ik, de ceo van referenties naar vorige hoofdstukken maken die iedereen ondertussen allang is vergeten door gedeeltes letterlijk te herhalen

Ik stond in een kamer, met een boog in mijn hand. De pijl was aangelegd, en mijn hand stond klaar om de boog aan te spannen.
      “Schiet,” klonk het achter me. Ik werd onder schot gehouden, wist ik zonder te kijken. “Je hebt nog tien seconden.”
      Ze telde af, ik richtte de pijl, en ik liet los. De pijl suisde door de ruimte.
Plots bevond ik me tussen de bomen in een veld, een grasveld. Het deed me denken aan het park van Acht, maar het veld strekte zich uit tot aan de horizon.
      Dit landschap kende ik niet.
      De regen doorweekte mijn kleren en haren, die zich aan mijn huid plakte. Het voelde vredig, tot ik de stekende pijn in mijn rug voelde. Mijn gehele lichaam ontspande en ik viel met een klap op de grond, maar ik voelde het niet.
      Ik kon mijn armen, mijn benen, niet meer bewegen. Ik kon niet meer knipperen, maar mijn ogen bleven openhangen, zodat ik de schaduw over mijn lichaam kon zien vallen, en uiteindelijk haar gezicht toen ze bukte om te zien wie ik was.
      Ik zag haar gezicht, en ik herkende het uit duizenden. De grote donkerbruine ogen waar ik inkeek, het donkerbruine haar dat haar schouders bekleedden. Ik keek recht in mijn eigen gezicht.

Met een schok en een gil schoot ik overeind, mijn borst snel op en neer deinend, veel te snel. Het was nog donker in mijn kamer, en hoewel ik graag verder had willen slapen, besloot ik na tien minuten woelen met in de lakens die nog kletsnat waren het zweet en een hart dat ik in mijn keel en hoofd kon voelen bonzen, dat ik er misschien toch maar even tussenuit moet knijpen.
      Ik liet me mijn bed uit glijden, en knipte het licht in mijn kamer aan. Ik kneep mijn ogen dicht terwijl ik de kledingkast indook op zoek naar iets wat op een mantel leek om mezelf te bedekken van de kou nu ik geen dekens meer om me heen had.
      Misschien zou wat buitenlucht me helpen.
      Het kon zeker geen kwaad, dacht ik, en dus trok ik mijn sokken en schoenen maar aan. Zo verlaatte ik mijn kamer en maakte ik mijn weg naar de lift, in een nachthemd, een mantel, en een paar sokken in badslippers. Ik stapte de lift in, en drukte op het knopje van het dak. Ik verwachtte niet dat ik op dit uur - wat dat dan ook mocht zijn - iemand lastig zou vallen als ik boven even een luchtje zou scheppen, dacht ik.
      Dat dacht ik.
      Het dak leek leeg toen ik de lift uitstapte, maar toen ik richting de reling liep bleek het tegendeel te zijn. Even kon ik niet meer ademhalen, en daar stond ik dan, midden op het dakterras, doodstil, alsof ik een staand lijk was. Ik kon niet meer dan staren.
      “Niet eerlijk… hier woonden… Thalia allang beter… gewoon kunnen spelen,” klonk het van vanaf de reling. “Een goede dokter - goede medicijnen… voor je zorgen…”
      De gestalte langs de reling mompelde in zichzelf, en de wind nam zijn woorden mee. Hij stond met zijn rug naar me toe, en door het licht was hij nauwelijks zichtbaar, maar ik herkende de honingbruine haren, het postuur, onmiddellijk.
      Op het dak, bij de reling, stond Revan Collins.

Reacties (2)

  • Megaeraaa

    Het dak leek leeg toen ik de lift uitstapte, maar toen ik richting de reling liep bleek het tegendeel te zijn. Even kon ik niet meer ademhalen, en daar stond ik dan, midden op het dakterras, doodstil, alsof ik een staand lijk was. Ik kon niet meer dan staren.
    Serieus,
    als Val dit te weten komt:(

    1 jaar geleden
    • RefIection

      ja uh zelfs al zonder dat val het weet gaat chrysa dus best wel hard dood

      1 jaar geleden
    • Megaeraaa

      Letterlijk of figuurlijk?

      1 jaar geleden
    • RefIection

      ja

      1 jaar geleden
    • Megaeraaa

      Ja, letterlijk, ja, figuurlijk of ja, allebei?

      1 jaar geleden
  • Samanthablaze

    “Niet eerlijk… hier woonden… Thalia allang beter… gewoon kunnen spelen,” klonk het van vanaf de reling. “Een goede dokter - goede medicijnen… voor je zorgen…”
    Kijk Revan eens in zichzelf praten. En dan is Val de gestoorde? Oh please pfft

    Also seriously Revan als Luna weet wat er aan de hand is, zou ze Thalia helpen genezen, levens redden is haar baan remember? Het helpt niet om in plaats daarvan te gaan mokken op het dak, jij nukkige puber

    1 jaar geleden
    • Duendes

      Mokken op het dak is zeker weten wel een goed plan hmpf fight me
      En hij heeft Valerie ergens weten te ditchen dus natuurlijk blijft hij dan wel even op het dak :')

      1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Tbh het dak is wel zo'n plek waar Val fijn dramatisch zou kunnen zijn, zoals ze dat doet, dus heel veilig is hij niet

      1 jaar geleden
    • Duendes

      Fair enough oeps maar gun die jongen nou even zijn momentxD

      1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Heel eventjesxD

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen