking your ex," protesteert hij. "Tell me."
Je gaapt en wrijft in je ogen. "I'm just saying, he didn't really make me happy. He was so jealous and controlling sometimes. I don't want you to.." Je gaapt opnieuw.
"To what?"
"Just don't," mompel je en je voelt je ogen dichtzakken. Heel even je ogen rusten kan vast geen kwaad, toch?
"Maud? Are you still there?"
Je telefoon glijdt langzaam uit je hand en Bill staart bezorgd naar zijn scherm.
"You don't want me to what? Maud?!"

Reacties (3)

  • Pineapple20

    Typisch Maud? 🤣

    9 maanden geleden
  • XoXopeace

    Twee flessen?? Nog knap dat ze nog normaal uit d'r woorden kan komen, hahaha

    1 jaar geleden
  • Luckey

    Hahaha arme Bill
    Belt ze hem wakker valt ze niet veel later in slaap

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen