Ik weet niets van mode en Chris net zomin

"Pardon?" Ik kijk mijn voorbereidingsteam verdwaasd aan, in de hoop dat ik het verkeerd verstaan heb, en zet snel een stapje achteruit.

"Oh, geen zorgen," lacht Ivma. "Je hoeft niet verlegen te zijn omdat ik erbij ben. Ik val op vrouwen. Bovendien zijn we ontzettend professioneel. Geen reden om je ongemakkelijk te voelen, dus. Ontspan je maar."

"Oké," zeg ik aarzelend, waarmee ik bedoel dat het alles behalve oké is en ik me nog steeds behoorlijk ongemakkelijk voel. Met een zucht trek ik mijn vest uit, en na een paar afwachtende, ongeduldige blikken ook de rest van mijn kleding. "Het is koud hier," mompel ik, terwijl ik als een soort laatste bescherming mijn armen om me heen sla. Waarschijnlijk valt de temperatuur best wel mee, maar het is in ieder geval een heel stuk kouder dan ik gewend ben thuis, wat waarschijnlijk ook de reden is dat ik me zo ongemakkelijk voel. Ik bedoel, ik sta naakt tegenover een stel onbekenden, dat is al niet mijn favoriete sociale positie, maar de kou maakt het niet beter.

"Even geduld, als we klaar zijn, hebben we een badjas voor je," zegt Lars, terwijl hij mijn kleren aanpakt. "Een hele leuke, vind ik persoonlijk. Met bloemetjes. Het is een heel chique ontwerp. Matcht bij onze kleding, leuk hè? Dan zijn we even echt een team."

Ik kijk even naar de kleding die mijn voorbereidingsteam draagt, en bijt op mijn lip om niets onaardigs te zeggen. Ze hebben duidelijk heel erg hun best gedaan om zich aan te passen aan mijn district, en aan hun blije gezichten te zien, zijn ze er enorm trots op, dus ik wil niet degene zijn die ze moet vertellen dat hun wijde, beglitterde tuinbroeken noch praktisch, noch flatteus zijn. "Wat een flatteuze outfits," lieg ik dus
maar, met een nerveuze glimlach. "En nog praktisch ook. Jullie zijn echt goed op de hoogte van onze trends, wauw."

Ik weet niet of het een overtuigende leugen was, maar het is schijnbaar overtuigend genoeg, want Lars lacht breed. "Celese heeft ons verteld over jullie vintage stijl. We willen natuurlijk wel dat je je een beetje thuis voelt bij ons," legt hij uit. "Nou, ik zal bezig gaan met je huid - een beetje epileren enzo, weet je wel - en Ivma zal je nagels doen. Normaal zou Nitsuj je haar doen, maar ik denk niet dat daar iets aan veranderd hoeft te worden, dus hij zal me vandaag assisteren met het bijwerken van je wenkbrauwen."

"Ben je er klaar voor?" vraagt Nitsuj, terwijl hij mijn hand vastpakt, zodat die Lars niet meer in de weg zit, en ik helemaal geen bescherming meer heb. "Hoe voel je je?"

"Naakt," brom ik, wat met hard gelach begroet wordt. Ik weet dat ik echt wel leuk kan zijn, en ik waardeer het dat dat eindelijk een keer erkent wordt, maar ik bedoelde het deze keer toch echt letterlijk.

Na wat voelt als een eeuwigheid, krijg ik dan eindelijk de beloofde badjas omgeslagen, die ondanks de glitters toch nog verassend zacht en comfortabel voelt. Ik voel me een soort kaalgeplukte kip, of een appel zonder schil, kwetsbaar en net niet helemaal mezelf. Ik mis het om haartjes te hebben, want hallo, die haartjes hoorden bij mijn lichaam en hielden me warm, als een natuurlijke isolatielaag. Nu heb ik nog meer moeite met de kou hier. Bovendien doet harsen dus pijn, en hoewel ik het hele 'wie mooi wil zijn moet pijn leiden' wel ken, weet ik niet zeker of dit wel mijn soort 'mooi' is. Zo lijkt het net alsof uiterlijk belangrijk voor me is, en dat was juist de boodschap die ik níét over wilde brengen.

Ivma neemt wat afstand en bekijkt me even van top tot teen, waarna er een goedkeurende glimlach op haar gezicht verschijnt. "Ik denk dat hij zo klaar is," zegt ze.

"Jongen, nu ben je helemaal een stijlicoon," lacht Nitsuj. "Je voorbereidingsteam heeft goed werk geleverd." Hij lacht om zijn eigen grap, geeft Lars dan een ingewikkelde handdruk - wat belachelijk is, want waarom heeft iedereen een coole handdruk maar ik niet? - en gebaart dan naar een deur aan de andere kant van de ruimte. "Daarachter wacht Julius, je stylist, op je, met je outfit. Ik zal nog niets verklappen, maar het wordt een spektakel."

"En maak je geen zorgen, je ziet ons de komende dagen nog vaak genoeg," zegt Lars met een knipoog. "Veel plezier zometeen. Laat ze zien dat District 11 helemaal hot is op dit moment."

Ik knik, ondanks dat ik me bepaald niet 'hot' voel zonder mijn kleren, haartjes en de zon van District 11, en waag me in de volgende ruimte.

Zodra ik binnenstap, staat de man die op me zat te wachten haastig op uit zijn stoel. "Ah, Chris!" Hij glimlacht voorzichtig, maar aarzelt dan. "Eh, hoe doen ze dat ook alweer in jullie district? Twee zoenen? Drie zoenen? Sorry, mag ik je eigenlijk wel 'Chris' noemen? Heb je misschien liever 'Christian'? Meneer Swan?"

"Gewoon een hand," zeg ik haastig, en voeg snel de daad bij het woord, voor hij besluit toch zoenen uit te gaan delen. "En 'Chris' is prima." Zolang hij me bij mijn vervloekte familienaam noemt, maakt het me eigenlijk niet veel uit.

"Sorry, ik ben pas net naar District 11 gepromoveerd, weet je. Het is nog even wennen allemaal." Hij zucht en schudt zijn hoofd. " Maar goed, je mag mij 'Julius' noemen, of zelfs 'Juul', als je dat liever hebt."

"Ik hou het wel op 'Julius'." Ik ga op een van de krukken zitten en trek mijn badjas wat strakker om me heen. "Ik heb begrepen dat je mijn outfit verzorgt."

De man lijkt eindelijk een beetje te ontspannen, en laat zich op de stoel tegenover me zakken. "Ja, juist. De outfit." Hij haalt een hand door zijn zwarte haar, waardoor duidelijk wordt dat er groen geverfde lokken onder schuilgaan. "Ik moet heel eerlijk zijn: ik ben dan wel gepromoveerd, maar ik wist niet zo goed wat ik met het landbouwdistrict aan moest. Ik ben werken met zwart gewend, snap je. Gelukkig heeft Minka, de styliste van je districtgenote, iets kunnen bedenken wat hopelijk goed in de smaak zal vallen bij het publiek in het hele land. Ik twijfel persoonlijk of het wel genoeg lichaam laat zien, maar tja, zei is de expert." Hij haalt zijn schouders vast en haalt een kledinghoes tevoorschijn. "Het is een vrij kwetsbare outfit, dus dit kan even duren. Trek eerst dit maar aan, alsjeblieft. Hij knikt naar wat ondergoed, en ik doe maar meteen wat hij vraagt. Hoe sneller ik weer kleren aan heb, hoe beter.

Helaas blijkt mijn kostuum geen warme voering van bont te hebben, maar te bestaan uit een aantal laagjes lichtgroene tule, een een bruine broek. Vanuit de broek lijken er geborduurde takken over mijn mouwloze blouse te lopen, tussen de lagen van het tule door, alsof dat een bladerdek is. Wel heb ik een handschoen aan, hoewel dat er maar ééntje is, en er gaten voor mijn vingers in zitten. Er is veel werk gestoken in de details, dat moet ik toegeven: ook over de handschoen lijken takjes te lopen, net als over mijn sandalen, en ook krijg ik een kroon van gevlochten takken op mijn hoofd, een ketting van dezelfde takken om mijn nek en een armband om mijn lege pols. Luna's medaillon stop ik zo goed mogelijk weg onder de dunne stoflaagjes, waardoor ik erachter kom dat die helaas meer doorschijnen dan ik graag zou willen. Natuurlijk, het zal ook eens niet. Het zat ook al langer mee dan ik gewend ben.

"Ik stel voor dat we de knoopjes vanaf hier openlaten, zodat de ketting goed uitkomt." Julius wijst naar een knoopje halverwege mijn borst, waarop ik meteen mijn hoofd schudt.

"Ik denk dat we hem beter dicht kunnen knopen. Dat is gebruikelijk in de districten," zeg ik snel. Er zijn vandaag al wel genoeg mensen die mijn borstkas gezien hebben, en hoewel ik wat getraind heb, is het waarschijnlijk alsnog een zielig beeld als ik vlakbij die Cabe gast uit District 1 sta, of die Samuel uit District 2, of Flynn uit District 8. Waarschijnlijk heeft zelfs Florian uit District 9 meer spieren, en mezelf voor schut zetten tegenover de potentiële sponsoren en mijn medetributen stond niet op mijn planning vandaag. Voordat Julius een betoog kan starten waarom het écht wel beter staat als ik mijn blouse open houdt, maak ik zelf alle knoopjes dicht. "Ik denk dat dat het was, toch?"

Mijn stylist aarzelt even, maar knikt dan. "Helemaal. Gelukkig dat je een hoop weet van de mode in de districten, zeg. Dat was echt genânt geweest, een stylist die duidelijk de mode in zijn district niet kent." Hij zucht diep. "Goed, ik en Minka hebben nog een verrassing voorbereid, dus het is belangrijk dat jij en je districtgenote elkaars hand vasthouden, en die dan omhoog steken als jullie het forum op rijden. Je zult vanzelf wel zien wat er dan gebeurt."

"Ik moet Ada's hand vasthouden?" Ik grimas. "Kan het ook zonder? Ik wil best in mijn eentje mijn hand opsteken. Zoiets." Ik klim op de stoel en hef mijn vuist de lucht in, alsof ik een overwinning vier. "Dat lijkt me een beter signaal dan handen vasthouden en vriendelijk. Dan laten we zien dat we strijders zijn. Dat we zullen vechten."

Hij denkt even na, maar schudt dan zijn hoofd. "Nee, nee, dat gaat niet werken. Jullie moeten echt elkaars hand vasthouden. Dat is belangrijk voor het totaalplaatje."

"Best," mompel ik. Ik weet nog niet zeker of ik het meen, maar dat zie ik wel weer als ik op de kar sta.

"Oh, bijna vergeten. Draai je even om." Zodra ik doe wat Julius vraagt, hoor ik wat gerommel, en enkele tellen later voel ik hem iets vastdrukken op mijn schouders. "De finishing touch," zegt hij. "Nu is het echt klaar."

Ik probeer te kijken wat er op mijn schouder zit, wat erin resulteert dat ik een rondje om mijn as draai, waarna ik het maar opgeef. Ik vertrouw 'verrassingen' uit het Capitool niet helemaal, maar ik krijg niet de indruk dat ik hier veel aan kan veranderen. Hopelijk was het een idee van Minka, dan valt het waarschijnlijk wel mee. De styliste van de vrouwelijke tribuut van District 11 heeft mijn zusje vorig jaar laten stralen, en als ons lot in haar handen ligt, maken we een kans om een grote indruk achter te laten. Want dat is waar dit allemaal om draait, toch? De show, de sponsoren, het Capitool dat ons laat zien dat ze ons als poppen aan kunnen kleden en rondrijden. Alweer zorgen dat mensen denken je te kennen, hoe fout ze ook zitten.

Ik heb mijn besluit genomen. Julius kan dat handjes vasthouden vergeten. Dat is niet wie ik ben.

Reacties (1)

  • Incidium

    Ik weet niets van mode en Chris net zomin
    MOOD
    "Hoe voel je je?"
    "Naakt"
    Chris heeft iig een goede grip op de werkelijkheid, dit is accurate
    Ik probeer te kijken wat er op mijn schouder zit, wat erin resulteert dat ik een rondje om mijn as draai
    wat een dork ik hou van hem
    je hebt me zomaar ingehaald, hoe durf je XD! Maak niet uit, ik geniet ervan dit te lezen:D

    1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Ja man, mijn domme sukkel. Wat een schat
      En jij moet ook verder schrijven, want Samuels droge gedachtegang is ook heerlijk

      1 jaar geleden
    • Incidium

      Samuels droge gedachtegang is mijn droge gedachtegang:)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen