Foto bij Hoofdstuk 13 (Herschreven)

Ja ik maakte dus deze meme en moest het ook even hier delen. Ik hoop dat q even voor één keer meewerkt en de afbeelding laat zien (Volgens mij werkt het als je het op een nieuw tabblad opent)
Het is niets persoonlijks, Adey. Chris is gewoon een salty tiener met een enorm ochtendhumeur

Oké, even samenvatten. Mijn naam is Christian Solis Swan. Ik kom uit District 11 en ik ben de tweelingbroer van de winnares van vorig jaar. En gezien de kansen niet in ons voordeel zijn - want tja, waarom zou ons ooit een momentje rust gegund worden? - is het dit jaar mijn beurt om naar de Spelen te gaan. Tot nu toe ben ik bepaald niet aan het genieten van mijn trip naar het Capitool, wat grotendeels veroorzaakt wordt doordat mijn mentor me te goed kent, mijn districtbegeleider denkt dat ik een fashionista ben, en mijn districtgenote een groot stuk chagrijn is, die me zonder dat ik haar een echte reden gegeven heb lijkt te haten. Tot overmaat van ramp zitten er glitters in mijn haar en zorgt mijn nieuwe poging om te douchen er niet voor dat ze verdwijnen, maar wel dat ik nu de grootste hits van het Capitool ken - was dat nou een kazoo-orkest? - en een enorme lichtshow krijg. De wereld is me onophoudelijk aan het aanvallen, en ik denk dat het nu zo'n beetje 4-0 staat - terwijl het spel pas net begonnen is.

Daarnaast zijn mijn medetributen ook niet echt een pretje. De Beroeps mogen gemiddeld dan erg jong zijn, ze compenseren het in duidelijke arrogantie, en waarschijnlijk ook in bloeddorst. En dan zijn er ook nog eens twee andere vrijwilligers, en een paar grote, gespierde kerels, om mijn kansen nog kleiner te maken. Het is oneerlijk. Ik bedoel, hallo, waar zijn alle jonge, zielige kinderen die er normaal zoveel lijken te zijn? Oké, die zijn er ook wel een paar, maar horen dat er niet meer te zijn?

En hoe graag ze me waarschijnlijk ook zouden vermoorden zodra we in de arena zijn, toch lijkt tweederde van de tributen me een leukere districtgenoot dan de chagrijnige troela die ik nu heb. Kun je districtsgenoten ook ruilen? Gewoon haar briefje teruggeven aan Celese en zeggen 'nee, deze was niet wat ik in gedachten had. Kan ik een nieuwe krijgen?', of gewoon ruilen met een ander district. Dan wil ik die jongen uit 7 wel. Niet als bondgenoot, want van bondgenoten ga je dood, maar in ieder geval om mijn tijd in het Capitool mee door te brengen. Want als ik een hele week een appartement met Ada moet delen, weet ik niet zeker of ik überhaupt nog wel levenslust over heb tegen de tijd dat ik de arena in moet.

Voor degenen die de conclusie nog niet getrokken hadden: ik heb erg slecht en kort geslapen. We hadden sowieso niet veel tijd om uit te rusten tot onze aankomst in het Capitool, maar de helft van die tijd besloot mijn hoofd te besteden aan piekeren, en de andere helft aan nachtmerries. Het was een soort vieze groene smoothie van zorgen om Cathy, die praktisch alleen thuis zit, nu Luna en ik weg zijn, en beelden van de Beroeps, die waarschijnlijk al bijna tien jaar trainen, en die zich met zijn allen op me storten. In mijn droom had Aderyn geen wapens, maar gebruikte ze haar scherpe hoektanden en had ze een gevorkte tong. Mijn onderbewustzijn heeft in ieder geval opgeslagen dat ze waarschijnlijk een soort bloedzuigend, hissend monster is. En hoewel ik prima weet dat zorgen en angsten een manier van je hersenen zijn om je tegen mogelijke - in dit geval erg reëele - gevaren te beschermen en dus, net als die stomme groene smoothies, goed voor je schijnen te zijn, betekent dat nog niet dat ik ze dan ook moet waarderen. Die groene smoothies zijn niet te zuipen, heb ik het afgelopen jaar in een lange episode van 'Luna dwingt iedereen in de winnaarswijk tot zo'n stomme gezonde levensstijl' ervaren, net zoals ik ook bepaald geen behoefte heb aan wakker liggen en nachtmerries hebben zodra ik eindelijk slaap.

Als ik na mijn gefaalde douchepoging mijn kamer weer inloop en op mijn bed een stapel kleding en een briefje zie liggen, gaat mijn humeur nog wat verder achteruit. Als Celese hier invloed op gehad heeft, dan heeft het waarschijnlijk meer glitter en vreemde kleuren dan ik graag zou willen. Tot mijn grote opluchting blijft het briefje van Luna te zijn, en de kledingselectie dus waarschijnlijk ook. Met een zucht laat ik me op mijn bed zakken, en laat mijn ogen over mijn zusjes nette, krullerige handschrift glijden.

Chris,
Ik heb iets voor je geregeld dat er soortvan uitziet als iets wat jij zou dragen. Doe het alsjeblieft gewoon aan, in plaats van dat walgelijke shirt van de Boete aan te doen. Je komt niet nonchalant over, maar als een zwerver. Met deze kleding kun je hopelijk enigszins in de smaak vallen in het Capitool, zonder dat daar nog meer glitters bij komen kijken. Ik heb echt mijn best voor je gedaan, want je gaat de sponsoren nodig krijgen, dus werk alsjeblieft één keertje mee. En schiet op, het ontbijt staat klaar.
Luna


Ik frommel het briefje verontwaardigd op en gooi het op mijn bed, maar bekijk dan toch de kleren die ze heeft uitgezocht. Hoewel ik bepaald niet blij ben met nóg een sneer naar mijn boeteshirt - kom op, zo erg was het echt niet, het was alleen een beetje versleten - en nóg een opmerking over mijn onverwijderbare haarglitters, ben ik ook wel nieuwsgierig naar wat Luna dan precies onder 'sociaal acceptabele' kleding verstaat.

Hoewel ik het niet zou toegeven, valt het niet eens tegen. De bruine broek zit los genoeg om nonchalant te kunnen zijn - wat ik versterk door de broekspijpen half om te slaan - en het vest dat erbij zit heeft een oranje kleur die me, al zeg ik het zelf, verdomd goed staat. Misschien gaat mijn cijfer toch nog wat omhoog op deze manier, maar dan is dat wel omdat ik zelf iets van deze outfit gemaakt heb, en niet dankzij Luna's kledingkeuze, want die was niet nodig. Er was niets mis met mijn boeteshirt.

Ik schuif mijn handen in mijn zakken en loop de eetwagon binnen, waar ik mijn team aantref, die niet eens op me gewacht hebben, alsof mijn ochtend niet al vervelend genoeg is. Ada kijkt even kort op van haar ontbijtworstjes, maar ik ga vandaag niet eens proberen naar haar te lachen, dus kopieer ik haar frons en richt me dan snel op de andere twee vrouwen in de ruimte.

Luna laat haar blik even over mijn outfit heen glijden, en hoewel haar blik blijft hangen bij zowel de glitter in mijn haar als de broekspijpen, verschijnt er een veel te tevreden glimlach op haar gezicht. "Goedemorgen, Chris," zegt ze.

"Niet zo tevreden kijken," zeg ik, zonder haar terug te groeten, terwijl ik naar het buffet loop en mijn vol laad met pannenkoeken. "Ik draag dit omdat het toevallig past bij wat ik sowieso aan wilde trekken, niet omdat jij dat wilt."

"Ik vind het prima." Ze haalt haar schouders op en neemt een hap van haar broodje. "Wat zit je haar leuk, trouwens."

"Haha, heel grappig." Ik prop snel mijn mond vol en kijk haar even boos aan, wat niet erg goed gaat door mijn volle mond, en er alleen maar voor zorgt dat haar tevreden blik nog wat sterker wordt.

"Luna heeft gelijk, hoor." Celese bestudeert mijn uiterlijk met een enthousiaste glimlach en een goedkeurend knikje. "En ik moet zeggen dat ik een groot fan ben van het vest. Die kleur staat je goed."

Nu is het mijn beurt om tevreden te grijnzen. "Bedankt," zeg ik, als mijn mond leeg genoeg is. "Ik wilde gaan voor iets subtiels, dat toch bij een breed publiek in de smaak zou vallen. Dit leek me een goede optie daarvoor." Dat dat min of meer is wat Luna in haar briefje schreef, hoeft verder niemand te weten.

Celese knikt. "Dat gaat je hiermee zeker lukken." Ze lacht breed, steekt dan een rietje in haar groene smoothie en neemt een slok. "Och, helemaal vergeten. Luna heeft me laten zien hoe ik deze kan maken, en eerlijk is eerlijk, ze zijn heerlijk. Het afgelopen jaar ben ik echt op een betere plek gekomen, zowel fysiek als mentaal, en daar hebben deze gezonde smoothies me enorm bij geholpen," ratelt ze. "Samen met de power yoga, natuurlijk. Ik ben helemaal zen, gezond en gelukkig. Ik neem aan dat jij er ook wel een wilt? Als je graag indruk wil maken, is het belangrijk om goed in je vel te zitten. Gezond leven helpt!"

Ik knipper een paar keer verdwaasd met mijn ogen, in een poging niet te erg te staren, en kijk dan even verbaasd naar Luna, die haar schouders ophaalt. "Indruk maken?" stamel ik dan. Als ik indruk zou willen maken op de Beroeps, zou ik dat waarschijnlijk veel beter met mijn vechtkunsten kunnen doen, en dat is sowieso niet logisch. Ik heb hun goedkeuring helemaal niet nodig. De enige die ik kan bedenken waarop ik indruk zou moeten maken, is een hypothetische potentiële bondgenoot: Daniel uit District 7. Om te zorgen dat hij een bondgenootschap met mij zou willen, zou het verstandig zijn om me van mijn beste kant te laten zien, maar ik zie niet in hoe een groene smoothie en een 'gezonde levensstijl' me daarbij zouden moeten helpen.

"Het Capitool," verduidelijkt Luna dan. "Het is de bedoeling dat je sponsoren werft, weet je nog? Het helpt als ze van je onder de indruk zijn, en ze zijn sneller onder de indruk van een gezonde, verzorgde tribuut dan van een Chris die zich volpropt met pannenkoeken vol suiker en niet weet hoe hij zijn broekspijpen fatsoenlijk om moet slaan."

"Oh." Ik kijk haar even schaapachtig aan, maar dan besef ik me wat ze net allemaal gezegd heeft. "Hé, dat is gemeen. Het is een stijlkeuze." Ik prop demonstratief een hele pannenkoek in mijn mond, wat minder goed past dan gehoopt, en kijk Luna boos aan, terwijl ik mijn mond leeg probeer te eten en een opmerking probeer te verzinnen. "Weet je wat, ik ga wel trainen. Op mijn kamer. Daar is er niemand die mijn stijl bekritiseert." Ik gris nog een pannenkoek mee en loop dan snel weer de wagon uit. Zodra de deur achter me dicht valt, slaak ik een diepe zucht. Ik hoop echt dat er in het Capitool iemand te vinden is die me een beetje een uitweg kan bieden uit het gezeur van de meiden van team District 11. Op het huilen en doodgaan na, klinkt het idee van een bondgenoot ineens lang zo slecht nog niet. Maar ja, ik ben Christian Solis Swan, en mijn ervaring met de Spelen is tot nu toe niet echt genieten. En zoals het spel er nu voor lijkt te staan, gaan de kansen voorlopig niet in mijn voordeel zijn.

Reacties (3)

  • Wilbur

    was dat nou een kazoo-orkest?
    *spits out tea* excuse me what

    Die groene smoothies zijn niet te zuipen
    sadly, i relate

    wat ik versterk door de broekspijpen half om te slaan
    bro thats gay

    11 maanden geleden
    • Samanthablaze

      All hail queen Babs
      Ja ikr
      *kijkt naar eigen omgeslagen broekspijpen* Wait, it is?!

      11 maanden geleden
    • Wilbur

      it absolutely is

      11 maanden geleden
    • Samanthablaze

      Oh my gosh
      brb ik ga even een nog grotere identiteitscrisis hebben

      11 maanden geleden
    • Duendes

      Ik was het aan het herlezen en ik las dat Chris zijn broekspijpen omsloegen en zat mentaal ook meteen van "awh thats gay" maar dat was dus niet eens heel bewust hier?xD

      7 maanden geleden
    • Samanthablaze

      DAT IS ALLEEN OMDAT IK DAT DOE
      DAT IS WAT KLEINE MENSEN DO- oh shit

      7 maanden geleden
    • Wilbur

      ja sucks apparently small people are gay

      7 maanden geleden
    • Samanthablaze

      Don't call me out like that

      7 maanden geleden
  • Incidium

    prachtige meme, love it.

    kazoo-orkest
    AAOKE prachtig dit wil ik horen
    Het afgelopen jaar ben ik echt op een betere plek gekomen, zowel fysiek als mentaal, en daar hebben deze gezonde smoothies me enorm bij geholpen," ratelt ze. "Samen met de power yoga, natuurlijk. Ik ben helemaal zen, gezond en gelukkig. Ik neem aan dat jij er ook wel een wilt? Als je graag indruk wil maken, is het belangrijk om goed in je vel te zitten. Gezond leven helpt!
    Celese omg, ja natuurlijk smoothies lossen al je problemen op.
    Het is een stijlkeuze
    Pannekoeken eten is een stijlkeuze? Hoe werkt dat? ik support pannekoeken voor Chris 100% maar een stijlkeuze zou ik het niet noemen
    arme chris met zijn zware leven, kan iemand niet een day voor hem regelen?

    1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Heb ik een personage in de 26e Games tot een kazoo-spelende meme gemaakt die de final countdown kazoot vlak voor de Spelen beginnen en kazoomuziek zo op de kaart zet in het Capitool? Misschien. We stan Babs, the Kazoo Queen

      Het is 100% Luna's invloed en Chris is geen fan

      Levensstijl is ook een stijl, en pannenkoeken maken daar een belangrijk deel van uit natuurlijk

      En tja volgens mij is het Capitool er mee bezig. Hij is onderweg

      1 jaar geleden
  • Megaeraaa

    De Beroeps mogen gemiddeld dan erg jong zijn, ze compenseren het in duidelijke arrogantie, en waarschijnlijk ook in bloeddorst.
    Iets te letterlijke bloeddorst

    enige die ik kan bedenken waarop ik indruk zou moeten maken, is een hypothetische potentiële bondgenoot: Daniel uit District 7.
    xDDaar komen de hypothetische potentiële bosmannen!!!!!!!

    1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Niet helemaal, maar wel volgens Chris

      Yes!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen