mijn commentaar van vorig hoofdstuk kan hier zo gecopypaste worden

District 1 trapte dramatisch af. Het meisje, dat zich had aangeboden, liep nonchalant naar voren met een satéprikker en een vredebewakershelm in haar handen. Ik vroeg me af waar ze voor dienden. Op het podium aangekomen stal ze de microfoon van haar escorte, waarin ze riep dat ze alleen maar meedeed voor het gratis eten, en vervolgens de glazen bak met jongensnamen het publiek in gooide. Clara Oswald, heette ze. De jongensnaam was langs me gegaan doordat ik me moest focussen op het inhouden van mijn lach, vooral omdat Clara nét iets te hard in het oor van haar districtbegeleidster fluisterde dat hij wel haar type was.
      De boete van district 2 haalde het helaas niet bij Eén - het was een gebruikelijke boete, met gebruikelijke Beroeps die zich zoals elk jaar weer zelfverzekerd aanboden. District 1 bleef achterin mijn hoofd hangen terwijl ik de rest doorkeek.
      Het meisje van Drie was een verschijning met de groengekleurde punten van haar haar. Haar nijdige opmerkingen naar haar districtbegeleider en het feit dat ze gilde dat ze niet Down heet, zoals de escort voorlas, maar Dawn, deden me grinniken. Ze leek me absoluut wel een gesprek waard. De jongen, Felix nogwattes, was vooral klein en bang, en zijn naam was ik tegen de tijd dat ik Vier bekeek ook al vergeten.
      Rose uit Vier, die zich aanbood, kwam me vaag bekend voor, maar aangezien ze niet erg aardig leek besloot ik de moeite niet te nemen om uit te zoeken waarom. Bovendien was Tyler Tyler, naast het feit dat zijn voornaam hetzelfde was als zijn achternaam veel memorabeler, gezien zijn knalpaarse haar en het feit dat hij zelf geschrokken leek te zijn van het feit dat hij zich aanbood.
      De… verschijning die men Diederick noemde - oh man, ik zei het nooit als ik iemand lelijk vond, en ik voelde me ook niet zo top om dit te zeggen, maar in het geval van Diederick was het… enigszins te rechtvaardigen - struikelde over het trapje, negeerde zijn escort compleet en was bovendien de enige die klapte. Het meisje was ik allang vergeten, maar hij bleef scherp op mijn netvlies gebrand, al was ik niet zeker of ik er blij mee was.
      De tributen uit Zes zagen er aardig uit, maar niet bijzonder. Uit het publiek sprong een jongen vooruit om het jonge meisje te knuffelen, wat me toch wel raakte. Alyssandre uit Zeven barstte bijna in tranen uit en Fester biedt zich aan voor zijn broertje, en ik kon mezelf zo in hun posities zien. Ook met hen zou ik graag een praatje willen maken. Ik hield mijn ogen gedurende mijn hele eigen boete gesloten, om confrontatie met mezelf te voorkomen, hoewel ik River’s ogen daarvoor in mijn rug kon voelen branden. Negen en Tien verliepen vrij normaal, afgezien van het feit dat Holly, het meisje uit Tien, zich aanbood.
      De boete van Elf was een ander verhaal.
      Het begon met het meisje, Valerie, die zich hysterisch aanbood voor het getrokken kleine meisje, Astral. Ze gilde, ze rende, en ze trilde, en ik kreeg onmiddellijk medelijden met haar. Het was overduidelijk hoeveel ze hield van Astral, en ze zag er absoluut niet uit alsof ze zich thuis zou voelen in de Hongerspelen. Ik glimlachte door het scherm naar haar, en nam me voor om haar misschien een paar bemoedigende woorden toe te spreken.
      Maar dat was niet het enige wat mijn aandacht trok.
      “Revan Collins!”
      De jongensnaam klonk nietszeggend, maar zijn uiterlijk was allesbehalve dat. En ik herkende hem meteen, zijn lichtbruine haren, zijn doordringende groene ogen, zijn houding. Ik herkende de mysterieuze jongen van langs de grens, en ik hield mijn adem in.
      Holy frick.
      Ik voelde mijn wangen rood kleuren, zakte langzaam weg in mijn stoel. En ik bad tot welke god er ook bestond dat niemand anders in de kamer naar me keek. Hier had ik absoluut even een momentje voor nodig.
      Jarenlang had ik deze jongen aan de andere kant van de grens gezien. Talloze keren had ik in mijn hoofd herhaald hoe ik hem voor het eerst aan had willen spreken, maar nooit had ik de moed bij elkaar kunnen schrapen om hem aan te spreken. De laatste keer dat ik hem zag was anderhalf jaar geleden, en ik had gedacht dat ik na zo’n lange tijd alle gevoelens van domme dertienjarige ik wel kwijt was geraakt, maar nu hij zo ineens voor me verscheen, met die glimlach - díe glimlach! - bleek het absolute tegendeel waarheid te zijn.
      Mijn hoofd draaide overtoeren, en daarna kwam geen woord van de boetes meer bij me binnen. Ik zou Revan leren kennen. Zou hij echt zo lief, zo knap, zo aardig zijn als hij in de gesprekjes was die ik me in had gebeeld? Nee, stop, Chrysa. Jemig, wat ben je idioot en stalkerig bezig, riep dat ene stemmetje achterin mijn hoofd. Hij herinnert je waarschijnlijk niet eens, straks is hij nog een moordenaar en misschien heeft hij wel allang een vriendin. Kijk dan hoe hij bezig is met Valerie, kijk dan, jij idioot.
      Maar als er iemand een expert was in het negeren van dat ene stemmetje achterin mijn hoofd, dan was ik het wel. Dus werden die gedachten de kop ingedrukt het moment dat ze zich deden verschijnen, want ookal waren ze misschien waar, ik wilde het niet horen. Er waren al genoeg dingen kapot gescheurd van mijn illusie van een gelukkig leven die ik in Acht met me meedroeg. Dan wilde ik dit deel op zijn minst houden.

Reacties (5)

  • groei

    Maar als er iemand een expert was in het negeren van dat ene stemmetje achterin mijn hoofd, dan was ik het wel.

    LMAOO MEEEEEE

    1 jaar geleden
  • Wilbur

    chrysa: hij is vast superlief 😍
    revan: lmao imma hold this child while she gets burned alive

    1 jaar geleden
    • RefIection

      chrysa, not looking at the child: oh my god he's so hot

      1 jaar geleden
    • Wilbur

      chrysa i stg the fIRE IS HOTTER-

      1 jaar geleden
    • RefIection

      chrysa has massive dumb bitch energy

      1 jaar geleden
    • Wilbur

      love that for her

      1 jaar geleden
  • Megaeraaa

    Ik glimlachte door het scherm naar haar, en nam me voor om haar misschien een paar bemoedigende woorden toe te spreken.
    Goede voornemens...

    Echt geweldig stukje dit!!!xD

    1 jaar geleden
  • Samanthablaze

    Diederick
    Oh no Diederick

    De boete van Elf was een ander verhaal.
    Oh goden, sure is

    Het was overduidelijk hoeveel ze hield van Astral, en ze zag er absoluut niet uit alsof ze zich thuis zou voelen in de Hongerspelen. Ik glimlachte door het scherm naar haar, en nam me voor om haar misschien een paar bemoedigende woorden toe te spreken.
    Oh de ironie love it

    Zou hij echt zo lief, zo knap, zo aardig zijn als hij in de gesprekjes was die ik me in had gebeeld?
    HAHAHA
    De ironie is te sterk help

    Kijk dan hoe hij bezig is met Valerie, kijk dan, jij idioot.
    Serieus Chrysa, luister naar jezelf

    1 jaar geleden
    • Duendes

      In Revans verdediging: Val is met hem bezig en niet andersom, andersom is het meer van oh goden laat me met rust

      1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      In Vals verdediging: Revan slaat zelf een arm om haar heen

      1 jaar geleden
  • Duendes

    Ik wil dingen quoten maar tbh heb ik gewoon overal wat op te zeggen dus we houden het er wel gewoon bij dat ik echt enorm geniet van dit hele hoofdstuk YES

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen