Als ik Harry achter na wil rennen, houd mijn vader mij tegen. Maar kwaad ruk ik mijzelf los, "hebben jullie nu je zin? Nu heb ik het gedaan, terwijl jullie hier het probleem zijn. Ik haat jullie, ik veracht jullie, waarom doen jullie enige moeite voor hem? Waarom?" Tranen rollen over mijn wangen, terwijl ik ze aan kijk, mijn moeder ontwijkt mijn blik en mijn vader is boos. "Omdat we het beste voor je willen, als Harry straks een goede baan heeft, kunnen we aan jullie toekomst werken".

"Dat is aan ons, niet aan jullie. Je kunt niet dwingen dat ik later met Harry trouw, dat ik überhaupt trouw. Waarom zou je zo iets opbrengen? Wat is er mis met jullie?" Ik stamp kwaad op de grond, terwijl mijn vader briest dat Harry gelijk heeft en ik mijn mond moet houden. Woedend trek ik de deur open en ren richting, waar een uur geleden, Harry zijn auto nog stond. Hijgend hou ik stil en zie ik hem in de auto zitten, ik leun een stuk van de auto vandaan met mijn handen op mijn knieën. Probeer rustig adem te halen, maar slaag er niet goed in, als ik opkijk, zie ik Harry pijnlijk kijken. Maar dan doet hij het, hij geeft gas, trekt zijn blik weg en rijd weg. Opnieuw begin ik te rennen, dit keer achter de rijdende auto aan. Ondertussen hou ik mijn handen in mijn zij door de pijn die daar ontstaat, door het vele harde rennen. Maar het heeft geen zin meer, mijn voeten minderen snelheid en uiteindelijk sta ik midden op de weg stil. Hijgend, met een zere zij, zeer hart en tranen die over mijn wangen rollen.

"Hey, Kathy". Ik draai mij om en zie Jace, hij staat met een bezorgde blik naar mij te kijken. Hij loopt om mij af als ik nog harder begin te huilen, hij trekt mij van de straat en zet mij neer op een bankje. Hij komt naast mij zitten en troost mij, hij aait over mijn rug terwijl ik met mijn hoofd op zijn schouder uithuil.
"Die klootzak doet je alleen maar pijn, ik snap jullie echt niet". Hierdoor begin ik nog harder te huilen er verstop nu mijn gezicht in mijn nek en hij trekt mij naar zich toe en slaat zijn armen om mij heen.
Huilend en snotterend vertel ik hem over het toekomstplan die hij geaccepteerd heeft, dat hij zou gaan studeren een baan zou vinden en hierna met mij zou trouwen. "Dat alleen, omdat mijn ouders het willen. Hij stemde toe, hij stemde toe dat hij onze toekomst bepaald zou worden door mijn ouders".
Ik wordt heen en weer gewiegd en Jace aait mijn haren, "Harry was de gene die juist overal tegen in ging, ik weet niet wat er met hem gebeurd is, waarom zou hij, uitgerekend hij willen dat zijn leven bepaald word?"
Ik trek mijzelf uit Jace zijn armen en kijk hem aan, Jace kijkt niet blij, maar geeft antwoord. "Omdat hij misschien, gezien zijn vroegere toestand, juist toe is aan zekerheid? Toe is aan een zekere toekomst?"
Het maakt me boos dat Jace waarschijnlijk nog wel eens gelijk zou kunnen hebben, dus ik ga recht op de bank zitten en sla mijn armen over elkaar.
"Zeg, nu moet je niet boos op mij zijn".
"Harry vind dat ik de werkelijkheid niet onder ogen kan komen, omdat ik te onschuldig ben. Wat betekend dat eigenlijk? Dat ik het leven door een roze bril zie? Dit is niet de eerste keer dat dat tegen mij gezegd word, ik ben het zo zat". Ik bal mijn vuisten en voel mijn nagels in de muis van mijn hand drukken, omdat ik zo veel kracht zet.
"Jou leven is gewoon heel goed gelopen vergeleken die van hem, jij hebt alles, hij heeft alleen jou. Jij ziet de problemen, valkuilen en gevaren op jou weg niet. Hij ziet ze al van mijlen ver".
Als ik Jace in zijn ogen staar, voel ik mijzelf heel even rustig, heel even maar. Maar ik denk na over zijn woorden en ik begin het te snappen, hij heeft gelijk.

"Toch ga ik hiermee niet akkoord", ik sta op en wil weg lopen. Maar Jace pakt mijn pols en trekt mij terug, "ik zou je het liefst zoenen, ik zou het liefst jou die toekomst geven". Geschokt om de woorden probeer ik mijzelf terug te trekken, maar Jace versterkt zijn greep om mijn pols.
"Maar Harry geeft je het, Harry gaat akkoord met een hele redelijke deal en jij maakt er een drama van, want dat is wat je doet. Katherina, jij bent een eerste klas drama queen. Als jij je ouders weg zou laten, als Harry tegen jou gezegd had dat hij zou gaan studeren, een huis met een tuin voor je zou zoeken. Met je wilde trouwen en er niks was, wat hem tegen zou houden, zou je smelten van liefde. Nu je vader dat voor je regelt, omdat het anders waarschijnlijk nog lang niet gebeurd, omdat jij een armoedzaaier hebt uitgekozen, is het opeens een groot probleem. Dus stom dit kinderachtige gedoe, bied je excuses aan hem aan en aan je ouders en word volwassen".

Voor de tweede keer deze avond doet mijn hart pijn, "waag het niet zo tegen mij te praten, ik walg van je, jij bent de gene die", maar ik kan mijn zin niet afmaken. Ik strompel achteruit en grijp naar mijn wang, "je sloeg mij". Woedend kijk ik Jace aan, die hijgend voor me staat, op een manier die mij zou moeten beangstigen. "Ja want je snapt het niet, je bent een verwend nest. Ik ben al jaren verlieft, ik heb je duidelijkste signalen gegeven, ik heb alles geaccepteerd. Ik heb inderdaad dingen gedaan die ik niet had moeten doen. Maar toch sta ik hier weer, omdat jij problemen hebt met je vriend, die mij eigenlijk geen kut kunnen boeien, omdat ik alleen maar wil dat je hem dumpt en met mij gaat. Maar ik vertel wat je moet horen, omdat je inderdaad eens de waarheid moet zien".
Ik loop op hem af en sla tegen zijn borst, schouders en maag. "Waag het niet dat hier nu bij te trekken, want ik heb jou altijd gezegd dat ik je niet anders zie, dan een vriend". Maar Jace probeert mij af te weren, wat hem lukt als hij mij hardhandig vastpakt bij mijn beide polsen. "Ben je klaar? Zie je in hoe stom en dom je bent? Zie je wat voor verwend nest je eigenlijk bent? Snap je nu eindelijk dat ik niet wil dat je mij verteld over jou en Harry? Snap je hoeveel pijn het doet als ik jullie zie? Laat staan als je mij verteld, dat hij er alles aan doet om een toekomst met jou te hebben? Terwijl ik die toekomst met jou wil?"
Huilend kijk ik naar hem en ik trek mijzelf uiteindelijk los, "je bent nog erger dan ik dacht, waarom zeg je dit tegen mij?" Opnieuw pakt hij mij vast, maar ik ga er tegen in en probeer mij weer los te trekken. "Waarom? Dat heb ik je toch net gezegd?"

We kijken alle twee op als er een auto naast ons stopt en binnen een paar tellen Harry de auto uitloopt en ons woedend aankijkt. Hij kijkt naar Jace en zijn handen die mijn protesterende polsen vast houden, dan kijkt hij naar mij en zijn gezicht word donker. Nee niet gewoon donker, zijn gezicht word zwart.
Jace zijn handen verslappen zijn greep en ik trek mij los, het moment dat dat gebeurd gaat het allemaal heel snel. Harry haalt uit naar Jace die op de grond valt, waar Harry meteen gebruik van maakt en op hem duikt. Harry slaat Jace een paar keer achter elkaar in zijn gezicht en ik zie het bloed uit de mond en neus van Jace lopen, dan pas kom ik in actie. Met heel veel moeite weet ik Harry weg te trekken, die zich lostrekt als hij weer op beide voeten staat. "Fucking Cunt, sta op, als je het lef heb haar te slaan, sta op". Harry schreeuwt en trapt Jace in zijn maag, maar bevriest als de auto deur open gaat en Jess zijn naam zegt. Opnieuw vloekt Harry en kijkt naar Jessie, die met grote angstige ogen naar zijn broer kijkt.
Ondertussen weet Jace langzaam op te staan en kijkt mij aan, terwijl hij bloed op de grond spuugt. "Wel, ik hoop dat je het nu snapt Katherina. Hij zou mij vermoorden voor jou, als dat geen liefde is". Harry stapt alweer op Jace af en blijkbaar de keuze heeft gemaakt, Jessie te negeren. "Waag het ooit nog bij haar in de buurt te komen en ik vermoord je inderdaad, je denkt toch niet dat ik blind ben? Ik ben een professional als het gaat om geweld, dus ik zie meteen als iemand, iemand anders geslagen hebt. Jij hebt mijn vriendin geslagen, dus je kunt maar beter zorgen dat je heel ver weg komt nu". Dan draait hij zich om naar Jessie en mij, "Jessie in de auto, ik moet even praten met Kathy, ik kom zo bij jou". Jess doet precies wat Harry zegt, zonder protest.
"Waarom was hij bij jou?" Ik kijk naar de grond, ik durf Harry niet aan te kijken. "Hij vond me, op de weg, nadat jij weg reed". Ik hoor hem snuiven, "hij vertelde mij de waarheid, hoe ik blijkbaar echt ben". Zijn laarzen verschijnen in beeld, "hoe ben jij echt dan?" Zijn stem is zoals gewoonlijk hees, schor, alsof hij net wakker is en hij neemt de tijd te praten, zoals altijd.

"Ik ben een te fucking onschuldig iemand, iemand die de wereld en onze toekomst niet onder ogen durft te komen". Dan word ik tegen zijn borst getrokken, de heerlijke Harry geur overspoelt mij en ik voel zijn lippen tegen mijn huid. "Maar je bent wel mijn te fucking onschuldig iemand, dat is niet zo maar wat". Ik moet glimlachen om zijn woorden en durf hem nu vast te pakken, "Jace zei mij de waarheid, ik snap het nu. Het spijt mij Harry ,het spijt mij dat je af en toe de dealen hebt met een kind".
Als hij zijn handen om mijn gezicht legt en mij op laat kijken zie ik hem bezorgd glimlachen, "hij heeft je geslagen, dat is niet oké Katherina, begrijp je dat?" Ik knik, Harry gaat verder. "Er is te veel drama gebeurd en wij moeten zorgen dat het stopt. Ik wil echt niks lieverd dan de deal met je ouders aannemen, snap je dat?" Ik knik weer, "zeg alsjeblieft dat wij oke zijn. Ik weet dat ik niet had mogen weg rijden, ik zag je, ik zag hoe je ons achterna rende, ik had dat niet mogen doen". Dan pak ik zijn handen vast en haal ze van mijn gezicht, "wij zijn oke. Meer dan oke, want we hebben een plan". Dan begin ik te lachen, ik kan er niks aan doen, maar ik moet hard lachen. "God, wij zijn echt zo fucked up. Kijk naar ons, zoveel drama, zoveel problemen, waarom? Om niks!" Ook Harry begint te grijnzen en kijkt mij aan, "dit houd het leven spannend Kitty".

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Wel goed dat ze dit hoort.. maar Jace moet zijn poten thuis houden

    1 jaar geleden
  • AmorAmor

    Wow heftig! Jace, Harry, Kathy, allemaal heftig, veel emoties!

    Maar het is super dat ze nu ook dit door heeft, waarom Harry het deed. En van mij had Harry nog wel even harder mogen slaan.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen