Foto bij 200 - Something new

Eenmaal thuis aangekomen, valt Bill vrijwel direct als een blok in slaap. Je staart naar de wekker en ziet dat het bijna vier uur is. Je draait je geïrriteerd op je rug. Je wekker staat om half acht, dat betekent dat je nog maar drie-en-een-half uur kan slapen. En natuurlijk kan je uitgerekend nu niet in slaap vallen. Je draait je weer terug op je zij en Bill rolt direct op zijn zij en slaat een arm om je heen. Een klein glimlachje verschijnt op je gezicht. Je kan nog steeds niet geloven dat hij al die mensen heeft verzameld om een afscheidsfeestje voor je te organiseren. Je voelt opnieuw de brok in je keel en probeert die weg te slikken. Hopelijk went het snel in Los Angeles, bedenk je, anders is hij je zo zat, met al dat gehuil. Je kruipt een stukje dichter naar Bill en als reactie slaat hij zijn arm nog steviger om je heen. Je sluit je ogen en zucht. Nu maar hopen dat je nog even kan slapen.

Als de wekker afgaat, doe je je ogen weer open. Voor je gevoel heb je geen oog dicht gedaan, maar je kan je ook niet voorstellen dat je drie-en-een-half uur wakker gelegen hebt. Bill kruipt wat dichter naar je toe en drukt een kus in je nek.
"Good morning, roommate."
Je grinnikt en draait je om, zodat je hem een kus kan geven. "Morning, roomie."
"Ready for today?"
"Maybe after coffee," gaap je. Hij schiet direct het bed uit en komt even later terug met een kop koffie voor jullie beiden. Je pakt de mok dankbaar aan en kruipt, zodra hij weer in bed zit, dicht tegen hem aan. "Are you ready?"
"I was born ready," plaagt hij. "I am really excited, actually."
"I'm mostly nervous," geef je toe.
"I can imagine. Feeling a little less sad?"
"A little. I guess I never realized I had that many people to say goodbye to."
"How lucky you are, to have something that makes saying goodbye so hard."
"Aaw! You quoted Winnie-the-Pooh." Je drukt een kus op zijn lippen. "Thanks for making this so much easier."
"I don't feel like I did anything in particular," mompelt hij fronsend.
"You know, just the fact that you've been here the past week helps a lot."
"Ah. Well, glad to be of service, then."
Jullie drinken de koffie en staan dan op om te ontbijten. Je krijgt voor je gevoel geen hap door je strot, maar Bill duikt de keuken in en komt terug met twee smoothies en scrambled eggs op toast. Je schudt lachend je hoofd.
"You're the best."
"You haven't even tasted it," protesteert hij, terwijl hij een bord en een smoothie voor je neus zet. "Boy, it really is easy to impress you."
"Hey!" Je kijkt hem beledigd aan. "I haven't boarded yet, you know."
Hij kijkt je even met toegeknepen ogen aan. "I thought I made you promise never to threaten with not coming to LA again."
Het is maar goed dat hij het eten en de smoothies op de salontafel heeft gezet, want voor je het weet lig je ondersteboven op de bank en zit hij bovenop je, terwijl hij je kietelt waar hij je kietelen kan.
"All right! All right! Stop!" smeek je. "I take it back!"
"Good." Hij gaat rechtzitten alsof er niks gebeurd is en pakt zijn bord op. "Bon appetit!"

De rest van de ochtend verloopt tot je verbazing vrij soepel en voor je het weet sta je in de rij om te boarden. Bill staat naast je, met een pet ver over zijn gezicht getrokken.
"Remind me again why we couldn't take the private yet?"
"You're such a spoilt little brat," klaag je en je geeft hem een duwtje. "Flying commercial won't kill you, you know."
"It just would have saved us so much time if-"
"I already booked my ticket before you decided you were flying out with me."
"Which I paid for!"
"Ugh, fine. Next time, we'll take the private yet, your majesty."
Hij perst zijn lippen even beledigd op elkaar, maar schiet dan in de lach. "I just can't wait to be home."
"Neither can I."
Jullie wisselen even een blik en schieten dan allebei weer in de lach. De rij schiet gelukkig aardig op en je merkt, waarschijnlijk omdat je vrijwel niet geslapen hebt vannacht, vrijwel niets van het opstijgen, omdat je al knock-out bent. Tegen de tijd dat je wakker wordt, zit Bill één of andere film te kijken. Je gaapt en laat je hoofd op zijn schouder zakken. Hij kijkt even op en glimlacht.
"Ready for landing?"
"I slept through the entire flight?" Je kijkt hem vol ongeloof aan. Hij knikt. "I am so sorry! You should have woken me."
"I like watching you sleep," herinnert hij je. "Plus, I dozed off for a bit as well. Which isn't that weird, considering we had a short night."
"I guess that is true." Je kijkt langs hem uit het raampje en ziet inderdaad langzaam de wereld onder jullie groter worden. "What time is it in Los Angeles when we land?"
"Uh, sometime in the afternoon."
"Ah, all right. So I guess we made up for the jetlag a little."
"Hm, I guess we did."
Je hoort dat er wat door de piloot doorgegeven wordt aan het luchtverkeerscentrum en na een kleine twee minuten voel je de bonk van de wielen die contact maken met de grond. Inmiddels begin je toch weer een beetje misselijk te worden van de zenuwen. Jullie laten de rest van de passagiers, die duidelijk haast hebben en als het eerste het vliegtuig willen verlaten, eerst uitstappen en verzamelen als laatste jullie handbagage. Jullie lopen samen het vliegtuig uit en je wordt direct begroet door de zonnestralen van het altijd zonnige California. Bill pakt je hand vast en knijpt er even bemoedigend in.
"Welcome home, my love."

Reacties (2)

  • Pineapple20

    Almost the end 😭😭

    9 maanden geleden
  • Luckey

    Oh dat is zo schattig!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen