Foto bij Hoofdstuk 43.

Harry Edward Styles

Kreunend kom ik klaar, terwijl mijn ogen gericht zijn op het scherm van mijn macbook. Daar in de kamer ligt nog steeds Isabelle vast gebonden, terwijl ze kreunend en hijgend aan de boeien trekt. Met mijn schone hand veeg ik wat zweet druppels van mijn voorhoofd en open de app op mijn telefoon van de vibrator, die ik heb bevestigd in het slipje van Bell. Ik druk hem uit, terwijl ik dat doe hoor ik verontwaardigen kreunen en vloeken uit mijn macbook komen. Grijnzend haal ik doekjes tevoorschijn uit mijn nachtkastje, dit is zo veel beter dan porno.
Seksuele frustratie kan erg zijn, hopelijk bij Isabelle zo erg, dat ze zich normaal gaat gedragen. Ze weet dat ik nu zwak ben en ze maakt daar heel graag misbruik van, haar verontwaardigde en angstige blik toen ik haar zelf het bed weer op sleurde geeft mij voldoening. Dat is hoe ik haar wil zien, ik wil dat ze ziet dat ondanks dat ik misschien zwak ben op dit moment, ik nog steeds eer heb.
Ik duw mijn macbook aan de kant en kom van het bed af, ik neem een snelle douche en zit uiteindelijk hijgend aangekleed op het voeteneinde van mijn bed. Ik ben er zo klaar mee, zo klaar mee....

Mijn handen handelen sneller dan mijn verstand en voor ik het weet hoor ik de hoge stem van Avril, zo zoet als altijd. "Goede middag met Avril, assistente van dokter Einarsson, hoe kan ik u helpen?"
"Avril, liefje". Zij heeft wel genoeg aan het horen van mijn stem, ik hoor het arme kind naar adem happen, daar zou godverdomme Bell een voorbeeld aan mogen nemen.
"Geef mij Einarsson", ik hoor haar handen op een toetsenbord tikken, waar ik mij aan erger. "Avril, er is geen rede om nu ook maar iets te type. Geef mij 'nu' Einarsson aan de lijn".
Ik hoor een piepje, geen piepje van de telefoon, maar een piepje van de zoete Avril. "o liefje, rustig, ik ben niet boos op je. Maar zorg ervoor dat je wat sneller werkt, anders zal ik je eens leren hoe je snel kan werken". Ik hoor haar nog snel, "ja meneer Styles, natuurlijk meneer Styles", zeggen en dan hoor ik hoe ze de telefoon neer gooit en hoor ik haar hakken klikken.
Niet veel later hoor ik de stem van Einarsson, "meneer Styles, vertel eens, waarom ben ik uit een afspraak getrokken. Ik dacht dat ik alles aan het regelen was, wat u gezegd had?" Ik grom, wat hem meteen zijn mond snoert. "Ik heb je advies nodig, jou medische advies". Ik hoor hem wat ritselen en zijn zakelijke toon op zetten, "vertel meneer Styles, waarmee kan ik u helpen".
Ik zucht, wrijf over mijn gezicht en bedenk mij dat ik al jaren geen dokter nodig gehad heb, dit laat mij nog zwakker voelen dan ik ben.
"2 weken terug ben ik gewond geraakt, heb een mes in mijn zij gekregen. Een diepere snijwond in mijn arm en een wond aan mijn hoofd, lang verhaal kort, ik leef nog maar voel mijzelf fucking zwak. Doe er iets aan".
Ik hoor hoe hij lacht, ik knars met mijn tanden van frustratie. "Meneer Styles, ik neem aan dat u niet naar het ziekenhuis gebracht bent.". Ik sla met mijn vuist op tafel, wat mij meteen laat vloeken van de pijn. Verkeerde arm Styles.... verkeerde arm....
"Nee, ik ben verzorgt door mijn personeel. Maar ik ben zwak, moe en nog geïrriteerder dan vroeger. Dus daag mij niet uit met domme opmerkingen, Einarsson". Ik spreek dreigend, laat mijn rauwe stem nog meer grommen en weet hoeveel indruk ik hier altijd mee krijg.
"Goed goed, rustig aan. Laat iemand van uw 'personeel' mij ophalen, ik wil je zelf zien, dan praten we verder".
"Best prima, ik zal iemand sturen, maar nu meteen, dus zeg je afspraken van vandaag maar af doktertje".
Met deze woorden hang ik op en laat Rick weten dat hij weg moet, het zal wel even duren voor dat de arts er is en dus kan ik beter maar uitrusten. Ik ga maar weer op bed liggen en kijk naar Isabelle, ze lijkt te slapen. Haar hoofd ligt naar de zijkant tegen haar arm aan en haar mond staat open, van dat gezicht word ik zelf haast moe. Ik besluit mijn wekker te zetten en mijzelf de rust te gunnen, kijkend naar het scherm van mijn macbook duurt het niet lang, voor ik daadwerkelijk in slaap val.

Mijn hand zoekt naar mijn mobiel, die ik naast mij in de lakens voel. Ik heb 2 uur geslapen en ik voel mijzelf iets beter, maar mijn maag knort klagelijk, dat ik moet eten. Maar zin heb ik niet om mijn bed uit te komen dus druk ik op de knop naast mijn hoofdsteun en wacht tot 1 van de meiden binnen komt, wat mij te lang duurt en ik al 4 keer op de knop gedrukt heb, voordat er iemand komt.
Er word geklopt en een zenuwachtige meid komt binnen, "u had gebeld meneer, wat kan ik voor u doen?" Ik ga wat rechter zitten en kijk haar aan, "ik wil eten en ik verwacht straks gasten, licht James hier over in wil je?" Ze knikt en loopt snel weer weg, mij alleen achter latend. Ik beweeg mijn vingers over de nog open macbook en hierdoor activeer ik het scherm weer, ik zie dat Bell nog steeds slaapt. Jammer bell, dat gaat niet lang duren. Ik open de app op mijn mobiel en laat de vibrator zacht trillen, ik zie dat ze er al slapend op reageert. Haar onderlichaam gaat heen en weer en haar hoofd beweegt ook meerdere kanten op, dan zet ik hem harder en haar ogen vliegen open. Ze zoekt de kamer door, kijkt dan naar haar kruis en ik hoor haar vloeken. Mijn mondhoek gaat omhoog en ik speel met de intensiteit van de vibrator, helaas kan het niet al te lang, want binnen 20 minuten word er al weer aangeklopt en krijg ik een kom dampende ossenstaart soep en vers brood. Ik zet de vibrator uit en zie Isabelle met haar benen trappen, "ik haat je! Ik haat je zo!" Ik moet lachen om de stem van Bell en scheur een stuk brood af en doop deze in mijn soep, voor ik een hap neem, sla ik de macbook dicht.
Ze vraagt er ook om, het is goed dat ze zo gefrustreerd is. Want ik ben de persoon die haar alles kan geven, ik kan haar helemaal bevredigen en al haar frustraties weg nemen, als ze mij maar weer gehoorzaam is en onderdanig aan mij is.

Ik zet mijn kom aan de kant als er opnieuw geklopt, "meneer, Rick hier". Ik geeft hem toestemming binnen te komen en ik zie hem mij zoekend aankijken, "de dokter is er. Ik weet natuurlijk niet waarvoor hij is, maar". Ik onderbreek Rick, voor hij verder kan, "doe waar ik je voor betaal, ik wil geen medelijden van je Rick". Hij knikt snel en mompelt zijn excuus, dan laat hij de dokter binnen. Als ik een jonge, blonde, slanke dame in een korte jurk en lange laarzen met hakken achter hem zie lopen, grijns ik gevaarlijk. "Ik zie dat je een lekkere verassing hebt mee genomen, welkom". De ogen van de vrouw vliegen meteen mijn kant op en ik zie haar naar adem happen, alsof ik nog niet wist, hoeveel indruk alleen mijn uiterlijk op mensen heeft. Haar houding, haar tanden die zich in haar lip boren en haar handen die meteen haar haren in gaan, strelen mijn ego. "Meneer Styles, dit is mijn assistente Avril". Ik kom zo soepel als ik kan omhoog, maar ik moet even staan om de wereld weer stil te krijgen, want deze danst voor mijn ogen als ik sta.
Zodra het lukt loop ik naar Avril en rijk haar mijn hand, ze legt de hare in die van mij en ik trek er zacht aan, waardoor ze dichterbij komt. "Wel Avril, het is prettig kennis te maken. Kom wees niet zo verlegen en laat die heerlijke zoete stem eens van je horen, liefje". Ze giechelt en bloost, "hallo meneer Styles, het is mij een genoegen u eindelijk eens te ontmoeten. Ik was verrukt toen ik hoorde dat ik mee mocht naar u landhuis, ook al weet ik niet hoe het ver van buiten uit ziet, van binnen is het prachtig".
Helaas, voor ik hierop kan reageren snauwt Einarsson dat Avril haar laptop moet openen zodat ze aantekeningen van het gesprek kan maken. Haar hand glijd uit de mijne en ik kijk grijnzend naar haar, als ze zich met een rood hoofd, focust op haar taak.
"Dus meneer Styles, laat mij eerst de wonden eens bekijken". Ik erger mij eraan, maar ik moet mij overgeven aan de keurende blik van Einarsson. "Uw overhemd moet uit meneer, zodat ik u arm en buik kan bekijken". Ik knik, knoop de knoopjes en laat het overhemd vallen, maar vang hem in mijn ellebogen op. Ik knipoog naar Avril, die met open mond naar dit tafereel kijkt. Maar mijn ogen en hand vliegen naar Einarsson toe, ik grijp hem hardhandig met mijn goede arm in zijn nek, als hij hard in de wond van mijn buik drukt. Hij kijkt geschokt, terwijl onze gezichten dicht bij zijn. "Sorry, ik had u moeten waarschuwen, alstublieft, mijn keel". Ik laat hem los en snauw dat hij dat zeker had moeten doen en dat het zijn eigen schuld is, "ik mag dan maar 1 goede arm hebben, die doet het nog".
Dan verzoekt hij mij om op bed te gaan liggen en ik doe wat hij zegt, als ik mijn tanden op elkaar bijt door de druk op mijn wond, kijkt hij ernstig. "Het is goed verbonden, geen teken van ontstekingen, de pijn die u voelt is normaal. Het is ook niet lang terug, 2 weken toch?" Ik knik en sla zijn handen geïrriteerd weg, als hij nog eens mijn kant op komt. "Goed, we zullen uw ijzertabletten geven, dit zal zorgen dat u zich minder zwak voelt. Misschien houd u dan beter uw opvliegende karakter in bedwang, want u bent zeker meer geïrriteerd dan normaal". Ik zie dat Avril uit een andere tas een potje met waarschijnlijk daarin de ijzertabletten, op tafel neer zet. Ze vangt mijn blik en glimlacht, "1 per dag meneer Styles. Neem er niet meer, dat zorgt er niet voor dat u zich sneller weer de oude voelt". Haar zoete stem klinkt door mijn kamer en ik adem diep in, terwijl ik zie hoe haar vingers van haar knie langzaam naar de rand van haar jurk gaan. "Bedankt voor de tip liefje, ik zal mij er netjes aan houden".
Ik hoor hoe Einarsson zijn stem schraapt om mijn aandacht weer terug te krijgen, "verder moet u nog goed rust houden. Uw lichaam heeft een behoorlijke klap te verwerken en luister alstublieft naar u lichaam. Doe niet teveel, oefen niet te veel kracht uit. Dus laat het zware werk tijdelijk aan iemand anders over, zo bent u waarschijnlijk over 2 weken weer in staat, met behulp van training, snel weer de oude te worden" Ik knik en loop naar de deur, deze open houdend. Einarsson ziet het en snapt de boodschap, dat hij eruit getrapt word. "Avril kom, we zijn klaar, meneer Styles weet alles". Ze knikt en ruimt snel al haar spullen op, als ze langs mij lopen kijkt ze mij even uitdagend aan. "Ik hoop dat ik snel genoeg was, meneer Styles". Mijn wenkbrauwen vliegen omhoog en ik stap dichter op haar af, haar met mijn arm tegenhoudend, voor ze de deur uit kan lopen. "Je bent zelfs een beetje pittig liefje, i like it. Voorzichtig liefje, als je in mijn hadnen valt, weet ik niet of je dat wel overleeft". Ik zie de lust, angst en spanning in haar ogen. Maar ze knikt en ik pak voorzichtig haar kin vast. Dan druk ik mijn lippen op haar wang en adem expres even over haar wang en oor, ze rilt en stapt bij mij weg.
"Einarsson, over 3 dagen geef ik mijn beroemde kerstfeest. Jij en Avril zijn uitgenodigd, ik zorg ervoor dat je de overige informatie krijgt. Ik zie je over 3 dagen, Avril, ik kan niet wachten jou weer te zien".

Met die woorden sla ik de deur dicht en open de app op mijn mobiel en laat de vibrator in de string van Belle weer trillen. Bell is niet de enige die seksueel gefrustreerd is, godver, ik heb zoveel gehoefde aan een paar lippen om mijn penis. Welke lippen, boeit mij niet. Maar aan Avril te zien, hoef ik nog maar 3 dagen te wachten.
Ik besluit mijn frustratie te uiten op Belle en trek mijn overhemd helemaal uit, voor ik naar haar toe loop. Als ik de deur open gooi en de kamer binnen loop, hoor ik nog net de kreunen van Isabelle. Grijnzend loop ik op haar af, ze zier er uitgeput uit. Maar haar lichaam gunt haar geen rust en laat haar ongenadig reageren op de vibrator tegen haar clit.

Reacties (1)

  • Sunnyrainbow

    I love de Harry POV!

    9 maanden geleden
    • bels

      Dankjewel!!!(H)

      9 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen